رواية حطام امرأة الفصل السابع 7 بقلم دعاء سالم

الفصل السابع

عربيه الإسعاف وصلت واخدوا عمر على المستشفى وخديجة معاه ومش سايبه ابدااا وتسيبه ازاى وهى السبب فى الى حصله ركبت معاه عربيه الإسعاف وطول الطريق دموعها كانت بتنزل كانت ماسكه ايديه بقوه كانها بتقوله اوعى تسيبنى انا هفضل جمبك على طول كانت خايفه عليه اوووووى وصلوا المستشفى ونزلوا وعمر دخلوه غرفه العمليات وكانت هتدخل معاه بس منعوها وقفت قدام الاوضه وهى مش عارف تتصرف ازاى ولا تعمل ايه تلفونها رن طلعته بأيدين بتترعش وكانه كان حاسس بيها وعارف انها محتجاله دلوقتى ردت عليه بسرعه
يوسف:روحتى ولا لسه ياست هانم
خديجه بدموع وصوت بيرتحف: يوسف يوسف انا خايفه انا محتجالك جمبى
يوسف بخوف على اخته: خديجه فى ايه ايه الى حصل
خديجه بصوت متقطع وبيرتجف: انا انا مكنتش اعرف ان ده الى هيحصل والله ما كنت أعرف
يوسف حاول يهدى عشان ميوترهاش اكتر: خديجه اهدى اهدى كده وفهمينى ايه الى حصل
خديجه بعد ما هديت شويه: انا كنت فى الحفله مع عمر جيه شاب وحاول يضايقنى فعمر ضربه واتخانقوا فالشاب خبط عمر بحاجه على دماغه
يوسف: وعمر فين دلوقتى
خديجه: عمر عمر فى اوضه العمليات يا يوسف
يوسف: اهدى كده وادينى اى حد جمبك
خديجه: ثانيه بصت حوليها لقت ممرضه طلعت من غرفه العمليات جريت عليها بسرعه
خديجه: اتفضلى اتفضلى اخويا عايز يكلمك
الممرضه باستغراب: افندم
خديجه بدموع: ارجوكي خديه
الممرضة اخدت الفون منها: السلام عليكم
يوسف: وعليكم السلام معاكى الدكتور يوسف اخو الانسه الى قدامك كان فى حاله لسه داخله العمليات حالا ممكن اعرف وضعها ايه
الممرضه: حضرتك لسه الكشف مبدأش ولا الدكتور دخله بس بأذن الله خير متقلقش يا دكتور
يوسف: تمام ممكن تخلى بالك من الانسه الى معاكى
الممرضة: طبعا تحت امرك يا دكتور
يوسف: تمام شكرا جداااا ليكى تقدرى تديها الفون
الممرضه: تمام يا دكتور انسه الدكتور عايزك
خديجه: قالتلك ايه يا يوسف
يوسف: متقلقيش هيكون بخير اهدى انتى بس
خديجه: لو حصله حاجه هتكون بسببى انا
يوسف: ايه قنبله التفائل الى بتكليمنى ديه و بعدين انا عايز اختى اختى القويه الى تقدر تقف فى وش الصعاب وتوجها
خديجه: مسحت دموعها: صح انا قويه وعمر هيكون بخير
يوسف: ايوه هى ديه خديجه
خديجه: يوسف
يوسف: نعم
خديخه: انا بحبك اووووووووى
يوسف: وانا بحبك اكتريا ديجه
خديجه: ربنا يخليك ليا يا يوسف
يوسف: طول ما بتدعيلى يبقا ربنا هيستجاب
خديجه: تمام هقفل انا دلوقتي
يوسف: بس يبقا طمنينى
خديجه بابتسامه بسيطه: طبعا يا جو
يوسف: مع السلامه
خديجه: سلام
قفل يوسف مع اخته ودخل ينام بس مقدرش خوفه على اخته وغضبه من تصرفات حور مع سى ياسين مش مخلياه ينام ابدااااااا

