رواية أم قاصرة كامه وحصريه بقلم الاء الشريفي
1=الاولى /
شخصيات القصة الاساسية :
شريف : ٤٠ سنة ، طيار حربى برتبة عقيد
راندا : ٣٥ سنة ، دكتور صيدلانية
ندى : ١٤ سنة ، تالته اعداى
بسنت : ٩ سنين ، تالته ابتدائى
محمد : ٤ سنين ، kg 1
*_____________________________________________**___________________________*
المكان : الاسماعيلية
التوقيت : فى الصباح الباكر
__**__**__
فى بيت شريف .....
راندا : صباح الخير يا شريف قوم يالا يا حبيبي عشان تسافر
شريف : صباح الخير يا حبيبتى ، ندى صحيت
راندا : انت محسسنى انك مخلفتش الا ندى
شريف : مش بنتى الكبيرة وبعدين عندها امتحان
راندا : ربنا يباركلنا فيهم كلهم بس لسه الساعة مجتش ٧ والامتحان الساعة ٩
شريف : صحيها عشان تروح الامتحان فايقة
راندا : حاضر بس قوم يالا عشان تفطر
شريف : حاضر
__**__**__**__
(. دخلت راندا على ندى وبسنت ، باست بسنت وغطيتها وباست ندى وصحيتها .)
راندا : قومى بقى يا نودة عشان تفطرى مع بابا
ندى : هو هيسافر القاهرة النهاردة
راندا : اه هيفطر وهيمشى
(. قامت ندى من السرير بسرعة جداً عشان تلحق بباها .)
راندا : بالراحة بس بابا لسه فى الحمام قومى انتِ كمان ادخلى الحمام وصلى الصبح
ندى : حاضر يا ماما
___**___**___**___
على الفطار .....
ندى : انتِ هتجى امتى يا بابا
شريف : لسه مش عارف يا حبيبة بابا
ندى : يعنى مش هتقضى معانا الاجازة
شريف : ربنا يسهل هحاول اخد اجازة ونسافر اسبوع مثلاً
ندى : هو انت يا بابا هتفضل على طول مسافر كده
شريف : ده شغلى يا بابا بكرة تكبرى وتفهمى
ندى : اصلك بتوحشنا اوى يا بابا
شريف : وانتوا كمان بتوحشونى اوى
راندا : يالا يا ندى عشان تلبسى يا حبيبتى
ندى : حاضر يا ماما
شريف : شدى حيلك يا نودى ده اخر يوم
ندى : حاضر يا بابا
___**___**___**___**___
فى اوضة راندا ....
ندى : ممكن يا ماما تسرحيلي شعرى
راندا : استنى بس اخلص شنطة سفر بابا
ندى : طيب اساعدك
راندا : ماشى يا حبيبتى
(. بعد ما رتبوا الشنطة .)
ندى : لا لا مش عايزة ضفرتين
راندا : امال عايزة ايه
ندى : سيبيه مفرود
راندا : لا ، قولنا المدرسة لها تسريحتها انتِ مش رايحة النادى
ندى : عشان خاطرى ده اخر يوم فى الامتحانات
راندا : اسمعى كلام ماما
ندى : حاضر
راندا : ادينى خلصت يا حبيبة ماما يالا بقى عشان تروحى المدرسة
ندى : انتِ مش هتودينى
راندا : لا يا حبيبتى مش هينفع بس هاجى اخدك انا ومحمد وبسنت ونروح نتغدى فى النادى
ندى : طيب انا هروح ازاى بقى
راندا : هتركبى تاكسى يا ندى
ندى : ماشى يا ماما
(. نزلت ندى راحت مدرستها .)
___**___**____**_____
شريف : مالك يا راندا
راندا : مفيش حاجة يا حبيبي يمكن عشان انت مسافر
شريف : انتِ محسسانى ان احنا لسه متجوزين امبارح
راندا : ايوة بس انا برضه بقلق عليك
شريف : ان شاء الله خير متقلقيش
راندا : مش عارف برضه هتجى امتى
شريف : لا بس هحاول هو صعب بس هحاول
راندا : صعب ليه بس
شريف : انا تحت ايدي كتيبة بحالها يا حبيبتى
راندا : ربنا معاك يا حبيبي
شريف : خدى بالك من نفسك ومن الولاد ولما تسوقى سوقى على مهلك
راندا : متخفش يا حبيبي
(. بعد ما شريف خلص لبس .)
