رواية زواج من اجل ذنب الفصل السادس 6 بقلم نيفين عبدالسلام
الحلقة السادسة
وصلت سمرالسكن وهى منهارة ولما دخلت الاوضة مالقتش سهى لقتها سايبة ورقة بتقولها انها هتتاخر
النهارده واحتمال تبات بره سمر لنفسها انا كنت محتاجلك النهارده اوى بس يمكن ربنا دبر ده علشان
اعرف افكر كويس لوحدى ممكن وقامت توضت وصلت وفضلت تدعى ربنا يبعد عنها شر كريم
وفلوس العميلة تقدر تتصرف فيها
أما عند سهى وهى قاعدة فوق مكتب الباشا لبسة مايشبه قميص نوم ولفه ايدها حولنا رقبته: خلاص يا
باشا الحلوة فاضل عليها دقة
الباشا: بقالك اكتر من سنة بتقولى كده ومفيش حاجة حصلت
سهى بدلع: خلاص كنت بسويها على نار هادية وظروفها دلوقتى كمان ساعدتنا
الباشا: ازاى
سهى: والداتها تعبت ومحتاجة مصاريف وعملية فى القلب
الباشا وهو بيفك ايدين سهى من حولين رقبته: هو حد قالك أنى فاتحها شئون اجتماعية
سهى: اصل انت متعرفش والداتها بالنسبالها ايه دى ممكن تعمل اى حاجة علشان تنقذها بس فى الاول
ناخدها واحدة واحدة وبعد كده هنعمل الا احنا عايزينه
الباشا: ازاى انت بتقولى دماغها ناشفة
سهى: انا مرتبة كل حاجة بس انت اول ماتيجى خدها بسياسة وفهمها أن ده كافتيريا زى اى كافتيريا
وتسيب الباقى عليا
الباشا: ممكن اعرف اشمعنى البنت ده
سهى بغل: علشان لازم اكسرها عشان كل صحابنا فى الكلية بيحبوها حتى الدكاترة الكل متنبىء ليها
بمستقبل كبير انا بقى هحطمها ادامهم لازم اخليها متسواش
الباشا' : طب فهمينى ازاى وانت بتقولى اننا نقولها دى كافتيريا عادى
سهى: انا هخليها تيجى الاول وبعدين وهى بتقدم للزباين وهنخلى واحد تابعنا يحاول يحضنها ويبوسها
وساعتها هنخلى واحد تابعنا يصورها والفوتوشوب يشتغل وبدل ماكان بيحاول يحضن ويبوس هنخليها
تبقا حاجة تانية خالص وضحكت بشر
الباشا: بجد انت الشيطان يقف ليكى تعظيم سلام
سهى بدلع: طبعا ياباشا وشاورت على دماغها هنا فى مخ
الباشا: طب يلا علشان النهارده عندنا ضيف مهم اوى واول مرة يشرفنا ومش عايز تكون اخر مرة
سهى: اومر بس هو مين
الباشا: سليم الانصارى
سهى: سليم الانصارى بتاع شركات الانصارى
الباشا: هو بنفسه
سهى بضحكة خليعة: دى انا هبسطوا على الاخر
وخرجت سهى من عند الباشا للكافية
أما عند سمر قعدت تذاكر وتلخص المحاضرات تقريبا لحد نص الليل وبعد كده حست بتعب فاقمت تنام
علشان تقدر تروح الكلية وبعد كده تلف تدور على شغل ونامت وهى بتدعى ربنا
نرجع لسهى بعد ماخرجت من عند الباشا طلعت على البست وفضلت ترقص بمياصة وهى عينها على
ترابيزة سليم وتدلع وهى بترقص لحد ما وصلت ليه وهنا خلصت الموسيقى
سهى بدلع: تسمحلى اقعد معاك
سليم: رفع أيده بمعنى اتفضلى
سهى: حضرتك اول مرة تشرفنا
سليم: اه
