رواية زواج من اجل ذنب الفصل العاشر 10 بقلم نيفين عبدالسلام
الحلقة١٠
سهى: بس ياسمر سليم عايزك تروحيله القصر بتاعه
سمر: انتى بتقولى ايه
سهى: بقول اللى سمعتيه
سمر: انتى اكيد اتجننتى
سهى: اتجننت علشان عايزة مصلحتك
سمر بدموع: مصلحتى أن اروح لواحد بيته
سهى: انت متعرفيش مين سليم الانصارى
سمر: مش عايزة أعرفه وانا مش هروح لحد ومش راجعة الشغل تانى وانتى ياسهى من النهارده انتى
من سكة وانا من سكة
سهى: كل ده مايهمنيش انا هاقولك حاجة واحدة انك هتستفيدى من علاقتك مع سليم
سمر: هستفيد من علاقة حرام
سهى: حراام ابقى استغفرى ربنا أو بقى اطلعى عمرة اوحج
سمر بدموع اكتر: انت ازاى كده
سهى: كده الا هو ازاى
سمر: مش إنسانة
سهى: بس ياسمر سليم الانصارى مش هيسيبك وهياخدك غصب فبدل ماياخد اللى هو عايزه غصب
وتخسرى لا اديلو اللى هو عايزه واكسبى
سمر: اكسب ايه
سهى: فلوس كتير تقدرى تعالجى والدتك وتفتحى مشروع تعيشى منه
سمر وهى ماشية ناحية الباب : انا همشى مش هرد على واحدة زيك
سهى: استنى قبل ماتمشى
سمر: استنى ايه تانى
سهى: خدى الظرف ده وافتحيه وشوفى اللى فيه
سمر: أنا مش هاخد منك حاجة أنا ماشية ومش عايزه أشوف وشك ده تانى
سهى : خدى الظرف وأفتحيه اصل اللى فيه ليه علاقة بيكى وكمان اللى فيه هعيجبك أوى بصى هو
بصراحة مش هعيجبك بس نصيحة منى أفتحيه الاول وبعدين عايزه تمشى أمشى
سمر استغربت من طريقة كلام سهى عن الظرف وحست بالقلق
سمر : هيكون فى ايه الظرف
سهى : افتحى وشوفى
سمر أخدت الظرف من سهى وفتحته وأول ماشافت اللى جواه أتصدمت ومصدقتش الصور دى ..دى
مش أنا
سمربصدمه : وصلت بيكى السفاله انك تعملى صور بالمنظر ده
سهى: ايه رايك عجبينكى
سمر: الصور دى متفبركة
سهى: مانا عارفة انها متفبركة بس لو شاطرة أثبتى
سمر: هبلغ عنكم
سهى: قبل ماتبلغى هتكون الصور ده فى ايد ومامتك واخواتك دى غير الفيديو بتاع كريم وهتبقا فضيحة
ولو قدرتى تثبتى ده هيبقا وقت طويل وطويل اوى كمان تكون الست والدتك فيه ماتت من صدمتها
سمر وهى مش عارفة تتكلم من الصدمة: انتى بتقولى أيه
الباشا: اللى انتى سمعتيه
سمر: مستحيل تكونوا بشر انتوا شياطين
الباشا: رايك وانتى حره فيه
سمر بصدمة: وانت ياصحبة عمرى عملت فيك ايه علشان تعملى كل ده فيه دى انا طول عمرى بعتبرك
أختى
سهى: اختك اختك بأمارة ايه دى انتى صحابتك نهى ودينا ولا عمرك عملتينى زيهم طول عمرهم هم
اللى صحابك الكل شايفك احسن منى أصحابنا فى الكلية والدكاترة حتى اهلى كل شوية يقولو بس سمر
بتشتغل وبتنجح بتفوق كان لازم اثبتلهم انك زى مش احسن منى كان لازم اكسرك اقدمهم وقبليهم
اكسرك ادام نفسك
سمر: ياه كل ده حقد وغل وسواد
سهى: اه بس للاسف جاه سليم وبوظ كل ده
