رواية احببت طريدتي الفصل الرابع والعشرين 24 بقلم اسماء المصري

مرت ايام و فارس يغدقها بالهدايا التى لاحصر لها

قتدخل مكتبها بيوم لتجد صندوق كبير لونه زهرى و عليه شريط من الساتان الاحمر لتفتحه و تجد به الكثير من ادوات التجميل و العطور الغاليه الثمن و من اشهر و اغلى الماركات و ملحق معه بطاقه مكتوب بها ( بحبك )

نظرت للرساله بالم شديد و ظلت تتفحص محتويات الصندوق وسط ذهول كارما و تساؤل دهب :

_ مش ناويه تعترفى و تقولى مين المعجب ده اللى واقع لشوشته ؟

اجابت و هى منشغله بما تفعله :

_ هبقا اقولك بعدين .

دخل فارس و الذى قد اخبر الاستقبال بالطابق الاول عدم اخبار مساعديه بوصوله بدءاً من اليوم لتتفاجئ بدخوله كل من كارما و دهب و هو ينظر لياسمين بابتسامه خبيثه و تحدث بغضب مصطنع :

_ ده ايه الهرجله دى ؟ من فضلك يا انسه ياسمين ابقى بلغى المعجب بتاعك ان هنا مكان شغل و مينفعش يعمل كده مره تانيه ... مفهوم ؟

اجابت مبتسمه رغما عنها من مداعباته لها :

_ مفهوم يا فندم .

بعد لحظات دلفت مكتبه حامله قهوتها فابتسم لها فورا و هب واقفا يأخذ منها ما تحمله و وضعه على المكتب و امسكها من ذراعها هامسا برقه :

_ الهدايا عجبتك ؟

اومأت صامته فانحنى مقبلا اياها من وجنتها و اضاف ببسمه ساحره :

_ و لسه ... يا رب بس السطانه ترضى عنى !

لم تستطع التحدث امام رقته و عذوبة كلماته فانحنى يقبلها قبله شغوفه و لكنها لم تبادله فابتعد بضيق و سأل متعجبا :

_ ايه حكايتك ؟

اجابت و هى تتجه للخارج :

_ حد يدخل علينا ميصحش كده ، و يلا بقا انا عندى شغل كتير .

اوقفها و يدها على مقبض الباب فرأتهما كارما من الخارج من فتحه الباب الضيقه عندما احكم قبضته على خاصتها المسنده على المقبض و قام باغلاقه من جديد و دفع جسدها للحائط و حاوطها بذراعيه فابتلعت لعابها بتوتر و زاد تنفسها فابتسم بانتصار من تأثيره عليها .

حاولت دفعه معلله :

_ بلاش كده يا فارس عشان خاطرى .

انحنى و همس باذنها :

_ و خاطر السطانه على راسى ، بس مش قبل ما اخد حق الهدايا .

رمقته بنظره متعجبه فقبلها من جديد و اخرجت تأوه رغما عنها من قبلته المحمومه بالعواطف مما زاده شجن و عمقها اكثر فاستجابت له اخيرا و تعلقت برقبته و تناست نفسها بين احضانه .

ابتعد عنها مرغما عندما شعر بحاجتها للتنفس و أسند جبهته بخاصتها و همي بغزل :

_ بحبك

لم تعقب عليه فزم شفتيه بحزن و تتدلل بطفوله هاتفا :

_ مفيش و انا كمان بحبك ؟

ركزت بصرها لعينه و تاهت بهما فرفعت راحتها و وضعتها على لحيته برقه و ردت بصوت متأثر :

_ انا بحبك اوى يا فارس .

.

شعر بالنشوه و الاكتفاء فحاوطها اكثر بذراعيه و احتضنها بقوه شاعرا بسعاده لم يسبق ان عاشها قبلا .

خرجت بعد ان مكثت وقت لا بأس به بداخل مكتبه لتستشف كارما من شكلها المبعثر قليلا ما كانا يفعلاه بالداخل لتتعجب بداخلها هاتفه :

_ مش كنت دايما بتقول لكل زى قامٍ مقال ! ايه اللى اتغير دلوقتى ؟ واضح انى لازم اتصرف .

جلست ياسمين صامته لا تتحدث فاستمعت لصوت الاخرى تقول بحزن :

_ فارس مشغول جوه و لا فاضى ؟

اجابتها و هى تتحاشى النظر لها و كأنها قامت بسرقتها :

_ لا فاضى .