#################################

خديجه واقفه قدام الاوضة مستنيه اى حد يطلع يطمنها عدت ساعه وبعدها الدكتور طلع جريت ليه بسرعه
خديجه: طمنى يا دكتور عمر عامل ايه دلوقتى
الدكتور بابتسامة: متقلقيش حضرتك الاستاذ عمر بخير الحمدالله الضربه ماذتش اعصاب المخ بس هو هيفضل النهارده هنا تحسبنا لاى حاجه
خديجه بفرحه: شكرا اووووى يا دكتور ليك بجد
الدكتور بابتسامه: مفيش داعى لشكرك ده واجبى حضرتك عن اذنك مشى الدكتور وخديجه اتصلت على يوسف وطمنته ورجعت تانى جمب عمر مستنياه يفوق

#########################################################

طلع الصبح على ابطالنا بسرعه حور فتحت عينها لقت نفسها نايمه فى حضن مامتها وياسين نايم في حضنها ولاول مرة تنام ومتحلمش بكوابيس اول مره تنام وهى مبسوطه ومرتاحه ومطمنه ان ليها ظهر تتسند عليه لما تقع حمدت ربنا على كل ده نجاه صحيت لقت بنتها صاحيه وبتبص لياسين بحب
نجاه: كان هيتجنن عليكى
حور بابتسامه: صباح الخير يا ماما
نجاه: صباح النور يا حبيبتى
ياسين صحى على صوتهم وعدل نفسه
ياسين: انتوا صحيتوا
حور: لا لسه نايمين
ياسين: هنرجع للماضه بقا من تانى ولا ايه
حور: ان كان عاجبك
ياسين: عجبنى ونص يا ست البنات
نجاه: الحمدالله يارب انك جمعتنى بولادى من تانى
حور: وهنفضل كده على طول انشاء الله
ياسين: طب انا هقوم اجيب فطار لاحلى اخت واحلى ام فى الدنيا ديه كلها
نجاه: ربنا يخليك يا حبيبى
ياسين: يارب يا ماما هقوم انا بقا
حور: متنساش النسكافيه بقا
ياسين: وأنا اقدر برضه طلع ياسين ونجاه قامت قعدت قصاد بنتها
حور مسكت ايدين مامتها بفرحه: انا فرحانه اووووووى انك موجوده جمبى يا ماما
نجاه: اه يا بنتى الجميله اه وحشتينى اووووووى بس هو ايه الى حصلك يا حبيبتى
حور ابتسامتها اختفت وسابت ايدين مامتها
نجاه: احكى يابنتى متخافيش
حور بصت للناحيه التانيه وبتتهرب من مامتها
حور: مش دلوقتى يا امى
نجاه لفت بنتها ليها وبصت لعيونها: حبيبتى اهدى واحكيلى ومتحافيش انا مامتك وهفضل جمبك على طول
حور بدموع بتحاول تخفيها: يعنى مش هتسبينى او تستغنى عنى ابداااااااا
نجاه مسكت ايدين بنتها بقوه: ابدااا يا بنتى ابدااااا مها حصل انتى هتفضلى بنتى الجميله احكى لمامتك ومتخافيش عمرى ما هسيبك ابدااااا
حور بدموع على وشك الانهيار: حتى لو قولتلك انى اتعرصت للاغتصاب يا امى
نجاه سكتت وسحبت ايديها بعيد عن حور وفضلت باصه ليها بصدمه او انها مش مستوعبه الى سمعته حور مسكت ايديها بقوه: امى سبتى ايدى ليه انتى وعدينى أنك مش هتسبينى امى ارجوكى متسبنيش انا محتجالك قوووووى امى الى حصل ده كان غصب عنى امى ارجوكى متسبنيش امسكى ايدى امسكى ايدى زى الاول مش انا بنتك امى ارجوكى اتكلمى متبصليش كده متحسسنيش انى انا الى غلطانه امى انا المجنى عليها مش الجانى امى اتكلمى
بس نجاه مش بترد ولا بتكلمها
حور بصوت عالى: امى اتكلمى متسكتيش كده اضربى زعقى اشتمى بس ارجوكى متسكتيش امى ارجوكى اتكلمى قولى انك هتفضلى معايا وجمبى مش كده انتى هتفضلى جمبى
