رواية القطة التي روضت الفهد الفصل الثالث والثلاثون 33 بقلم نرمين هاني
الفصل الثالث والثلاثون
فهد : مكنتش عارف ازاى بحبك و مبحبكيش ؟!
ملك بضحك : ههههههههه دا زى عايش ومش عايش كدا
فهد : لا اصل انا كنت بحبك بس مش الحب اللى هو الحب فاهمه ولا اى انا مش هعرف افهمك اصل دا كلام كبير على سنك شويه
ملك : كبير اى ياعم دا احنا المفروض توأم
فهد : اه مهو اكيد فى حد نزل الاول واكيد انا عشان انا الراجل
ملك بضحك : هههههههههههههه نظريه برضو
فهد : سيبك من الهرى دا احلى حاجه فى الليله دى انى طلعلى اخت ارزل عليها
ملك : ههههههههه لا مش عايزه كده بقى
فهد بفخر : ههههههههههه انتى تطولى يابنتى دا كتير يتمنى منصبك دا
ملك : ههههههههه قولي صح انت اى حكاية الشركه دى مش المفروض انك طيار
فهد : ايوا بس قولت شغلت الطيران دى حاجه مفيهاش استقرار كدا وانا عايز احس انى حققت حاجه وكمان اساعد ادهم صاحبى ونعمل حاجه مع بعض تعرفى من ساعة مارجعت من الجزيره وانا حاسس انى متغير كتير.....فعلا بقيت إنسان تانى فى كل حاجه
ملك : اممم طيب حلو الحمد لله بس الشركه انا شايفه انها صغيره اى رأيك تاخد نصيبى وتكبرها
فهد : نصيبك
ملك : ايوا انا مش عايزاه اصلا ولو فضل مش هعمل بيه حاجه
فهد بحيره : مش عارف
ملك : لا فكر وانا برضو هشتغل معاكو ونشغل البنات معانا ونبقى كلنا فى شركة واحدة
فهد بخبث : طيب بقولك ايه
ملك : خير
فهد بغمزه : كنت عايز اعرف اى اخبار شمس
ملك بتعجب : مهي كويسه مش كانت هنا من شويه
فهد بغيظ : يادى ام دماغ البنات العقيمة اللى عايزه الحرق ركزى ياام مخ تخين
ملك : اى
فهد : اقصد يعنى بتحب حد كدا يعنى
ملك بتحذير : فهد شمس لا
فهد بضيق : يابنتى مش لسه قايلك اتغيرت انا بس حاسس حاجه غريبه ناحيتها مش عارف افسرها معرفش اى
ملك : بسيطه اتقدملها
فهد بضيق : فى عريس متقدم لها
ملك باستغراب : عريس اى انا معرفش حاجه عن الموضوع دا
فهد بغمزه : طيب حاولى تعرفى بقى شالله يخليكى
ملك : ماشى
فهد بضحك : ولو طلعت بتحب حد كرهيها فيه
ملك بغيظ : قوم نام يافهد انا دماغى صدعت انا غلطانه انى بكلمك اصلا
فهد : طيب براحتك انا هنام جنبك على الكربة دى لو عوزتى حاجه متصحنيش نادى الممرضة ماشى
ملك وهي تلقي عليه الوساده : تصدق فعلا مينفعكش الا شمس نفس الغتاته نام
فهد : هههههههه تصبحى على خير
ملك بابتسامه : وانت من اهله ولنفسها : معقول اللى انا فيه دا يعنى فهد يبقى اخويا ومرات ابويا تبقى امي طيب انا هتصرف معاها ازاى يااارب خليك معايا ياارب
---------------------------------------------
فى منزل شهد
شهد تجلس على فراشها و ممسكه بورقه وقلم وتدون عليها بعض الكلمات وهى.............
يابنتى خافى على قلبك ووعاكى فى يوم تسبيه
اديه للي يستاهلك مش بسهوله تفرطى فيه
فى شباب كتير فى الدنيا يتمنو يلعبو بيه
دورك هنا بقى يا حلوه تعرفى ازاى تحميه
من كل شاب حاول ياخدو ويلعب بيه
صونى واحفظي نفسك مش برخيص تبعية
خليكى زى النجمه اللى موجوده فى السما فوق
وهو عشان يوصلك لازم يتعلم يطير
ويبقى مستنى كلمه منك او حتى نظرة قبول
ويحلم باليوم اللى يطول فيه قلبك اللى كتير حافظتي عليه
للى يجى يجرى على بابك وقدام اهلك يناديه
ويقولك تحت امرك فى كل اللى تؤمرى بيه
ثم اخرجت تنهيدة حارة من قبلها المحطم و فجأة سمعت صوت فى الشرفة فتوجهت لترى.............
