رواية عشق الرحيل الفصل الثامن عشر 18 بقلم عائشة احمد
الثامن عشر
الكل مصدوم ما عدا جنا اللى هتموت من الفرحه
رينا لفت وشها لرحيل
الكل فى حاله صدمه من اللى بيحصل ورحيل الدموع اتحجرت فى عنيها وبتدعى تكون الست سمعت غلط بس للاسف
خرج معاذ وبشار من الاوضه والكل وراهم معاذ بيبص على رحيل اللى واقفه زى الصنم
بشار بحزن : مبروك يا جنا
رنيم وسامر رايحين لرحيل اللى من كتر الالم ضغطت عالكوبايه اللى فايديها كسرتها والم قلبها غطا على الم ايديها اللى الزجاج دخل فيها والحرق اللى حصلها من الشاى رحيل وقفتهم بايديها وسابتهم وطلعت على فوق بكل هدوء لتعلن الحرب على معاذ المنشاوى
نورهان بفرحه : مبرووووك مبروك يا حبيبى وراحت لجنا الف مبروك يا قلبى
نادين واقفه وبطلع شرار من عنيها
نورهان : كدا الضربه القاضيه لبنتك يا شمس والباقى عالتانيين
الكل راح اوضته ورحيل نايمه عالسرير ودموعها بتنزل ومغمضاها بس فجأه لقت ايد بتمسح دموعها شمت ريحته عرفت ان هو
رحيل : اخرج برة
معاذ: رحيل اانا
رحيل : ارجوك اخرج برة ارجوك
معاذ قام ومشى بس وقف على صوتها رحيل قامت وراحت عندة : قلى ان كل دا كدب وان دة مش هيحصل ارجوك قلى انك ليا لوحدى معاذ متعملش فيا كدا ارجوك صدقنى الصوت متفبرك انا بحبك من جوات قلبى صدقنى رحيل بتتكلم بدموع ومش عارفه هتقول اى غير انها بتخسر حب عمرها وبتحاول ترجعه متهدش ثقتى فيكى متهدش حبى متهدنيش يا معاذ ارجوك
معاذ بألم يعصف بداخله: انا لازم امشى
رحيل مصدومه ،: انا رخصت نفسى اوى
معاذ قلبه بيتعصر من الوجع ومن كلامها ونفسه ياخدها فى حضنه ويعرفها انها اثمن حاجه فى حياته
رحيل : لما هتخرج من الباب دة هتخرج من باب قلبى اللى كنت قافلاه عليك وافتكر كويس الكلام دة
معاذ سابها ومشى وهى بدأت تكسر فى كل حاجه حواليها
معاذ واقف عالباب : عارف يا رحيل ان الصوت متفبرك وعارف انك بتحبينى من جوة قلبك بس مضطر سامحينى يا روحى
############
فى غرفه بشار
ريناد بغصب : لى عملت كدا
بشار بحزن: انتى عارفه لى عملت كدا
ريناد : لا معرفش انت قتلت قلبين حكمت على اتنين بالاعدام
بشار : انا عرضت على معاذ وهو حب يساعدنى
ريناد : اول مرة احسك انك انانى يا بشار
بشار بغضب: ريناد انتى عارفه انا لى عملت كدا كويس ومحدش هيحمى جنا غيرة
ريناد : بس انت موجود
بشار بحزن: بس انا همو
ريناد حطت ايديها على شفايفه عشان ميكملش كلامه: له متحكيش هكا
بشار حاش ايديها : انتى عارفه كل حاجه يا رينا وعارفه اعمامى وابوكى يادوب يحارب عليكى انما البقيه هيحاربوا عشان ياخدوا جنا وانا مش هأمنهلها
ريناد بوجع: بس هو مجوز وشكله عيحبها كتير وهى نفس الحكى
بشار : مش هيسيبها
ريناد : اختك عتوافق اختك انانيه كتيريا بشار مهترضاش
بشار : هى متعرفش حاجه عن جوازة
ريناد : متعرفش بس هتعرف
بشار : ربنا يعين يا ريناد ويعين معاذ
الكل اللى دار بينهم هما الاتنين كان فى طرف تالت سامعه
جنا : انا عارفه كل حاجه يا مرات خوى بس زى ما قلتى انا مهقبلش وهيكون الى لحالى
#############$
نادين بغضب: انتى ازاى توافقى
نورهان ببرود : موافقش لى
نادين بدهشه : انتى وعدتينى هيكون ليا
نورهان : لا يا حلوة هو خلتص بقه لغيرك شوفى غيرة
نادين بغضب: انتى
