رواية عشق الرحيل الفصل السابع عشر 17 بقلم عائشة احمد
السابع عشر
معاذ: استنى عندك
رحيل: نعم
معاذ : مين بيرن عليكى
رحيل : ملكش دخل
معاذ مسكها من ايديها وجرها وراه والكل واقف
شمس: سامر اختك اذهب
سامر لسه هيتحرك وقفه جدة
عمران : سيبوهم
سامر: بس
عمران : مش هتخاف عليها وهى معاه
معاذ اخدها وراح بيها فاوضه بعيد فالجنينه : دلوقتى حالا هتقوليلى مين خالد ومين اللى اول ما تليفونك بيرن بتجرى وتاخديه وتمشى
رحيل بغيظ: اظن ميخصكش دا شئ يخصنى
معاذ بغضب: رررررحيل
رحيل بصراخ : عايز اى انت ملكش دخل بحياتى
معاذ شدها وزقها عالحيطه : رحيل صدقينى انا صابر بقالى كتير وعديت كتير
رحيل بضحكت سخريه : بجد معاذ انت عايز اى
معاذ اضايق من ضحكتها زف الحيطه بايديه وهى من كتر الخبطه غمضت عيونها وبدأ الخوف يسرى لقلبها
معاذ بعضب: حقى عليكى اعرف كل حاجه عنك لانك لسه مراتى
رحيل: انت اللى نعيت الحق دة ومتنساش انك انت اللى قررت وانا مستنيه تنفذ قرارك وسابته ومشت فضل واقف مكانه
يحيى من وراه : انت مستنى اى
معاذ لف ةشه: قصدك اى
يحيى: مطلقتهاش لى
معاذ بشرود: مش هطلقها
يحيى : يبقى انت انانى وصدقنى هتخسر كتير اوى
معاذ: مش هقدر
يحيى: انت اللى دخلت نفسك فالمتاهه دى وانت اللى قررت تخسرها صدقنى رحيل مش هتسكت لما تشوف اللى انت هتعمله
وسابه ومشى
####################
فالجنينه
مروان : ممكن نتكلم
سندس: معنديش كلام اتكلمه وقامت وماشيه بس مروان شدها
مروان بغضب: لازم نتكلم
سندس بعصبيه : نعم نتكلم اه عايزنا نتكلم بعد اى يا مروان بعد اى
مروان : انا عارف انى غلطت بس
سندس بتحرك راسها : بس بس اى انت عارف انت فكرت فأى ازاى اصلا تفكر كدا يا مروان
مروان : سندس اسمعينى
سندس : لا انت حكمت وصدرت الحكم وانا اخدت القرار ومشت بس وقفت على صوته
مروان بقله حيله : انا اسف
سندس دموعها بدأت تنزل بس كملت طريقها
وصلت لاوضتها ودموعها بدأت تنزل
سامر: لما انتى بتموتى فيه سبتيه لى
سندس بدموع وتهته : عشان ه و ا ت ه م ن ى
سامر وهو بيحضنها : اهدى اهدى يا روحى
سندس: وجعنى يا سامر حكم عليا من غير ما يسمعنى
سامر : مهو انتى اهو حكمتى برضوا ومش عايزة تسمعيه
سندس: لانى موجوعه منه يا سامر عايزة اعاقبه ولو سمعته هضعف
سامر : يعنى انتى بتربيه
سندس : ايوة
سامر : بس الموضوع انتى نهتيه انتى عارفه جدك وهو احترم فرارك
سندس: جدو عارف
سامر بصدمه : نعم
فلاش باك
سندس: جدو ممكن نتكلم
عمران : طبعا تعالى
سندس دموعها بدات تنزل وحكت لجدها على كل حاجه
عمران : عايزة اى قرارك هحترمه لو عايزة تسبيه
سندس بسرعه : لا يا جدو
عمران ببسمه : امال اى تربيه
سندس: انا مش عايزاه يتسرع فالحكم تانى
عمران : تمام
باااااااك
