رواية نقطة تحول الفصل الثاني 2 بقلم فاطمة عيد
ل " فاطمه عيد
حلقه 2
( يدخل ماجد من غير ما يخبط )
غاده : ايه دا ! مش ف اختراع اسمه تخبيط ؟!
( يبص يلاقي غاده قاعده ع الكرسي ورافعه رجيلها ع المكتب وحاطه الاسكرف بتاعتها ع الكيبورد بتاع الكمبيوتر وحاطه ع رجلها تصاميم وماسكه القلم بتعدل عليها بايد وبالايد التانيه بتاكل بيتزا وقدامها لتر بيبسي واقع منه شويه المكتب .. يتعصب جدا لدرجه انه عاوز يقوم يطبقها ف الكرسي اللى قاعده عليه .. غاده مش فاهمه هو متعصب ليه .. تنزل رجليها وتتعدل وتحط البيتزا ع المكتب بره العلبه وتحط ورق التصاميم ع البيبسي المنقط .. يغمض عينه بعصبيه ويقفل ع ايده جامد )
غاده باستغراب : هو مين فينا اللى يتعصب ؟!!
ماجد بعصبيه : انتى فاكره نفسك قاعده فين ؟؟ دى شركه مش ملاهى
غاده تبص حوليها بتريقه : بجد دى شركه !! وااااااو
( ماجد يتعصب اكتر من اسلوبها .. يقرب ع المكتب ويشدها يوقفها قصاده .. تزق ايده )
غاده : ايه دا انت مجنون ولا ايه .. ازاى تمسكنى كده !؟
ماجد بنفاذ صبر : دا مكتب مصممه !! المكتب لوحده بيدل ع همجيه افكارك
غاده : همجيه ايه وبتاع ايه !! انت مالك اصلا ؟ هو كان مكتب اهلك
ماجد بزهول : اهلى ! انتى قليله الادب
تضحك غاده : قليله الادب !! .. انت من المعادى صح ؟
( عماله تضحك يبصلها ماجد بصرامه تحس بخوف بسيط بس متبينش .. يجي محمود ع صوتهم )
محمود : ف ايه ؟
غاده : يا بشمهندس محمود .. انا كنت بشتغل ف امان الله لقيت دا داخل وبيقول شاكليني
ماجد : انا قولت شاكليني .. انتى هتتبلى عليا يابت انتى ؟
غاده : بت اما تبتك .. انت فاكر عشان سكتلك مره هسكت ع طول ولا ايه
( يمسكها ماجد من طرف التيشرت بتاعها ويحركها ويبص لمحمود )
ماجد : دى المصممه اللى واثق ان شغلها هيعجبنى !! ( يعلى صوته ) هى دى !!!!
غاده بعصبيه : ما تنزل ايدك بدل ما اضربك
( تحاول تضربه ف ايده وتفلت التشيرت بس مش عارفه وعماله تزعق فيه وهو بيضحك ع منظرها .. يسيب التشيرت وهي تخبط ف المكتب من زقته وتقوم تعدل التشيرت ومحمود كل بيضحك عليهم )
ماجد بابتسامه : تمشي من الشركه هنا ومن كل الفروع كمان
غاده بنرفزه : انت مال اهلك .. داانت مستفز جدا بجد
محمود : احم اهدى يا غاده واعتذريله
غاده : نعم ! اعتذر لمين دا هو اللى يعتذرلى .. هو الغلطان مش انا
محمود : دا المهندس ماجد .. صاحب سلسله شركات المجد .. هو مدير الشركه هنا
غاده : مدير ع نفسه مش عليا
ماجد بابتسامه بارده : برافو عليكى عشان كده لمى حاجتك وامشي
( تبصله بغرور وتبدأ تلم حاجاتها وتظبط لبسها .. تيجي نرجس يكون ماجد ومحمود خارجين )
نرجس بابتسامه : صباح الخير استاذ ماجد
ماجد بابتسامه : صباح النور
نرجس : لو حضرتك فاضي ممكن اعرفك ع اختى .. هى لسه منقوله جديد
ماجد : ملوش داعي .. احنا خلاص اتعرفنا
نرجس بابتسامه : طب كويس .. ايه رأى حضرتك فيها
( ماجد ببرود وهو بيخرج من الاوضه )
ماجد : عايزه تتربي
( تستغرب نرجس وتبص ع اختها اللى بتلم حاجتها بعصبيه وبتبرطم ومحمود واقف عمال يضحك )
نرجس باستغراب : هو حضرتك بتضحك ع ايه
محمود بضحك : مشفتهوش وهو معلقها وسابها مره واحده
( عمال يضحك جامد ونرجس مش فاهمه منه حاجه )
نرجس : مش فاهمه !
( يحكيلها محمود اللى حصل بالتفصيل وهو مش مبطل ضحك .. وهى كانت هتموت وتضحك بس مرضيتش عشان اختها )
نرجس : طب هو دلوقتي طردها ليه ؟؟ ماهى معملتلوش حاجه من الاول !
