رواية عشق الرحيل الفصل التاسع عشر 19 بقلم عائشة احمد
التاسع عشر
جنا ماشيه وراهم : لا ما يخصكش
معاذ : متتدخليش انتى يا جنا
جنا بغضب: انت جوزى
معاذ بغضب : وهى مراتى
جنا مثلت الصدمه : مراتك
معاذ رجع بص على رحيل اللى انفجرت فيه ودموعها بتنزل
رحيل بصراخ : متقلش مراتى انا مش مراتك ولا هكون رفعت صباعها فى وشه انت كان ليك الحق تقول انى مراتك لحد ماصدقت تسجيل مفبرك وعاقبتنى ابشع عقاب ابشع عقاب انك تتجوز انت قتلتنى قتلتنى بس خلاص هطلقنى يا معاذ هطلقنى خبطته طلقنى يا معاذ طلقنى طلاقنيييييييييييييييي
معاذ واقف وعارف اللى هى حاسه بيه : مش هطلقك
رحيل بصتله بعيونها الحمرا اللى مليانا دموع : هطلقنى
معاذمسك ايديها واخدها وهى مش عارفه مصدقاه ليه وماشيه معاه
سامر : رحيل
عمران : سيبهم
سامر: بس
عمران : متخفش عليها وهى معاه
حامد : تسجيل اى اللى عاقبها عليه
نورهان بتوتر : مش عارفه
عمران : كل واحد يروح على اوضته
فى غرفه رحيل
معاذ واقف بيبصلها وبيمشى ايدة على وشها وهى تايه فيه : مقدرش ابعد عنك انا روحى فيكى رحيل ساكته ومبتتكلمش كمل كلامه مقدرش اشوفك مع حد غيرى رحيل انا بعشقك مش بس بحبك ابعد ازاى وروحى تروح معاكى صدقينى مضطروقرب منها ومن شفايفها وهى مسلماله لحد ما جه فبالها جنا زاحته بكل قوتها
رحيل : كداب انت انسان كداب انا ازاى اصدق كلامك وانت روحت اتجوزت ها اصدقك ازاى اصدق ازاى وانت طلعتنى سابع سما ونزلتنى سابع ارض اصدق ازاى وانا رميت كل حاجه وجتلك اصدق ازاى وانا حطيت ثقتى كلها فيك وانت خنتها لا يا معاذ انت كداب وانانى بس انا عند قرارى وهطلقنى يا معاذ
معاذ بصوت عالى: مش هطلقك واغلى ما فخيلك اركبيه فااااهمه وخرج ورزع الباب وراه وهى قعدة عالارض وبتبكى وبصوت عالى: عمرى ما هسامحك يا معاذ عمررررررى
##############$########
جنا قاعدة فالاوضه وبتمثل انها بتبكى
معاذ دخل
جنا : انت متجوزها فعلا
معاذ: ايوة
جنا : لى خبيت عليا
معاذ: جنا انا تعبان ومش عايز اتكلم فأى حاجه
جنا : طب اتجوزتنى لى
معاذ : مبحبش اقرر كلامى مرتين عن اذنك
ظخل الحمام واخد دش سخن وواقف قدام المرايا تعبان من كل اللى بيحصل حب عمرة بين ايديه مش قادر يحضنها ولا يحتويها ولا اخت صحبه اللى مضطر يحميها
فلاش بااااااك
فالشركه
معاذ بدهشه: بشار نورت مقلتليش لى انك جى
بشار بحزن : مكنتش جى بس جيت
معاذ : دا لغز ولا اى
بشار : تقدر تقول كدا اخبارك اى
معاذ ببسمه : الحمدالله
بشار: عايز منك خدمه واتمنى تساعدنى
معاذ : طبعا اتفضل
بشار : عايزك تتجوز جنا
معاذ بصدمه : نعم انت بتقول اى