سهى بدلع اكتر: اوعدك انها مش اخر مرة
سليم: اشوف انت واثق من كده
سهى وهى بتقرب منه باغراء: انا متأكدة انها مش اخر مرة
سليم: نشوف
وفضلوا مع بعض يشربوا وبعد كده سابها ومشى وده طبعا جنن سهى لانها كانت مفكرة انها هتمشى معاه
بس ماحصلش
الباشا: مشى من غيرك ليه
سهى: الراجل ده مش سهل
الباشا: يعنى موقعتوهش زى ماقلتى
سهى : لا بس هو من النوع التقيل وبكره يجى على بوزه هو احسن من مين
الباشا: هنشوف المهم البنت ده هتيجى امتى
سهى: يومين بكتير
الباشا: لم نشوف
وعدى الليل على سهى وهى بتعمل كل حاجة حرام لحد مالنهار طلع
أما سمر فصحيت كالعادة وفطرت وصلت فرضها ولبست وراحت الكلية واول ما دخلت شافت أصحابها
دينا: صباح الخير ياسمورة
سمر: صباح النور مالك النهارده
نهى: اصل ليكى عند دينا خبر حلو اوى
سمر: خير
دينا: بس ياستى خالو كان عندنا امبارح وانا حكتلوا على موضوع مامتك وهو قالى أن هو بيعمل
عمليات زى ده من غير فلوس
سمر بفرحة: بجد طب ازاى
دينا: هو ياستى ليه يوم كل شهر بيعمل عملية مجانا وعشان أنتى صحبتى فهو قرر يعمل العملية لمامتك
سمر: انت متاكده انها مجانا
دينا بلجلحة: اه طبعا بس هو الأول تقدمى وبعد كده يعمل بحث علشان يتأكد من حالتك تستحق
سمر: طيب ممكن اخد عنوان المستشفى
دينا: ليه
سمر وبدأ الشك يدخل قلبها: عادى
دينا: ماشى بس اوى تروحى من غير ماتبلغينى قبلها
سمر: اشمعنا يعنى
دينا بلجلجة اكتر: علشان انا وسطتك ومينفعش تروحى من غيرى
سمر: طب ادينى العنوان
دينا: العنوان مستشفى--- فى مصر الجديدة
نهى: لتغير الحوار مش يلا على محاضرات
فعلا راحوا كلهم على المحاضرات علشان يحضروا وبعد ماخلصوا سمر استذانت منهم علشان تروح
تودى الملخصات وتروح فعلا مشيت
أما سمر فقررت تروح تودى الملخصات وكمان تعمل مشوار لحد المستشفى علشان تتأكد من كلام دينا
لانها حاسة أن فى حاجة غلط وبعد شوية وصلت سمر للمستشفى وسالت بتاع الأمن
سمر: لو سمحت هو الدكتور صاحب المستشفى بيعمل عمليات خيريه
الامن: لا يابنتى من الا قالك كده
سمر: انا متاكده
الامن: اه طبعا انا شغال هنا فوق العشر سنين عمرى ماسمعت عن حاجة زى كده
سمر بخيبة أمل: طب متشكرة
ومشيت بعد ما أتكدت من أشكها كان فى محله ودى عبارة نوع من انواع المساعدة من زميلتها طب
اعمل أيه أوافق ولالا يارب ومشيت تروح المدينة واول ما دخلت اوضتها لقت سهى ادامها
سهى: ايه يابنتى التاخير ده كله
سمر: عادى كنت فى الجامعة وبعد كده خرجت ادور على شغل
سهى: شغل هو مش انتى بتشتغلى
سمر: لا ماانا قررت اسايبوه
سهى: ليه ايه الا حصل
سمر : مفيش
سهى: شكللك ماخبيه عليا حاجة
سمر: انا هحكيلك علشان اعرف اخد قرار
سهى: احكى