نورهان : انا كل همى ابعد بنت شمس عنه واهى بعددت الحمدالله وانتى ربنا يسعدك مع غيرة
نادين : انا هقول لمعاذ
نورهان : تؤ تؤ تقولى لمعاذ اى ان احنا فبركنا التسجيل مين اللى فبرك انتى انا مليش دعوة وتخيلى بقه هيحصلك اى
نادين بصتلها كتير ومشت
نورهان : ياة عالراحه النفسيه ياه
########################
فى اوضت رحيل واقفه عالتراس ودموعها بتنزل محستش باللى دخلت
انا اسفه
رحيل ضحكت بسخريه : على اى
على كل اللى عملته
رحيل بصتلها : عارفه يا نادين اللى بيحبك هيصدقك من غير ما تتكلمى فأنتى متتأسفيش لانك صلحتى غلطه كنت هعملها وهندم عليها
نادين : انا ممكن اروح لمعاذ واح
رحيل : لا كل شئ انتهى ولا تحكى ولا احكى اللى حصل حصل
نادين مشت وهى زعلانه من نفسها جدا بس وقفت على صوت رحيل
رحيل: على فكرة انا مش زعلانه انتى اكدتيلى مقوله خدى اللى يحبك مش اللى بتحبيه
نادين سابتها وخرجت
##########################
صباح يوم جديد
الكل بدأ يجهز لكتب كتاب معاذ وجنا بأمر من بشار
الكل حزين ما عدا نورهان وجنا
فى اوضه رحيل
ريناد : انتى كويسه
رحيل ببحه من كتر العياط : اه كويسه
ريناد : هو انهاردة يعنى
رحيل: قولى يا ريناد
ريناد : هيكتبوا كتابهم انهاردة
رحيل بوجع فى قلبها ومبرود على وشها : مبروك ربنا يتمم على خير
ريناد : انتى
رحيل : معلش يا رينو انا هنزل اتمشى شوى
وسابتها ومشت ونزلت الكل مستغرب من رد فعلها اللى اظهرت للكل
عمران بحب: رايحه فين
رحيل ببحه : هتمشى شوى
سندس: مال صوتك
رحيل : شكل داهلى دور برد
عمران : خلى بالك من نفسك
رحيل : حاضر
نورهان بصوت عالى : متأخريش عشان ترجعى تحضرى كتب الكتاب
رحيل : حاضر يا مرات عمى اكيد هاجى قبل كتب الكتاب
رحيل خرجت وسايقه العربيه ومشغله اغانى ودموعها نازله
ودايرة تلف بالعربيه لقت مكان جميل فيه خضرا قررت تقعد فيه شوى
رحيل بهمس : يااااه يا معاذ هونت عليك هان عليك ضعفى دا انا اترجيتك للدرجه دى مش بتحبنى انا مأذتكش فى حاجه لى تأذينى كدا لى تحرق قلبى كدا صعب يا الله صعب عليا اشوف واحدة معاه موجوعه موجوعه يا الله
###$$$$$$$$$$$$$#############
مر الوقت وجه وقت كتب الكتاب
وبدأت المراسم ورحيل دخلت وهما بيكتبو شمس رايحه لعندها
شمس: انتى بخير
رحيل : اه يا ماما
رنيم : تعالى نطلع فوق ترتاحى
رحيل ببسمه : لا خليكوا بعد كتب الكتاب نطلع
رنيم : بس
رحيل سابتها وراحت قعدت جنب جدها اللى قاعد بعيد بصلها وهى ابتسمت ليه
عمران مسك ايديها اللى سانداها على رجلها وضغط جامد عليها وكانه بيديها الامان
رحيل نامت على كتفه : وجعنى يا جدى وجعنى اوى
عمران : هيداوى يا بتى كل الجروح هتتداوى
رحيل غمضت عنيها : طلقنى منه يا جدى ارجوك
عمران عارف اللى حفيدة بيعمله وان هيرفض يطلقها سكت ومتكلمش
ومشى ايدة على وشها
خلص كتب الكتاب
جنا : هما مالهم مش بيباركوا لى
نورهان ببسمه : هما كدا بيحبوا النكد متخديش فبالك تعالى سلمى على جدك وانت كمان يا معاذ
راحوا الاتنين ورحيل اول ما شافتهم رفعت راسها من على كتف جدها
جنا بسخريه : اسفين ازعجناكى من نومتك
رحيل وقفت بكبرياء: لا مين قالك انى نايمه انا كنت مسنودة على سندى
عمران باصصلها ببسمه
رحيل مدت ايديها : الف مبروووك وتتهنوا ببعض