راندا : تفتكر يا شريف هعيش لـ اليوم اللى اشوف فيه ولادنا فى الجامعه وبيتجوزوا
شريف : ربنا يخليكي لينا ، احنا منقدرش نعيش من غيرك
راندا : مش عارفة ليه بيجيلي هاجس انى مش هعيش لـ اليوم ده
شريف : انتِ دايماً عندك هواجس كده بس ان شاء الله هتعيشى لحد ما تشوفى احفاد احفادك وهتشوفى محمد ظابط برضه
راندا : لا لا ظابط لا كفاية القلق اللى انا عايشة فيه من يوم ما عرفتك
شريف : ههههه ربنا يخليكي لينا يا احلى حاجة حصلت لنا كلنا ، احنا من غيرك ما نسواش حاجة
راندا : ويخليك لينا يا حبيبي وتروح وتجى بالسلامة
(. ونزل شريف وسافر لـ معسكر شغله ، وقعدت راندا تروق وتنضف الشقة ، ونزلت وسابت بسنت ومحمد نايمين عشان تروح تجيب حاجات للبيت .)
*_____________________________________________**___________________________*
فى مدرسة نــدى ......
مايا (صاحبة ندى) : يالا يا ندى هنروح سوا
ندى : مانا قولتلك ماما هتجى تاخدنى بالعربية
مايا : احنا بقالنا نص ساعة واقفين وهى مجتش تعالى نروح وخلاص او كلميها
ندى : اتصلت الموبايل مقفول
مايا : طيب اتصلى على تليفون البيت
ندى : محدش رد
مايا : بصى اكيد هى انشغلت فى حاجة يالا بينا
ندى : ياالا
(. وركبوا تاكسى روحت مايا الاول وبعد كده التاكسى روح ندى .)
*_____________________________________________**___________________________*
(. دخلت ندى العمارة ، وراحت عند شقتهم لقيت باب الشقة مفتوح وفى ناس كتير جوه من اقاربها فـ قعدت على السلم .)
رانيا (٣٩سنة ، اخت راندا) : حد يكلم شريف بسرعة
رقية (٣٥سنة ، اخت شريف) : كلمناه يا رانيا وجاى فى الطريق
رانيا : يا حبيتى يا اختى
(. اتلفتت ندى وبصت جوه ودموعها نزلت منها رغم انها مش عارفة فى ايه ، ودخلت شقتهم .)
ندى بدموع : فى ايه يا خالتو
رانيا(حضنتها وقعدت تعيط)
رقية : بس يا رانيا سيبي البنت
ندى : فى ايه يا عمتو
بسنت بدموع : ماما راحت عند ربنا يا ندى
ندى بدموع : يعنى ايه يا خالتو ماما ماتت
رانيا بدموع : ماتت ماتت
رقية : يوووه اهدى بقى يا رانيا عشان العيال دى يا فؤاد يا فؤاد (زوج رقية)
فؤاد : نعم يا رقية
رقية : خد ندى وبسنت ومحمد وديهم البيت عندنا
فؤاد : يالا يا ولاد (بسنت ومحمد مسكوا ايده)
ندى : مش عايزة اروح فى حتة انا عايزة اشوف ماما
رقية : اسمعى الكلام يا ندى يا حبيبتى
ندى : مش رايحة فى حتة وسيبوا اخواتى (وخدت محمد وبسنت)
فؤاد : اهدى يا ندى هتروحى تقعدى مع حازم وحمزة (ولادهم)
ندى : مش عايزة اروح فى حتة (وخدت اخواتها فى حضنها)
(. فضلت ندى ومعاها اخواتها وبيعيطو وهما مش فاهمين يعنى ايه ماما ماتت ، بعد شوية جه شريف .)
ندى : بابا يا بابا (وحضنت ابوها)
شريف : بس يا ندى متعيطيش
ندى : هى ماما ماتت فعلاً يا بابا
محمد : يعنى ايه يا بابا ماما راحت عند ربنا
رقية : خلى الولاد يروحوا البيت عندى
ندى : مش هسيب بابا
شريف : اسمعى الكلام يا ندى يا حبيبتى روحى بيت عمتك وانا هاجى اخدك
ندى : عايزة اشوف ماما
شريف : طيب روحى عند عمتو الاول
ندى : حاضر يا بابا
شريف : يالا يا بسنت انت ومحمد روحوا مع ندى وعمو فؤاد (ومشيوا)
شريف لـ رقية : ايه اللى حصل يا رقية
رقية : حادثة عربية يا شريف
شريف (بيحاول يتحكم فى نفسه): طيب انا رايح المستشفى اخلص الاجراءات عشان نتم الدَفن
(. راح شريف المستشفى ولقى هناك اخوه وكان خلص الاجرءات وتم الغُسل وتمت الدَفنة .)
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت شريف ......