سمر حكت لسهى كل حاجة من اول اتفاق صحابها مع أصحاب المكتبات لحد موضوع المستشفى بتاعت
خال دينا قوللى اعمل ايه
سهى: بصراحة الموضوع كده مينفعش هم كده بيمنه عليك وانت تقبلى ليه
سمر: ماهم لحد دلوقتى مايعرفوش أنى عرفت مش عارفة اعمل ايه ودورت على شغل مش لقيه
سهى: مسيرهم يعرفوا انك عرفتى تقدرى تقوللى هيبقى منظرك ازاى ادامهم
سمر: مش عارفة
سهى: ماانا قولتلك الحل تعالى اشتغلى معانا ولو الشغل ماعجبكيش سبييه
سمر: يعنى عادى
سهى: اه يلا تعالى ارتاحى علشان تعرفى تشتغلى بالليل
سمر: طب والنوم هعمل فيه أيه
سهى: بصى فى شوية بنات من اللى شغالين معايا مأجرين شقة
فانا لما بتأخر بنام معاهم أيه رأيك
سمر: مش عارفة بس هجرب وياريت الموضوع يفضل سر بينى وبينك بس
سهى بضحكة خببثه أخيرا وصلت لغرضها : طبعا
وفعلا ناموا ونزول على الساعة السابعة علشان يروحوا المكان واول ما وصلوا سمر قلبها اتقبض سهى
انا مش عايزة ادخل
سهى : وهو كلام عيال
سمر: لا بس خايفة
سهى: من ايه
سمر: معرفش بس اول ماشوفت المكان قلبى اتقبض
سهى: ايه الكلام ده بطلى هبل
سمر: انت وعدتنى لو مرتحتش امشى
سهى: طبعا استنى انت هنا هدخل جوه وبعدين اطلع ماتتحركش من مكانك
سمر: ماشى بس انت رايحة فين
سهى: هدخل ادى خبر لصاحب الشغل
دخلت سهى عند الباشا : الزبونة وصلت
الباشا: انتى لحقتى
سهى: علشان تعرف بس
الباشا: اومال هى فين
سهى: برة بس زى ما اتفقنا سيبهاا على راحتها
الباشا: ماشى دخليها يلا
خرجت سهى لسمر تعالى اعرفك على صاحب الشغل
دخلت سمر وسهى عند الباشا
سهى: ازيك حضرتك دى بقى سمر الا كلمتك عنها
الباشا بنظرة جريئة: اهلا
سمر : اهلا بحضرتك
الباشا: سهى فهمتك طبيعية الشغل
سمر: ايوه
الباشا: تمام روحى مع سهى علشان تستلمى شغلك
سمر: حاضر
الباشا قبل ما تخرج سمر: استنى
سمر: خير
الباشا يخرج من جيبه رزمة فلوس : خدى دول
سمر: ايه ده
الباشا: فلوس
سمر: ما أنا عارفة انهم فلوس انا عايزه أعرف الفلوس دى بتاعت أيه
الباشا: سهى حكتلى على ظروفك وعلشان كده بقول خدى المبلغ ده
سمر: لا مش هينفع
الباشا: ليه
سمر: علشان اخد الفلوس ده لازم اكون اشتغلت وانا لسه هجرب والفلوس اللى هخدها لازم تكون على
أدتعبى فى الشغل عن اذنك وخرجت من غير ماتديلو فرصة يتكلم
بعد ماخرجت من عند الباشا
الباشا لنفسه شكلك هتتعبينى معاكى بس بصراحة تستاهلى انت مفيش منك صاروخ دى انا هكسب من
وراكى كتير اوى
أما عند سمر وسهى بعد ماخرجوا من عند الباشا
سهى: ايه الا انت هببتيه ده
سمر: عملت ايه
سهى: بقى الراجل يقولك خدى فلوس تسمعيه موشح
سمر: اه طبعا الفلوس ده لازم اكون اشتغلت بيه وانا لسه مشتغلتش يبقى فلوس ده مش من حقى
سهى: الراجل كتر خيره عايز يساعدك تعملى كده