بشار بتنهيدة : اللى سمعته
معاذ: بس انت عارف ان انا
بشار قاطعه : متجوز وبتحبها بس ارجوك ساعدنى
معاذ: فى اى يا بشار
بشار بألم : انا بموت
معاذ: بتقول اى
بشار : بموت يا معاذ ودى اخر ايامى
معاذ بصدمه : متهزرش
بشار بدموع : مش بهزر عشان كدا عايزك تتجوزها
معاذ بحزن : محكتليش لى يا بشار
بشار : مش عايز احزن حد
معاذ: ريناد
بشار: ريناد عارفه كل حاجه بس جنا لا انا بطلب منك الطلب دة عشان انا خايفه عليها من اعمامى واولادهم ريناد ابوها هيقدر يحميها بس مش هيقدر يحمى جنا اللى عايزين يجوزوها لاولادهم عشان ياخدوا كل حاجه ارجوك يا معاذ ساعدنى
معاذ : بس رحيل
بشار : فكر يا معاذ وصدقنى هتشيل عنى هم كبير اعتبرها اختك بس وهتطلقها لما الامور تهدى وتاخد ورثها وعمى وابنه يبعدو عنها
معاذ قعد شوى واتكلم بحزن : موافق يا بشار
بشار حضنه : كنت عارف انك هتوافق بس مش عايز جنا تعرف او تحس بحاجه ارجوك
معاذ: بس انا لازم اعرف رحيل نقدرش اجرحها كدا روحى هتروح لو بعدت عنى
بشار : ارجوك يا معاذ هى فترة بس رحيل اكيد مش هتوافق وحتى لو وافقت ممكن تقول لجنا ارجوك كمل جميلك ورحيل بتحبك هتستحمل
معاذ : بس انا مش هستحمل اشوفها بتتعذب يا بشار مقدرش
بشار: معلش يا معاذ عشان خاطرى هى فترة صغيرة والله وهتعدى
معاذاتنهد تنهيدة طويله وسكت
باااااااااك
معاذ : اه يا بشار عالوجع اللى سببته لقلبى ربنا يسامحك ويسامحنى على اللى رحيل عايشاه
###########################
عند ريما
لميس: روحى راضى خطيبك بكلمتين
ريما : لا
لميس: مالك يا حبيبتى فيكى اى
ريما : ولا حاجه يا ماما بس تقدرى تقولى بحافظ عالباقى منى
لميس: مش فاهمه حاجه
ريما:مش لازم عن اذنك عشان هنام
############
عند نادين
نادين بترن على على
على: الو
نادين : ازيك يا على
على بفرحه : بخير انتى عامله اى
نادين : الحمدالله شكرا على اللى عملته فالاجتماع
على : لا شكر ولا حاجه انتى غاليه وميهونش اشوفك زعلانه
نادين باستغراب : بجد
على : بقلك يا نادين اى رايك نتغدى سوا بكرة
نادين : هشوف وارد عليك
قفلت معاه وقاعدة بتفكر فيه
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
صباح يوم جديد
التلفزيون شغال
المذيعه : ادعت المرأه انهم اخذوا طفلها منها عنوة وقتلوا زوجها امام عينها حينما حاول استرجاع طفله وذكرت ان من اخذ طفلها ٨و من اغنياء مصر وهو فؤاد الدهشورى وشاركته فاتن الدهشورى زوجته علما بانها كانت تعمل لديهم خادمه ولكم اللقاء
الكل قاعد بيسمع
عمران : معقول اللى بيحصل دة
رحيل مش عاطيه اهتمام لمعاذ الللى كل فترة يبصلها : مين الدهشورى دة يا جدو