وقفت من مكانها بعد ان أخرجت ساعه يد رجاليه من حقيبتها و قالت و هى متجهه ناحيه مكتبه :

_ طيب اما اديله دى ، نسيها عندى امبارح .

شعرت بخنجر و قد طعنها فى الحال بعد حديث تلك الافعى المجلجله ذات الاجراس لتعود و تتجرع مراره الحزن .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

يوم اخر و محاوله اخرى منه لاسعادها فعندما فتحت جارور مكتبها وجدت بداخله علبه صغيره مخمليه بها حلق من الالماس و مرفق معه رساله ( خلى صحابك يموتو من الغيظ ... بحبك ) .

امسكت بالعلبه و دلفت بدون استئذان قاصده المشاجره معه فهتفت بحده :

_ ايه ده ؟

نظر لها متعجبا من طريقتها و من اقتحامها لمكتبه بهذا الشكل الفج فترك ما بيده من اوراق و اقترب منها هاتفا بصوت هادى :

_ مش عاجبك ؟

القت به على المكتب و قالت بحده :

_ مش هينفع طبعا اروح بيه البيت ، انت مش بتعرف تختار الهدايا ابدا و لا حتى المناسبه اللى تقدم فيها الهديه .

احتدت تعابيره من طريقتها فرمقها بنظره محذره من التمادى فيما تفعله و لكنها توترت و خرجت مندفعه هاربه من نظراته لها .

ليمر يوم آخر و فور دخوله و الذى اصبح مفاجئ دائما مرر نظره حانيه عليها و هى شارده بالعمل ليتحدث بصوت رزين :

_ ياااسمين ... قهوتى حالا .

انتفضت ياسمين بهلع و اومأت بطاعه :

_ حالا يا فندم .

دخلت مكتبه حامله قهوته و وضعتها امامه فوقف مسرعا خلفها و تكلم بصوت خافت و هو قريب من اذنها :

_ غمضى عنيكى .

فعلت على الفور فشعرت به يزيح شعرها للجانب و وضع قلاده من الذهب الابيض تنتهى بقلب صغير من الماس و قبل عنقها برقه و تحدث بصوت هامس :

_ بحبك ... حاسس انى عايز اقولهالك على طول ، مع انك مبقتيش تقوليها خالص .

نظرت له بحده مصطنعه و ردت :

_ ما هو احنا فى الشغل و اللى بيحصل ده ميصحش .

نظر لها فارس بعدم فهم لحالتها الغريبه و سألها بهدوء :

_ اخر مره هسألك فيكى ايه ؟ و ارجوكى تحترمى ذكائى ، لان دى مش ياسمين اللى انا اعرفها .

توترت فامسكها من راحتيها مخللا اصابعه بخاصتها و اضاف :

_ فى حاجه بتحصل و بتبعدك عنى ، و طول ما انتى ساكته كده الفجوه بينا هتوسع و انا مش عايز كده .

صمت لهنيهه و اكمل بحزم :

_ قولى اللى عندك خلينا نحل المشكله اللى انتى بتنسجيها جوه عقلك .

لم تجب و ظلت صامته فاستطرد بحسم :

_ طيب بلاش تتكلمى ، انا هسأل و انتى تجاوبى بآه او لا !

بللت شفتيها بطرف لسانها و هو يسأل :

_ كارما اتكلمت معاكى عنى ؟

ظلت الافكار تجوب عقلها فهى تعلم مدى ذكاءه و قد يصوغ ما رأته بام عينها بشكل يجعل كارما هى الجانيه و هو المجنى عليه فآثرت الكذب هاتفه :

_ لا... خالص .

ضيق حدقتيه بعدم تصديق فاضافت :

_ بس سألتنى اذا فى بينا حاجه ؟

رد يسألها :

_ و كان ردك ايه ؟

رمقته بنظره جاده و هتفت :

_ و لا حاجه ، بعد ما شافتك بتبوسنى قدام اهلك تفتكر هقول لها ايه ؟ قولتلها اننا هنتجوز .

و كأنها تعلم انها فور ذكر امر الزواج سيبتهج و ينسى باقى حديثه و بالفعل احتضنها و قبلها من اعلى رأسها هاتفا بتمنى :

_ امتى بس ؟ انا خلاص مستعجل اوى .