سمر: شكرا وبعدين بصراحة أنا مش مرتاحة لراجل ده ونظراته غريبة
سهى: نظرات ايه ياشيخة حرام عليكى
سمر: مش عارفة
سهى: مش عارفة ليه بس يلا تعالى نغير علشان نجهز لشغل
ودخلوا مع بعض مكان علشان يغيروا فيه وبعد ماغيروه هدومهم
سمر: انا مستحيل اطلع كده
سهى: فيه اى تانى
سمر : انا ازاى هطلع كده
سهى: كده الا هو ازاى
سمر : وهى بتبص على نفسها فى اللبس عبارة عن جيب فوق الركبة بمراحل وضيقة جدا وقميص
ابيض ضيق ومفتوح من عند الصدر اللبس ضيق اوى
سهى: ياحبيبتى هو اللبس كده
سمر: مش عارفة اتحرك
سهى: بكره تتعودى يلا بقى علشان اتاخرنا
وخرجت سمر وسهى
المكان كان عبارة عن كافتيريا يتوسطها مكان للرقص
وفى المستشفى كريم كان نايم على السرير
الممرضة : ميعاد الحقنة
كريم بزعيق : غورررى من وشى مش عايز حقن
الممرضة : براحتك بس لما متستحملش الالم متعيطش وخرجت وسابته
كريم : ماشى ياسمر لما أطلع من المستشفى مش هسيبك وهنتقم منك وهكسر مناخيرك الارض
خرجت سمر وسهى لمكان كان عبارةعن كافتيريا يتوسطها مكان للرقص واول ماسمر شافت المكان
والناس اللى فيه وجو الرقص والاضاءة الواطية أتخضت
سمر: ايه ده
سهى: هو ايه الا ايه
سمر: المكان ده لايمكن يكون كافتيريا
سهى: اومال أيه هو
سمر: ده كبارية
سهى: لا طبعا
وبكرا نكمل حكاية سمر ونشوف هتسيب المكان لما تعرف انه كباريه ولا هتوطى راسها وتفضل فيه
وصلت سمرالسكن وهى منهارة ولما دخلت الاوضة مالقتش سهى لقتها سايبة ورقة بتقولها انها هتتاخر
النهارده واحتمال تبات بره سمر لنفسها انا كنت محتاجلك النهارده اوى بس يمكن ربنا دبر ده علشان
اعرف افكر كويس لوحدى ممكن وقامت توضت وصلت وفضلت تدعى ربنا يبعد عنها شر كريم
وفلوس العميلة تقدر تتصرف فيها
أما عند سهى وهى قاعدة فوق مكتب الباشا لبسة مايشبه قميص نوم ولفه ايدها حولنا رقبته: خلاص يا
باشا الحلوة فاضل عليها دقة
الباشا: بقالك اكتر من سنة بتقولى كده ومفيش حاجة حصلت
سهى بدلع: خلاص كنت بسويها على نار هادية وظروفها دلوقتى كمان ساعدتنا
الباشا: ازاى
سهى: والداتها تعبت ومحتاجة مصاريف وعملية فى القلب
الباشا وهو بيفك ايدين سهى من حولين رقبته: هو حد قالك أنى فاتحها شئون اجتماعية
سهى: اصل انت متعرفش والداتها بالنسبالها ايه دى ممكن تعمل اى حاجة علشان تنقذها بس فى الاول
ناخدها واحدة واحدة وبعد كده هنعمل الا احنا عايزينه
الباشا: ازاى انت بتقولى دماغها ناشفة
سهى: انا مرتبة كل حاجة بس انت اول ماتيجى خدها بسياسة وفهمها أن ده كافتيريا زى اى كافتيريا
وتسيب الباقى عليا
الباشا: ممكن اعرف اشمعنى البنت ده
سهى بغل: علشان لازم اكسرها عشان كل صحابنا فى الكلية بيحبوها حتى الدكاترة الكل متنبىء ليها