سمر بضحكة: بوظ بوظ ايه بالظبط ماهو طالب الا انتى كان نفسك فيه
سهى: صحيح بس مش بالطريقة بتاعتى
سمر: كله زى بعضه
سهى: لا
الباشا: خلاص ياسهى مالهوش لازمه الكلام ده
سمر: لا خليها تكمل
سهى: فعلا لازم تعرف اللعب دلوقتى على المكشوف بس ياستى كريم كان هيعمل زى سليم بالظبط بس
الفرق انه كان هيصورك وبالفيديو اللى هيصوره وانتى معاه كنت هزلك بيه وأخليكى تحت طوعى
العمر كله
سمر: انتى ايه ياشيخة شيطانة عملتلك ايه لكل ده
الباشا: خلاص الموضوع انتهى بس ياسمر انت كده كده هتروحى لسليم
سمر: لو رفضت
الباشا: هضطر أنى ابعت صور لست الولدة وطبعا قلبها مش مستحمل ممكن لاقدر الله يجرالها حاجة
فهتعيشى طول عمرك بعقدة الذنب دى غير اخواتك وبردو اللى عايزه سليم هيحصل فأعقلى كده وفكرى
وبكرا هجهزك علشان اخدك اوصلك لسليم وانت ياسهى مش عايز كلام تانى مفهوم اتفضلى ياسمر
امشى دلوقتى واعملى حسابك اى تصرف منك مش محسوب امك واخواتك هيدفعوا التمن
خرجت سمر وهى حاسة الدنيا بتلف بيها أزاى مكنتش شايفة حقيقة سهى كده ..الكل كان بيحذرها وهى
مسمعتش كلام حد اعمل ايه انا لو وافقت هبقى بدمر نفسى ولو رفضت ممكن ينفذو الا هما قالوا عليه
ويبعتوا الصور لامى اعمل اموت نفسى بردو هموت كافرة وممكن ينفذو اللى قالوا عليه اعمل يارب
ساعدنى
أما عند سهى والباشا
الباشا: مكنش ليه لأزمة الكلام اللى انتى قولتيه
سهى: كان لازم اقوله
الباشا: بس انت كنت متغاظه اوى
سهى: اه طبعا
الباشا: اشمعنى يعنى ماكريم زى سليم
سهى: لا طبعا وبعدين ازاى سليم يفضلها هى عليا
الباشا: اكيد عجبته
سهى: هو شافها اصلا
الباشا: اومال هو عارفها ازاي ده جاه وطلبها بالاسم
سهى: ماهو ده الا مجنانى ده ماشفهاش غير مرة واحدة لم جات وشدتنى من جنبه
الباشا: مش يمكن عجبته من ساعتها
سهى: لا معتقدش الموضوع ده فيه انى
الباشا: ولا أنى ولا حاجة كل الحكاية أنه شافها مختلفة عن البنات اللى موجوده هنا
سهى: انت كمان هتقولى هى مختلفة
الباشا: مش قصدى انا قصدى انها مختلفة انها خام
سهى: خام
الباشا بضحكة شريرة: خام مش هى لسه خام
سهى: مؤقتا بس
الباشا: انت عارفة أن سليم بعد مابياخد غرضه من البنت هيرميها بره وغير الكلام اللى هتسمعو
سهى: انت عرفت الكلام ده منين
الباشا: سيرة سليم مع كل البنات هى اللى بتقول كده
سهى بضحكة شريرة: نفسى اشوف منظرها بعد ما سليم يعمل اللى هو عايزه وهو بيرميها بره والفلوس
فى وشها ساعتها بس هترجع وهعرف اذلها
الباشا : تمام كده بس تضمنى منين انها ترجع تانى
سهى: مالهاش مكان غير هنا
الباشا: ماشى أخرجى برا وشوفى شغلك
خرجت سهى الى المكان لتفعل كل محرم الله
أما عند سليم فبعد ماخرج من عند الباشا وحسين معاه