شريف : هو ايه اللى حصل بالظبط
مصطفى (٤٨ سنة ، اخوه من ام تانية): زى ما قولتلك حادثة عربية
شريف : حادثة عربية ازاى حصلت ازاى يعنى
مصطفى : وهى فى طريقها لـ المستقبل (منطقة فى اسماعلية) عريية تريللا انحرفت عن الطريق وخبطت عربية راندا
شريف : انا معرفتهاش لما شوفتها ملامحها كلها متغيرة
مصطفى : هى العربية اطبقت اصلاً
شريف : حسبى الله ونعم الوكيل
مصطفى : ربنا يرحمها ويصبرك يا اخويا
شريف : انا لو شوفت السواق السبب فى الحادثة دى وديني ما هرحمه
مصطفى : هو فى المستشفى بين الحياة والموت
شريف : ربى لا اسالك رد القضاء ولكنى اسألك اللطف فيه
مصطفى : ربنا يصبرك ، الا ولادك فين
شريف : عند رقية اختك
مصصطفى : والعيال الصغيرة دول هتعمل فيهم ايه
شريف : لسه مش عارف يا مصطفى
مصطفى : احسن حاجة تستقيل من شغلك ده وتتفرغ لهم
شريف : ربك يسهلها هروح اجيبهم من عند رقيه (ومشى)
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت رقية .......
شريف : هاتى الولاد عشان نروح
رقية : سيبهم يباتوا هنا يا شريف
شريف : لا معلش
رقية : متخافش يا شريف انا هفضل معاهم وهجيبهم بكرة وانا جاية العزا
شريف : معلش يا رقية هاتيهم ، وعلى فكرة العزا مش فى البيت انا حجزت قاعة للسيدات وهيكون فيه صيوان بره للرجالة
رقية : ماشى يا شريف بس برضه سيب الولاد
شريف : يالا يا رقية انا تعبان وعايز اروح اريح شوية
رقية : ماشى حاضر
(. وجابتله اولاده ومشيو .)
*_____________________________________________**___________________________*
فــى خــلال ســت شـهــور ....
- لسه الحزن والهم مسيطر على شريف وولاده
- الدراسة بدأت ، ندى فى اولى ثانوى وبسنت رابعة ابتدائى ومحمد Kg2
- ندى وبسنت ومحمد ما بين عمهم وعمتهم وخالتهم
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت رقية .......
شريف : انا مش عارف اعمل ايه ، العيال تعبت من الشحططة شوية عندك شوية عند خالتهم شوية عند مصطفى وانتِ عارفة مصطفى مبيطقش نفسه اصلاً
رقية : يبقى تتجوز يا شريف
شريف : اتجوز !! انتِ بتقولى ايه
رقية : بقولك الصح يا شريف انت لازم تتجوز
شريف : عيزانى اتجوز بعد راندا
رقية : عشان خاطر ولادك ، ولادك محتاجين ام فى البيت دول لسه عيال صغيرة
شريف : بس انا مش ..........
رقية : اسمعنى يا اخويا ، انت مشغول فى شغلك وممكن تغيب عنهم بالشهر واحنا والله بنشيلهم فى عيونا بس الشحططة دى متنفعش ولادك لازم يستقروا فى مكان ولازم يكون فى حد بيعتنى بيهم
شريف : وانا هلاقى فين بقى اللى تعتنى بولادى
رقية : نشوفلك واحدة مطلقة او ارمله ومبتخلفش او مخلفتش وساعتها هتشيل ولادك فى عيونها ، ماهى اخت راندا متجوزة لو كانت مش متجوزة كنا جوزنهالك
شريف : الموضوع صعب ، راندا حواليا فى كل مكان
رقية : انا مش بقولك اتجوز عشان نفسك ده عشان خاطر ولادك ، عيالك صغيرين كفاية محمد اللى لسه بيتعلم الكلام ولا بسنت او ندى هتربيهم لوحدك ازاى وفوق ده كله شغلك فى الجيش بيخليك تغيب عنهم فترة طويلة
شريف : هفكر فى الموضوع ده
رقية : انت اجازتك قد ايه
شريف : اسبوعين
رقية : طيب كويس ، وعموماً لو وافقت انا عندى العروسة
شريف : ربنا يسهل (وخد ولاده وروح)
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت شريف .......