محمود : عشان ردت عليه بطريقه مش لطيفه
غاده بنرفزه : ع اساس انه كان لطيف اوى وانا اللى قليت ادبى
محمود : لا بس ع الاقل كنتى اعتذرتى دا مديرك مهما كان
غاده : مستحيل اعتذرله .. ابدا
نرجس : غووووغوووو .. هتقعدى ف البيت تنكسي وتنضفي طول الاسبوع .. ومش هتنزلى شغل وصعب تلاااقي .. يلا اعتذار بسيط مش هيعمل حاجه
غاده تربع ايدها : مستحيل .. مش هعتذرله لو ايه اللى حصل
( ماجد راح مكتبه وقعد يتابع شغله شويه والباب خبط )
ماجد : ادخل
( تدخل نرجس ومحمود ووراهم غاده )
ماجد : خير !
( يبتسموله ويزوقه غاده ع المكتب .. تبصله بتكبر )
غاده : سورى
ماجد : هو اللى بيعتذر بيتنك كده !
غاده : والله هو ده اللى موجود
( نرجس تحاول تلطف الجو )
نرجس بابتسامه : معلش يا استاذ ماجد هى بس لسه منقوله جديد متعرفش نظام حضرتك .. هى محتاجه شويه وقت وهتتعلم .. اتمنى تسامحها وتديها فرصه تتكسب خبره وتاخد ع جو الشركه وكمان شغلها رائع خساره نخسره
محمود : انا بقول كده برضو .. نعتبرها عيله وغلطت
غاده : ع فكره هو كمان غلط و...
( تشدها نرجس وتحط ايدها ع بقها )
نرجس : اسفين يا استاذ .. اتمنى تعديهالها
( يبصلها ماجد .. تبادله النظره بغرور يرفع حواجبه بتعجب .. تودى وشها الناحيه التانيه .. يضحك عليها هى فعلا عيله .. عيله متمرده )
ماجد : اوك .. خليها تتابع الشغل
محمود : تمام
( ياخدها محمود ونرجس ويقعد يفهمها النظام .. يمشي محمود .. تقوم غاده تنضف المكتب بتاعها والمكان حوليه )
نرجس بضحك : يا صغيره ع الهم يا لوزه
غاده بضيق : وحيات ابوكى تسكتى انا مش طايقه نفسي
( تضحك نرجس وتقوم تساعدها .. يلمحهم ماجد )
ماجد : من ضمن القواعد ان الشغل مفهموش قرابه .. انسه نرجس اتفضلى ع مكتبك
نرجس : مش حكايه قرابه يا بشمهندس بس انا بساعدها عشان وقت الغدا .. كده هيروح عليها
ماجد : مخلصه 2 بيتزا جامبو وبتاكل ف التالته وتقولى وقت غدا !
غاده : اعوذ بالله .. هرجعهم من عينك دى
( تخبطها نرجس .. تبصله بقرف وتكمل تنضيف ف المكتب وهو يبتسم ع تقدرها دا ويروح مكتبه .. يعدى الوقت .. وقت الانصراف )
غاده : ياااه اخيرا
نرجس بضحك : ايه يابنتى هما كانو بيعذبوكى
غاده : لا بس مكان يغم النفس
نرجس : طب يلا عشان ماما متقلقش
غاده بتوتر : احم بقولك روحى انتى وقولى لماما انى هعدى ع واحده صاحبتى اجيب منها حاجات
نرجس : صاحبتك مين ؟؟
غاده : صاحبتى وخلاص .. محسسانى انك عرفاهم كلهم نرجس : اوكى متتأخريش عشان هتستلمنى انا لحد ما تيجى
غاده بابتسامه : الاخ ليه عند اخوه ايه
نرجس : ملوش حاجه ياختى
( تشدها من خدودها )
غاده : اصيله ^^
( يضحكو وبعدها ينزلوا الرسيبشن يمضوا انصراف ونرجس تروح وغاده تروح ع النيل .. تلفونها يرن ترد عليه )
غاده : الو .. انت فين .. فين دا مانا واقفه اهو .. مش شايفاك خالص
عمر : غاااااده
" عمر شاب وسيم .. عنده 22 سنه .. زميل غاده من ايام الكليه وارتبطوا من تانى سنه .. لسه متخرجين وهو بيشتغل ف شركه تصميم منافسه للشركه اللى غاده شغاله فيها .. بيحبها حب تملك مش حب حقيقي .. نرجع تانى "
( تبصله وتبتسم وتقفل المكالمه .. يقرب عليها )
عمر : يالهوى ع القمر اللى طالع قبل المغرب دا ^^
غاده بابتسامه : متكسفنيش الله
عمر بابتسامه : تحبي نقعد ولا نتمشي
غاده : نقعد شويه وبعدين نتمشي
( ينزلوا عند النيل تحت ويقعدوا ع الكرسي .. يقرب منها جامد )