حسين: أنا عايز افهم اىه حكاية البنت ده ومتقوليش بعدين
سليم : مش هقولك بعدين بس هقولك أنى مش وحش اوى
حسين: انا مقولتش كده بس انا لحد دلوقتى مش فاهم انت من ساعة ماشوفت البنت ده وانت مش مظبوط
معقول تكون حبتها
سليم: وليه لأ
حسين: بجد
سليم بضحك: متستعجلش بكره تفهم المهم تخلى الرجالة يفضلوا مراقبنها لحد ما توصل عندى بكره
حسين: ماشى
وبعد شوية وصل سليم القصر بتاعه وناده على فوزية
فوزية: خير ياسليم بيه
سليم: عايز بكرا كل الخدم الا هنا ياخدوا إجازة اسبوع
فوزية باستغراب: ليه يابيه
سليم: علشان فى ضيوف جاين بكرا مش عايزة حد يشوفهم
فوزية: ضيوف مين
سليم: فى أيه يافوزية هو تحقيق
فوزية: ابدا يابيه اي اوامر تانيه
سليم: اه ياريت كمان بكرا تطلعى تنظفى الاوضة اللى فى اخر الطرقة
فوزية: أوضة ست
سليم: اه بس تخلى كل حاجة زى ماهى مفهوم
فوزية : بس يابيه
سليم: من غير بس نفذى اللى بقول عليه
فوزية: حاضر
وسابته ومشيت وهو لنفسه اخيرا هعرف اعوضك
أما عند سمر فضلت كتير قاعدة على الكورنيش لحد مازهقت ومشيت رجعت الشقة لقتها فاضية فضلت
كتير تعيط لحد مانامت من كتر التعب محستش بحاجة غير لم سهى رجعت كان نفسها يطلع كل اللى
حصل ده مجرد حلم لكن فاقت على صوت سهى وهى بتقول: ايه النوم ده كله ياعروسة
سمر: عروسة
سهى: طبعا دى الليلة ليتك
سمر: ارجوكى بلاش حرام عليكى
سهى: هو ايه اللى بلاش
سمر: مش هقدر اعمل اللى انتوا قولتوا عليه
سهى: معلش كل شئ فى أول مرة صعب دى انا اول مرة كنت هموت وبعد كده الأمور بقت عادى
سمر: انت ازاى كده
سهى: كده ازاى يعنى
سمر: بتقدرى تبيعى نفسك علشان الفلوس طظ فيها
سهى: الفلوس دى اهم حاجة دى اللى هتعالج امك وهتحمى اخواتك ولا انتى نفسك عاليا أختك تبقى
مكانك
سمر وهى ترفع ايدها لتضرب سهى: اخرسى
سهى وهى تمسك ايد سمر قبل ضربها: فوقى من دور الضحية خلاص بقى اعقلى كده ونامى
سمر: انت ايه ياشيخة حرام عليكى
سهى: بكره تشكرينى على ال عملتوا معاكى
سمر: اشكرك عليه على انك خلتينى واحدة رخيصة بتبيع جسمها للبيدفع اكتر
سهى: لا علشان هخليك تلعبى بالفلوس لعب
سمر: متشكرة
سهى: يلا قومى كده اجهزى دى انت عروسة الليلادى
سمر: عروسة بارب اموت
سهى: الموت والحياة بين ايدين ربنا
سمر: انت تعرفى ربنا
سهى: انا مش هرد عليكى بس كل اللى هقوله انتى لازم تجهزى علشان الباشا هيعدى عليك الساعة٨
بليل
وسابتها ودخلت تنام وسمر قاعدة تفكر فى اللى ممكن يحصلها بس فكرت فى فكرة ممكن تنجيها
أما عند سليم فطلعت فوزية الاوضة واول مادخلت افتكرت كل حاجة حصلت وازاى هو هيفتح الاوضة
ده بعد السنين دى كلها وعلشان خاطر مين واحدة من بنات الليل ياخسارة ياسليم بيه كان نفسى تسيبها