ندى : بابا انا مش عايزة اروح عند اى حد انا عايزة افضل فى بيتنا
شريف : ازاى يا حبيبتى اسيبكم لوحدكم
ندى : انا مش صغيرة انا عندى ١٥ سنة وهعرف اخد بالى من نفسى ومن اخواتى
شريف : لا يا ندى يا حبيبتى انتِ لسه صغيرة
ندى : يا بابا صدقنى هعرف اخد بالى من اخواتى ، طيب تعرف انى بذاكر لـ محمد وكمان ساعات بذاكر لـ بسنت
شريف : ربنا يخليكوا لبعض ويخليكوا ليا ، بس المسئولية مش مجرد مذاكرة او انك تنيميهم
ندى : قصدك على الاكل يعنى هناكل من بره وانا هتعلم الطبيخ
شريف : طيب ايه رأيك لو جبتلكوا واحدة تاخد بالها منكم
ندى : شغاله يعنى
شريف : لا
ندى : امال ايه ، مربية ؟
شريف : لا برضه
ندى : امال ايه يا بابا
شريف : اتجوز مثلاً
ندى : على ماما
شريف : ماما هتفضل مراتى بس انا هتجوز واحدة عشان تاخد بالها منكوا
ندى : لو عشان تاخد بالها مننا بس يبقى ماشى بس برضه انا اللى هاخد بالى من بسنت ومودى
شريف : امال انا هتجوز ليه بقى
ندى : عشان تغسلنا او تنضف او تطبخ
شريف : طيب والله فكرة
ندى : يعنى ايه
شريف : لحظة واحدة يا حبيبتى (واتصل بـ رقية)
رقية : انت فكرت بسرعة كده
شريف : لا انا جاتنى فكرة احلى
رقية : فكرة ايه
شريف : عايزك تشوفيلي شغالة بس هتكون مقيمة مع الولاد على طول
رقية : شغالة !!
شريف : ايوة انا مش محتاج اكتر من واحدة تطبخ وتنضف وتغسل يبقى اتجوز ليه
رقية : هو مش ممنوع انك تجيب شغالة عندك
شريف : هاخد تصريح وبعدين انا وضعى مختلف والموضوع سهل يعنى بس اهم حاجة تشوفيلي واحدة تكون محل ثقة اقدر ءآمن على الولاد معاها
رقية : سهلة هسأل صحباتى وارد عليك بس طالما هتبقى مقيمه ده معناه انها هتاخد مرتب كبير
شريف : مش مهم الفلوس المهم تبقى ست كويسة وتعرف تاخد بالها من الولاد
رقية : خلاص ماشى (وقفلوا)
شريف لـ ندى : خلاص يا حبيبتى هجيبلكم شغاله
ندى : ماشى يا بابا هروح بقى عشان اشوف اخواتى
(. دخلت ندى على محمد وبسنت لقيتهم بيلعبوا بلاى ستيشن .)
ندى : مش جعانين
محمد : اه انا ميت من الجوع
بسنت : وانا كمان
ندى : هعملكوا سندوتشات
(. رجعت لابوها .)
ندى : بابا مش عايز تشرب حاجة
شريف : انتِ هتعرفى تعملى حاجة
ندى : مودى وبوسى جعانين هعملهم ساندوتشات وعصير
شريف : هتعرفى
ندى : هحاول اتعلم
شريف : طيب بتعرفى تعملى قهوة
ندى : كنت بشوف ماما بتعمل لحضرتك
شريف : طيب انا هقوم اساعدك واعلمهالك
(. دخلوا المطبخ وبدأ شريف يعلم ندى ازاى تعمل عصير او ساندوتشات وعلمها ازاى تعمل القهوة .)
ندى : الموضوع سهل خالص
شريف : انتِ بس اللى عايزة تتعلمى
ندى : ماما كانت علمتنى كام حاجة كده
شريف لنفسه >> الله يرحمك يا راندا ، ندى مسبتش حاجة منك
ندى : دوق بقى وقولى رأيك
شريف (بعد ما داقها) : تحفة يا حبيبة بابا تسلم ايدك
*_____________________________________________**___________________________*
- أصبحت حياة ندى مليانه احداث ومهام لازم تعملها ، بتصحى الصبح بدرى تجهز فطار وتجهز لبس اخواتها وتلبس محمد وتساعد بسنت فى لبسها وتفطرهم وتوديهم المدرسة وبعد كده تروح مدرستها
- تخلص ندى المدرسة وتاخد تاكسى وتروح تجيب اخواتها ، ترجع البيت يغيروا هدومهم ويتغدوا (الشغالة هى اللى بتعمل الغدا) ويناموا وتصحى ندى تعمل مع محمد الـ home work وتساعد بسنت فى مذاكرتها وبعد كده تبدأ مذاكرتها
- ندى نسيت انها طفلة من حقها تلعب وتجرى ، ندى نسيت اللعب وكل اهتمامها باخواتها ومذاكرتهم ونضافتهم وازاى تخليهم مبسوطين
- ندى بدأت تتعلم الطبيخ لانها ممكن تحتاج تطبخ واصبحت ندى أم قــاصــرة لـ بسنت ومحمد
*_____________________________________________**___________________________*
بــعــد مرور ٤ شهور ......
ندى : بابا انا قررت قرار
شريف : قرار مرة واحدة خير
ندى : هى مش حاجة جديدة احنا اتكلمنا قبل كده كتير فيها
شريف : يبقى بخصوص الثانوية العامة
ندى : يعنى
شريف : عايزة تقولى ايه
ندى : ...........................