جنا بغيظ: الله يبارك فيكى
رحيل مدت ايديها لمعاذ: مبروك يا ابن عمى وربنا يسعدكوا
جنا : يارب
بشار: احم احنا جهزنا كل حاجه
جنا : حاجه اى
معاذ: هنسافر اليوم هنرجع مصر
جنا بغضب: بس انا عايزة اعمل فرح
معاذ: لا احنا كتبنا الكتاب وخلاص ولا فرح ولا غيرة
جنا : بس انا
ريناد : معلش يا حبيبتى
بشار ببسمه حضنها : انا هعوضك باذن الله بس ارجعى مع جوزك
جنا لما سمعت كلمه جوزك ابتسمت وسكتت وبالفعل الكل جهز عشان يروحوا
جنا بغيظ لرحيل: انا هركب مع جوزى مش اكدة
معاذ: لسه هيتكلم رحيل سبقته : انا هركب مع جدى وتيتا
وبالفعل الكل راكب ورحيل نايمه فى حضن جدتها ودموعها بتنزل بالخفى وبتمسحها
زهرة بحزن: متمسحيهاش يا حبيبتى خليها تطهر عينك وقلبك
عمران : دموعك غاليه متنزليهاش ابداا خليكى زى ما جيتى البيت اول مرة دوسى عالكل ولا يهمك انا دايما معاكى
رحيل الكلام دا عطاها قوة كانت محتجاها فى ضعفها
###########
وصلوا القصر
رحيل قبل ما حد يتكلم وقبل ما تشوف جنا ومعاذ مع بعض : قررت تطلع اوضتها
فى غرفه معاذ
جنا قاعدة ومتوترة
معاذ بيلف فالاوضه : جنا بصى احنا لحد ما نتعود على بعض انا هنام عالكنبه وانتى عالسرير
جنا فى نفسها براحتك خالص اهم حاجه انك بقيت ليا والباقى سهل جدااااا
معاذ: سامعنى
جنا : اه ومثلت البرائه اللى يريحك يريحنى
معاذ: تمام
########################
فى غرفه رحيل قاعدة عالتراس دخل عليها حامد
حامد : عامله اى
رحيل: بخير يا عمو اتفضل اقعد
حامد : رحيل انا اسف على
رحيل قاطعته : لا يا عمو ارجوك متعتزرش دا نصيب وكل شخص اخد نصيبه
حامد : فعلا الدنيا بتدى لكل واحد نصيبه
رحيل بحزن: هتتجوزها فعلا
حامد : هتجوزها محدش حس بيا غيرها محدش عرف يحتوينى غيرها
رحيل : اولادك لازم يعرفوا يا عمو من حقهم
حامد : الكل هيعرف بعد ما اتجوزها لان كلهم هيعترضوا
رحيل : طب جدى
حامد بحزن: جدك اول واحد هيعترض رغم ان هو شايف اللى انا عايشه
رحيل حضنت عمها لما لقت خوفه وحزنه ماثرين عليه : كل حاجه هتبقى كويسه يا عمو
حامد : طبطب على ضهرها وكان معاذ تحت وشايفهم بيتكلموا
معاذ فى نفسه :؛غريبه اى اللى بينكوا بيخليكوا دايما تتكلموا
#######################
صباح يوم جديد
الكل قاعد عالفطور
رحيل نزلت وكانت لابسه لبس ضيق : صباح الخير
عمران : عرف انها اعلنت الحرب على معاذ
رحيل باست جدها : انا خارجه
عمران بهمس: بس اللبس
رحيل : متخفش
معاذ بغيرة : رايحه فين كدا وشاور بايدة عليها
رحيل من غير ما تبص : خارجه
معاذ: بصوت عالى : غيرى القرف اللى انتى لابساه
رحيل رجعت لورا وبصت فى عنيه بتحدى : ابدا
معاذ بصوت عالى : رررررررحيل
جنا راحت لعندة ومسكت دراعه : حبيبى ملناش دعوة هى حرة
رحيل : الغيرة بتاكلها بس مبينتش : بالضبط لا دخل لكى بى
سامر الكبير ادخل : حبيبت عمو معلش غيرى لان مينفعش تروحى كدا وتخرجى كدا
جنا : معلش يا عمى اصلها تربيه اجانب وبصت لرحيل بقرف
معاذ بعضل: جنا
رحيل قربت منها قوى ورفعت صباعها فى وشها : احذرك تحتكى بيا صدقينى هتندمى انتى لسهومتعرفنيش وعلت صوتها فااااهمه
جنا خافت منها
رحيل : ع فكرة يا عمو الجاكيت فالعربيه عن اذنكوا
####################
فالشركه
الاجتماع
معاذ: اى الاخبار