زى ماهى نضيفة من غير مالهوش لازمة الكلام وبعد شوية من التنضيف نزلت فوزية لسليم كل تمام
يابيه
سليم: متشكر يافوزية
فوزية بضيق: العفو
سليم: مالك يافوزية شكلك تعبان
فوزية: عادى بس صعبان عليا اوضتها
سليم: هى فين ماراحت من سنين انسى
فوزية : بعد اذنك يابيه
سليم: ماشى بس قبل ماتمشى لازم تعرفى حاجة أن عمرى مانستها واللى بعملوه النهارده تكفير على الا
حصل زمان
مشيت فوزية وسابت سليم مع ذكرياته وألمه
وفات الليل بسرعة وطلع النهاروصحيت سهى لقيت سمر قاعدة مكانها وعينيها ورمه من كتر العياط
سهى: انت لسه قاعدة زى ما انتى
سمر: ملكيش فيه
سهى وهى بتشدها من على السرير: قومى يلا الباشا فاضل ساعة على مايوصل يلا علشان تجهزى
سمر وهى بتشد ايديها منها: قولتلك قبل كده مالكيش فيه وبعد انا مش هروح فى حته قبل معرف مصير
الصور اللى معاكى
سهى: انت بتحلمى ياماما الصور ده هتفضل معايا لحد ماسليم يرميكى وبعدين هفكر اديهم ليكى ولا لآ
سمر: وانا مش هنزل
سهى: براحتك بس متزعليش
سمر بدموع: حرام عليكى انتى ايه
سهى: قولى اللى تقوليه
سمر: خلاص كلميه مع الباشا
سهى: ماشى لم يوصل كلميه
وبعد شوية وصل الباشا وطلع لسمر وسهى
الباشا: انت لسه مجهزتيش
سمر: قبل مانزل عايزة صورى
سهى: لا
الباشا: انا موافق بس
سمر: من غير بس
الباشا: لم تروحى وترجعى
سمر بخيبة أمل علشان خططتها باظت : ماشى موافقة بس هروح زى ماانا لنفسها كده مش هينفع غير
أن أعمل اللى هما عايزينه بس بطريقتى
وفعلا بعد شوية وصلت سمر والباشا وسهى عند قصر سليم ورنو الجرس وفتحت فوزية لقيت ادامها
بنت لبسة فستان اقل مايوصف بيه أنه قميص نوم وبنت أخرى لبسة فستان وباين على عينها الدموع
وملامحها الحزن وراجل باين عليه أنه قواد
الباشا: سليم باشا موجود
فوزية: اه
الباشا: بلغيه أن الباشا وصل
فوزية: اتفضل ادخل وانا هبلغه
وفعلا فوزية بلغت سليم هى لسه زى ماهى مصدومة مش مصدقة عينيها من اللى شافته
سليم: ماللك يافوزية
فوزية: مفيش هما مين الناس إلا بره
سليم: وانتى من امتى بتسال
فوزية: اللى انا شوفت برا ده حقيقة علشان كده طلبت منى
سليم: ايوه وسيبينى وانا هجوبك على كل الأسئلة اللى فى دماغك بس بعد مامشى الناس إلا بره
وخرج سليم اللى اول ماشاف سهى
سليم بنظرة احتقار لسهى' انت ايه اللى جابك هنا
سهى: عادى ياسليم بيه
سليم: امشى اطلعى من بيتى وانت يا باشا خلاص وصلت الأمانة اتفضل بره
خرج الباشا وسهى وهما فى حالة ذهول من اللى حصل وطردهم
سهى: انا اطرد ادام البنت ده
الباشا: خلاص ياسهى بكره يزهق ويرميها بره
سهى: قلبى بيقول لا
الباشا: طب يلا نمشى نشوف ورانا ايه
وفعلا مشى وساب سمر تواجه مصيرها مع الباشا
ياترى ايه هى خطة سمر ؟