ووويتب
شخصيات القصة الاساسية :
شريف : ٤٠ سنة ، طيار حربى برتبة عقيد
راندا : ٣٥ سنة ، دكتور صيدلانية
ندى : ١٤ سنة ، تالته اعداى
بسنت : ٩ سنين ، تالته ابتدائى
محمد : ٤ سنين ، kg 1
*_____________________________________________**___________________________*
المكان : الاسماعيلية
التوقيت : فى الصباح الباكر
__**__**__
فى بيت شريف .....
راندا : صباح الخير يا شريف قوم يالا يا حبيبي عشان تسافر
شريف : صباح الخير يا حبيبتى ، ندى صحيت
راندا : انت محسسنى انك مخلفتش الا ندى
شريف : مش بنتى الكبيرة وبعدين عندها امتحان
راندا : ربنا يباركلنا فيهم كلهم بس لسه الساعة مجتش ٧ والامتحان الساعة ٩
شريف : صحيها عشان تروح الامتحان فايقة
راندا : حاضر بس قوم يالا عشان تفطر
شريف : حاضر
__**__**__**__
(. دخلت راندا على ندى وبسنت ، باست بسنت وغطيتها وباست ندى وصحيتها .)
راندا : قومى بقى يا نودة عشان تفطرى مع بابا
ندى : هو هيسافر القاهرة النهاردة
راندا : اه هيفطر وهيمشى
(. قامت ندى من السرير بسرعة جداً عشان تلحق بباها .)
راندا : بالراحة بس بابا لسه فى الحمام قومى انتِ كمان ادخلى الحمام وصلى الصبح
ندى : حاضر يا ماما
___**___**___**___
على الفطار .....
ندى : انتِ هتجى امتى يا بابا
شريف : لسه مش عارف يا حبيبة بابا
ندى : يعنى مش هتقضى معانا الاجازة
شريف : ربنا يسهل هحاول اخد اجازة ونسافر اسبوع مثلاً
ندى : هو انت يا بابا هتفضل على طول مسافر كده
شريف : ده شغلى يا بابا بكرة تكبرى وتفهمى
ندى : اصلك بتوحشنا اوى يا بابا
شريف : وانتوا كمان بتوحشونى اوى
راندا : يالا يا ندى عشان تلبسى يا حبيبتى
ندى : حاضر يا ماما
شريف : شدى حيلك يا نودى ده اخر يوم
ندى : حاضر يا بابا
___**___**___**___**___
فى اوضة راندا ....
ندى : ممكن يا ماما تسرحيلي شعرى
راندا : استنى بس اخلص شنطة سفر بابا
ندى : طيب اساعدك
راندا : ماشى يا حبيبتى
(. بعد ما رتبوا الشنطة .)
ندى : لا لا مش عايزة ضفرتين
راندا : امال عايزة ايه
ندى : سيبيه مفرود
راندا : لا ، قولنا المدرسة لها تسريحتها انتِ مش رايحة النادى
ندى : عشان خاطرى ده اخر يوم فى الامتحانات
راندا : اسمعى كلام ماما
ندى : حاضر
راندا : ادينى خلصت يا حبيبة ماما يالا بقى عشان تروحى المدرسة
ندى : انتِ مش هتودينى
راندا : لا يا حبيبتى مش هينفع بس هاجى اخدك انا ومحمد وبسنت ونروح نتغدى فى النادى
ندى : طيب انا هروح ازاى بقى
راندا : هتركبى تاكسى يا ندى
ندى : ماشى يا ماما
(. نزلت ندى راحت مدرستها .)
___**___**____**_____
شريف : مالك يا راندا
راندا : مفيش حاجة يا حبيبي يمكن عشان انت مسافر
شريف : انتِ محسسانى ان احنا لسه متجوزين امبارح
راندا : ايوة بس انا برضه بقلق عليك
شريف : ان شاء الله خير متقلقيش
راندا : مش عارف برضه هتجى امتى
شريف : لا بس هحاول هو صعب بس هحاول
راندا : صعب ليه بس
شريف : انا تحت ايدي كتيبة بحالها يا حبيبتى
راندا : ربنا معاك يا حبيبي
شريف : خدى بالك من نفسك ومن الولاد ولما تسوقى سوقى على مهلك
راندا : متخفش يا حبيبي
(. بعد ما شريف خلص لبس .)