عمران : راجل من رجال الاعمال بس مش كويسين يعنى شغلهم مشبوة
زهرة بحزن : حسبى الله لو هما اللى واخدين ابنها
لميس: يا حرام شوفوا
لفوا عالتلفزيون كانت فتاه فالعشرينات من عمرها جميله ولكن الحزن البادى على وجهها اعطها عمر الستين
المذيعه: اسمك اى
روضه اسمى روضه
المذيعه بدأت الحوار
روضه : انا عايزة محامى يجبلى ابنى محدش راضى يساعدنى كلهم خايفين منهم واللى يقبل بيهدودوه
حامد بحزن : لا اله الا الله
سامر وسندس ونورين وشمس بصوا على رحيل اللى ابتسمت : رحيل
الكل انتبه
سامر: انسى مستحيل يا رحيل
رحيل : خلصت اكل عن اذنكوا
عمران : على فين
رحيل ابتسمت لجدها واتكلمت بثقه : هجبلها ابنها
معاذ بغضب: استنى عندك
رحيل : نعم
معاذ: لا انتى مش هتدافى عنها عيله الدهشورى قذرين وممكن يعملولك حاجه
رحيل : انا من عيله المنشاوى والخوف ملغى من قاموس العيله
معاذ بصلها كتير
شمس برجاء: رحيل ارجوكى لا تفعلى هذا
سامر: رحيل احنا عايزين نعيش فأمان
حامد : معاهم حق يا رحيل اسمعى الكلام ابعدى عن عيله الدهشورى
الكل بدأ يتكلم لحد ما سكتوا على صوت الكبير
عمران : خلصتوا كلام سيبوها تعمل اللى هى عاوزاه ومحدش هيقربلها
زهرة : بس
عمران : مفيش بس
رحيل ببسمه : شكرا يا جدى
معاذ: هاجى معاكى
رحيل : لا انا عايزة
عمران قاطعها : خليه يطمن
رحيل بصت : اوك
وخرجوا الاتنين وراحوا للست
معاذ: انا معاذ المنشاوى
والد روضه بتعب: اهلا يبنى اتفضل اخدمك باى
معاذ: عايزين نشوف المدام روضه
الوالد : اتفضلوا اتفضلوا يا روضه روضه تعالى يا بنتى
روضه بوجع وحزن: خير يا ابا وشافتهم اهلا وسهلا
رحيل قامت : انا رحيل المنشاوى محاميه
روضه بفرح: من عيله المنشاوى قولى والنبى هتساعدينى مش كدا ابوس ايدك وميله تبوسها رحيل وقفتها
رحيل: اهدى اهدى انا فعلا هساعدك بس احكيلى الحكايه كلها
روضه : هحكيلك كل حاجه بس والنبى والنبى رجعيلى ابنى ابوس ايديكوا رجعولى ابنى
رحيل : ان شاء الله
روضه : بصى يا استاذة انا بشتغل خدامه فقصر الدهشورى هما ناس استغفر الله العظيم بس اكل العيش رمانى عليهم كنت حامل وهما عندهم بنتهم فاتن متجوزة ابن عمها فؤاد مش بيخلفوا بقالهم سنين وحاولوا بالعمليات ومعرفوش المهم فى يوم لقيت الست فاتن داخله عليا وبتتقص عنى وعن الحمل وعايزة تعرف هولد امته المهم انا بحسن نيه كنت بحكى معاها غابت يومين ورجعت قالتلى انا هديكى اللى انتى عايزاه بس تتدينى ابنك روضه كملت بدموع ايوة انا محتاجه القرش بس والله ابنى والله ابنى ابنى يا ناس هفرط فى حته من قلبى طبعا رفضت وهى حاولت بكل الطرق هى وفؤاد بيه حتى عدنان بيه مافيش غير الست سارة الست الكبيرة هى اللى كانت بتقلى خليكى عند رايك جه يوم الولادة تعبت عندهم واخدونى هما المستشفى بتاعتهم انا مكنتش مخونه مكنتش اعرف اللى بيعملوه او اللى بيخططوا ليه