وياترى حياة سمر هيحصل فيها ايه؟
سهى: بس ياسمر سليم عايزك تروحيله القصر بتاعه
سمر: انتى بتقولى ايه
سهى: بقول اللى سمعتيه
سمر: انتى اكيد اتجننتى
سهى: اتجننت علشان عايزة مصلحتك
سمر بدموع: مصلحتى أن اروح لواحد بيته
سهى: انت متعرفيش مين سليم الانصارى
سمر: مش عايزة أعرفه وانا مش هروح لحد ومش راجعة الشغل تانى وانتى ياسهى من النهارده انتى
من سكة وانا من سكة
سهى: كل ده مايهمنيش انا هاقولك حاجة واحدة انك هتستفيدى من علاقتك مع سليم
سمر: هستفيد من علاقة حرام
سهى: حراام ابقى استغفرى ربنا أو بقى اطلعى عمرة اوحج
سمر بدموع اكتر: انت ازاى كده
سهى: كده الا هو ازاى
سمر: مش إنسانة
سهى: بس ياسمر سليم الانصارى مش هيسيبك وهياخدك غصب فبدل ماياخد اللى هو عايزه غصب
وتخسرى لا اديلو اللى هو عايزه واكسبى
سمر: اكسب ايه
سهى: فلوس كتير تقدرى تعالجى والدتك وتفتحى مشروع تعيشى منه
سمر وهى ماشية ناحية الباب : انا همشى مش هرد على واحدة زيك
سهى: استنى قبل ماتمشى
سمر: استنى ايه تانى
سهى: خدى الظرف ده وافتحيه وشوفى اللى فيه
سمر: أنا مش هاخد منك حاجة أنا ماشية ومش عايزه أشوف وشك ده تانى
سهى : خدى الظرف وأفتحيه اصل اللى فيه ليه علاقة بيكى وكمان اللى فيه هعيجبك أوى بصى هو
بصراحة مش هعيجبك بس نصيحة منى أفتحيه الاول وبعدين عايزه تمشى أمشى
سمر استغربت من طريقة كلام سهى عن الظرف وحست بالقلق
سمر : هيكون فى ايه الظرف
سهى : افتحى وشوفى
سمر أخدت الظرف من سهى وفتحته وأول ماشافت اللى جواه أتصدمت ومصدقتش الصور دى ..دى
مش أنا
سمربصدمه : وصلت بيكى السفاله انك تعملى صور بالمنظر ده
سهى: ايه رايك عجبينكى
سمر: الصور دى متفبركة
سهى: مانا عارفة انها متفبركة بس لو شاطرة أثبتى
سمر: هبلغ عنكم
سهى: قبل ماتبلغى هتكون الصور ده فى ايد ومامتك واخواتك دى غير الفيديو بتاع كريم وهتبقا فضيحة
ولو قدرتى تثبتى ده هيبقا وقت طويل وطويل اوى كمان تكون الست والدتك فيه ماتت من صدمتها
سمر وهى مش عارفة تتكلم من الصدمة: انتى بتقولى أيه
الباشا: اللى انتى سمعتيه
سمر: مستحيل تكونوا بشر انتوا شياطين
الباشا: رايك وانتى حره فيه
سمر بصدمة: وانت ياصحبة عمرى عملت فيك ايه علشان تعملى كل ده فيه دى انا طول عمرى بعتبرك
أختى
سهى: اختك اختك بأمارة ايه دى انتى صحابتك نهى ودينا ولا عمرك عملتينى زيهم طول عمرهم هم
اللى صحابك الكل شايفك احسن منى أصحابنا فى الكلية والدكاترة حتى اهلى كل شوية يقولو بس سمر
بتشتغل وبتنجح بتفوق كان لازم اثبتلهم انك زى مش احسن منى كان لازم اكسرك اقدمهم وقبليهم
اكسرك ادام نفسك
سمر: ياه كل ده حقد وغل وسواد
سهى: اه بس للاسف جاه سليم وبوظ كل ده