سندس : بس واتفقت انا وجدو وجه الوقت المناسب لما رحيل وسكتت يعنى اللى شفته
سامر: طب ورحيل اى اللى حصل بينها وبين معاذ
سندس: صدقنى محدش يعرف حاجه ولا رحيل ولا معاذ اتكلموا مع حد
سامر : ماشى ومشر بس سندس وقفته
سندس: على فكرة يا سامر رحيل بتحب معاذ جدا انا بسمع عياطها كل يوم بالليل
سامر بحزن : ربنا يلين القلوب
سامر مشى ومضايق من اللى حاصل قرر يروح لنورين يطمن عليها هى كمان وبعد كدا يروح لرحيل
عند تورين بتكلم معتز
نورين : مكنتش متوقعه ان الامور توصل للدرجه دى
حاسه انى السبب
معتز : متقوليش كدا
نورين : لسه هتتكلم سامر دخل
سامر : فاضيه
معتز : قوليله مش فاضيه
نورين بتضحك
سامر: بيقلك اى الحيوان دة
نورين بضحك : لا شئ
معتز : قوليله انى سمعته ولما نتقابل
نورين مش قادرة تمسك نفسها من الضحك على وش سامر اللى فتح الاسبيكر
سامر : لا جامد يالا
معتز : سامر دا انا بقلها خليه طبعا يتفضل لو مش فاضيه افضيله وكدا
سامر : اه طب اقفل
معتز : حاضر اقفل انت عيب اقفل فى وشك اصل
لسه مكملش راح سامر قفل السكه فى وشه
نورين بضحك : لى كدا
سامر ؛: مهو مش هيسبنا نتكلم
نورين : وحشتنى اوى وقامت حضنته
سامر : وانتى اكتر يا روحى
##############################
عند ريما قاعدة بترن على نادر اللى مش بيرد
روان راحت لعندها وقاعدة معاها
روان : اى يا بنتى
ريما بحزن : مفيش
الباب خبط وكانت رحيل
رحيل : ممكن ادخل
ريما بفرحه : اكيد
روان مش عايزة تبص فى وش رحيل وزعلانه
رحيل : مالك يا قمرى
روان : رحيل انا اسف
رحيل : متكمليش تتاسفى لى يا هبله انتى
روان : انا مش عارفه ابص فى وشكوا والله من اللى عملوة اخواتى
رحيل ببسمه : ولا فى اى حاجه كل حاجه هتتصلح
روان بفرحه : يعنى انتى ومعا
رحيل قطعت كلامها : لا انا كنت اقصد سندس ومروان ان شاء الله هيتصلح ما بينهم
روان تليفونها رن : دا يحيى انا هسيبكوا انا بقه
وسابتهم وخرجت
ريما قاعدة ماسكه الفون وحزينه
رحيل : مالك يا برميل النكد
ريما : انا يا رحيل مين سبب النكد
رحيل : فى اى
ريما : بعينوا يا رحيل زى ما حكتلك من لما اتخطبنا وهو مهملنى جدا ومش راضى يهتم وقلتله وهو برضوا مكنش كدا زى اللى مكنش طايل حاجه ولما طالها مبقتش تهمه
رحيل : بطلى جنان يمكن مشغول انتى ناسيه ان تسليم المشروع قرب فاكيد بيظبط الدنيا وبعدين اهو هناخد فاصل خليكى جنبيه متسبيهوش
ريما بحزن : هحاول
رحييل بوجع قامت وكلمتها :لو متأكدة ان هو بيحبك وانتى بتحبيه ومتأكدة ان هو بيحبك حاربى عشان متخسريهوش
وسابتها ومشت
#############################
رحيل خرجت وقابلت عمها حامد
رحيل : ازيك يا عمو
حامد بشرود: بخير يا حبيبتى
رحيل : انت كويس
حامد: ها ايوة ايوة
وسابها وهى مطمنتش ليه وقررت تروح وراه
حامد مسك التليفون : ايوة يا حبيبتى
........