آسر بابتسامه : اخيرا عرفت اوصلك
شهد : معلش كويس انك طلعت انا لقيت فكره للموضوع وكتبت شعر كمان
آسر : شعر عن اى ؟!!
شهد وهى تعطى له النوته : اهو اقرا وقولى رأيك
آسر بإعجاب : حلو جدا بجد دا انتى كدا هتعدينى بقى
شهد بتنهيدة وجع : لا ممكن عشان طالع من قلبى بس المهم انا هرسم عن الموضوع وهكتب شعر و هنقدم العرض دا فى المسابقه تمام
آسر باستغراب وتركيز فى عيونها لأول مرة : شهد ممكن اسألك على حاجه ؟!
شهد : اتفضل
آسر : انا حاسس فى حاجه مضايقاكى صح ولا بيتهيألى
شهد : لالا انا كويسه مفيش حاجه بس تقدر تقول حددت عايزه اى من الدنيا دى
آسر : وطلعتى عايزه ايه ؟!!
شهد : طلعت عايزة احقق حاجة انا كنت عايشة فى احلام بس للأسف صحيت على الواقع كنت فاهمه حاجات كتير غلط النهارده وجهة نظرى اتغيرت حاجه جوايا اتكسرت بس خدت قرار انى مش لازم اقع لازم ابقى اقوى وانا هبقى اقوى باللى بعمله دلوقتى فعلا الزعل والعياط عمره مابيغير حاجه بالعكس دا بيضيع وقت كبير كان ممكن نعيشه فى سعادة واللى يبيع خساره فى الزعل والدموع اللى تنزل عليه
آسر : برغم انى مش فاهم حاجه بس حاسس انك حبيتى و اتجرحتى لانى قلت لنفسى نفس كلامك دا
شهد : امممممم هو دا الصح فعلا المهم اكتب وانا هكتب وفى الآخر نشوف
آسر : تمام
شهد : تصبح على خير
آسر باستغراب : وانتي من اهله
------------------------------------------
فى منزل شمس
في غرفة ادهم
شمس تدخل عليه الغرفه بفرح : ادهم ايوا بقى ياعم
ادهم بخضه : اى يا زفته فى اى ؟!!
شمس بسعادة : طلعو اخوات اه طلعو اخوات لولولولولولولولولى دا انا فرحانه حتة فرحة دا انا هيغمن عليا والله
ادهم بتريقه : هيغمن لاحول الله
شمس وهو تجلس على الفراش جواره : هههههه مدقش فسح بس كدا شويه وانت واخد السرير كله كدا
ادهم بتعب : شمس الباب فى ايدك واطلعى انا طول النهار تعبان فى الشغل مش قادر يالا شدى الباب فى ايدك وامشي
شمس بغيظ : هو اى دا مش لما اعرف هتروح تخطب البت امتى الاول كدا كل حاجة اتحلت يعنى وهتبقو نسايب كمان شوفت بقى ربنا استجاب لدعانا ازاى
ادهم بنفاذ صبر : انتى عايزه ايه دلوقتى
شمس : عايزاك تقوم تقول لماما ونروح نخطبها بقى
ادهم : اما نشوف موضوعك الأول
شمس بفرح وتلقائية : اى دا هو اتقدملى
ادهم باستغراب : هو مين دا مش انا قايلك ولا انتى تقصدى مين
شمس : انت تقصد مين ؟!
ادهم : اقصد الدكتور اللى اتقدملك وقلتلك صلى استخاره
شمس بضحك : تصدق من الفرحه نسيت
ادهم : نعم يا اختى يعنى مفكرتيش
شمس بمرح : لالالا فكرت طبعا قوله الله يسهلك مش عايزين خلاص كان فيه وخلص واديه بالباقي لبان
ادهم بغيظ : لبان طيب براحتك خليكى بقى اما تعنسى ويلا اقفلى الباب و سيبينى انام
شمس : طيب قولى الاول هتتقدم امتى ؟!
أدهم وهو يجري خلفها : امشى من هنا يا جزمه
شمس جريت وقفلت الباب وراها
شمس وهي تتوجه نحو غرفتها : مالو دا ناس غريبه دا بدل مكان جاب ورد وشوكلاته وراح خطبها فى المستشفى وعملنا الفرح فى العنايه الواد ده اهبل والله اما ادخل انام انا بقى كفايه كده النهارده
ودخلت غرفتها وتمددت على الفراش وغطت فى سبات عميق...........