سمر بضحكة: بوظ بوظ ايه بالظبط ماهو طالب الا انتى كان نفسك فيه
سهى: صحيح بس مش بالطريقة بتاعتى
سمر: كله زى بعضه
سهى: لا
الباشا: خلاص ياسهى مالهوش لازمه الكلام ده
سمر: لا خليها تكمل
سهى: فعلا لازم تعرف اللعب دلوقتى على المكشوف بس ياستى كريم كان هيعمل زى سليم بالظبط بس
الفرق انه كان هيصورك وبالفيديو اللى هيصوره وانتى معاه كنت هزلك بيه وأخليكى تحت طوعى
العمر كله
سمر: انتى ايه ياشيخة شيطانة عملتلك ايه لكل ده
الباشا: خلاص الموضوع انتهى بس ياسمر انت كده كده هتروحى لسليم
سمر: لو رفضت
الباشا: هضطر أنى ابعت صور لست الولدة وطبعا قلبها مش مستحمل ممكن لاقدر الله يجرالها حاجة
فهتعيشى طول عمرك بعقدة الذنب دى غير اخواتك وبردو اللى عايزه سليم هيحصل فأعقلى كده وفكرى
وبكرا هجهزك علشان اخدك اوصلك لسليم وانت ياسهى مش عايز كلام تانى مفهوم اتفضلى ياسمر
امشى دلوقتى واعملى حسابك اى تصرف منك مش محسوب امك واخواتك هيدفعوا التمن
خرجت سمر وهى حاسة الدنيا بتلف بيها أزاى مكنتش شايفة حقيقة سهى كده ..الكل كان بيحذرها وهى
مسمعتش كلام حد اعمل ايه انا لو وافقت هبقى بدمر نفسى ولو رفضت ممكن ينفذو الا هما قالوا عليه
ويبعتوا الصور لامى اعمل اموت نفسى بردو هموت كافرة وممكن ينفذو اللى قالوا عليه اعمل يارب
ساعدنى
أما عند سهى والباشا
الباشا: مكنش ليه لأزمة الكلام اللى انتى قولتيه
سهى: كان لازم اقوله
الباشا: بس انت كنت متغاظه اوى
سهى: اه طبعا
الباشا: اشمعنى يعنى ماكريم زى سليم
سهى: لا طبعا وبعدين ازاى سليم يفضلها هى عليا
الباشا: اكيد عجبته
سهى: هو شافها اصلا
الباشا: اومال هو عارفها ازاي ده جاه وطلبها بالاسم
سهى: ماهو ده الا مجنانى ده ماشفهاش غير مرة واحدة لم جات وشدتنى من جنبه
الباشا: مش يمكن عجبته من ساعتها
سهى: لا معتقدش الموضوع ده فيه انى
الباشا: ولا أنى ولا حاجة كل الحكاية أنه شافها مختلفة عن البنات اللى موجوده هنا
سهى: انت كمان هتقولى هى مختلفة
الباشا: مش قصدى انا قصدى انها مختلفة انها خام
سهى: خام
الباشا بضحكة شريرة: خام مش هى لسه خام
سهى: مؤقتا بس
الباشا: انت عارفة أن سليم بعد مابياخد غرضه من البنت هيرميها بره وغير الكلام اللى هتسمعو
سهى: انت عرفت الكلام ده منين
الباشا: سيرة سليم مع كل البنات هى اللى بتقول كده
سهى بضحكة شريرة: نفسى اشوف منظرها بعد ما سليم يعمل اللى هو عايزه وهو بيرميها بره والفلوس
فى وشها ساعتها بس هترجع وهعرف اذلها
الباشا : تمام كده بس تضمنى منين انها ترجع تانى
سهى: مالهاش مكان غير هنا
الباشا: ماشى أخرجى برا وشوفى شغلك
خرجت سهى الى المكان لتفعل كل محرم الله
أما عند سليم فبعد ماخرج من عند الباشا وحسين معاه