نادر : كل حاجه تمام
معاذ : مسك الورق وبيراجعه بس لقى فى غلط اى دا
نادين بتوتر: اصل
على : اسف يا معاذ الغلط منى
معاذ بشك : انت يا على
على : اه
نادين بتبصله بامتنان
معاذ بغضب: انت عارف ممكن نخسر لو كانت الغلطه دى اكتملت
نادر: حصل خير يا معاذ وانا لحقتها
على : اسف مرة تانى
رحيل عرفت ان نادين السبب : حصل خير المهم ان الغلطه اتلحقت زى ما فى غلطات كتير بتتلحق وبصت لمعاذ اللى اضايق منها
معتز: طب تمام انا هكلم منظمى الخفلات يعملوا الحفله فالكومبوند بمناسبه الافتتاح والتسليم
معاذ: يحيى ومروان وسامر فين
معتز: كان فيه مشكله فالفرع التانى : بيحاولوا يحالوها
معاذ: تمام
علة: يبقى يومين ونعمل الحفله
معاذ: تمام
############################
الكل خرج
رحيل : مالك مفتحتيش بقك بكلمه
ريما بحزن : مفيش يا رحيل
رحيل : تيجى نتفسح
ريما باستغراب : نعم
رحيل : اه والله تعالى نعمل شوبينج ونجهز للحفله
ريما : انتى كويسه يارحيل
رحيل : اه
ريما : انتى ازاى كدا انا لو نادر بعد عنى هتجنن وانتى معاذ اتجوز عليكى
رحيل سكتت والكلام وجعها
ريما : انا اسفه مكنش قصدى
رحيل ببسمه : اللى هنحط راجل فوق قيمته هيجرحا بقدر القيمه اللى حطتها صدقينى
ريما : معاكى حق يلا نخرج
وبالفعل خرجوا ومرجعوش
الكل فالبيت
عمران : رحيل فين
شمس بتوتر: كلمتنى وقالت انها هتأخر
معاذ بغيظ: هى فين
شمس: خرجت هى وريما
نادر : نعم وريما معرفتنيش لى
معتز : عادى يا جماعه زمانهم راجعين
سندس : مخدتنيش معاه ليه
مروان : نعم
سندس: ولا حاجه اوف
معتز : مسيطر يلا
نورين : عايزة اخرج زيهم مليش دعوة
معتز ؛ امشى يا ماما من هنا
نورين : هقول لجدو
معتز : خلاص خلاص هخرجك
مروان : يا كسفتك
سندس : وانا كمان عايزة اتفسح
مروان : حاضر يا روحى
معتز بضحك : يا كسفتك
مروان : انا لحقت الموقف من الاول بس كداكدا هوافق فلى الكسفه
انتبهوا على صوت معاذ العالى
معاذ: هما خرجوا من امته
لسه شمس هتتكلم لقوهم داخلين وبيضحكوا
ريما بصدمه لما لقت الكل مستنيهم : نهار اسوح
رحيل : مساء الخير
معاذوبغضب : كنتو فين
رحيل : كنا بنتمشى
معاذ: نعم انتى عارفه الساعه كام
رحيل :الساعه ٧ ونص يعنى فاضل نص ساعه على اوامر جدى
نورهان : وهو عشان ترجعوا قبل المعاد يبقى معملتوش غلط كنتوا بتعملوا اى دا كله
نادر: بصوت عالى انتى ازاى تخرجى من غير ما تعرفينى
ريما : انا كنت عايزة شويه حاجات وخرجت مع رحيل
نورهان بصت للميس: الحقى بنتك قبل بنت الاجانب ما تغيرها
لميس لسه هترد عليها
مدحت بغضب: والله بنتى عرفتنى قبل ما تخرج وانا مش هأمن لبنتى مع حد قد ما هأمن وهى مع رحيل وبص لنادر وبنتى خدت اذنى وانا وافقت وبنت الاجانب اللى بتقولى عليها تبقى بنت سالم المنشاوى وتربيه سالم مفيش تربيه بعديها
نادر بص بغيظ لريما ومشى
اما معاذ قرب منها : قرف الصبح اللى كنتى لابساها سكت وعديته انما تخرجى من غير اذنى وترجعى متأخر دا مش هسكت عليها
رحيل بغضب : شئ لا يخصك
معاذ بغضب : لا يخصنى
رحيل : ماشيه لا ميخصكش وانت عارف كويس كدا
معاذ بغضب مسك دراعها وشددها على فوق لانه جاب اخرة منها
جنا ماشيه وراهم : لا ما يخصكش
معاذ : متتدخليش انتى يا جنا
جنا بغضب: انت جوزى
معاذ بغضب : وهى ...