حامد ؛ حاضر هشوف لازم افاتح ابويا فالموضوع مينفعش نتجوز كدا انا عايز كل حاجه فالنور
رحيل بصدمه : تتجوز
حامد بدهشه : رحيل
حامد : راح لعندها
###########################÷
صباح يوم جديد
الكل جهز واتجمع
سامر ؛ كنتى فين امبارح استنيتك كتير
رحيل بتوتر: مفيش كنت عالسطح
معاذ بصلهم وشاف توترها شك ان هى مخبيه حاجه
عمران : الكل جهز
لميس ايوة يا بابا
عمران : تمام كل واحد يا حد مجموعه فالعربيه بتاعته
معتز : انا هاخد نورين
سامر: لا يا حلو انا هاخد اخواتى
معتز : مهى العربيه مش هتكفى
رحيل : عادى هركب مع اى حد
عمران : اركبى مع معاذ
رحيل : لا
عمران : رحيل
رحيل بتنهيدة : حاضر
الكل ركب عربياته والكل اتقسم وابتدا الرحال الى العزبه التى ستنهى حيات البعض وتعيد للبعض الاخر حياته
بعد عدة ساعات وصلوا العزبه ووصلوا للسرايا الكبيرة
الكل كان فاستقبالهم
بشار: نورتوا نورتو
بدؤا الكل يسلم بشار وصل عند رحيل واتصدم وبيبص لمعاذ
بشار: اهلا بيكى شرفتينا
رحيل : مرسى
بشار : خدوا الشنط وطلعوها فوق
الكل بدأ يمشى بس وقفوا على صوت الفتاه المدلاله لعائله البدراوى
جنا بفرحه : معاذ
معاذ وقف وبيبص على رحيل اللى بتبص على ناحيه الصوت لترى لمن هذا الصوت لتعلم انه لفتاه لم تتعدى ال٢٢ من عمرها ولكن هذة الصغيرة بنظرها هى من ستقتلها الما لتعلم انه انتهى
معاذ: ازيك يا جنا
جنا ببسمه كبيرة: بخير انت عامل اى
معاذ: بخير الحمدالله
الكل طلع اوضته ورحيل اللى كل ما تتطلع خطوة تبص على معاذ اللى واقف مع جنا
عدى اليوم والكل ارتاح والعشا جهز وبدؤا ينزلوا رحيل لبست عبايه سودا مطرزة بالطول من النص باللون الاصفر مع حجابها الابيض ليزيدها جمالا معاذ اول مرة يشوفها بالعبايه مبهور بجمالها وقاعد باصصلها
العشا بدأ وجنا مش راضيه تنزل عنيها من على معاذ ورحيل ملاحظه دة ومضايقه جدا
بشار: نورتونى يا جدى نورتنى
عمران ببسمه : نورك يا بشار
مروان بعزل : اى الجمال دة يا رحيل
رحيل ببسمه : مرسى
بشار : منخدعوش بجمالها يا جماعه
رحيل باستغراب : لى
بشار قرب منها شايفه العلامه دى اللى على مناخيرى انتى السبب فيها
رحيل بدهشه: انا ماذا تقول هذة اول مرة اراك
بشار: بص لمعاذ انت محتلهاش
معاذ هز راسه ب لا
بشار : هقلك يا ستى من كام سنه فى شاب جنتل كدا كان حابب يتعرف عليكى وبكل برائه حاول يتعرف عليكى ولحظه النحس مسك دراعك اوبا هوب دبل كيك لفيتى وعطتيه بوكس نساه اسمه
الكل بيضحك ورحيل باصه على معاذ وافتكرت كلامه لما قالها ان هو بيحبها من زمان
بشار : لا اصلا الكارثه مش كدا الكارثه فالاستاذ اللى فضل متنحلها وانا بموت فالارض تحتيه
الكل بيضحك ما عدا رحيل ومعاذ اللى بيبصوا على بعض
معاذ فى نفسه : لى يا بشار لى انا مصدقت انها تبعد
ريناد : وانت مكنتش بتروح للدراسه عاد كنت عتحب البنته اهناك
بشار بخوف مصطنع : لا مين قال كدا لا انا مليش غيرك يا رينو
ريناد : بس الصراحه هو عندة حق وراحت عند رحيل انتى متل القمر فى تمامه
رحيل ببسمه : دا عيونك
ريناد : انا مرت اللكسرت منخارة اهنك
رحيل بتضحك : انا رحيل
ريناد : لى الاسم الوحش دة بقه القمر دة يسمى اكدة
رحيل بصت لمعاذ: للاسف اسمى كدا وحظى كمان كدا عن اذنك