حسين: أنا عايز افهم اىه حكاية البنت ده ومتقوليش بعدين
سليم : مش هقولك بعدين بس هقولك أنى مش وحش اوى
حسين: انا مقولتش كده بس انا لحد دلوقتى مش فاهم انت من ساعة ماشوفت البنت ده وانت مش مظبوط
معقول تكون حبتها
سليم: وليه لأ
حسين: بجد
سليم بضحك: متستعجلش بكره تفهم المهم تخلى الرجالة يفضلوا مراقبنها لحد ما توصل عندى بكره
حسين: ماشى
وبعد شوية وصل سليم القصر بتاعه وناده على فوزية
فوزية: خير ياسليم بيه
سليم: عايز بكرا كل الخدم الا هنا ياخدوا إجازة اسبوع
فوزية باستغراب: ليه يابيه
سليم: علشان فى ضيوف جاين بكرا مش عايزة حد يشوفهم
فوزية: ضيوف مين
سليم: فى أيه يافوزية هو تحقيق
فوزية: ابدا يابيه اي اوامر تانيه
سليم: اه ياريت كمان بكرا تطلعى تنظفى الاوضة اللى فى اخر الطرقة
فوزية: أوضة ست
سليم: اه بس تخلى كل حاجة زى ماهى مفهوم
فوزية : بس يابيه
سليم: من غير بس نفذى اللى بقول عليه
فوزية: حاضر
وسابته ومشيت وهو لنفسه اخيرا هعرف اعوضك
أما عند سمر فضلت كتير قاعدة على الكورنيش لحد مازهقت ومشيت رجعت الشقة لقتها فاضية فضلت
كتير تعيط لحد مانامت من كتر التعب محستش بحاجة غير لم سهى رجعت كان نفسها يطلع كل اللى
حصل ده مجرد حلم لكن فاقت على صوت سهى وهى بتقول: ايه النوم ده كله ياعروسة
سمر: عروسة
سهى: طبعا دى الليلة ليتك
سمر: ارجوكى بلاش حرام عليكى
سهى: هو ايه اللى بلاش
سمر: مش هقدر اعمل اللى انتوا قولتوا عليه
سهى: معلش كل شئ فى أول مرة صعب دى انا اول مرة كنت هموت وبعد كده الأمور بقت عادى
سمر: انت ازاى كده
سهى: كده ازاى يعنى
سمر: بتقدرى تبيعى نفسك علشان الفلوس طظ فيها
سهى: الفلوس دى اهم حاجة دى اللى هتعالج امك وهتحمى اخواتك ولا انتى نفسك عاليا أختك تبقى
مكانك
سمر وهى ترفع ايدها لتضرب سهى: اخرسى
سهى وهى تمسك ايد سمر قبل ضربها: فوقى من دور الضحية خلاص بقى اعقلى كده ونامى
سمر: انت ايه ياشيخة حرام عليكى
سهى: بكره تشكرينى على ال عملتوا معاكى
سمر: اشكرك عليه على انك خلتينى واحدة رخيصة بتبيع جسمها للبيدفع اكتر
سهى: لا علشان هخليك تلعبى بالفلوس لعب
سمر: متشكرة
سهى: يلا قومى كده اجهزى دى انت عروسة الليلادى
سمر: عروسة بارب اموت
سهى: الموت والحياة بين ايدين ربنا
سمر: انت تعرفى ربنا
سهى: انا مش هرد عليكى بس كل اللى هقوله انتى لازم تجهزى علشان الباشا هيعدى عليك الساعة٨
بليل
وسابتها ودخلت تنام وسمر قاعدة تفكر فى اللى ممكن يحصلها بس فكرت فى فكرة ممكن تنجيها
أما عند سليم فطلعت فوزية الاوضة واول مادخلت افتكرت كل حاجة حصلت وازاى هو هيفتح الاوضة
ده بعد السنين دى كلها وعلشان خاطر مين واحدة من بنات الليل ياخسارة ياسليم بيه كان نفسى تسيبها