الكل مصدوم ما عدا جنا اللى هتموت من الفرحه
رينا لفت وشها لرحيل
الكل فى حاله صدمه من اللى بيحصل ورحيل الدموع اتحجرت فى عنيها وبتدعى تكون الست سمعت غلط بس للاسف
خرج معاذ وبشار من الاوضه والكل وراهم معاذ بيبص على رحيل اللى واقفه زى الصنم
بشار بحزن : مبروك يا جنا
رنيم وسامر رايحين لرحيل اللى من كتر الالم ضغطت عالكوبايه اللى فايديها كسرتها والم قلبها غطا على الم ايديها اللى الزجاج دخل فيها والحرق اللى حصلها من الشاى رحيل وقفتهم بايديها وسابتهم وطلعت على فوق بكل هدوء لتعلن الحرب على معاذ المنشاوى
نورهان بفرحه : مبرووووك مبروك يا حبيبى وراحت لجنا الف مبروك يا قلبى
نادين واقفه وبطلع شرار من عنيها
نورهان : كدا الضربه القاضيه لبنتك يا شمس والباقى عالتانيين
الكل راح اوضته ورحيل نايمه عالسرير ودموعها بتنزل ومغمضاها بس فجأه لقت ايد بتمسح دموعها شمت ريحته عرفت ان هو
رحيل : اخرج برة
معاذ: رحيل اانا
رحيل : ارجوك اخرج برة ارجوك
معاذ قام ومشى بس وقف على صوتها رحيل قامت وراحت عندة : قلى ان كل دا كدب وان دة مش هيحصل ارجوك قلى انك ليا لوحدى معاذ متعملش فيا كدا ارجوك صدقنى الصوت متفبرك انا بحبك من جوات قلبى صدقنى رحيل بتتكلم بدموع ومش عارفه هتقول اى غير انها بتخسر حب عمرها وبتحاول ترجعه متهدش ثقتى فيكى متهدش حبى متهدنيش يا معاذ ارجوك
معاذ بألم يعصف بداخله: انا لازم امشى
رحيل مصدومه ،: انا رخصت نفسى اوى
معاذ قلبه بيتعصر من الوجع ومن كلامها ونفسه ياخدها فى حضنه ويعرفها انها اثمن حاجه فى حياته
رحيل : لما هتخرج من الباب دة هتخرج من باب قلبى اللى كنت قافلاه عليك وافتكر كويس الكلام دة
معاذ سابها ومشى وهى بدأت تكسر فى كل حاجه حواليها
معاذ واقف عالباب : عارف يا رحيل ان الصوت متفبرك وعارف انك بتحبينى من جوة قلبك بس مضطر سامحينى يا روحى
############
فى غرفه بشار
ريناد بغصب : لى عملت كدا
بشار بحزن: انتى عارفه لى عملت كدا
ريناد : لا معرفش انت قتلت قلبين حكمت على اتنين بالاعدام
بشار : انا عرضت على معاذ وهو حب يساعدنى
ريناد : اول مرة احسك انك انانى يا بشار
بشار بغضب: ريناد انتى عارفه انا لى عملت كدا كويس ومحدش هيحمى جنا غيرة
ريناد : بس انت موجود
بشار بحزن: بس انا همو
ريناد حطت ايديها على شفايفه عشان ميكملش كلامه: له متحكيش هكا
بشار حاش ايديها : انتى عارفه كل حاجه يا رينا وعارفه اعمامى وابوكى يادوب يحارب عليكى انما البقيه هيحاربوا عشان ياخدوا جنا وانا مش هأمنهلها
ريناد بوجع: بس هو مجوز وشكله عيحبها كتير وهى نفس الحكى
بشار : مش هيسيبها
ريناد : اختك عتوافق اختك انانيه كتيريا بشار مهترضاش
بشار : هى متعرفش حاجه عن جوازة
ريناد : متعرفش بس هتعرف
بشار : ربنا يعين يا ريناد ويعين معاذ
الكل اللى دار بينهم هما الاتنين كان فى طرف تالت سامعه
جنا : انا عارفه كل حاجه يا مرات خوى بس زى ما قلتى انا مهقبلش وهيكون الى لحالى
#############$
نادين بغضب: انتى ازاى توافقى
نورهان ببرود : موافقش لى
نادين بدهشه : انتى وعدتينى هيكون ليا
نورهان : لا يا حلوة هو خلتص بقه لغيرك شوفى غيرة
نادين بغضب: انتى
نورهان : انا كل همى ابعد بنت شمس عنه واهى بعددت الحمدالله وانتى ربنا يسعدك مع غيرة