غاده : عمر لو سمحت ابعد شويه
عمر : يا حبيبتي دا النيل عاوزنى اقعد فين
غاده : اه صح نسيت انه النيل .. قوم اقعد ع حجرى
عمر بضحك : لسانك ده مش ممكن عليه
( يشدها من خدودها وهى تضحك .. ف بيت جابر )
نعمات : كل ده بتجيب حاجات ؟؟
نرجس : زمانها جايه يا ماما
نعمات : طب اتصلي عليها
( تتصل نرجس .. تكنسل )
نرجس : كنسلت تبقي جايه
نعمات : هى مش كنسلت من نص ساعه برضو
نرجس : يا امى زمانها جايه دماغك بقي
نعمات : لا يا نرجس اتأخرت اوى كده
نرجس : دول ساعتين
نيفين : ما ساعتين دول كتير برضو
نرجس تشد الغطا : معرفش تابعوها انتو بقي
( فرح تدخل وتطلع ع السرير اللى فوق نرجس )
فرح : ماما .. بابا جه وبينادى عليكى
نعمات : يالهوى عليا جه وهي لسه مجاتش
نيفين : اهدى يا ماما مفيش حاجه زمانها جايه
نعمات : مش هيعديهالها يابنتى .. لو سأل هو نايمه فاهمين
نرجس : ماهو هيشوفها لما تيجي .. بلاش تعملى مشاكل
نعمات : لا هيخش ينام مش هيقوم الا ع العشا
فرح : وابنك مصطفي لما يجي بقي !
نعمات : هينام هو كمان .. انا قايمه .. ( تبص لنرجس ) خليكي وراها متناميش ولما تيجي انا حسابي معاها
( عند غاده بيتمشوا )
غاده بقلق : عمر انا اتأخرت اوى عاوزه اروح
عمر : لسه بدرى يا حبيبتي
غاده : لا معلش روحنى .. نرجس اتصلت كتير وكده ماما هتقلق عليا
عمر : خلاص اللى تحبيه
( يركبوا المترو وتنزل السيده زينب )
غاده بابتسامه : باى
عمر يبتسم : باى يا قلبى
( تمشي غاده وتروح البيت .. تفتحلها نيفين وتشدها ع الاوضه )
غاده : ف ايه ! بتشدينى كده ليه ؟؟
نرجس : انتى كنتى فين يا هانم كل دا ؟؟؟
غاده : وانتى مالك اصلا .. وبعدين اتكلمى عدل
نرجس : انا اتكلم براحتى وبعدين استنى بقي لما امك تيجي
غاده : هخاف انا كده يعني !!
فرح : دا لو عندك دم تخافى فعلا
غاده : مبقاش الا انتى كمان اللى تتكلمى
نيفين : شششششش وطوا صوتكوا عشان بابا صاحى
( يسكتوا كلهم وغاده تغير هدومها وتفرد ع السرير .. تيجي نعمات )
نعمات : ما لسه بدرى يا ست غاده
غاده بضيق : معلش يا ماما الدنبا كانت زحمه
نعمات : ليه هى صاحبتك ساكنه فين ؟
غاده بتوتر : صاحبتي .. ااا .. ف .. اه اه جنب جامع سيدى علي
نعمات باستغراب : دا الفرق شارع يابنتى .. موصلات ايه بقي
غاده : سورى ياماما مش هتأخر تانى
فرح : اومال فين الحاجه اللى جبتيها من صاحبتك ؟!
غاده : يابنتى انتى مال امك
( نعمات تخبطها بهزار )
نعمات : مال امك يا اللى متربتيش
غاده : خليها تفكها منى عشان مضربهاش
نعمات : ماهى معاها حق .. فين الحاجه صحيح
غاده : كنت هديها حاجه مكنتش هاخد منها .. ممكن انام بقي
نعمات : مش هتتعشي !
غاده : صحيني لما الاكل يجهز
فرح : وانا كمان يا ماما
نرجس بتعب : انا بقي متصحنيش خالص .. ويا فرح هنا متتنططيش ع السرير فوق عشان بتاعى بيتهز لاما بدلى مع غاده
فرح : لا برتاح ع دا
نعمات : خلاص يبقي نامى ومتقلقيش اختك
فرح : اوكى
نعمات : وانتى يا نيفين هتنامى انتى كمان ؟
نيفين : لا يا امى انا هقوم اساعدك ف العشا
نعمات : تسلمى يا حبيبتى قومى واطفى عليهم النور
نيفين : حاضر
( تخرج تحضر العشا هو ونعمات والبنات يناموا .. يرن فون غاده ترد ..
عمر : حبيبتى روحتى ؟؟ طميني عليكى
( تسمع الصوت وتتصدم وتقفل الخط ف وشه وتبص لغاده اللى نايمه ع السرير ومش عارفه تعمل ايه ...
يتبع ...