ريناد : انا قلت حاجه زعلتها ياك
عمران : لا يا بتى
ريناد حست ان رحيل فيها حاجه وقررت تروحلها وتقرب منها
ريناد : انا اسفه
رحيل ببسمه مكسورة: على اى مفيش اى حاجه
ريناد : جارحك شكله
رحيل باستغراب : مين دة
ريناد : اللى عنيكى كانت عليه طول القعدة
رحيل : لا مفيش حاجه من الكلام دة
ريناد : الحب ولا هو عيب ولا حرام
رحيل : بس لما يبقى بوجع يبقى حرام
ريناد بوجع : فعلا بس اهو تكونى عشتى شويه سعادة مع اللى بتحبيه قبل ما يروح منك
رحيل : قصدك اى
ريناد بدموع كاتماها فى عنيها : لا مفيش احكيلى بقه مالك
رحيل بوجع : حبيته حبيته وكسرنى
################################
صباح يوم جديد
رحيل بتلعب مع اطفال وبتلعب بالطين وبتبنى بيوت معاهم وحاطه الطرحه على شعرها كدا وخصلات من شعرها نازله على وشها وقاعدة بتحاول تشيلهم بكم العبايه بس فجأه لقت ايد بترفعهم رفعت عيونها لتتقابل النظرات لتحكى عن الاحتياج والوجع والالم والضعف
معاذ رجع الخصله وبيمسح الطين اللى على وشها وهى باصله عايزة تشوف نظرات الحب بس للاسف هو كان بيهرب من عنيها وسابها ومشى وهى واقفه فاقت على صوت الاطفال
اما عند ريما
نادر برضوا قاعد بيشتغل وهى كل شويه تروحله وبيقلها مش فاضى
ريما : يووووة يا نادر كدا كتير كتير اوى
نادر : مالك يا حبيبتى
ريما بحزن : انت مش مهتم بيا كل حاجه بالنسبالك شغل نفسى تتكلم معايا تسمعنى انا زهقت يا نادر كل ما ارن مشغول كل ما اجى اشوفك مشغول احنا مبنتكلمش مع بعض خمس دقايق يا نادر خمس دقايق
نادر: معلش يا حبيبتى المشروع دا يخلص وهفضالك كلى على بعضى
ريما سابته من غير ما تتكلم ولا كلمه وهو رجع يشتغل تانى
اما فى غرفه سامر
رنيم واقفه قدام المرايه حضنها من ورا
سامر: يا روحى انتى عامله اى
رنيم ببسمه بخير
سامر: انا اسف انى مشغول عنك الفترة دى
رنيم لفت ليه وبتمشى ايديها على وشه : لا يا حبيبى اهلك ليهم حق عليك زى بالظبط وبعدين انا هبقى مشغوله الفترة الجيه عنك
سامر باستغراب: ازاى دى
رنيم مسكت ايدة وحطتها على بطنها : عشان هنا فى حته منك ولازم اهتم بيها
سامر بدهشه : حته منى رنيم بتهز راسها يعنى انتى
رنيم : حامل
سامر بفرحه : بجد بتهزرى
رنيم : لا بجد
سامر حضنها من الفرحه لم يكن يعلم ان هذة الفرحه ستقلب الحياه رأسا على عقب
############################
المساء
سندس بتتكلم فالفون ومش حاسه باللى واقف وراها لفت وشها لقت مروان
سندس : مروان فى حاجه
مروان بتنهيدة : سندس هنفضل كدا لامته
سندس : كدا اى
مروان : انا تأسفتلك يا سندس وعارف انى غلطت كان لازم اسمعك
سندس ساكته ومش بتتكلم بس اتكلمت لما لقت بنوته رايحه لمروان وبتكلمه
البنت : هو حضرتك مرتبط
مروان بص على سندس اللى وشها جاب الوان وحب يستغل دة
مروان : والله انا
سندس بسرعه : مرتبط يا ماما مرتبط وبتزيحها يلا من هنا
مروان بضحك : هههههه يعنى اى
سندس بغضب: يعنى هات دبلتك يخربيت الحب عاللى بيحبوة مروان بص لقى رحيل بتبتسم وبتشاورله
قبل قليل
رحيل : روح اتكلم معاه وانا هزبطلك الدنيا
مروان ؛ والله ما خايف الامنك
رحيل نادت على ريناد : عايزة منك خدمه
ريناد: اتفضلى
رحيل : عايزة بنت تروح عند مروان .......