بمستقبل كبير انا بقى هحطمها ادامهم لازم اخليها متسواش
الباشا' : طب فهمينى ازاى وانت بتقولى اننا نقولها دى كافتيريا عادى
سهى: انا هخليها تيجى الاول وبعدين وهى بتقدم للزباين وهنخلى واحد تابعنا يحاول يحضنها ويبوسها
وساعتها هنخلى واحد تابعنا يصورها والفوتوشوب يشتغل وبدل ماكان بيحاول يحضن ويبوس هنخليها
تبقا حاجة تانية خالص وضحكت بشر
الباشا: بجد انت الشيطان يقف ليكى تعظيم سلام
سهى بدلع: طبعا ياباشا وشاورت على دماغها هنا فى مخ
الباشا: طب يلا علشان النهارده عندنا ضيف مهم اوى واول مرة يشرفنا ومش عايز تكون اخر مرة
سهى: اومر بس هو مين
الباشا: سليم الانصارى
سهى: سليم الانصارى بتاع شركات الانصارى
الباشا: هو بنفسه
سهى بضحكة خليعة: دى انا هبسطوا على الاخر
وخرجت سهى من عند الباشا للكافية
أما عند سمر قعدت تذاكر وتلخص المحاضرات تقريبا لحد نص الليل وبعد كده حست بتعب فاقمت تنام
علشان تقدر تروح الكلية وبعد كده تلف تدور على شغل ونامت وهى بتدعى ربنا
نرجع لسهى بعد ماخرجت من عند الباشا طلعت على البست وفضلت ترقص بمياصة وهى عينها على
ترابيزة سليم وتدلع وهى بترقص لحد ما وصلت ليه وهنا خلصت الموسيقى
سهى بدلع: تسمحلى اقعد معاك
سليم: رفع أيده بمعنى اتفضلى
سهى: حضرتك اول مرة تشرفنا
سليم: اه
سهى بدلع اكتر: اوعدك انها مش اخر مرة
سليم: اشوف انت واثق من كده
سهى وهى بتقرب منه باغراء: انا متأكدة انها مش اخر مرة
سليم: نشوف
وفضلوا مع بعض يشربوا وبعد كده سابها ومشى وده طبعا جنن سهى لانها كانت مفكرة انها هتمشى معاه
بس ماحصلش
الباشا: مشى من غيرك ليه
سهى: الراجل ده مش سهل
الباشا: يعنى موقعتوهش زى ماقلتى
سهى : لا بس هو من النوع التقيل وبكره يجى على بوزه هو احسن من مين
الباشا: هنشوف المهم البنت ده هتيجى امتى
سهى: يومين بكتير
الباشا: لم نشوف
وعدى الليل على سهى وهى بتعمل كل حاجة حرام لحد مالنهار طلع
أما سمر فصحيت كالعادة وفطرت وصلت فرضها ولبست وراحت الكلية واول ما دخلت شافت أصحابها
دينا: صباح الخير ياسمورة
سمر: صباح النور مالك النهارده
نهى: اصل ليكى عند دينا خبر حلو اوى
سمر: خير
دينا: بس ياستى خالو كان عندنا امبارح وانا حكتلوا على موضوع مامتك وهو قالى أن هو بيعمل
عمليات زى ده من غير فلوس
سمر بفرحة: بجد طب ازاى
دينا: هو ياستى ليه يوم كل شهر بيعمل عملية مجانا وعشان أنتى صحبتى فهو قرر يعمل العملية لمامتك
سمر: انت متاكده انها مجانا
دينا بلجلحة: اه طبعا بس هو الأول تقدمى وبعد كده يعمل بحث علشان يتأكد من حالتك تستحق
سمر: طيب ممكن اخد عنوان المستشفى
دينا: ليه
سمر وبدأ الشك يدخل قلبها: عادى
دينا: ماشى بس اوى تروحى من غير ماتبلغينى قبلها