الباب اتفتح ودخل يوسف بابتسامه المعتاده بس ابتسامته اختفت اول ما شاف حور بالحاله ديه بص لمامتها وفهم انها عرفت يوسف ولاول مره معرفش يتصرف ازاى حور دلوقتى فى صدمه هو ما صدق انها طلعت من الحاله ديه وهى دلوقتى بالنسباله مش مريضه وبس حور حبيبته ومعشوقته ايوه هو حبها للاسف حبها وهو لازم يهدى ويتصرف بهدوء مش لازم تحصل اى غلطه بداء يتقدم ليها وحور بصت ليه وبدات تصرخ: يوسف يوسف ماما مش مصدقانى ماما مش بترد عليا
وبداء الكلام يتقطع ومش قادره تاخد نفسها يوسف وصل ليها ومسك ايديها بهدوا عشان متتصرفش اى تصرف متهور
يوسف: اهدى حور اهدى محصلش حاجه
حور بصوت متقطع وكلام مش مفهوم: ا نا ملي ش ذ نب ف. ى الى ح صل
يوسف:حور اتنفسى خد نفس قعد قصادها وهى بغير اراده مالت على حضنه واتمسكت فيه كانها مش مستوعبه انى الى قدامها ده يوسف يوسف حاسس برعشه جسمها فى حضنه وهو كاره ضعفه ده كاره انه يقف يتفرج عليها وهى بتدمر قدامه ومش قادر يعمل حاجه اول مره يحسى بالعجز ده وبعدها لقا صوت بكائها بياعلى وبدات تاخد نفسها بصعوبه
يوسف: حور اهدى حور حور دكتور هنا بسرعه الباب اتفتح ودخل ياسين الى اول ما شاف اخته بالمنظر ده الأكل وقع منه دخل عمار ومعاه الممرضه
عمار: حقنه .......... بسرعه
حضرت الممرضه الحقنه وادتها لعمار يوسف مسك حور وعمار ادها الحقنه ثوانى ويوسف حس بانها ارتخت فى حضنه نومها على السرير ووقف
ياسين: ايه الى حصل انا سايبها كانت كويسه
يوسف: ممكن نتكلم بره تعالوا طلع يوسف وعمار وياسين بس نجاه لسه قاعده مكانها
ياسين رجع ليها: امى تعالى بس نجاه مردتش ولا بصت ليه حتى ياسين قرب منها وهزها بخفه
ياسين: ماما مالك
يوسف: مش هترد عليك
ياسين: ليه
يوسف: هى دلوقتى مش فى وعيها
ياسين: هو ايه الى بيحصل
يوسف بص للممرضة : لو سمحت خديها أوضة واديها مهدى عشان تنام
الممرضه: حاضر يا دكتور
يوسف: وانت يا ياسين تعال معايا
يوسف وعمار وياسين ووصلوا لمكتب يوسف
ياسين: ايه الى بيحصل يا يوسف فهمنى
يوسف: الموضوع ببساطه ان حور قالت لمامتك كل حاجه وكانت متوقعه من مامتك انها تقف جمبها بس مامتك هى كمان اتصدمت فحور فسرت ده بان مامتك اتخلت عنها فحصلها حاله تشنج ودخلت فى صدمه عصبيه
ياسين: وماما
عمار: الصدمه مامتك مقدرتش تستوعبها فجسمها فسر ده على حاله ذهول وسكوت وعدم ادراك باى شئ من الى بيحصل حوليها
ياسين: وهتفضل كده على طول
يوسف: لا طبعا اول ما هتفوق من البنج حاله الادراك مش هترجعلها من تانى
ياسين: وحور
عمار: لازم مامتك تتقبل الى حصل
يوسف: لان حور محتجالها دلوقتى جدااااا ولو ملقتهاش جمبها فده هياثر بالسلبى عليها وممكن نرجع لنقطه الصفر من تانى
ياسين: واحنا مش عايزين ده يحصل
يوسف: بالظبط كده فانت لازم تتكلم مع مامتك اول ما تفوق على طول
ياسين بضحك: اتكلم اقولها ايه بس
عمار: فهمها كل الى حصل بس بهدوء
يوسف: ياسين انا عارف ان الحمل تقل عليك قووووى بس ده امتحان من عند ربنا متفقدش ثقتك فيه
ياسين: ونعم بالله يا يوسف ونعم بالله