ريناد : عينى
الرجاله كلهم اتجمعوا فاوضه
رحيل : هو فى اى
روان : مش عارفه
الحريم قاعد ين فالصاله الكبيرة والرجاله جوة
جنا واقفه وكمان رحيل اللى ماسكه كوبايه الشاى وفى نغزة فى قلبها
وفجأه واحدة من الشغالين زغرطت
ريناد : مالك يا واكله ناسك عتزغرطى لى
الست بفرحه : سى معاذ خطب الست جنا من سى بشار
معاذ: استنى عندك
رحيل: نعم
معاذ : مين بيرن عليكى
رحيل : ملكش دخل
معاذ مسكها من ايديها وجرها وراه والكل واقف
شمس: سامر اختك اذهب
سامر لسه هيتحرك وقفه جدة
عمران : سيبوهم
سامر: بس
عمران : مش هتخاف عليها وهى معاه
معاذ اخدها وراح بيها فاوضه بعيد فالجنينه : دلوقتى حالا هتقوليلى مين خالد ومين اللى اول ما تليفونك بيرن بتجرى وتاخديه وتمشى
رحيل بغيظ: اظن ميخصكش دا شئ يخصنى
معاذ بغضب: رررررحيل
رحيل بصراخ : عايز اى انت ملكش دخل بحياتى
معاذ شدها وزقها عالحيطه : رحيل صدقينى انا صابر بقالى كتير وعديت كتير
رحيل بضحكت سخريه : بجد معاذ انت عايز اى
معاذ اضايق من ضحكتها زف الحيطه بايديه وهى من كتر الخبطه غمضت عيونها وبدأ الخوف يسرى لقلبها
معاذ بعضب: حقى عليكى اعرف كل حاجه عنك لانك لسه مراتى
رحيل: انت اللى نعيت الحق دة ومتنساش انك انت اللى قررت وانا مستنيه تنفذ قرارك وسابته ومشت فضل واقف مكانه
يحيى من وراه : انت مستنى اى
معاذ لف ةشه: قصدك اى
يحيى: مطلقتهاش لى
معاذ بشرود: مش هطلقها
يحيى : يبقى انت انانى وصدقنى هتخسر كتير اوى
معاذ: مش هقدر
يحيى: انت اللى دخلت نفسك فالمتاهه دى وانت اللى قررت تخسرها صدقنى رحيل مش هتسكت لما تشوف اللى انت هتعمله
وسابه ومشى
####################
فالجنينه
مروان : ممكن نتكلم
سندس: معنديش كلام اتكلمه وقامت وماشيه بس مروان شدها
مروان بغضب: لازم نتكلم
سندس بعصبيه : نعم نتكلم اه عايزنا نتكلم بعد اى يا مروان بعد اى
مروان : انا عارف انى غلطت بس
سندس بتحرك راسها : بس بس اى انت عارف انت فكرت فأى ازاى اصلا تفكر كدا يا مروان
مروان : سندس اسمعينى
سندس : لا انت حكمت وصدرت الحكم وانا اخدت القرار ومشت بس وقفت على صوته
مروان بقله حيله : انا اسف
سندس دموعها بدأت تنزل بس كملت طريقها
وصلت لاوضتها ودموعها بدأت تنزل
سامر: لما انتى بتموتى فيه سبتيه لى
سندس بدموع وتهته : عشان ه و ا ت ه م ن ى
سامر وهو بيحضنها : اهدى اهدى يا روحى
سندس: وجعنى يا سامر حكم عليا من غير ما يسمعنى
سامر : مهو انتى اهو حكمتى برضوا ومش عايزة تسمعيه
سندس: لانى موجوعه منه يا سامر عايزة اعاقبه ولو سمعته هضعف
سامر : يعنى انتى بتربيه
سندس : ايوة
سامر : بس الموضوع انتى نهتيه انتى عارفه جدك وهو احترم فرارك
سندس: جدو عارف
سامر بصدمه : نعم
فلاش باك
سندس: جدو ممكن نتكلم
عمران : طبعا تعالى
سندس دموعها بدات تنزل وحكت لجدها على كل حاجه
عمران : عايزة اى قرارك هحترمه لو عايزة تسبيه
سندس بسرعه : لا يا جدو