سمر: اشمعنا يعنى
دينا بلجلجة اكتر: علشان انا وسطتك ومينفعش تروحى من غيرى
سمر: طب ادينى العنوان
دينا: العنوان مستشفى--- فى مصر الجديدة
نهى: لتغير الحوار مش يلا على محاضرات
فعلا راحوا كلهم على المحاضرات علشان يحضروا وبعد ماخلصوا سمر استذانت منهم علشان تروح
تودى الملخصات وتروح فعلا مشيت
أما سمر فقررت تروح تودى الملخصات وكمان تعمل مشوار لحد المستشفى علشان تتأكد من كلام دينا
لانها حاسة أن فى حاجة غلط وبعد شوية وصلت سمر للمستشفى وسالت بتاع الأمن
سمر: لو سمحت هو الدكتور صاحب المستشفى بيعمل عمليات خيريه
الامن: لا يابنتى من الا قالك كده
سمر: انا متاكده
الامن: اه طبعا انا شغال هنا فوق العشر سنين عمرى ماسمعت عن حاجة زى كده
سمر بخيبة أمل: طب متشكرة
ومشيت بعد ما أتكدت من أشكها كان فى محله ودى عبارة نوع من انواع المساعدة من زميلتها طب
اعمل أيه أوافق ولالا يارب ومشيت تروح المدينة واول ما دخلت اوضتها لقت سهى ادامها
سهى: ايه يابنتى التاخير ده كله
سمر: عادى كنت فى الجامعة وبعد كده خرجت ادور على شغل
سهى: شغل هو مش انتى بتشتغلى
سمر: لا ماانا قررت اسايبوه
سهى: ليه ايه الا حصل
سمر : مفيش
سهى: شكللك ماخبيه عليا حاجة
سمر: انا هحكيلك علشان اعرف اخد قرار
سهى: احكى
سمر حكت لسهى كل حاجة من اول اتفاق صحابها مع أصحاب المكتبات لحد موضوع المستشفى بتاعت
خال دينا قوللى اعمل ايه
سهى: بصراحة الموضوع كده مينفعش هم كده بيمنه عليك وانت تقبلى ليه
سمر: ماهم لحد دلوقتى مايعرفوش أنى عرفت مش عارفة اعمل ايه ودورت على شغل مش لقيه
سهى: مسيرهم يعرفوا انك عرفتى تقدرى تقوللى هيبقى منظرك ازاى ادامهم
سمر: مش عارفة
سهى: ماانا قولتلك الحل تعالى اشتغلى معانا ولو الشغل ماعجبكيش سبييه
سمر: يعنى عادى
سهى: اه يلا تعالى ارتاحى علشان تعرفى تشتغلى بالليل
سمر: طب والنوم هعمل فيه أيه
سهى: بصى فى شوية بنات من اللى شغالين معايا مأجرين شقة
فانا لما بتأخر بنام معاهم أيه رأيك
سمر: مش عارفة بس هجرب وياريت الموضوع يفضل سر بينى وبينك بس
سهى بضحكة خببثه أخيرا وصلت لغرضها : طبعا
وفعلا ناموا ونزول على الساعة السابعة علشان يروحوا المكان واول ما وصلوا سمر قلبها اتقبض سهى
انا مش عايزة ادخل
سهى : وهو كلام عيال
سمر: لا بس خايفة
سهى: من ايه
سمر: معرفش بس اول ماشوفت المكان قلبى اتقبض
سهى: ايه الكلام ده بطلى هبل
سمر: انت وعدتنى لو مرتحتش امشى
سهى: طبعا استنى انت هنا هدخل جوه وبعدين اطلع ماتتحركش من مكانك
سمر: ماشى بس انت رايحة فين
سهى: هدخل ادى خبر لصاحب الشغل
دخلت سهى عند الباشا : الزبونة وصلت
الباشا: انتى لحقتى
سهى: علشان تعرف بس
الباشا: اومال هى فين