نادين : انا هقول لمعاذ
نورهان : تؤ تؤ تقولى لمعاذ اى ان احنا فبركنا التسجيل مين اللى فبرك انتى انا مليش دعوة وتخيلى بقه هيحصلك اى
نادين بصتلها كتير ومشت
نورهان : ياة عالراحه النفسيه ياه
########################
فى اوضت رحيل واقفه عالتراس ودموعها بتنزل محستش باللى دخلت
انا اسفه
رحيل ضحكت بسخريه : على اى
على كل اللى عملته
رحيل بصتلها : عارفه يا نادين اللى بيحبك هيصدقك من غير ما تتكلمى فأنتى متتأسفيش لانك صلحتى غلطه كنت هعملها وهندم عليها
نادين : انا ممكن اروح لمعاذ واح
رحيل : لا كل شئ انتهى ولا تحكى ولا احكى اللى حصل حصل
نادين مشت وهى زعلانه من نفسها جدا بس وقفت على صوت رحيل
رحيل: على فكرة انا مش زعلانه انتى اكدتيلى مقوله خدى اللى يحبك مش اللى بتحبيه
نادين سابتها وخرجت
##########################
صباح يوم جديد
الكل بدأ يجهز لكتب كتاب معاذ وجنا بأمر من بشار
الكل حزين ما عدا نورهان وجنا
فى اوضه رحيل
ريناد : انتى كويسه
رحيل ببحه من كتر العياط : اه كويسه
ريناد : هو انهاردة يعنى
رحيل: قولى يا ريناد
ريناد : هيكتبوا كتابهم انهاردة
رحيل بوجع فى قلبها ومبرود على وشها : مبروك ربنا يتمم على خير
ريناد : انتى
رحيل : معلش يا رينو انا هنزل اتمشى شوى
وسابتها ومشت ونزلت الكل مستغرب من رد فعلها اللى اظهرت للكل
عمران بحب: رايحه فين
رحيل ببحه : هتمشى شوى
سندس: مال صوتك
رحيل : شكل داهلى دور برد
عمران : خلى بالك من نفسك
رحيل : حاضر
نورهان بصوت عالى : متأخريش عشان ترجعى تحضرى كتب الكتاب
رحيل : حاضر يا مرات عمى اكيد هاجى قبل كتب الكتاب
رحيل خرجت وسايقه العربيه ومشغله اغانى ودموعها نازله
ودايرة تلف بالعربيه لقت مكان جميل فيه خضرا قررت تقعد فيه شوى
رحيل بهمس : يااااه يا معاذ هونت عليك هان عليك ضعفى دا انا اترجيتك للدرجه دى مش بتحبنى انا مأذتكش فى حاجه لى تأذينى كدا لى تحرق قلبى كدا صعب يا الله صعب عليا اشوف واحدة معاه موجوعه موجوعه يا الله
###$$$$$$$$$$$$$#############
مر الوقت وجه وقت كتب الكتاب
وبدأت المراسم ورحيل دخلت وهما بيكتبو شمس رايحه لعندها
شمس: انتى بخير
رحيل : اه يا ماما
رنيم : تعالى نطلع فوق ترتاحى
رحيل ببسمه : لا خليكوا بعد كتب الكتاب نطلع
رنيم : بس
رحيل سابتها وراحت قعدت جنب جدها اللى قاعد بعيد بصلها وهى ابتسمت ليه
عمران مسك ايديها اللى سانداها على رجلها وضغط جامد عليها وكانه بيديها الامان
رحيل نامت على كتفه : وجعنى يا جدى وجعنى اوى
عمران : هيداوى يا بتى كل الجروح هتتداوى
رحيل غمضت عنيها : طلقنى منه يا جدى ارجوك
عمران عارف اللى حفيدة بيعمله وان هيرفض يطلقها سكت ومتكلمش
ومشى ايدة على وشها
خلص كتب الكتاب
جنا : هما مالهم مش بيباركوا لى
نورهان ببسمه : هما كدا بيحبوا النكد متخديش فبالك تعالى سلمى على جدك وانت كمان يا معاذ
راحوا الاتنين ورحيل اول ما شافتهم رفعت راسها من على كتف جدها
جنا بسخريه : اسفين ازعجناكى من نومتك
رحيل وقفت بكبرياء: لا مين قالك انى نايمه انا كنت مسنودة على سندى
عمران باصصلها ببسمه
رحيل مدت ايديها : الف مبروووك وتتهنوا ببعض
جنا بغيظ: الله يبارك فيكى