########################################################

صوفيا وصلت اشرم الشيخ ووصلت للفندق الى قاعد فيه عمر
صوفيا: لو سمحت كان فى نزيل هنا باسم عمر احمد الالفى ممكن اعرف هو فين دلوقتى
الموظف: للاسف يا فندم حصلت امبارح مشكله والاستاذ عمر انتقل للمستشفى
صوفيا: مستشفى ايه
الموظف: مستشفى .......... يا فندم
صوفيا: تمام مرسى
الموظف: تحت امرك يا فندم
صوفيا اتجهت للمستشفى ووصلت ودخلت سالت على عمر قالولها أنه انتقل الاوضه عاديه وهو على وشك الافاقه من البنج اتجهت للاوضه ودخلت من غير ما تستأذن لقت بنت قاعده معاه صوفيا قربت منه ومسكت ايديه
صوفيا: ohhhh baby الحمدالله انك بخير
خديجة: مين حضرتك
صوفيا: انا ابقا خطيبته صوفيا
خديجه متعرفش ليه اول ما عرفت انه خاطب قلبها وجعها اوووى فاقت على صوت صوفيا
صوفيا: وانتى مين
خديجة: انا زميلته حضرتك
صوفيا: هو ايه الى حصل
خديجة باحراج: خناقه حصلت بينه وبين شاب وصلت لكده
صوفيا: بسبب ايه عمر عمره ما كأن عصبى ده هادى جدااااا
خديجه باحراج: انا بسببى انا
صوفيا: بجد
خديجه باحراج: للاسف هو ده الى حصل
صوفيا: وهو هيفوق امتى
خديجة: معرفش ممكن فى اى وقت
صوفيا: تمام تقدر تمشى ومرسى اوووووى على تعبك ده
خديجه: لا مفيش تعب ولا حاجه انا همشى بقا وهبقا اطمن عليه لما يفوق
صوفيا: اه اكيد تقدرى تيجى فى أى وقت
انسحبت خديجه ورجعت الفندق غيرت هدومها واخدت شور وقعدت تفكر في عمر وليه هى زعلت لما عرفت اني صوفيا خطيبته هو ايه الي بيحصلك يا خديجه انتي جايه هنا علشان ترتاحي وتتبسطي فاهمه وقومي بقا اخرجى مش انتى الى كنتى قارفه اخوكى بالرحله ديه قومى بقا ياختى قامت خديجة ولبست ونزلت تتمشى على البحر بس كل تفكيرها كان فى عمر وبس