------------------------------------------------------
فى منزل سيف
كريم : وبعدين فى الهبل دا بقى ؟!
سيف باستغراب : اى فى اى !!
كريم بغيظ : هو ايه اللى فى أى قلتلك بتحبها قوحت وطول اليوم معبرتهاش وقولتلها خارج مع اصحابى ولا خرجت ولا نيلت ها فى اى بقى اخرت اللى بتعمله دا اى ؟!
سيف : هنام عشان سهرت كتير نتكلم بكره
كريم : براحتك انا زهقت اعمل اللى تعمله سلام وسابو ومشى
سيف بتنهيده : انا مبقتش عارف انا عايز ايه انا تعبت
----------------------------------------------------------
فى منزل فهد
ندى بتردد : كنت عايزه اتكلم معاك
يوسف : ماشى اعمللنا قهوه وتعالى ندخل البلكونه و نرغى زى ماانتى عاوزه
ندى حركة رأسها بحماس لتتحرك سريعا وتعد لهما القهوه وثواني واعدتها ودلفو معا الى الشرفة ليجلسوا معا
يوسف وهو يداعب خصلاتها بحنو بالغ : ها سامعك عايزه تقولى اى
ندى : انت هتعمل ايه مع مامتك
يوسف : ولا حاجه هنسيب الفيلا و هشترى شقة ونعيش فيها بس
ندى بفرح : بجد
يوسف : ايوا وبفكر اسيب الشركه كمان واشتغل مع فهد فى شركته
ندى بسعادة : كويس جدا
يوسف : ايوا دا اللى كان المفروض يتعمل من الاول اصلا
ندى وهى تحتضنه : صح ربنا يخليكى ليا ياقلبى
يوسف وهو يقبلها من رأسها : ويخليكى ليا يا حبيبتى
----------------------------------------
يالله ما هذه العينين البائستين الجذابتين تجمع بين المتناقضات فى جمالها ياللهى سبحانك
هكذا كان آسر يحدث نفسه جالسا شاردا على فراشه قبل نومه فمشهد عيناها لا يفارق ناظريه فعيونها ساحره تخفيان الحزن أكثر مما تبدي
آسر بسرحان : ياترى ايه اللى حصل ليكى ياشهد عشان يبقى فى عنيكى كل الحزن والوجع ده وأخذ يفكر بها حتى غطى فى سبات عميق
-----------------------------------------------------
فى اليوم التالى
فى المستشفى
فهد : يلا يابنتى خلصتى
ملك : ايوا احنا هنروح بقى البيت عندى وتعالى انت اقعد هناك معانا اى رأيك
فهد : هههههههههه معاكم فين انتى اللى هتعيشى معايا و تسيبى البيت هناك
ملك : لا طبعا مش هينفع وبعدين يابنى مش انت عارف بيت ادهم انا البيت اللى جمبه
فهد : وانتى عايزنى اجى مع ادهم مش كفايا الشغل
ملك : هههههههه اه بدل ما شمس تبات معايا انت
فهد مقاطعا بلهفة : لعلمك انا جاى معاكى القعده هناك تراوه وادهم دا حبيبى والله
ملك بخبث : لا ياشيخ
فهد : بلاش البصه دى مش اللى فى دماغك خالص علفكره
ملك بضحك : منا عارفه بس الجو دا مينفعش هه اتقدملها مدام حبيتها بس انت حبيتها امتى صحيح وشوفتها فين
فهد : هههههه شفتها 3 مرات معرفش فى حاجه غريبه شدانى ليها يابنتى كفاية عنيها دى بتلمع فى الشمس غير كدا بقى دا كوم واحلامى بيها كوم بقيت كل ما انام تنطلي فى الحلم متفهميش فى اى
ملك بضحك : ههههههههه يبقى تتقدم لها على طول النهارده بدل ما تطير منك
فهد : اشوف بس ايه حكاية العريس دا الاول انا هاجى معاكي النهاردة ام ادهم عزمانا على الاكل ونحاول نعرف حاجه انا وانتى
ملك : هههههه ماشى
فهد : صحيح ياملك هتعملى ايه مع ماما
ملك : انت كلمتها
فهد بضيق : اكيد لا
ملك بتنهيده : مش عارفه حتى ممكن اكلمها او اتعامل معاها ازاى انا دلوقتى بحاول اتأقلم على الوضع واتعامل عادى وساعات بحس بالاستغراب من كلامي معاك كمان مش عارفه استوعب انك اخويا جوايا لخبطه غريبه بجد