زى ماهى نضيفة من غير مالهوش لازمة الكلام وبعد شوية من التنضيف نزلت فوزية لسليم كل تمام
يابيه
سليم: متشكر يافوزية
فوزية بضيق: العفو
سليم: مالك يافوزية شكلك تعبان
فوزية: عادى بس صعبان عليا اوضتها
سليم: هى فين ماراحت من سنين انسى
فوزية : بعد اذنك يابيه
سليم: ماشى بس قبل ماتمشى لازم تعرفى حاجة أن عمرى مانستها واللى بعملوه النهارده تكفير على الا
حصل زمان
مشيت فوزية وسابت سليم مع ذكرياته وألمه
وفات الليل بسرعة وطلع النهاروصحيت سهى لقيت سمر قاعدة مكانها وعينيها ورمه من كتر العياط
سهى: انت لسه قاعدة زى ما انتى
سمر: ملكيش فيه
سهى وهى بتشدها من على السرير: قومى يلا الباشا فاضل ساعة على مايوصل يلا علشان تجهزى
سمر وهى بتشد ايديها منها: قولتلك قبل كده مالكيش فيه وبعد انا مش هروح فى حته قبل معرف مصير
الصور اللى معاكى
سهى: انت بتحلمى ياماما الصور ده هتفضل معايا لحد ماسليم يرميكى وبعدين هفكر اديهم ليكى ولا لآ
سمر: وانا مش هنزل
سهى: براحتك بس متزعليش
سمر بدموع: حرام عليكى انتى ايه
سهى: قولى اللى تقوليه
سمر: خلاص كلميه مع الباشا
سهى: ماشى لم يوصل كلميه
وبعد شوية وصل الباشا وطلع لسمر وسهى
الباشا: انت لسه مجهزتيش
سمر: قبل مانزل عايزة صورى
سهى: لا
الباشا: انا موافق بس
سمر: من غير بس
الباشا: لم تروحى وترجعى
سمر بخيبة أمل علشان خططتها باظت : ماشى موافقة بس هروح زى ماانا لنفسها كده مش هينفع غير
أن أعمل اللى هما عايزينه بس بطريقتى
وفعلا بعد شوية وصلت سمر والباشا وسهى عند قصر سليم ورنو الجرس وفتحت فوزية لقيت ادامها
بنت لبسة فستان اقل مايوصف بيه أنه قميص نوم وبنت أخرى لبسة فستان وباين على عينها الدموع
وملامحها الحزن وراجل باين عليه أنه قواد
الباشا: سليم باشا موجود
فوزية: اه
الباشا: بلغيه أن الباشا وصل
فوزية: اتفضل ادخل وانا هبلغه
وفعلا فوزية بلغت سليم هى لسه زى ماهى مصدومة مش مصدقة عينيها من اللى شافته
سليم: ماللك يافوزية
فوزية: مفيش هما مين الناس إلا بره
سليم: وانتى من امتى بتسال
فوزية: اللى انا شوفت برا ده حقيقة علشان كده طلبت منى
سليم: ايوه وسيبينى وانا هجوبك على كل الأسئلة اللى فى دماغك بس بعد مامشى الناس إلا بره
وخرج سليم اللى اول ماشاف سهى
سليم بنظرة احتقار لسهى' انت ايه اللى جابك هنا
سهى: عادى ياسليم بيه
سليم: امشى اطلعى من بيتى وانت يا باشا خلاص وصلت الأمانة اتفضل بره
خرج الباشا وسهى وهما فى حالة ذهول من اللى حصل وطردهم
سهى: انا اطرد ادام البنت ده
الباشا: خلاص ياسهى بكره يزهق ويرميها بره
سهى: قلبى بيقول لا
الباشا: طب يلا نمشى نشوف ورانا ايه
وفعلا مشى وساب سمر تواجه مصيرها مع الباشا
ياترى ايه هى خطة سمر ؟
وياترى حياة سمر هيحصل فيها ايه؟