رمقته بنظره حاده و ارادت قلب الطاوله عليه فهتفت :

_ اشمعنا كارما اللى اتكلمت عنها ؟ انتو فى حاجه بينكم و خايف تقولهالى ؟

ضحك ملئ فاهه و رفع حاجبه الايمن مبتسما ابتسامه وصلت لاذنيه مؤكدا بغرور :

_ خايف ! هخاف من ايه ؟

اجابته بسؤال :

_ اومال ايه اللى ممكن كارما تتكلم فيه معايا ؟

زم شفتيه و رد بصوت حاد و جاد بنفس الوقت :

_ اكيد انتى فاهمه ان واحد فى سنى و مركزى مستحيل يكون عاش حياته راهب ، و اكيد ليا علاقات و نزوات .

تسائلت بغيظ :

_ مع كارما ؟

اجاب بتأكيد :

_ مع كارما و غيرها .

جعدت جبينها و سألته باهتمام :

_ و لسه معاها ؟

اومأ بلا هاتفا بحب :

_ نهيت معاها من اللحظه اللى اعترفت لنفسى قبل ما اعترفلك بحبى .

تغلغل حديثه بداخلها و كادت ان يغشى عليها من فرط السعاده و لكن عادت ذاكرتها اللعينه تذكرها بمشاهد مجونه بشقه مازن و شكله و هو يعذب كارما و ساعته التى كانت بحوزتها مما يؤكد لها كذبه فابتسمت مدعيه التصديق .

1

اقتربت منه بخطوه و سألته بتلاعب :

_ يعنى مفيش غيري فى حياتك ؟

اومأ لها مبتسما فاضافت :

_ و ايه يضمن لى إن مكونش محطه زى اللى قبلى ؟

اندهش من حديثها و رد بتأكيد :

_ فى ضمان اكتر من طلبى ليكى للجواز ؟

صمتت و فكرت فهو معه حق بذلك الامر و لكن ربما لانها لن توافق على زيجه غير معلنه شأن كارما او لربما احبها حقا و لكن هذا لم يمنع انه متزوج و مخادع و سادى و معدوم المشاعر لتقرر فى نفسها انهاء الامر فهى حقا لن تستطع تحمله .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

مر يوم اخر قام بدعوتها على الغداء باحد المطاعم العربيه ذات الطابع الخاص فلا توجد موائد عاليه و لا مقاعد فقط تلك الموائد الارضيه و الوسائد المبطنه للجلوس عليها و يوضع امامها الطعام بلا ملاعق او سكاكين فطابعه هو الاكل بالايدى .

1

زفرت ياسمين بضيق متذمره :

_ بس مش هعرف اكل كده ، على الاقل معلقه للشوربه و الرز .

نظر لها بابتسامه و امسك حفنه من الارز بيده و قام باطعامها لها و هو يهمس بمرح :

_ لو طلبنا معلقه يجتلونا يا بوى ، سلو بلدهم اكده .

ضحكت ياسمين من خفه ظله و استخدامه الدائم لمقاطع من الافلام او ما تسمى ( بالافشات) ليعقب بحب :

_ ياااه .... بقالى كتير مشوفتش ضحكتك ، كنتى مخبياها عنى فين ؟

عاد العبوس لوجهها الرقيق فاضاف فارس بحزن :

_ يا ريتى ما اتكلمت ، نفسى اعرف مالك ؟

ردت ياسمين متصنعه الابتسام :

_مفيش .

هتف بضيق :

_ مبقتش بسمع منك غير الكلمه دى .

انتهت من طعامها و نظرت له متسائله :

_ هو التويلت فين ؟

سألها بعبث :

_ عايزه تغسلى ايدك ؟ ولا حاجه تانيه ؟

ابتسمت مجيبه :

_ لا هغسل ايدى .

غمز لها بطرف عينه هاتفا بتلاعب :

_ اصلهم هنا ليهم طريقه فى غسل الايدين .

هتفت متعجبه بتساؤل :

_ اوعى تقول دورق و طبق زى سى السيد .

حرك رأسه بالرفض و اقترب منها و سحب يدها و هو ينظر لها بحب و امسك اصابع يدها يلعقها بفمه الواحد تلو الاخر بدءا من سبابتها حتى وصل لاصبع البنصر .

1

فور ان اخرجه من فمه ظهر به خاتم ماسى كبير فنظرت ياسمين ليدها و هى لا تستطيع التحدث لتعلو و تهبط انفاسها سريعا و هو ينظر لها بعشق مؤكدا :

_ مش قادر استنى اكتر من كده .... هتاخدى لى ميعاد من اهلك امتى ؟

1

توترت بشكل مبالغ فيه ليرى توترها و سألها بحيره :

_ مالك ؟ انتى خايفه من الجواز و لا ايه ؟

ليقول بمرح و هو يقبل باطن يدها :

_ ده زى شكه الدبوس ، و بعدين اذا فارس الفهد هيتجوز يبقا مفيش معجزه اكبر من كده .