فهد : طبيعى من اللى حصل انا برضو زيك بس حاسس اننا بنتعامل عادى وبعدين يابنتى اما اتجوز شمس مش هعبرك متقلقيش
ملك : يلا يافهد بدأناها نداله ماشي يلا عشان جميله
فهد : يلا
وخرجوا من المستشفى وتوجهوا نحو المنزل
--------------------------------------------------
فى منزل مي
يجلس كل من سيف ومى فى الصالون وتروى له كل ماحدث فى ليلة أمس
مي : ايوان بالظبط كل دا حصل وفى الآخر العيد ميلاد اتقلب غم
سيف : هههههههههه وطبعا انتى تلاقيكى زعلانه عشان مكلتيش التورته
مي بمرح : لا لا لا اوعى تفهمنى صح
سيف بضحك : ههههههههههههه لا انا الحمد لله فهمتك خلاص
مي : اه بس اكيد مكنتش هتبقى احلى من تورتة فرحنا
سيف : ههههههههه اه اللى خلصتى عليها فى الكوشه و فضحتينا صح
ناديه وهي تدخل عليهم بضحك : هههههههههههههههه سيف يومها كان عايز ياكلك
سيف : لالالا طبعا ازاى دا انا كنت هتشل بس
مي : مش عارفه ليه يعنى لعلمك لو كنت دوقتها مكنتش هتقول كده
سيف بستهزاء : لا ياشيخه
مي : ايوان بالظبط كدا
سيف : ههههههه طيب الحمد لله انى مدقتهاش
ناديه : طيب يلا الأكل جاهز
مي : قشطه يلا ياسيف
سيف : يالا ياحبيبتى
و جلسوا يتناولون الطعام فى حب ومرح وسعادة
-------------------------------------------------------
فى منزل شمس
فى المطبخ
شمس : يعنى فهد وملك بره
رانيا : ايوا
شمس بفرح : وهيتغدو معانا
رانيا بزهق : ايوا
شمس بضحك : حلو اووى
رانيا باستغراب : هو ايه اللى حلو انتى اتهبلتى يابت
شمس : هههههه من بدرى والله ياست الكل
رانيا : طيب روحى ودى العصير دا على ما الأكل يجهز
شمس : لا هتكسف روحى انتى
رانيا بدهشه مضحكه : هتتكسفى بنتى انا هتتكسف ازاى دا
شمس بضحك ومرح : ههههههههههه والله حقك تندهشي بس اهو الزمن بقى والزمن غدار
رانيا بنفاذ صبر : روحى يلا ياشمس
شمس وهى تأخذ الصنيه : حاضر طيب ربنا يستر بقا
-----------------------------------------
فى نفس الوقت فى الخارج
فهد بخبث : صحيح مش هنحضر خطوبة شمس اختك قريب
أدهم : لا ياخويا رفضت العريس مش عارف ليه
فهد بفرح : رفضتو العريس بجد
أدهم : ايوا شمس رفضتو واتصل بيا وانا بلغته الرفض
ملك : وهى رفضت ليه يعنى مايمكن يطلع كويس
فهد بغيظ شديد واستهزاء : لا ياشيخه طيب ماتروحى تقنعيها
ملك باستفزاز وضحك : منا هروح اعمل كده فعلا
فهد بغيظ : متستفزنيش ياملك
أدهم : هو فى اى
ملك : اسأل فهد معرفش ماله فيها ايه يعنى لما اقنع شمس بالعريس مش عشان نفرح
فهد بستهزاء : لا بريئه يابت ؟!
ملك بضحك : ايوان ولو متكلمتش هعمل كده فعلا
أدهم بعدم فهم : يتكلم فى اى انا مش فاهم حاجه
فهد : مفيش ياسيدى بص احنا اخوات وانا عايزك فى موضوع كدا
أدهم بستغراب : موضوع أي
فهد : انا عايز اتجوز شمس
أدهم بذهول : شمس مين
أدهم بجديه : شمس اختك انا عايز اتجوز اختك
وفجأة سمعوا صوت حاجه وقعت على الأرض فبصو لقو شمس واقفه مصدومه والصنيه واقعه على الارض
رانيا وهى تخرج من الداخل بخضه : فى اى ايه اللى حصل ؟!
فهد وهو يقترب منها : مفيش انا طالب ايد شمس يا طنط ايه رأيك
رانيا بفرح : انا معنديش اى مانع بس المهم رأيها ورأي اخوها
فهد : ها ايه رايك يا ادهم موافق مش كدا
أدهم بجديه : لا
فهد : ........................