########################################################

فى الصعيد اسراء قاعده فى بيتها الباب خبطت فاقمت بخوف
اسراء: مين
فرحه: افتحى انا فرحه
اسراء فتحت الباب ودخلت فرحه
اسراء: كيفك يا فرحه
فرحه: زينه الحمدالله
اسراء: اقعدى هقوم اعملنا كوبايتن شاى
فرحه: لا هو انا غريبه ده انتى مرات الغالى يا غاليه
اسراء أول ما افتكرت زوجها من صخر اترعبت وخافت اكتر
فرحه: النهارده الأحد ولسه قدامنا حاجات كتيره قووووى قوووى نعملها
اسراء قعدت جمبها: والله ما هى فارقه يا فرحه
فرحه: ابوووويه ايه الحديت الماسخ ديه يا اسراء يابت ده فرحك
اسراء بصت ليها: قولى كفنك يا فرحه قولى كفنك
فرحه: لدرجه ديه مش عايزه
اسراء: هو انى أعرفه عشان اعوزه ولا لا انا بخاف اسمع اسمه يا فرحه اقوم اتجوزوه ازاى بس ده يوحصل
فرحه: الى حوصل حوصل عاد وخلاص الحكم طلع
اسراء: على قولك كفايه فرحتك انتى يا فرحه
فرحه: اسكتى ده انا مش عارفه اتلم على جتتى والله
اسراء: بتحبيه يا فرحه
فرحه: بحبه بحبه ديه كلمه قليله قوووى على إلى انا حاسه انا بعشقه يا إسراء فاهمه يعنى ايه بعشقه سليم هو الراجل الوحيد الى شوفته فى حياتى هو حبى الاول والاخير عمرى ما اتخيلت نفسى لحد غيره كل يوم بادعى أنه يكون من نصيبى الحب ده حاجه جميله قووووى قووووى يا اسراء
اسراء بابتسامه: ربنا يفرحك اكتر واكتر يا فرحه انتى زينه وتستاهلى كل خير
فرحه: وربنا يسعدك مع صخر
اسراء: قولى اعيش معاه الاول بس والله انى مانى عارفه هسوى ايه
صخر: متقلقيش انا هبقا معاكى وجمبك ايوه صخر اخويا قاسى وعصبى ومتهور كمان بس حنانه وطيبه قلبه مفيش منيها تانى واااصل
اسراء: صخر وحنان وطيبه القلب طب تيجى كيف ديه
فرحه: والله انتى ظالمه الواد اتصبرى وانتى هتشوفى بعنيكى
اسراء: هشوف هشوف متقلقيش ياخيتى هشوف لحد ما اقول كفايه

########################################################

فى المستشفى عمر فاق وفتح عنيه وبيبص حوليه مستنى يشوف حبيبته بس لقاء صوفيا قاعده جمبه ومركزه في الفون بتاعها حاول يتعدل فهى انتبهت ليه وجريت عليه
صوفيا: بيبى بيبى خليك مكانك متتحركش بليز
عمر وهو مصر انه يعدل نفسه
عمر: خديجه خديجه فين
صوفيا: خديجه مين
عمر: البنت الى كانت هنا
صوفيا: اه مشيت اول ما جيت انا هى مشيت
عمر: مشيت راحت فين
صوفيا: معرفش والله يا بيبى وبعدين فقك منها ديه شكلها خنيقه كده ورجعت وراه ايه رائيك فى شكلى ده عجبك مش كده
عمر بضحكه سخريه: جداااا حلو جداااا
صوفيا: كنت عارفه أنه هيعجبك
عمر: ممكن تطلعى وتنادى ليا الممرضه حاسس بصداع هيقتلنى
صوفيا: ثوانى يا بيبى هنديهالك فورا طلعت صوفيا بره الاوضه تنادى الممرضه
عمر بضحكه: قال بيبى قال ربنا يصبرنى يااااارب