عمران ببسمه : امال اى تربيه
سندس: انا مش عايزاه يتسرع فالحكم تانى
عمران : تمام
باااااااك
سندس : بس واتفقت انا وجدو وجه الوقت المناسب لما رحيل وسكتت يعنى اللى شفته
سامر: طب ورحيل اى اللى حصل بينها وبين معاذ
سندس: صدقنى محدش يعرف حاجه ولا رحيل ولا معاذ اتكلموا مع حد
سامر : ماشى ومشر بس سندس وقفته
سندس: على فكرة يا سامر رحيل بتحب معاذ جدا انا بسمع عياطها كل يوم بالليل
سامر بحزن : ربنا يلين القلوب
سامر مشى ومضايق من اللى حاصل قرر يروح لنورين يطمن عليها هى كمان وبعد كدا يروح لرحيل
عند تورين بتكلم معتز
نورين : مكنتش متوقعه ان الامور توصل للدرجه دى
حاسه انى السبب
معتز : متقوليش كدا
نورين : لسه هتتكلم سامر دخل
سامر : فاضيه
معتز : قوليله مش فاضيه
نورين بتضحك
سامر: بيقلك اى الحيوان دة
نورين بضحك : لا شئ
معتز : قوليله انى سمعته ولما نتقابل
نورين مش قادرة تمسك نفسها من الضحك على وش سامر اللى فتح الاسبيكر
سامر : لا جامد يالا
معتز : سامر دا انا بقلها خليه طبعا يتفضل لو مش فاضيه افضيله وكدا
سامر : اه طب اقفل
معتز : حاضر اقفل انت عيب اقفل فى وشك اصل
لسه مكملش راح سامر قفل السكه فى وشه
نورين بضحك : لى كدا
سامر ؛: مهو مش هيسبنا نتكلم
نورين : وحشتنى اوى وقامت حضنته
سامر : وانتى اكتر يا روحى
##############################
عند ريما قاعدة بترن على نادر اللى مش بيرد
روان راحت لعندها وقاعدة معاها
روان : اى يا بنتى
ريما بحزن : مفيش
الباب خبط وكانت رحيل
رحيل : ممكن ادخل
ريما بفرحه : اكيد
روان مش عايزة تبص فى وش رحيل وزعلانه
رحيل : مالك يا قمرى
روان : رحيل انا اسف
رحيل : متكمليش تتاسفى لى يا هبله انتى
روان : انا مش عارفه ابص فى وشكوا والله من اللى عملوة اخواتى
رحيل ببسمه : ولا فى اى حاجه كل حاجه هتتصلح
روان بفرحه : يعنى انتى ومعا
رحيل قطعت كلامها : لا انا كنت اقصد سندس ومروان ان شاء الله هيتصلح ما بينهم
روان تليفونها رن : دا يحيى انا هسيبكوا انا بقه
وسابتهم وخرجت
ريما قاعدة ماسكه الفون وحزينه
رحيل : مالك يا برميل النكد
ريما : انا يا رحيل مين سبب النكد
رحيل : فى اى
ريما : بعينوا يا رحيل زى ما حكتلك من لما اتخطبنا وهو مهملنى جدا ومش راضى يهتم وقلتله وهو برضوا مكنش كدا زى اللى مكنش طايل حاجه ولما طالها مبقتش تهمه
رحيل : بطلى جنان يمكن مشغول انتى ناسيه ان تسليم المشروع قرب فاكيد بيظبط الدنيا وبعدين اهو هناخد فاصل خليكى جنبيه متسبيهوش
ريما بحزن : هحاول
رحييل بوجع قامت وكلمتها :لو متأكدة ان هو بيحبك وانتى بتحبيه ومتأكدة ان هو بيحبك حاربى عشان متخسريهوش
وسابتها ومشت
#############################
رحيل خرجت وقابلت عمها حامد
رحيل : ازيك يا عمو
حامد بشرود: بخير يا حبيبتى
رحيل : انت كويس
حامد: ها ايوة ايوة
وسابها وهى مطمنتش ليه وقررت تروح وراه
حامد مسك التليفون : ايوة يا حبيبتى
........