فهد : مكنتش عارف ازاى بحبك و مبحبكيش ؟!
ملك بضحك : ههههههههه دا زى عايش ومش عايش كدا
فهد : لا اصل انا كنت بحبك بس مش الحب اللى هو الحب فاهمه ولا اى انا مش هعرف افهمك اصل دا كلام كبير على سنك شويه
ملك : كبير اى ياعم دا احنا المفروض توأم
فهد : اه مهو اكيد فى حد نزل الاول واكيد انا عشان انا الراجل
ملك بضحك : هههههههههههههه نظريه برضو
فهد : سيبك من الهرى دا احلى حاجه فى الليله دى انى طلعلى اخت ارزل عليها
ملك : ههههههههه لا مش عايزه كده بقى
فهد بفخر : ههههههههههه انتى تطولى يابنتى دا كتير يتمنى منصبك دا
ملك : ههههههههه قولي صح انت اى حكاية الشركه دى مش المفروض انك طيار
فهد : ايوا بس قولت شغلت الطيران دى حاجه مفيهاش استقرار كدا وانا عايز احس انى حققت حاجه وكمان اساعد ادهم صاحبى ونعمل حاجه مع بعض تعرفى من ساعة مارجعت من الجزيره وانا حاسس انى متغير كتير.....فعلا بقيت إنسان تانى فى كل حاجه
ملك : اممم طيب حلو الحمد لله بس الشركه انا شايفه انها صغيره اى رأيك تاخد نصيبى وتكبرها
فهد : نصيبك
ملك : ايوا انا مش عايزاه اصلا ولو فضل مش هعمل بيه حاجه
فهد بحيره : مش عارف
ملك : لا فكر وانا برضو هشتغل معاكو ونشغل البنات معانا ونبقى كلنا فى شركة واحدة
فهد بخبث : طيب بقولك ايه
ملك : خير
فهد بغمزه : كنت عايز اعرف اى اخبار شمس
ملك بتعجب : مهي كويسه مش كانت هنا من شويه
فهد بغيظ : يادى ام دماغ البنات العقيمة اللى عايزه الحرق ركزى ياام مخ تخين
ملك : اى
فهد : اقصد يعنى بتحب حد كدا يعنى
ملك بتحذير : فهد شمس لا
فهد بضيق : يابنتى مش لسه قايلك اتغيرت انا بس حاسس حاجه غريبه ناحيتها مش عارف افسرها معرفش اى
ملك : بسيطه اتقدملها
فهد بضيق : فى عريس متقدم لها
ملك باستغراب : عريس اى انا معرفش حاجه عن الموضوع دا
فهد بغمزه : طيب حاولى تعرفى بقى شالله يخليكى
ملك : ماشى
فهد بضحك : ولو طلعت بتحب حد كرهيها فيه
ملك بغيظ : قوم نام يافهد انا دماغى صدعت انا غلطانه انى بكلمك اصلا
فهد : طيب براحتك انا هنام جنبك على الكربة دى لو عوزتى حاجه متصحنيش نادى الممرضة ماشى
ملك وهي تلقي عليه الوساده : تصدق فعلا مينفعكش الا شمس نفس الغتاته نام
فهد : هههههههه تصبحى على خير
ملك بابتسامه : وانت من اهله ولنفسها : معقول اللى انا فيه دا يعنى فهد يبقى اخويا ومرات ابويا تبقى امي طيب انا هتصرف معاها ازاى يااارب خليك معايا ياارب
---------------------------------------------
فى منزل شهد
شهد تجلس على فراشها و ممسكه بورقه وقلم وتدون عليها بعض الكلمات وهى.............
يابنتى خافى على قلبك ووعاكى فى يوم تسبيه
اديه للي يستاهلك مش بسهوله تفرطى فيه
فى شباب كتير فى الدنيا يتمنو يلعبو بيه
دورك هنا بقى يا حلوه تعرفى ازاى تحميه
من كل شاب حاول ياخدو ويلعب بيه
صونى واحفظي نفسك مش برخيص تبعية
خليكى زى النجمه اللى موجوده فى السما فوق
وهو عشان يوصلك لازم يتعلم يطير
ويبقى مستنى كلمه منك او حتى نظرة قبول
ويحلم باليوم اللى يطول فيه قلبك اللى كتير حافظتي عليه
للى يجى يجرى على بابك وقدام اهلك يناديه
ويقولك تحت امرك فى كل اللى تؤمرى بيه
ثم اخرجت تنهيدة حارة من قبلها المحطم و فجأة سمعت صوت فى الشرفة فتوجهت لترى.............
