رواية ادم وجهاد الفصل الرابع عشر 14 بقلم اسراء ناصر
الحلقة ال14
ادم طلع يلعب مع حمزة بس مكنش مع حمزة كان علقو وكيانو مع جهاد جهاد خلصت ونادت عليهم واثناء وهما بياكلو كانت جهاد بتاكل فى صمت وبتاكل حمزة فى صمت ادم:ايه بقة فى ايه مالك ايه كمية السكوت والاكتئاب دى جهاد ضحكت وقعدة تتكلم وخلصو اكل وجهاد شالت الطباق وحطتهم فى الغسالة بتاعت الطباق ودخلت علشان تغير هدومها لانها كانت قلعت الجاكت وكانت دنتها بالبضى والبنطلون ولبسة بجامة بحملات وقصية وهنا بانت كل حاجة بانت جروح جهاد اللى فى كل مكان ودرعتها المتورمة من الحقن بس مش كدا وبس رجعت جهاد فى حالة الاكتئاب نادى عليها ادم ادم:هو فى ايه من ساعة ما رجعت وتصرفاتك مش على بعضها فى ايه احكى اتكلمى طلعى اللى جوة قلبك وهنا جهاد قررت تتكلم فعلن وتطلع كل حاجة هى حابسها جوها جهاد:انا تولد وانا فى بقى معلقة دهم وعشت حياتى بعد فترة قصيرة ابويا مات واسودة حياتى بعد ماامى اتجوزت انت جيت ونورتلى حياتى وانت نفسك طفيت النور ده يوم مااعترفتلك بحبى ليك ورجعت حياتى تضحك تانى لما اتطبت من اللى بحبو ورجعت تزعل تانى لما خطيبى مات وسبنى وانا حامل وصحوبة حبنى وقرر يعذبنى علشان احبو ورجعت ياتى تبتسملى تانى لما رجعتلى واتجوزنا ورجعلى ابنى بس انا خايفة ابتسملها لا تكشر فى وشى انا خايفة وهنا ادم حضنها جامد ووعدها ان ها يدنو جنبها وها يخلى النيا تتضحكلها ودنهم يحكو كتير وادم حكلها ع اللى حصلو وحكالها عن شادى جهاد دنتها تتاوب ومكنتش عايزة تقول انها عايزة تنام بس ادم فهمها وهنا قام وشالها واخدها ع الاوضة وحطها ع السرير وقام نايم على جنبو جنبها ودنو يلعب فى شعرها
صحى تانى يوم وملقاش جهاد جنبو قام علشان يشوفها ملقهاش ولا هى ولا حمزة فى البيت رن عليها وكانت نسية تلفونها فى البيت ادم قلق ولسة ها يفتح الباب علشا ينزل يشوفها ويدور عليها كانت هى سبقتو وفتحت ادم:كنتى فين(بصوت عالى) جهاد اتخضت وحمزة عيط جهاد:انت كنت نايم وكان حمزة سخن فا نزلت وسالت البواب على صيدلية قريبة وهو ودانى ادم لاحظ رعشت صوتها وخوفها وعياط حمزة الجامد اضايق ان هو اتعصب كدا ادم:انا اسف جهاد:ولا يهمك عادى ادم:انا بس قلقة وخفت عليكى جهاد:وانا قولت عادى
ادم حاب يغير الموضوع ادم:وانا بسبب نكدك ياقطة امبارح معرفتش افرح ايه رايك نطلع شهر عسل جهاد:وحمزة نسيبو عند مامتك
ادم طلع يلعب مع حمزة بس مكنش مع حمزة كان علقو وكيانو مع جهاد جهاد خلصت ونادت عليهم واثناء وهما بياكلو كانت جهاد بتاكل فى صمت وبتاكل حمزة فى صمت ادم:ايه بقة فى ايه مالك ايه كمية السكوت والاكتئاب دى جهاد ضحكت وقعدة تتكلم وخلصو اكل وجهاد شالت الطباق وحطتهم فى الغسالة بتاعت الطباق ودخلت علشان تغير هدومها لانها كانت قلعت الجاكت وكانت دنتها بالبضى والبنطلون ولبسة بجامة بحملات وقصية وهنا بانت كل حاجة بانت جروح جهاد اللى فى كل مكان ودرعتها المتورمة من الحقن بس مش كدا وبس رجعت جهاد فى حالة الاكتئاب نادى عليها ادم ادم:هو فى ايه من ساعة ما رجعت وتصرفاتك مش على بعضها فى ايه احكى اتكلمى طلعى اللى جوة قلبك وهنا جهاد قررت تتكلم فعلن وتطلع كل حاجة هى حابسها جوها جهاد:انا تولد وانا فى بقى معلقة دهم وعشت حياتى بعد فترة قصيرة ابويا مات واسودة حياتى بعد ماامى اتجوزت انت جيت ونورتلى حياتى وانت نفسك طفيت النور ده يوم مااعترفتلك بحبى ليك ورجعت حياتى تضحك تانى لما اتطبت من اللى بحبو ورجعت تزعل تانى لما خطيبى مات وسبنى وانا حامل وصحوبة حبنى وقرر يعذبنى علشان احبو ورجعت ياتى تبتسملى تانى لما رجعتلى واتجوزنا ورجعلى ابنى بس انا خايفة ابتسملها لا تكشر فى وشى انا خايفة وهنا ادم حضنها جامد ووعدها ان ها يدنو جنبها وها يخلى النيا تتضحكلها ودنهم يحكو كتير وادم حكلها ع اللى حصلو وحكالها عن شادى جهاد دنتها تتاوب ومكنتش عايزة تقول انها عايزة تنام بس ادم فهمها وهنا قام وشالها واخدها ع الاوضة وحطها ع السرير وقام نايم على جنبو جنبها ودنو يلعب فى شعرها
صحى تانى يوم وملقاش جهاد جنبو قام علشان يشوفها ملقهاش ولا هى ولا حمزة فى البيت رن عليها وكانت نسية تلفونها فى البيت ادم قلق ولسة ها يفتح الباب علشا ينزل يشوفها ويدور عليها كانت هى سبقتو وفتحت ادم:كنتى فين(بصوت عالى) جهاد اتخضت وحمزة عيط جهاد:انت كنت نايم وكان حمزة سخن فا نزلت وسالت البواب على صيدلية قريبة وهو ودانى ادم لاحظ رعشت صوتها وخوفها وعياط حمزة الجامد اضايق ان هو اتعصب كدا ادم:انا اسف جهاد:ولا يهمك عادى ادم:انا بس قلقة وخفت عليكى جهاد:وانا قولت عادى
ادم حاب يغير الموضوع ادم:وانا بسبب نكدك ياقطة امبارح معرفتش افرح ايه رايك نطلع شهر عسل جهاد:وحمزة نسيبو عند مامتك