ولدت وطلعت وجوزى وابويا كانوا معايا ولقيت الدكتور بيقلى ابنك مات انا صرخت مكنتش مصدقه كيف مات ازاى المهم رضيت بقضاء ربنا وبعد شهر لقيت اخبار منتشرة ان فاتن هانم ولدت وكيف دة وازاى قالوا كانت برة ورجعت بطفل عندة شهر
رحيل باستغراب : ازاى دة هو الحمل مش بيظهر
روضه بدموع : بيظهر يا هانم بس هى مكنتش بتتطلع برة البيت خالص لان نفسيتها كانت بتتعب من كلام الصحفيين عن العيا ل وكدا المهم الاخبار انتشرت انها كانت مسافرة بقاله زمن واتعالجت وعملت حقن مجهرى ونجح وتابغت الحمل فاوربا ورجعت بابنها
معاذ: وطبعا انتى عارفه ان الكلام دة مش صح
روضه : طبعا يابيه انا شفتها بعينى كانت فالبيت يوم ويوم راحلهم جوزى وعمل خناقه كبيرة هناك بس
والد روضه : دبروله حادثه ومات فيها
معاذ: ما وصلتيش لاى حد يساعدك من اللى كنتى شغاله معاهم
روضه : حذروهم لو اتكلموا هيقتلوهم حكيت مع كتير ومحامين وفالقسم محدش قادر يقرب ناحيتهم
رحيل : انتى عملتى المحضر
روضه : ايوة يا استاذة بس قفلوه
رحيل : تمام يا روضه انا هفتحه تانى خليكى فأمان
معاذ: انا هسيب عالبيت حراسه واى حد يجى ميدخلش حتى لو من اهلكوا واى حاجه تحتاجوها الحرس قدام الباب
روضه: لى يا بيه كل دا ليه
معاذ : الدهشورى كان بيقدر يسكت الناس ويبعد المحامين عنكوا بطريقته بس مش هيقدر يقرب من عيله المنشاوى فهيبدأ بالطرق القذرة بتاعتهم
رحيل ببسمه : كل حاجه هتبقى تمام ووعد منى ابنك هيرجعلك
روضه بفرحه وامل: يارب يا استاذة
نزلوا
معاذ: دقيقه هكلم كام حارس يجى عشان يحرسهم
رحيل : تمام
معاذ مشى بيتكلم
رحيل واقفه عند العربيه سمعت حد بيعاكسها لفت وشها
الشاب: اى الجمال دة اكيد انتى مش من هنا هنا هنا اى اكيد انتى مش مصر
رحيل : لا اله الا الله نعم
الشاب: نتعرف بس
رحيل: امشى من هنا يكون احسن ليك
الشاب: احسن ليا اى انا احسن ليا انى اكون معاكى
معاذ من وراه : لا يا روح امك انت احسنلك تكون مع الاموات ونزل فيه ضرب
رحيل : سيبه يا معاذ
الناس حاولت تبعدة وبعدوة بالعافيه عنه
رحيل بنهجه : كنت هتموته
معاذ مسك ايديها : يلا وركبها العربيه
رحيل قاعدة فرحانه من جواها وهو كل شويه يبصلها قطع تفكيرها معاذ
معاذ: هتعملى اى
رحيل : هفتح المحضر من تانى وهشوف هعمل اى
وبالفعل المحضر اتفتح
فى فيلا الدهشورى
فؤاد: يا بنت ال.....