########################################################

ياسين قاعد قدام اوضه حور لقاء ايدين اتحطت على كتفه رفع دماغه لقاه صخر
ياسين: صخر
صخر: كيفك يا ياسين
ياسين قام من مكانه: صخر انت جيت
صخر بضحك: لا لسه ما انى قدامك اهو
ياسين: يعنى المشاكل الى عندكم اتحلت ولا ايه
صخر: اتحلت اتحلت بس على حسابى
ياسين: ازاى يعنى
صخر: يعنى انا جاى عشان اخدك انت واختك وعمتى الصعيد عشان تحضروا فرحى
ياسين: فرحك انت هتتجوز
صخر: ايوه يوم الخميس كمان يا سيدى
ياسين: انت بتهزر
صخر: لا مبهزرش وهنمشى كمان يومين اكديه
ياسين: يعنى حل المشكله هو جوازك
صخر: هو اكديه
ياسين: عادتكم غريبه اوووووى يا صخر
صخر: عاداتنا وبس هههههه احنا عالم محدش بيفهمه غير الى عايش جوه
ياسين: على العموم الف الف مبروك
صخر: الله يبارك فيك
ياسين: بس انت لازم تكلم يوسف وعمار ونشوف ازاى كان هنقدر ناخد حور معانا ولا لا
صخر: تمام يالا بينا مشى صخر وياسين لمكتب يوسف لقوا عمار قاعد معاه
يوسف: صخر انت جيت امتى
صخر: دلوقتى حالا
عمار: لعله خير
صخر: لا خير جاى اعزمك على فرحى يوم الخميس الجاى انشاء الله
يوسف: بجد الف الف مبروك
عمار: مبروك يا صخر
صخر: الله يبارك فيكم بس مش هقبالها ناشف اكديه لازم تحضروا
عمار: والله أنا عندى حالات كتير اوى
صخر: مش هقبل أعذار يا دكتور
يوسف: طب خلاص سيبها لظروفها
صخر: هتيجوا اكيد
يوسف: قولتلك سبها لظروفها
صخر: تمام ياعم المهم انى كنت عايز اخد حور معايا تحضر الفرح
يوسف لسه هيعترض بس سبقه عمار
عمار: فكره هايله بجد يا صخر وجودها جمبك ووسطكم وأنها تحس انى ليها عيله بتحبها وتخاف عليها هيساعدها اوى
ياسين: بجد يا دكتور يعنى ده هيحسن من صحتها
عمار: جدااااا لأنها محتجالكم دلوقتى جدااااا ولما هتبقا وسطكم هتحس بالفرح ولا انت ايه رائيك يا يوسف
يوسف بغيظ بيحاول يخفيه: اه طبعا معاك حق
صخر: يبقا خلاص انى هروح اتحدتت وياها وانت اقنع خالتى يا ياسين
ياسين: تمام عن اذنكم يا جماعه طلع صخر وياسين من الاوضه ومشيوا لحور ونجاه
عمار: شكلك مضايق
يوسف وبيحاول يبان هادى: لا وهضايق ليه يعنى
عمار: يا ولا مش عليا ده انا خابزك وعاجنك
يوسف: اوووووووبس ده معاد حاله عندى عن اذنك يا عمار وطلع بسرعه من المكتب
عمار: وراك وراك لحد ما اعرف اخرك يا سى جو وبعدين هتروح منى فين ده المستشفى كلها اوضه وصاله

########################################################

صخر وصل لاوضه حور خبط على الباب
حور: ادخل دخل صخر وحور ابتسمت ليه وعدلت نفسها
حور: صخر انت جيت امتى
صخر: دلوقتى والله يا خيتى
حور: اقعد تعال قعد صخر قصادها
حور: ها حليت المشاكل الى فى البلد
صخر: الحمدالله كل حاجه بقت زين متقلقيش انتى بس
حور: بجد طب كويس والله كنت قلقانه عليك اوووى انت وجدى
صخر: اهو انى بقا جاى عشان اوديكى لجدك
حور بعدم فهم: ليه هو مجاش معاك
صخر: لا انتى الى هتروحيله
حور باستغراب: انا
صخر: ايوه انتى جيه الوقت انك تشوفى عيلتك كلياتها
حور: بس
صخر: من غير بس وبعدين انتى مش عايزه تحضرى فرحى ولا ايه
حور: فرحك
صخر: ايوه فرحى يا ستى
حور بفرحه: بجد الف الف الف مبروك يا صخر
صخر: الله يبارك فيكى يا خيتى
حور: ومين بقا العروسه قولى
صخر: معرفيش معرفيش غير أن اسمها اسراء
حور: الى هو ازاى يعنى ده
صخر: كيف الناس يا خيتى
حور: ثانيه كده بس يعنى انت عايز تقنعنى انك هتتجوز واحده عمرك ما شوفتها قبل كده ولا تعرف اى حاجة عنها غير أن اسمها اسراء
صخر: أنا مش بقنعك انا بقولك الى هيحصل
حور: صخر انت واعى الى بتقوله
صخر: بصى يا خيتى احنا بلد غير بلدكم وعالم غير عالمكم فمش هتفهمينى صدقيني
حور: مش هقدر اقولك غير ربنا يسعدك معاها يا صخر
صخر: وتحضرى الفرح
حور بابتسامة: هحضر طبعا ده فرح ابن خالى ازاى محضروش