راندا : تفتكر يا شريف هعيش لـ اليوم اللى اشوف فيه ولادنا فى الجامعه وبيتجوزوا
شريف : ربنا يخليكي لينا ، احنا منقدرش نعيش من غيرك
راندا : مش عارفة ليه بيجيلي هاجس انى مش هعيش لـ اليوم ده
شريف : انتِ دايماً عندك هواجس كده بس ان شاء الله هتعيشى لحد ما تشوفى احفاد احفادك وهتشوفى محمد ظابط برضه
راندا : لا لا ظابط لا كفاية القلق اللى انا عايشة فيه من يوم ما عرفتك
شريف : ههههه ربنا يخليكي لينا يا احلى حاجة حصلت لنا كلنا ، احنا من غيرك ما نسواش حاجة
راندا : ويخليك لينا يا حبيبي وتروح وتجى بالسلامة
(. ونزل شريف وسافر لـ معسكر شغله ، وقعدت راندا تروق وتنضف الشقة ، ونزلت وسابت بسنت ومحمد نايمين عشان تروح تجيب حاجات للبيت .)
*_____________________________________________**___________________________*
فى مدرسة نــدى ......
مايا (صاحبة ندى) : يالا يا ندى هنروح سوا
ندى : مانا قولتلك ماما هتجى تاخدنى بالعربية
مايا : احنا بقالنا نص ساعة واقفين وهى مجتش تعالى نروح وخلاص او كلميها
ندى : اتصلت الموبايل مقفول
مايا : طيب اتصلى على تليفون البيت
ندى : محدش رد
مايا : بصى اكيد هى انشغلت فى حاجة يالا بينا
ندى : ياالا
(. وركبوا تاكسى روحت مايا الاول وبعد كده التاكسى روح ندى .)
*_____________________________________________**___________________________*
(. دخلت ندى العمارة ، وراحت عند شقتهم لقيت باب الشقة مفتوح وفى ناس كتير جوه من اقاربها فـ قعدت على السلم .)
رانيا (٣٩سنة ، اخت راندا) : حد يكلم شريف بسرعة
رقية (٣٥سنة ، اخت شريف) : كلمناه يا رانيا وجاى فى الطريق
رانيا : يا حبيتى يا اختى
(. اتلفتت ندى وبصت جوه ودموعها نزلت منها رغم انها مش عارفة فى ايه ، ودخلت شقتهم .)
ندى بدموع : فى ايه يا خالتو
رانيا(حضنتها وقعدت تعيط)
رقية : بس يا رانيا سيبي البنت
ندى : فى ايه يا عمتو
بسنت بدموع : ماما راحت عند ربنا يا ندى
ندى بدموع : يعنى ايه يا خالتو ماما ماتت
رانيا بدموع : ماتت ماتت
رقية : يوووه اهدى بقى يا رانيا عشان العيال دى يا فؤاد يا فؤاد (زوج رقية)
فؤاد : نعم يا رقية
رقية : خد ندى وبسنت ومحمد وديهم البيت عندنا
فؤاد : يالا يا ولاد (بسنت ومحمد مسكوا ايده)
ندى : مش عايزة اروح فى حتة انا عايزة اشوف ماما
رقية : اسمعى الكلام يا ندى يا حبيبتى
ندى : مش رايحة فى حتة وسيبوا اخواتى (وخدت محمد وبسنت)
فؤاد : اهدى يا ندى هتروحى تقعدى مع حازم وحمزة (ولادهم)
ندى : مش عايزة اروح فى حتة (وخدت اخواتها فى حضنها)
(. فضلت ندى ومعاها اخواتها وبيعيطو وهما مش فاهمين يعنى ايه ماما ماتت ، بعد شوية جه شريف .)
ندى : بابا يا بابا (وحضنت ابوها)
شريف : بس يا ندى متعيطيش
ندى : هى ماما ماتت فعلاً يا بابا
محمد : يعنى ايه يا بابا ماما راحت عند ربنا
رقية : خلى الولاد يروحوا البيت عندى
ندى : مش هسيب بابا
شريف : اسمعى الكلام يا ندى يا حبيبتى روحى بيت عمتك وانا هاجى اخدك
ندى : عايزة اشوف ماما
شريف : طيب روحى عند عمتو الاول
ندى : حاضر يا بابا
شريف : يالا يا بسنت انت ومحمد روحوا مع ندى وعمو فؤاد (ومشيوا)
شريف لـ رقية : ايه اللى حصل يا رقية
رقية : حادثة عربية يا شريف
شريف (بيحاول يتحكم فى نفسه): طيب انا رايح المستشفى اخلص الاجراءات عشان نتم الدَفن
(. راح شريف المستشفى ولقى هناك اخوه وكان خلص الاجرءات وتم الغُسل وتمت الدَفنة .)
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت شريف ......