فاتن : فى اى
فؤاد: الزفته اللى اسمها روضه رجعت فتحت المحضر
عدنان ببرود: خليها تفتحه تشوف مين هيساعدها
فؤاد بسخريه : مين هيساعدها شوف مين هيساعدها المرادى مش هنقدر نهدد ولا نسكت
فاتن بغضب: ما تقول يا فؤاد مين بيساعدها
فؤاد : رحيل سالم عمران المنشاوى
عدنان : مين
فؤاد : حفيدة عمران المنشاوى يا عمى
فاتن: خليها حفيدة المنشاوى ولا غيرة ميهمنيش ان مشوهسيب ابنى اتصرفوااااااا
عدنان : المنشاوى
فؤاد : انت عارف المنشاوى يا عمى هيجيب عليها واطيها
فاتن بدموع: لا يا بابى اتصرف انا مش عايزة حد ياخد ابنى
عدنان: هتصرف اهدى اهدى
فؤاد : هتعمل اى
عدنان : هنروح للمنشاوى
فؤاد : نعم ######
جنا ماشيه وراهم : لا ما يخصكش
معاذ : متتدخليش انتى يا جنا
جنا بغضب: انت جوزى
معاذ بغضب : وهى مراتى
جنا مثلت الصدمه : مراتك
معاذ رجع بص على رحيل اللى انفجرت فيه ودموعها بتنزل
رحيل بصراخ : متقلش مراتى انا مش مراتك ولا هكون رفعت صباعها فى وشه انت كان ليك الحق تقول انى مراتك لحد ماصدقت تسجيل مفبرك وعاقبتنى ابشع عقاب ابشع عقاب انك تتجوز انت قتلتنى قتلتنى بس خلاص هطلقنى يا معاذ هطلقنى خبطته طلقنى يا معاذ طلقنى طلاقنيييييييييييييييي
معاذ واقف وعارف اللى هى حاسه بيه : مش هطلقك
رحيل بصتله بعيونها الحمرا اللى مليانا دموع : هطلقنى
معاذمسك ايديها واخدها وهى مش عارفه مصدقاه ليه وماشيه معاه
سامر : رحيل
عمران : سيبهم
سامر: بس
عمران : متخفش عليها وهى معاه
حامد : تسجيل اى اللى عاقبها عليه
نورهان بتوتر : مش عارفه
عمران : كل واحد يروح على اوضته
فى غرفه رحيل
معاذ واقف بيبصلها وبيمشى ايدة على وشها وهى تايه فيه : مقدرش ابعد عنك انا روحى فيكى رحيل ساكته ومبتتكلمش كمل كلامه مقدرش اشوفك مع حد غيرى رحيل انا بعشقك مش بس بحبك ابعد ازاى وروحى تروح معاكى صدقينى مضطروقرب منها ومن شفايفها وهى مسلماله لحد ما جه فبالها جنا زاحته بكل قوتها
رحيل : كداب انت انسان كداب انا ازاى اصدق كلامك وانت روحت اتجوزت ها اصدقك ازاى اصدق ازاى وانت طلعتنى سابع سما ونزلتنى سابع ارض اصدق ازاى وانا رميت كل حاجه وجتلك اصدق ازاى وانا حطيت ثقتى كلها فيك وانت خنتها لا يا معاذ انت كداب وانانى بس انا عند قرارى وهطلقنى يا معاذ
معاذ بصوت عالى: مش هطلقك واغلى ما فخيلك اركبيه فااااهمه وخرج ورزع الباب وراه وهى قعدة عالارض وبتبكى وبصوت عالى: عمرى ما هسامحك يا معاذ عمررررررى
##############$########
جنا قاعدة فالاوضه وبتمثل انها بتبكى
معاذ دخل
جنا : انت متجوزها فعلا
معاذ: ايوة
جنا : لى خبيت عليا
معاذ: جنا انا تعبان ومش عايز اتكلم فأى حاجه
جنا : طب اتجوزتنى لى
معاذ : مبحبش اقرر كلامى مرتين عن اذنك
ظخل الحمام واخد دش سخن وواقف قدام المرايا تعبان من كل اللى بيحصل حب عمرة بين ايديه مش قادر يحضنها ولا يحتويها ولا اخت صحبه اللى مضطر يحميها
فلاش بااااااك
فالشركه