حامد ؛ حاضر هشوف لازم افاتح ابويا فالموضوع مينفعش نتجوز كدا انا عايز كل حاجه فالنور
رحيل بصدمه : تتجوز
حامد بدهشه : رحيل
حامد : راح لعندها
###########################÷
صباح يوم جديد
الكل جهز واتجمع
سامر ؛ كنتى فين امبارح استنيتك كتير
رحيل بتوتر: مفيش كنت عالسطح
معاذ بصلهم وشاف توترها شك ان هى مخبيه حاجه
عمران : الكل جهز
لميس ايوة يا بابا
عمران : تمام كل واحد يا حد مجموعه فالعربيه بتاعته
معتز : انا هاخد نورين
سامر: لا يا حلو انا هاخد اخواتى
معتز : مهى العربيه مش هتكفى
رحيل : عادى هركب مع اى حد
عمران : اركبى مع معاذ
رحيل : لا
عمران : رحيل
رحيل بتنهيدة : حاضر
الكل ركب عربياته والكل اتقسم وابتدا الرحال الى العزبه التى ستنهى حيات البعض وتعيد للبعض الاخر حياته
بعد عدة ساعات وصلوا العزبه ووصلوا للسرايا الكبيرة
الكل كان فاستقبالهم
بشار: نورتوا نورتو
بدؤا الكل يسلم بشار وصل عند رحيل واتصدم وبيبص لمعاذ
بشار: اهلا بيكى شرفتينا
رحيل : مرسى
بشار : خدوا الشنط وطلعوها فوق
الكل بدأ يمشى بس وقفوا على صوت الفتاه المدلاله لعائله البدراوى
جنا بفرحه : معاذ
معاذ وقف وبيبص على رحيل اللى بتبص على ناحيه الصوت لترى لمن هذا الصوت لتعلم انه لفتاه لم تتعدى ال٢٢ من عمرها ولكن هذة الصغيرة بنظرها هى من ستقتلها الما لتعلم انه انتهى
معاذ: ازيك يا جنا
جنا ببسمه كبيرة: بخير انت عامل اى
معاذ: بخير الحمدالله
الكل طلع اوضته ورحيل اللى كل ما تتطلع خطوة تبص على معاذ اللى واقف مع جنا
عدى اليوم والكل ارتاح والعشا جهز وبدؤا ينزلوا رحيل لبست عبايه سودا مطرزة بالطول من النص باللون الاصفر مع حجابها الابيض ليزيدها جمالا معاذ اول مرة يشوفها بالعبايه مبهور بجمالها وقاعد باصصلها
العشا بدأ وجنا مش راضيه تنزل عنيها من على معاذ ورحيل ملاحظه دة ومضايقه جدا
بشار: نورتونى يا جدى نورتنى
عمران ببسمه : نورك يا بشار
مروان بعزل : اى الجمال دة يا رحيل
رحيل ببسمه : مرسى
بشار : منخدعوش بجمالها يا جماعه
رحيل باستغراب : لى
بشار قرب منها شايفه العلامه دى اللى على مناخيرى انتى السبب فيها
رحيل بدهشه: انا ماذا تقول هذة اول مرة اراك
بشار: بص لمعاذ انت محتلهاش
معاذ هز راسه ب لا
بشار : هقلك يا ستى من كام سنه فى شاب جنتل كدا كان حابب يتعرف عليكى وبكل برائه حاول يتعرف عليكى ولحظه النحس مسك دراعك اوبا هوب دبل كيك لفيتى وعطتيه بوكس نساه اسمه
الكل بيضحك ورحيل باصه على معاذ وافتكرت كلامه لما قالها ان هو بيحبها من زمان
بشار : لا اصلا الكارثه مش كدا الكارثه فالاستاذ اللى فضل متنحلها وانا بموت فالارض تحتيه
الكل بيضحك ما عدا رحيل ومعاذ اللى بيبصوا على بعض
معاذ فى نفسه : لى يا بشار لى انا مصدقت انها تبعد
ريناد : وانت مكنتش بتروح للدراسه عاد كنت عتحب البنته اهناك
بشار بخوف مصطنع : لا مين قال كدا لا انا مليش غيرك يا رينو
ريناد : بس الصراحه هو عندة حق وراحت عند رحيل انتى متل القمر فى تمامه
رحيل ببسمه : دا عيونك
ريناد : انا مرت اللكسرت منخارة اهنك
رحيل بتضحك : انا رحيل
ريناد : لى الاسم الوحش دة بقه القمر دة يسمى اكدة
رحيل بصت لمعاذ: للاسف اسمى كدا وحظى كمان كدا عن اذنك
ريناد : انا قلت حاجه زعلتها ياك
عمران : لا يا بتى
ريناد حست ان رحيل فيها حاجه وقررت تروحلها وتقرب منها
ريناد : انا اسفه