آسر بابتسامه : اخيرا عرفت اوصلك
شهد : معلش كويس انك طلعت انا لقيت فكره للموضوع وكتبت شعر كمان
آسر : شعر عن اى ؟!!
شهد وهى تعطى له النوته : اهو اقرا وقولى رأيك
آسر بإعجاب : حلو جدا بجد دا انتى كدا هتعدينى بقى
شهد بتنهيدة وجع : لا ممكن عشان طالع من قلبى بس المهم انا هرسم عن الموضوع وهكتب شعر و هنقدم العرض دا فى المسابقه تمام
آسر باستغراب وتركيز فى عيونها لأول مرة : شهد ممكن اسألك على حاجه ؟!
شهد : اتفضل
آسر : انا حاسس فى حاجه مضايقاكى صح ولا بيتهيألى
شهد : لالا انا كويسه مفيش حاجه بس تقدر تقول حددت عايزه اى من الدنيا دى
آسر : وطلعتى عايزه ايه ؟!!
شهد : طلعت عايزة احقق حاجة انا كنت عايشة فى احلام بس للأسف صحيت على الواقع كنت فاهمه حاجات كتير غلط النهارده وجهة نظرى اتغيرت حاجه جوايا اتكسرت بس خدت قرار انى مش لازم اقع لازم ابقى اقوى وانا هبقى اقوى باللى بعمله دلوقتى فعلا الزعل والعياط عمره مابيغير حاجه بالعكس دا بيضيع وقت كبير كان ممكن نعيشه فى سعادة واللى يبيع خساره فى الزعل والدموع اللى تنزل عليه
آسر : برغم انى مش فاهم حاجه بس حاسس انك حبيتى و اتجرحتى لانى قلت لنفسى نفس كلامك دا
شهد : امممممم هو دا الصح فعلا المهم اكتب وانا هكتب وفى الآخر نشوف
آسر : تمام
شهد : تصبح على خير
آسر باستغراب : وانتي من اهله
------------------------------------------
فى منزل شمس
في غرفة ادهم
شمس تدخل عليه الغرفه بفرح : ادهم ايوا بقى ياعم
ادهم بخضه : اى يا زفته فى اى ؟!!
شمس بسعادة : طلعو اخوات اه طلعو اخوات لولولولولولولولولى دا انا فرحانه حتة فرحة دا انا هيغمن عليا والله
ادهم بتريقه : هيغمن لاحول الله
شمس وهو تجلس على الفراش جواره : هههههه مدقش فسح بس كدا شويه وانت واخد السرير كله كدا
ادهم بتعب : شمس الباب فى ايدك واطلعى انا طول النهار تعبان فى الشغل مش قادر يالا شدى الباب فى ايدك وامشي
شمس بغيظ : هو اى دا مش لما اعرف هتروح تخطب البت امتى الاول كدا كل حاجة اتحلت يعنى وهتبقو نسايب كمان شوفت بقى ربنا استجاب لدعانا ازاى
ادهم بنفاذ صبر : انتى عايزه ايه دلوقتى
شمس : عايزاك تقوم تقول لماما ونروح نخطبها بقى
ادهم : اما نشوف موضوعك الأول
شمس بفرح وتلقائية : اى دا هو اتقدملى
ادهم باستغراب : هو مين دا مش انا قايلك ولا انتى تقصدى مين
شمس : انت تقصد مين ؟!
ادهم : اقصد الدكتور اللى اتقدملك وقلتلك صلى استخاره
شمس بضحك : تصدق من الفرحه نسيت
ادهم : نعم يا اختى يعنى مفكرتيش
شمس بمرح : لالالا فكرت طبعا قوله الله يسهلك مش عايزين خلاص كان فيه وخلص واديه بالباقي لبان
ادهم بغيظ : لبان طيب براحتك خليكى بقى اما تعنسى ويلا اقفلى الباب و سيبينى انام
شمس : طيب قولى الاول هتتقدم امتى ؟!
أدهم وهو يجري خلفها : امشى من هنا يا جزمه
شمس جريت وقفلت الباب وراها
شمس وهي تتوجه نحو غرفتها : مالو دا ناس غريبه دا بدل مكان جاب ورد وشوكلاته وراح خطبها فى المستشفى وعملنا الفرح فى العنايه الواد ده اهبل والله اما ادخل انام انا بقى كفايه كده النهارده
ودخلت غرفتها وتمددت على الفراش وغطت فى سبات عميق...........