رحيل مدت ايديها لمعاذ: مبروك يا ابن عمى وربنا يسعدكوا
جنا : يارب
بشار: احم احنا جهزنا كل حاجه
جنا : حاجه اى
معاذ: هنسافر اليوم هنرجع مصر
جنا بغضب: بس انا عايزة اعمل فرح
معاذ: لا احنا كتبنا الكتاب وخلاص ولا فرح ولا غيرة
جنا : بس انا
ريناد : معلش يا حبيبتى
بشار ببسمه حضنها : انا هعوضك باذن الله بس ارجعى مع جوزك
جنا لما سمعت كلمه جوزك ابتسمت وسكتت وبالفعل الكل جهز عشان يروحوا
جنا بغيظ لرحيل: انا هركب مع جوزى مش اكدة
معاذ: لسه هيتكلم رحيل سبقته : انا هركب مع جدى وتيتا
وبالفعل الكل راكب ورحيل نايمه فى حضن جدتها ودموعها بتنزل بالخفى وبتمسحها
زهرة بحزن: متمسحيهاش يا حبيبتى خليها تطهر عينك وقلبك
عمران : دموعك غاليه متنزليهاش ابداا خليكى زى ما جيتى البيت اول مرة دوسى عالكل ولا يهمك انا دايما معاكى
رحيل الكلام دا عطاها قوة كانت محتجاها فى ضعفها
###########
وصلوا القصر
رحيل قبل ما حد يتكلم وقبل ما تشوف جنا ومعاذ مع بعض : قررت تطلع اوضتها
فى غرفه معاذ
جنا قاعدة ومتوترة
معاذ بيلف فالاوضه : جنا بصى احنا لحد ما نتعود على بعض انا هنام عالكنبه وانتى عالسرير
جنا فى نفسها براحتك خالص اهم حاجه انك بقيت ليا والباقى سهل جدااااا
معاذ: سامعنى
جنا : اه ومثلت البرائه اللى يريحك يريحنى
معاذ: تمام
########################
فى غرفه رحيل قاعدة عالتراس دخل عليها حامد
حامد : عامله اى
رحيل: بخير يا عمو اتفضل اقعد
حامد : رحيل انا اسف على
رحيل قاطعته : لا يا عمو ارجوك متعتزرش دا نصيب وكل شخص اخد نصيبه
حامد : فعلا الدنيا بتدى لكل واحد نصيبه
رحيل بحزن: هتتجوزها فعلا
حامد : هتجوزها محدش حس بيا غيرها محدش عرف يحتوينى غيرها
رحيل : اولادك لازم يعرفوا يا عمو من حقهم
حامد : الكل هيعرف بعد ما اتجوزها لان كلهم هيعترضوا
رحيل : طب جدى
حامد بحزن: جدك اول واحد هيعترض رغم ان هو شايف اللى انا عايشه
رحيل حضنت عمها لما لقت خوفه وحزنه ماثرين عليه : كل حاجه هتبقى كويسه يا عمو
حامد : طبطب على ضهرها وكان معاذ تحت وشايفهم بيتكلموا
معاذ فى نفسه :؛غريبه اى اللى بينكوا بيخليكوا دايما تتكلموا
#######################
صباح يوم جديد
الكل قاعد عالفطور
رحيل نزلت وكانت لابسه لبس ضيق : صباح الخير
عمران : عرف انها اعلنت الحرب على معاذ
رحيل باست جدها : انا خارجه
عمران بهمس: بس اللبس
رحيل : متخفش
معاذ بغيرة : رايحه فين كدا وشاور بايدة عليها
رحيل من غير ما تبص : خارجه
معاذ: بصوت عالى : غيرى القرف اللى انتى لابساه
رحيل رجعت لورا وبصت فى عنيه بتحدى : ابدا
معاذ بصوت عالى : رررررررحيل
جنا راحت لعندة ومسكت دراعه : حبيبى ملناش دعوة هى حرة
رحيل : الغيرة بتاكلها بس مبينتش : بالضبط لا دخل لكى بى
سامر الكبير ادخل : حبيبت عمو معلش غيرى لان مينفعش تروحى كدا وتخرجى كدا
جنا : معلش يا عمى اصلها تربيه اجانب وبصت لرحيل بقرف
معاذ بعضل: جنا
رحيل قربت منها قوى ورفعت صباعها فى وشها : احذرك تحتكى بيا صدقينى هتندمى انتى لسهومتعرفنيش وعلت صوتها فااااهمه
جنا خافت منها
رحيل : ع فكرة يا عمو الجاكيت فالعربيه عن اذنكوا
####################
فالشركه
الاجتماع
معاذ: اى الاخبار
نادر : كل حاجه تمام