رحيل ببسمه مكسورة: على اى مفيش اى حاجه
ريناد : جارحك شكله
رحيل باستغراب : مين دة
ريناد : اللى عنيكى كانت عليه طول القعدة
رحيل : لا مفيش حاجه من الكلام دة
ريناد : الحب ولا هو عيب ولا حرام
رحيل : بس لما يبقى بوجع يبقى حرام
ريناد بوجع : فعلا بس اهو تكونى عشتى شويه سعادة مع اللى بتحبيه قبل ما يروح منك
رحيل : قصدك اى
ريناد بدموع كاتماها فى عنيها : لا مفيش احكيلى بقه مالك
رحيل بوجع : حبيته حبيته وكسرنى
################################
صباح يوم جديد
رحيل بتلعب مع اطفال وبتلعب بالطين وبتبنى بيوت معاهم وحاطه الطرحه على شعرها كدا وخصلات من شعرها نازله على وشها وقاعدة بتحاول تشيلهم بكم العبايه بس فجأه لقت ايد بترفعهم رفعت عيونها لتتقابل النظرات لتحكى عن الاحتياج والوجع والالم والضعف
معاذ رجع الخصله وبيمسح الطين اللى على وشها وهى باصله عايزة تشوف نظرات الحب بس للاسف هو كان بيهرب من عنيها وسابها ومشى وهى واقفه فاقت على صوت الاطفال
اما عند ريما
نادر برضوا قاعد بيشتغل وهى كل شويه تروحله وبيقلها مش فاضى
ريما : يووووة يا نادر كدا كتير كتير اوى
نادر : مالك يا حبيبتى
ريما بحزن : انت مش مهتم بيا كل حاجه بالنسبالك شغل نفسى تتكلم معايا تسمعنى انا زهقت يا نادر كل ما ارن مشغول كل ما اجى اشوفك مشغول احنا مبنتكلمش مع بعض خمس دقايق يا نادر خمس دقايق
نادر: معلش يا حبيبتى المشروع دا يخلص وهفضالك كلى على بعضى
ريما سابته من غير ما تتكلم ولا كلمه وهو رجع يشتغل تانى
اما فى غرفه سامر
رنيم واقفه قدام المرايه حضنها من ورا
سامر: يا روحى انتى عامله اى
رنيم ببسمه بخير
سامر: انا اسف انى مشغول عنك الفترة دى
رنيم لفت ليه وبتمشى ايديها على وشه : لا يا حبيبى اهلك ليهم حق عليك زى بالظبط وبعدين انا هبقى مشغوله الفترة الجيه عنك
سامر باستغراب: ازاى دى
رنيم مسكت ايدة وحطتها على بطنها : عشان هنا فى حته منك ولازم اهتم بيها
سامر بدهشه : حته منى رنيم بتهز راسها يعنى انتى
رنيم : حامل
سامر بفرحه : بجد بتهزرى
رنيم : لا بجد
سامر حضنها من الفرحه لم يكن يعلم ان هذة الفرحه ستقلب الحياه رأسا على عقب
############################
المساء
سندس بتتكلم فالفون ومش حاسه باللى واقف وراها لفت وشها لقت مروان
سندس : مروان فى حاجه
مروان بتنهيدة : سندس هنفضل كدا لامته
سندس : كدا اى
مروان : انا تأسفتلك يا سندس وعارف انى غلطت كان لازم اسمعك
سندس ساكته ومش بتتكلم بس اتكلمت لما لقت بنوته رايحه لمروان وبتكلمه
البنت : هو حضرتك مرتبط
مروان بص على سندس اللى وشها جاب الوان وحب يستغل دة
مروان : والله انا
سندس بسرعه : مرتبط يا ماما مرتبط وبتزيحها يلا من هنا
مروان بضحك : هههههه يعنى اى
سندس بغضب: يعنى هات دبلتك يخربيت الحب عاللى بيحبوة مروان بص لقى رحيل بتبتسم وبتشاورله
قبل قليل
رحيل : روح اتكلم معاه وانا هزبطلك الدنيا
مروان ؛ والله ما خايف الامنك
رحيل نادت على ريناد : عايزة منك خدمه
ريناد: اتفضلى
رحيل : عايزة بنت تروح عند مروان .......
ريناد : عينى
الرجاله كلهم اتجمعوا فاوضه
رحيل : هو فى اى
روان : مش عارفه
الحريم قاعد ين فالصاله الكبيرة والرجاله جوة
جنا واقفه وكمان رحيل اللى ماسكه كوبايه الشاى وفى نغزة فى قلبها
وفجأه واحدة من الشغالين زغرطت
ريناد : مالك يا واكله ناسك عتزغرطى لى
الست بفرحه : سى معاذ خطب الست جنا من سى بشار