ادعت كذبا مخلفه وراءها اسباب واهيه :

_ لا بس انا خايفه يرفضوك ، او متاكده انهم هيرفضوك .

امسك كفيها و قبل كل منهما على حدا و رد بعشق :

_ يا ستى يرفضونى و هرجع اتقدم تانى ، و يرفضونى و ارجع اتقدم تانى لحد ما يزهقو منى و يوافقو ... لانى مش ناوى اسيبك لحد غيرى .

ردت بخوف ملحوظ :

_ طيب سيبنى بس كام يوم امهد لهم الجو ، على الاقل بعد الحفله بتاعه شركه Z .

وافق على مضض هاتفا :

_ ماشى ... الحفله فاضل عليها ايام ، بس ايه الفكره ؟

عللت مردفه :

_ عشان لو رفضو مش هيخلونى اروح معاك الحفله و مش بعيد يخلونى اسيب الشغل .

ابتسم بحب و قال :

_ ماشى يا حبيبتى .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

جلست كارما بعصبيه بمنزلها تتحدث على الهاتف بحد شديده :

_ انا خاطرت بنفسى و بانه يعرف انى السبب مش عشانك ، لا عشانى انا .

ردت عليها فريده من الطرف الاخر :

_ ما انا مش فاهمه سبب التاخير ده كله ؟

هتفت بضيق :

_ السبب انها تسيبه من غير ما يشك فى حاجه وزى ما انا صابره و مستحمله و انا شايفاه كل يوم و هو بيحب فيها ، انتى كمان لازم تصبرى .

هتفت فريده بقلق :

_ انا خايفه بس تعرف الحقيقه و ساعتها .....

اكدت عليها بغضب :

_ مستحيل تعرف لان الورق معمول بحرفه .

فلاش باك******

بعد ان اوصلت كارما ياسمين الى منزلها اتصلت على الهاتف لتتحدث مع فريده هاتفه :

_ ايوه يا فريده هانم ، انا عملت اللى اتفقنا عليه بس هى مش مصدقه انا محتاجه منك تتصرفى .

ردت فريده من الطرف الاخر :

_ متقلقيش عدى عليا بكره فى الفيلا و مدحت هيديكى الورق اللى طلبتيه كله .

سألتها بحيره :

_ و الامضا بتاعه فارس .

هتفت فريده بثقه :

_ اتحلت ، متخافيش .

عوده للحاضر ****

هتفت كارما بثقه مهزوزه :

_ انا راجعت الورق و الامضا كانها بتاعه فارس .

ابتسمت فريده و ردت بعنجهه :

_ منا طمنتك من النقطه دى و قلتلك انى عندى اللى يقدر يقلدها ، بس انا خايفه احسن يتجوزها .

اجابت كارما بثقه :

_ لا متخافيش ، هى مستحيل توافق بعد كل اللى انا عملته .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

عادت ياسمين للمنزل لتتحدث مع نرمين و قصت عليها كل كبيره و صغيره و من بينها خطه كارما بعد ان فشلت خطتها فرفضت الثانيه بحنق :

_ انا مش موافقه على الحل ده .... ليه تطلعى نفسك بالوحاشه دى ؟ ما تقوليله فى وشه الحقيقه .

هتفت ببراءه :

_ انا وعدت كارما .

ردت بغضب :

_  يعني عشان وعدتيها تطلعي وحشه كده ؟

زفرت بضيق  :

_ خلينا بس ننزل نروح اي حته نشتري فستان عشان الحفله بتاعه بكره دي .

اقرت نرمين :

_ انتى محتاجه فستان جامد قوي يعني عشان الحفله الكبيره دي .

ردت بضيق :

_ بصراحه انا معيش فلوس ومفلسه تعالي ننزل وكاله البلح نشوف حاجات كده مستورده وتكون على قد ايدينا .

هتفت نرمين :

_ انتى هتكوني محتاجه حاجه معينه يا ياسمين مش شرط نلاقيها هناك .

اجابت بفروغ صبر :

_ اهو ندور وخلاص خلينا ننزل النهارده نلف يمكن نلاقي .

~~~~~~~~~~~~~~~