------------------------------------------------------
فى منزل سيف
كريم : وبعدين فى الهبل دا بقى ؟!
سيف باستغراب : اى فى اى !!
كريم بغيظ : هو ايه اللى فى أى قلتلك بتحبها قوحت وطول اليوم معبرتهاش وقولتلها خارج مع اصحابى ولا خرجت ولا نيلت ها فى اى بقى اخرت اللى بتعمله دا اى ؟!
سيف : هنام عشان سهرت كتير نتكلم بكره
كريم : براحتك انا زهقت اعمل اللى تعمله سلام وسابو ومشى
سيف بتنهيده : انا مبقتش عارف انا عايز ايه انا تعبت
----------------------------------------------------------
فى منزل فهد
ندى بتردد : كنت عايزه اتكلم معاك
يوسف : ماشى اعمللنا قهوه وتعالى ندخل البلكونه و نرغى زى ماانتى عاوزه
ندى حركة رأسها بحماس لتتحرك سريعا وتعد لهما القهوه وثواني واعدتها ودلفو معا الى الشرفة ليجلسوا معا
يوسف وهو يداعب خصلاتها بحنو بالغ : ها سامعك عايزه تقولى اى
ندى : انت هتعمل ايه مع مامتك
يوسف : ولا حاجه هنسيب الفيلا و هشترى شقة ونعيش فيها بس
ندى بفرح : بجد
يوسف : ايوا وبفكر اسيب الشركه كمان واشتغل مع فهد فى شركته
ندى بسعادة : كويس جدا
يوسف : ايوا دا اللى كان المفروض يتعمل من الاول اصلا
ندى وهى تحتضنه : صح ربنا يخليكى ليا ياقلبى
يوسف وهو يقبلها من رأسها : ويخليكى ليا يا حبيبتى
----------------------------------------
يالله ما هذه العينين البائستين الجذابتين تجمع بين المتناقضات فى جمالها ياللهى سبحانك
هكذا كان آسر يحدث نفسه جالسا شاردا على فراشه قبل نومه فمشهد عيناها لا يفارق ناظريه فعيونها ساحره تخفيان الحزن أكثر مما تبدي
آسر بسرحان : ياترى ايه اللى حصل ليكى ياشهد عشان يبقى فى عنيكى كل الحزن والوجع ده وأخذ يفكر بها حتى غطى فى سبات عميق
-----------------------------------------------------
فى اليوم التالى
فى المستشفى
فهد : يلا يابنتى خلصتى
ملك : ايوا احنا هنروح بقى البيت عندى وتعالى انت اقعد هناك معانا اى رأيك
فهد : هههههههههه معاكم فين انتى اللى هتعيشى معايا و تسيبى البيت هناك
ملك : لا طبعا مش هينفع وبعدين يابنى مش انت عارف بيت ادهم انا البيت اللى جمبه
فهد : وانتى عايزنى اجى مع ادهم مش كفايا الشغل
ملك : هههههههه اه بدل ما شمس تبات معايا انت
فهد مقاطعا بلهفة : لعلمك انا جاى معاكى القعده هناك تراوه وادهم دا حبيبى والله
ملك بخبث : لا ياشيخ
فهد : بلاش البصه دى مش اللى فى دماغك خالص علفكره
ملك بضحك : منا عارفه بس الجو دا مينفعش هه اتقدملها مدام حبيتها بس انت حبيتها امتى صحيح وشوفتها فين
فهد : هههههه شفتها 3 مرات معرفش فى حاجه غريبه شدانى ليها يابنتى كفاية عنيها دى بتلمع فى الشمس غير كدا بقى دا كوم واحلامى بيها كوم بقيت كل ما انام تنطلي فى الحلم متفهميش فى اى
ملك بضحك : ههههههههه يبقى تتقدم لها على طول النهارده بدل ما تطير منك
فهد : اشوف بس ايه حكاية العريس دا الاول انا هاجى معاكي النهاردة ام ادهم عزمانا على الاكل ونحاول نعرف حاجه انا وانتى
ملك : هههههه ماشى
فهد : صحيح ياملك هتعملى ايه مع ماما
ملك : انت كلمتها
فهد بضيق : اكيد لا
ملك بتنهيده : مش عارفه حتى ممكن اكلمها او اتعامل معاها ازاى انا دلوقتى بحاول اتأقلم على الوضع واتعامل عادى وساعات بحس بالاستغراب من كلامي معاك كمان مش عارفه استوعب انك اخويا جوايا لخبطه غريبه بجد