معاذ بدهشه: بشار نورت مقلتليش لى انك جى
بشار بحزن : مكنتش جى بس جيت
معاذ : دا لغز ولا اى
بشار : تقدر تقول كدا اخبارك اى
معاذ ببسمه : الحمدالله
بشار: عايز منك خدمه واتمنى تساعدنى
معاذ : طبعا اتفضل
بشار : عايزك تتجوز جنا
معاذ بصدمه : نعم انت بتقول اى
بشار بتنهيدة : اللى سمعته
معاذ: بس انت عارف ان انا
بشار قاطعه : متجوز وبتحبها بس ارجوك ساعدنى
معاذ: فى اى يا بشار
بشار بألم : انا بموت
معاذ: بتقول اى
بشار : بموت يا معاذ ودى اخر ايامى
معاذ بصدمه : متهزرش
بشار بدموع : مش بهزر عشان كدا عايزك تتجوزها
معاذ بحزن : محكتليش لى يا بشار
بشار : مش عايز احزن حد
معاذ: ريناد
بشار: ريناد عارفه كل حاجه بس جنا لا انا بطلب منك الطلب دة عشان انا خايفه عليها من اعمامى واولادهم ريناد ابوها هيقدر يحميها بس مش هيقدر يحمى جنا اللى عايزين يجوزوها لاولادهم عشان ياخدوا كل حاجه ارجوك يا معاذ ساعدنى
معاذ : بس رحيل
بشار : فكر يا معاذ وصدقنى هتشيل عنى هم كبير اعتبرها اختك بس وهتطلقها لما الامور تهدى وتاخد ورثها وعمى وابنه يبعدو عنها
معاذ قعد شوى واتكلم بحزن : موافق يا بشار
بشار حضنه : كنت عارف انك هتوافق بس مش عايز جنا تعرف او تحس بحاجه ارجوك
معاذ: بس انا لازم اعرف رحيل نقدرش اجرحها كدا روحى هتروح لو بعدت عنى
بشار : ارجوك يا معاذ هى فترة بس رحيل اكيد مش هتوافق وحتى لو وافقت ممكن تقول لجنا ارجوك كمل جميلك ورحيل بتحبك هتستحمل
معاذ : بس انا مش هستحمل اشوفها بتتعذب يا بشار مقدرش
بشار: معلش يا معاذ عشان خاطرى هى فترة صغيرة والله وهتعدى
معاذاتنهد تنهيدة طويله وسكت
باااااااااك
معاذ : اه يا بشار عالوجع اللى سببته لقلبى ربنا يسامحك ويسامحنى على اللى رحيل عايشاه
###########################
عند ريما
لميس: روحى راضى خطيبك بكلمتين
ريما : لا
لميس: مالك يا حبيبتى فيكى اى
ريما : ولا حاجه يا ماما بس تقدرى تقولى بحافظ عالباقى منى
لميس: مش فاهمه حاجه
ريما:مش لازم عن اذنك عشان هنام
############
عند نادين
نادين بترن على على
على: الو
نادين : ازيك يا على
على بفرحه : بخير انتى عامله اى
نادين : الحمدالله شكرا على اللى عملته فالاجتماع
على : لا شكر ولا حاجه انتى غاليه وميهونش اشوفك زعلانه
نادين باستغراب : بجد
على : بقلك يا نادين اى رايك نتغدى سوا بكرة
نادين : هشوف وارد عليك
قفلت معاه وقاعدة بتفكر فيه
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
صباح يوم جديد
التلفزيون شغال
المذيعه : ادعت المرأه انهم اخذوا طفلها منها عنوة وقتلوا زوجها امام عينها حينما حاول استرجاع طفله وذكرت ان من اخذ طفلها ٨و من اغنياء مصر وهو فؤاد الدهشورى وشاركته فاتن الدهشورى زوجته علما بانها كانت تعمل لديهم خادمه ولكم اللقاء
الكل قاعد بيسمع
عمران : معقول اللى بيحصل دة
رحيل مش عاطيه اهتمام لمعاذ الللى كل فترة يبصلها : مين الدهشورى دة يا جدو