شريف : هو ايه اللى حصل بالظبط
مصطفى (٤٨ سنة ، اخوه من ام تانية): زى ما قولتلك حادثة عربية
شريف : حادثة عربية ازاى حصلت ازاى يعنى
مصطفى : وهى فى طريقها لـ المستقبل (منطقة فى اسماعلية) عريية تريللا انحرفت عن الطريق وخبطت عربية راندا
شريف : انا معرفتهاش لما شوفتها ملامحها كلها متغيرة
مصطفى : هى العربية اطبقت اصلاً
شريف : حسبى الله ونعم الوكيل
مصطفى : ربنا يرحمها ويصبرك يا اخويا
شريف : انا لو شوفت السواق السبب فى الحادثة دى وديني ما هرحمه
مصطفى : هو فى المستشفى بين الحياة والموت
شريف : ربى لا اسالك رد القضاء ولكنى اسألك اللطف فيه
مصطفى : ربنا يصبرك ، الا ولادك فين
شريف : عند رقية اختك
مصصطفى : والعيال الصغيرة دول هتعمل فيهم ايه
شريف : لسه مش عارف يا مصطفى
مصطفى : احسن حاجة تستقيل من شغلك ده وتتفرغ لهم
شريف : ربك يسهلها هروح اجيبهم من عند رقيه (ومشى)
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت رقية .......
شريف : هاتى الولاد عشان نروح
رقية : سيبهم يباتوا هنا يا شريف
شريف : لا معلش
رقية : متخافش يا شريف انا هفضل معاهم وهجيبهم بكرة وانا جاية العزا
شريف : معلش يا رقية هاتيهم ، وعلى فكرة العزا مش فى البيت انا حجزت قاعة للسيدات وهيكون فيه صيوان بره للرجالة
رقية : ماشى يا شريف بس برضه سيب الولاد
شريف : يالا يا رقية انا تعبان وعايز اروح اريح شوية
رقية : ماشى حاضر
(. وجابتله اولاده ومشيو .)
*_____________________________________________**___________________________*
فــى خــلال ســت شـهــور ....
- لسه الحزن والهم مسيطر على شريف وولاده
- الدراسة بدأت ، ندى فى اولى ثانوى وبسنت رابعة ابتدائى ومحمد Kg2
- ندى وبسنت ومحمد ما بين عمهم وعمتهم وخالتهم
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت رقية .......
شريف : انا مش عارف اعمل ايه ، العيال تعبت من الشحططة شوية عندك شوية عند خالتهم شوية عند مصطفى وانتِ عارفة مصطفى مبيطقش نفسه اصلاً
رقية : يبقى تتجوز يا شريف
شريف : اتجوز !! انتِ بتقولى ايه
رقية : بقولك الصح يا شريف انت لازم تتجوز
شريف : عيزانى اتجوز بعد راندا
رقية : عشان خاطر ولادك ، ولادك محتاجين ام فى البيت دول لسه عيال صغيرة
شريف : بس انا مش ..........
رقية : اسمعنى يا اخويا ، انت مشغول فى شغلك وممكن تغيب عنهم بالشهر واحنا والله بنشيلهم فى عيونا بس الشحططة دى متنفعش ولادك لازم يستقروا فى مكان ولازم يكون فى حد بيعتنى بيهم
شريف : وانا هلاقى فين بقى اللى تعتنى بولادى
رقية : نشوفلك واحدة مطلقة او ارمله ومبتخلفش او مخلفتش وساعتها هتشيل ولادك فى عيونها ، ماهى اخت راندا متجوزة لو كانت مش متجوزة كنا جوزنهالك
شريف : الموضوع صعب ، راندا حواليا فى كل مكان
رقية : انا مش بقولك اتجوز عشان نفسك ده عشان خاطر ولادك ، عيالك صغيرين كفاية محمد اللى لسه بيتعلم الكلام ولا بسنت او ندى هتربيهم لوحدك ازاى وفوق ده كله شغلك فى الجيش بيخليك تغيب عنهم فترة طويلة
شريف : هفكر فى الموضوع ده
رقية : انت اجازتك قد ايه
شريف : اسبوعين
رقية : طيب كويس ، وعموماً لو وافقت انا عندى العروسة
شريف : ربنا يسهل (وخد ولاده وروح)
*_____________________________________________**___________________________*
فى بيت شريف .......