فهد : طبيعى من اللى حصل انا برضو زيك بس حاسس اننا بنتعامل عادى وبعدين يابنتى اما اتجوز شمس مش هعبرك متقلقيش
ملك : يلا يافهد بدأناها نداله ماشي يلا عشان جميله
فهد : يلا
وخرجوا من المستشفى وتوجهوا نحو المنزل
--------------------------------------------------
فى منزل مي
يجلس كل من سيف ومى فى الصالون وتروى له كل ماحدث فى ليلة أمس
مي : ايوان بالظبط كل دا حصل وفى الآخر العيد ميلاد اتقلب غم
سيف : هههههههههه وطبعا انتى تلاقيكى زعلانه عشان مكلتيش التورته
مي بمرح : لا لا لا اوعى تفهمنى صح
سيف بضحك : ههههههههههههه لا انا الحمد لله فهمتك خلاص
مي : اه بس اكيد مكنتش هتبقى احلى من تورتة فرحنا
سيف : ههههههههه اه اللى خلصتى عليها فى الكوشه و فضحتينا صح
ناديه وهي تدخل عليهم بضحك : هههههههههههههههه سيف يومها كان عايز ياكلك
سيف : لالالا طبعا ازاى دا انا كنت هتشل بس
مي : مش عارفه ليه يعنى لعلمك لو كنت دوقتها مكنتش هتقول كده
سيف بستهزاء : لا ياشيخه
مي : ايوان بالظبط كدا
سيف : ههههههه طيب الحمد لله انى مدقتهاش
ناديه : طيب يلا الأكل جاهز
مي : قشطه يلا ياسيف
سيف : يالا ياحبيبتى
و جلسوا يتناولون الطعام فى حب ومرح وسعادة
-------------------------------------------------------
فى منزل شمس
فى المطبخ
شمس : يعنى فهد وملك بره
رانيا : ايوا
شمس بفرح : وهيتغدو معانا
رانيا بزهق : ايوا
شمس بضحك : حلو اووى
رانيا باستغراب : هو ايه اللى حلو انتى اتهبلتى يابت
شمس : هههههه من بدرى والله ياست الكل
رانيا : طيب روحى ودى العصير دا على ما الأكل يجهز
شمس : لا هتكسف روحى انتى
رانيا بدهشه مضحكه : هتتكسفى بنتى انا هتتكسف ازاى دا
شمس بضحك ومرح : ههههههههههه والله حقك تندهشي بس اهو الزمن بقى والزمن غدار
رانيا بنفاذ صبر : روحى يلا ياشمس
شمس وهى تأخذ الصنيه : حاضر طيب ربنا يستر بقا
-----------------------------------------
فى نفس الوقت فى الخارج
فهد بخبث : صحيح مش هنحضر خطوبة شمس اختك قريب
أدهم : لا ياخويا رفضت العريس مش عارف ليه
فهد بفرح : رفضتو العريس بجد
أدهم : ايوا شمس رفضتو واتصل بيا وانا بلغته الرفض
ملك : وهى رفضت ليه يعنى مايمكن يطلع كويس
فهد بغيظ شديد واستهزاء : لا ياشيخه طيب ماتروحى تقنعيها
ملك باستفزاز وضحك : منا هروح اعمل كده فعلا
فهد بغيظ : متستفزنيش ياملك
أدهم : هو فى اى
ملك : اسأل فهد معرفش ماله فيها ايه يعنى لما اقنع شمس بالعريس مش عشان نفرح
فهد بستهزاء : لا بريئه يابت ؟!
ملك بضحك : ايوان ولو متكلمتش هعمل كده فعلا
أدهم بعدم فهم : يتكلم فى اى انا مش فاهم حاجه
فهد : مفيش ياسيدى بص احنا اخوات وانا عايزك فى موضوع كدا
أدهم بستغراب : موضوع أي
فهد : انا عايز اتجوز شمس
أدهم بذهول : شمس مين
أدهم بجديه : شمس اختك انا عايز اتجوز اختك
وفجأة سمعوا صوت حاجه وقعت على الأرض فبصو لقو شمس واقفه مصدومه والصنيه واقعه على الارض
رانيا وهى تخرج من الداخل بخضه : فى اى ايه اللى حصل ؟!
فهد وهو يقترب منها : مفيش انا طالب ايد شمس يا طنط ايه رأيك
رانيا بفرح : انا معنديش اى مانع بس المهم رأيها ورأي اخوها
فهد : ها ايه رايك يا ادهم موافق مش كدا
أدهم بجديه : لا
فهد : ........................