عمران : راجل من رجال الاعمال بس مش كويسين يعنى شغلهم مشبوة
زهرة بحزن : حسبى الله لو هما اللى واخدين ابنها
لميس: يا حرام شوفوا
لفوا عالتلفزيون كانت فتاه فالعشرينات من عمرها جميله ولكن الحزن البادى على وجهها اعطها عمر الستين
المذيعه: اسمك اى
روضه اسمى روضه
المذيعه بدأت الحوار
روضه : انا عايزة محامى يجبلى ابنى محدش راضى يساعدنى كلهم خايفين منهم واللى يقبل بيهدودوه
حامد بحزن : لا اله الا الله
سامر وسندس ونورين وشمس بصوا على رحيل اللى ابتسمت : رحيل
الكل انتبه
سامر: انسى مستحيل يا رحيل
رحيل : خلصت اكل عن اذنكوا
عمران : على فين
رحيل ابتسمت لجدها واتكلمت بثقه : هجبلها ابنها
معاذ بغضب: استنى عندك
رحيل : نعم
معاذ: لا انتى مش هتدافى عنها عيله الدهشورى قذرين وممكن يعملولك حاجه
رحيل : انا من عيله المنشاوى والخوف ملغى من قاموس العيله
معاذ بصلها كتير
شمس برجاء: رحيل ارجوكى لا تفعلى هذا
سامر: رحيل احنا عايزين نعيش فأمان
حامد : معاهم حق يا رحيل اسمعى الكلام ابعدى عن عيله الدهشورى
الكل بدأ يتكلم لحد ما سكتوا على صوت الكبير
عمران : خلصتوا كلام سيبوها تعمل اللى هى عاوزاه ومحدش هيقربلها
زهرة : بس
عمران : مفيش بس
رحيل ببسمه : شكرا يا جدى
معاذ: هاجى معاكى
رحيل : لا انا عايزة
عمران قاطعها : خليه يطمن
رحيل بصت : اوك
وخرجوا الاتنين وراحوا للست
معاذ: انا معاذ المنشاوى
والد روضه بتعب: اهلا يبنى اتفضل اخدمك باى
معاذ: عايزين نشوف المدام روضه
الوالد : اتفضلوا اتفضلوا يا روضه روضه تعالى يا بنتى
روضه بوجع وحزن: خير يا ابا وشافتهم اهلا وسهلا
رحيل قامت : انا رحيل المنشاوى محاميه
روضه بفرح: من عيله المنشاوى قولى والنبى هتساعدينى مش كدا ابوس ايدك وميله تبوسها رحيل وقفتها
رحيل: اهدى اهدى انا فعلا هساعدك بس احكيلى الحكايه كلها
روضه : هحكيلك كل حاجه بس والنبى والنبى رجعيلى ابنى ابوس ايديكوا رجعولى ابنى
رحيل : ان شاء الله
روضه : بصى يا استاذة انا بشتغل خدامه فقصر الدهشورى هما ناس استغفر الله العظيم بس اكل العيش رمانى عليهم كنت حامل وهما عندهم بنتهم فاتن متجوزة ابن عمها فؤاد مش بيخلفوا بقالهم سنين وحاولوا بالعمليات ومعرفوش المهم فى يوم لقيت الست فاتن داخله عليا وبتتقص عنى وعن الحمل وعايزة تعرف هولد امته المهم انا بحسن نيه كنت بحكى معاها غابت يومين ورجعت قالتلى انا هديكى اللى انتى عايزاه بس تتدينى ابنك روضه كملت بدموع ايوة انا محتاجه القرش بس والله ابنى والله ابنى ابنى يا ناس هفرط فى حته من قلبى طبعا رفضت وهى حاولت بكل الطرق هى وفؤاد بيه حتى عدنان بيه مافيش غير الست سارة الست الكبيرة هى اللى كانت بتقلى خليكى عند رايك جه يوم الولادة تعبت عندهم واخدونى هما المستشفى بتاعتهم انا مكنتش مخونه مكنتش اعرف اللى بيعملوه او اللى بيخططوا ليه