ندى : بابا انا مش عايزة اروح عند اى حد انا عايزة افضل فى بيتنا
شريف : ازاى يا حبيبتى اسيبكم لوحدكم
ندى : انا مش صغيرة انا عندى ١٥ سنة وهعرف اخد بالى من نفسى ومن اخواتى
شريف : لا يا ندى يا حبيبتى انتِ لسه صغيرة
ندى : يا بابا صدقنى هعرف اخد بالى من اخواتى ، طيب تعرف انى بذاكر لـ محمد وكمان ساعات بذاكر لـ بسنت
شريف : ربنا يخليكوا لبعض ويخليكوا ليا ، بس المسئولية مش مجرد مذاكرة او انك تنيميهم
ندى : قصدك على الاكل يعنى هناكل من بره وانا هتعلم الطبيخ
شريف : طيب ايه رأيك لو جبتلكوا واحدة تاخد بالها منكم
ندى : شغاله يعنى
شريف : لا
ندى : امال ايه ، مربية ؟
شريف : لا برضه
ندى : امال ايه يا بابا
شريف : اتجوز مثلاً
ندى : على ماما
شريف : ماما هتفضل مراتى بس انا هتجوز واحدة عشان تاخد بالها منكوا
ندى : لو عشان تاخد بالها مننا بس يبقى ماشى بس برضه انا اللى هاخد بالى من بسنت ومودى
شريف : امال انا هتجوز ليه بقى
ندى : عشان تغسلنا او تنضف او تطبخ
شريف : طيب والله فكرة
ندى : يعنى ايه
شريف : لحظة واحدة يا حبيبتى (واتصل بـ رقية)
رقية : انت فكرت بسرعة كده
شريف : لا انا جاتنى فكرة احلى
رقية : فكرة ايه
شريف : عايزك تشوفيلي شغالة بس هتكون مقيمة مع الولاد على طول
رقية : شغالة !!
شريف : ايوة انا مش محتاج اكتر من واحدة تطبخ وتنضف وتغسل يبقى اتجوز ليه
رقية : هو مش ممنوع انك تجيب شغالة عندك
شريف : هاخد تصريح وبعدين انا وضعى مختلف والموضوع سهل يعنى بس اهم حاجة تشوفيلي واحدة تكون محل ثقة اقدر ءآمن على الولاد معاها
رقية : سهلة هسأل صحباتى وارد عليك بس طالما هتبقى مقيمه ده معناه انها هتاخد مرتب كبير
شريف : مش مهم الفلوس المهم تبقى ست كويسة وتعرف تاخد بالها من الولاد
رقية : خلاص ماشى (وقفلوا)
شريف لـ ندى : خلاص يا حبيبتى هجيبلكم شغاله
ندى : ماشى يا بابا هروح بقى عشان اشوف اخواتى
(. دخلت ندى على محمد وبسنت لقيتهم بيلعبوا بلاى ستيشن .)
ندى : مش جعانين
محمد : اه انا ميت من الجوع
بسنت : وانا كمان
ندى : هعملكوا سندوتشات
(. رجعت لابوها .)
ندى : بابا مش عايز تشرب حاجة
شريف : انتِ هتعرفى تعملى حاجة
ندى : مودى وبوسى جعانين هعملهم ساندوتشات وعصير
شريف : هتعرفى
ندى : هحاول اتعلم
شريف : طيب بتعرفى تعملى قهوة
ندى : كنت بشوف ماما بتعمل لحضرتك
شريف : طيب انا هقوم اساعدك واعلمهالك
(. دخلوا المطبخ وبدأ شريف يعلم ندى ازاى تعمل عصير او ساندوتشات وعلمها ازاى تعمل القهوة .)
ندى : الموضوع سهل خالص
شريف : انتِ بس اللى عايزة تتعلمى
ندى : ماما كانت علمتنى كام حاجة كده
شريف لنفسه >> الله يرحمك يا راندا ، ندى مسبتش حاجة منك
ندى : دوق بقى وقولى رأيك
شريف (بعد ما داقها) : تحفة يا حبيبة بابا تسلم ايدك
*_____________________________________________**___________________________*
- أصبحت حياة ندى مليانه احداث ومهام لازم تعملها ، بتصحى الصبح بدرى تجهز فطار وتجهز لبس اخواتها وتلبس محمد وتساعد بسنت فى لبسها وتفطرهم وتوديهم المدرسة وبعد كده تروح مدرستها
- تخلص ندى المدرسة وتاخد تاكسى وتروح تجيب اخواتها ، ترجع البيت يغيروا هدومهم ويتغدوا (الشغالة هى اللى بتعمل الغدا) ويناموا وتصحى ندى تعمل مع محمد الـ home work وتساعد بسنت فى مذاكرتها وبعد كده تبدأ مذاكرتها
- ندى نسيت انها طفلة من حقها تلعب وتجرى ، ندى نسيت اللعب وكل اهتمامها باخواتها ومذاكرتهم ونضافتهم وازاى تخليهم مبسوطين
- ندى بدأت تتعلم الطبيخ لانها ممكن تحتاج تطبخ واصبحت ندى أم قــاصــرة لـ بسنت ومحمد
*_____________________________________________**___________________________*
بــعــد مرور ٤ شهور ......
ندى : بابا انا قررت قرار
شريف : قرار مرة واحدة خير
ندى : هى مش حاجة جديدة احنا اتكلمنا قبل كده كتير فيها
شريف : يبقى بخصوص الثانوية العامة
ندى : يعنى
شريف : عايزة تقولى ايه
ندى : ...........................
ووويتب