معاذ : مسك الورق وبيراجعه بس لقى فى غلط اى دا
نادين بتوتر: اصل
على : اسف يا معاذ الغلط منى
معاذ بشك : انت يا على
على : اه
نادين بتبصله بامتنان
معاذ بغضب: انت عارف ممكن نخسر لو كانت الغلطه دى اكتملت
نادر: حصل خير يا معاذ وانا لحقتها
على : اسف مرة تانى
رحيل عرفت ان نادين السبب : حصل خير المهم ان الغلطه اتلحقت زى ما فى غلطات كتير بتتلحق وبصت لمعاذ اللى اضايق منها
معتز: طب تمام انا هكلم منظمى الخفلات يعملوا الحفله فالكومبوند بمناسبه الافتتاح والتسليم
معاذ: يحيى ومروان وسامر فين
معتز: كان فيه مشكله فالفرع التانى : بيحاولوا يحالوها
معاذ: تمام
علة: يبقى يومين ونعمل الحفله
معاذ: تمام
############################
الكل خرج
رحيل : مالك مفتحتيش بقك بكلمه
ريما بحزن : مفيش يا رحيل
رحيل : تيجى نتفسح
ريما باستغراب : نعم
رحيل : اه والله تعالى نعمل شوبينج ونجهز للحفله
ريما : انتى كويسه يارحيل
رحيل : اه
ريما : انتى ازاى كدا انا لو نادر بعد عنى هتجنن وانتى معاذ اتجوز عليكى
رحيل سكتت والكلام وجعها
ريما : انا اسفه مكنش قصدى
رحيل ببسمه : اللى هنحط راجل فوق قيمته هيجرحا بقدر القيمه اللى حطتها صدقينى
ريما : معاكى حق يلا نخرج
وبالفعل خرجوا ومرجعوش
الكل فالبيت
عمران : رحيل فين
شمس بتوتر: كلمتنى وقالت انها هتأخر
معاذ بغيظ: هى فين
شمس: خرجت هى وريما
نادر : نعم وريما معرفتنيش لى
معتز : عادى يا جماعه زمانهم راجعين
سندس : مخدتنيش معاه ليه
مروان : نعم
سندس: ولا حاجه اوف
معتز : مسيطر يلا
نورين : عايزة اخرج زيهم مليش دعوة
معتز ؛ امشى يا ماما من هنا
نورين : هقول لجدو
معتز : خلاص خلاص هخرجك
مروان : يا كسفتك
سندس : وانا كمان عايزة اتفسح
مروان : حاضر يا روحى
معتز بضحك : يا كسفتك
مروان : انا لحقت الموقف من الاول بس كداكدا هوافق فلى الكسفه
انتبهوا على صوت معاذ العالى
معاذ: هما خرجوا من امته
لسه شمس هتتكلم لقوهم داخلين وبيضحكوا
ريما بصدمه لما لقت الكل مستنيهم : نهار اسوح
رحيل : مساء الخير
معاذوبغضب : كنتو فين
رحيل : كنا بنتمشى
معاذ: نعم انتى عارفه الساعه كام
رحيل :الساعه ٧ ونص يعنى فاضل نص ساعه على اوامر جدى
نورهان : وهو عشان ترجعوا قبل المعاد يبقى معملتوش غلط كنتوا بتعملوا اى دا كله
نادر: بصوت عالى انتى ازاى تخرجى من غير ما تعرفينى
ريما : انا كنت عايزة شويه حاجات وخرجت مع رحيل
نورهان بصت للميس: الحقى بنتك قبل بنت الاجانب ما تغيرها
لميس لسه هترد عليها
مدحت بغضب: والله بنتى عرفتنى قبل ما تخرج وانا مش هأمن لبنتى مع حد قد ما هأمن وهى مع رحيل وبص لنادر وبنتى خدت اذنى وانا وافقت وبنت الاجانب اللى بتقولى عليها تبقى بنت سالم المنشاوى وتربيه سالم مفيش تربيه بعديها
نادر بص بغيظ لريما ومشى
اما معاذ قرب منها : قرف الصبح اللى كنتى لابساها سكت وعديته انما تخرجى من غير اذنى وترجعى متأخر دا مش هسكت عليها
رحيل بغضب : شئ لا يخصك
معاذ بغضب : لا يخصنى
رحيل : ماشيه لا ميخصكش وانت عارف كويس كدا
معاذ بغضب مسك دراعها وشددها على فوق لانه جاب اخرة منها
جنا ماشيه وراهم : لا ما يخصكش
معاذ : متتدخليش انتى يا جنا
جنا بغضب: انت جوزى
معاذ بغضب : وهى ...