ولدت وطلعت وجوزى وابويا كانوا معايا ولقيت الدكتور بيقلى ابنك مات انا صرخت مكنتش مصدقه كيف مات ازاى المهم رضيت بقضاء ربنا وبعد شهر لقيت اخبار منتشرة ان فاتن هانم ولدت وكيف دة وازاى قالوا كانت برة ورجعت بطفل عندة شهر
رحيل باستغراب : ازاى دة هو الحمل مش بيظهر
روضه بدموع : بيظهر يا هانم بس هى مكنتش بتتطلع برة البيت خالص لان نفسيتها كانت بتتعب من كلام الصحفيين عن العيا ل وكدا المهم الاخبار انتشرت انها كانت مسافرة بقاله زمن واتعالجت وعملت حقن مجهرى ونجح وتابغت الحمل فاوربا ورجعت بابنها
معاذ: وطبعا انتى عارفه ان الكلام دة مش صح
روضه : طبعا يابيه انا شفتها بعينى كانت فالبيت يوم ويوم راحلهم جوزى وعمل خناقه كبيرة هناك بس
والد روضه : دبروله حادثه ومات فيها
معاذ: ما وصلتيش لاى حد يساعدك من اللى كنتى شغاله معاهم
روضه : حذروهم لو اتكلموا هيقتلوهم حكيت مع كتير ومحامين وفالقسم محدش قادر يقرب ناحيتهم
رحيل : انتى عملتى المحضر
روضه : ايوة يا استاذة بس قفلوه
رحيل : تمام يا روضه انا هفتحه تانى خليكى فأمان
معاذ: انا هسيب عالبيت حراسه واى حد يجى ميدخلش حتى لو من اهلكوا واى حاجه تحتاجوها الحرس قدام الباب
روضه: لى يا بيه كل دا ليه
معاذ : الدهشورى كان بيقدر يسكت الناس ويبعد المحامين عنكوا بطريقته بس مش هيقدر يقرب من عيله المنشاوى فهيبدأ بالطرق القذرة بتاعتهم
رحيل ببسمه : كل حاجه هتبقى تمام ووعد منى ابنك هيرجعلك
روضه بفرحه وامل: يارب يا استاذة
نزلوا
معاذ: دقيقه هكلم كام حارس يجى عشان يحرسهم
رحيل : تمام
معاذ مشى بيتكلم
رحيل واقفه عند العربيه سمعت حد بيعاكسها لفت وشها
الشاب: اى الجمال دة اكيد انتى مش من هنا هنا هنا اى اكيد انتى مش مصر
رحيل : لا اله الا الله نعم
الشاب: نتعرف بس
رحيل: امشى من هنا يكون احسن ليك
الشاب: احسن ليا اى انا احسن ليا انى اكون معاكى
معاذ من وراه : لا يا روح امك انت احسنلك تكون مع الاموات ونزل فيه ضرب
رحيل : سيبه يا معاذ
الناس حاولت تبعدة وبعدوة بالعافيه عنه
رحيل بنهجه : كنت هتموته
معاذ مسك ايديها : يلا وركبها العربيه
رحيل قاعدة فرحانه من جواها وهو كل شويه يبصلها قطع تفكيرها معاذ
معاذ: هتعملى اى
رحيل : هفتح المحضر من تانى وهشوف هعمل اى
وبالفعل المحضر اتفتح
فى فيلا الدهشورى
فؤاد: يا بنت ال.....
فاتن : فى اى
فؤاد: الزفته اللى اسمها روضه رجعت فتحت المحضر
عدنان ببرود: خليها تفتحه تشوف مين هيساعدها
فؤاد بسخريه : مين هيساعدها شوف مين هيساعدها المرادى مش هنقدر نهدد ولا نسكت
فاتن بغضب: ما تقول يا فؤاد مين بيساعدها
فؤاد : رحيل سالم عمران المنشاوى
عدنان : مين
فؤاد : حفيدة عمران المنشاوى يا عمى
فاتن: خليها حفيدة المنشاوى ولا غيرة ميهمنيش ان مشوهسيب ابنى اتصرفوااااااا
عدنان : المنشاوى
فؤاد : انت عارف المنشاوى يا عمى هيجيب عليها واطيها
فاتن بدموع: لا يا بابى اتصرف انا مش عايزة حد ياخد ابنى
عدنان: هتصرف اهدى اهدى
فؤاد : هتعمل اى
عدنان : هنروح للمنشاوى
فؤاد : نعم ######