سهى: برة بس زى ما اتفقنا سيبهاا على راحتها
الباشا: ماشى دخليها يلا
خرجت سهى لسمر تعالى اعرفك على صاحب الشغل
دخلت سمر وسهى عند الباشا
سهى: ازيك حضرتك دى بقى سمر الا كلمتك عنها
الباشا بنظرة جريئة: اهلا
سمر : اهلا بحضرتك
الباشا: سهى فهمتك طبيعية الشغل
سمر: ايوه
الباشا: تمام روحى مع سهى علشان تستلمى شغلك
سمر: حاضر
الباشا قبل ما تخرج سمر: استنى
سمر: خير
الباشا يخرج من جيبه رزمة فلوس : خدى دول
سمر: ايه ده
الباشا: فلوس
سمر: ما أنا عارفة انهم فلوس انا عايزه أعرف الفلوس دى بتاعت أيه
الباشا: سهى حكتلى على ظروفك وعلشان كده بقول خدى المبلغ ده
سمر: لا مش هينفع
الباشا: ليه
سمر: علشان اخد الفلوس ده لازم اكون اشتغلت وانا لسه هجرب والفلوس اللى هخدها لازم تكون على
أدتعبى فى الشغل عن اذنك وخرجت من غير ماتديلو فرصة يتكلم
بعد ماخرجت من عند الباشا
الباشا لنفسه شكلك هتتعبينى معاكى بس بصراحة تستاهلى انت مفيش منك صاروخ دى انا هكسب من
وراكى كتير اوى
أما عند سمر وسهى بعد ماخرجوا من عند الباشا
سهى: ايه الا انت هببتيه ده
سمر: عملت ايه
سهى: بقى الراجل يقولك خدى فلوس تسمعيه موشح
سمر: اه طبعا الفلوس ده لازم اكون اشتغلت بيه وانا لسه مشتغلتش يبقى فلوس ده مش من حقى
سهى: الراجل كتر خيره عايز يساعدك تعملى كده
سمر: شكرا وبعدين بصراحة أنا مش مرتاحة لراجل ده ونظراته غريبة
سهى: نظرات ايه ياشيخة حرام عليكى
سمر: مش عارفة
سهى: مش عارفة ليه بس يلا تعالى نغير علشان نجهز لشغل
ودخلوا مع بعض مكان علشان يغيروا فيه وبعد ماغيروه هدومهم
سمر: انا مستحيل اطلع كده
سهى: فيه اى تانى
سمر : انا ازاى هطلع كده
سهى: كده الا هو ازاى
سمر : وهى بتبص على نفسها فى اللبس عبارة عن جيب فوق الركبة بمراحل وضيقة جدا وقميص
ابيض ضيق ومفتوح من عند الصدر اللبس ضيق اوى
سهى: ياحبيبتى هو اللبس كده
سمر: مش عارفة اتحرك
سهى: بكره تتعودى يلا بقى علشان اتاخرنا
وخرجت سمر وسهى
المكان كان عبارة عن كافتيريا يتوسطها مكان للرقص
وفى المستشفى كريم كان نايم على السرير
الممرضة : ميعاد الحقنة
كريم بزعيق : غورررى من وشى مش عايز حقن
الممرضة : براحتك بس لما متستحملش الالم متعيطش وخرجت وسابته
كريم : ماشى ياسمر لما أطلع من المستشفى مش هسيبك وهنتقم منك وهكسر مناخيرك الارض
خرجت سمر وسهى لمكان كان عبارةعن كافتيريا يتوسطها مكان للرقص واول ماسمر شافت المكان
والناس اللى فيه وجو الرقص والاضاءة الواطية أتخضت
سمر: ايه ده
سهى: هو ايه الا ايه
سمر: المكان ده لايمكن يكون كافتيريا
سهى: اومال أيه هو
سمر: ده كبارية
سهى: لا طبعا
وبكرا نكمل حكاية سمر ونشوف هتسيب المكان لما تعرف انه كباريه ولا هتوطى راسها وتفضل فيه