########################################################

ياسين قاعد مع مامته وبيحاول يقنعها
ياسين: يا امى يا امى الكلام مش هيفيد بحاجه غير أنه هيوجعنا حور محتاجلنا دلوقتى يا امى حور محتجالك اقفى جميها ارجوكى
نجاه: ابوك ابوك لو عرف هيقتلها يا ياسين هيقتلها
ياسين: خليه بس يفكر يعمل كده وانا هنصفه من على وش الارض
نجاه: يعنى انت هتسيب حق اختك يا ياسين
ياسين: لا طبعا يا امى حقها هيرجع بس لما نشوف فرح صخر وسليم الاول
نجاه: والله ما أنا عارفه ايه لازوم الفرح فى الوضع ده
ياسين: ده انسب وقت يا امى حور هتطلع من حزنها وهتنسى على الأقل لايام ولما تلقى العيله كلها حوليها ده هيساعدها اكتر صدقينى
نجاه: خلاص يا ابنى اعمل الى انت شايفه صح
ياسين: يعنى خلاص رضيتى بكل حاجه
نجاه بحزن: وهو حد يقدر يعترض على اراده ربنا الحمدالله على كل حال يا ابنى
ياسين: ومتخافيش يا امى محدش هيقدر يقرب منك انتى وحور طول ما انا عايش خلاص يا امى أنا مش هسيبكم تانى ابدااا
نجاه: ربنا يخليك لينا يا ابنى
ياسين بص لأمه وابتسم وحضنها

########################################################

عدى يومين على الكل كانوا مليانين تعب وحب وعشق لكل واحد فيهم فحور هترجع الصعيد هى وامها واخوها وهى مليانه امل وسعاده وحاسه ان ربنا بيعوضها عن كل الى حصلها يوسف اليومين دول كان فى صراع ما بين قلبه وعقله عقله بيقوله تروح تمشى فين انت ياعم متعلقش نفسك بحبال دايبه لأنك انت الى هتتعب اما قلبه فبيقوله روح معاها مش ممكن تحتاجلك روح معاها بصفتك دكتور لا اكتر ولا اقل قنع عقله بالفكره ديه وخلصت الحرب بانتصار القلب اتصل باخته وبلغها أنه هيسافر الصعيد بسبب فرح صاحبه وكده أما خديجه فمن ساعه الحفله وهى مشافتش عمر لا فى القريه السياحيه ولا فى الفندق بعدها عرفت أنه لسه مخرجش من المستشفى كل يوم كان بيعدى كان الحزن الى فى قلبها بيزيد وكل ما تفتكر كلمه صوفيا تزعل اكتر واكتر أما عمر فكان مستنى اليوم إلى يطلع فيه عشان يتخلص من اهتمام صوفيا المزيف ده وعشان يشوف خديخه ميعرفش ايه الاحساس الى حاسه ده بس كل الى عارفه أنه محتاج يشوفها واووووى كمان يوسف وعمار سافروا الصعيد قبل الفرح بيومين بنائا على طلب صخر ورضوان فرحه كانت فرحانه اوووووى انها واخيرا هتتجمع بالى قلبها اختاره وعلى قد فرحتها على قد خوفها وتوترها برضه عكس اسراء الى كانت كل ثانيه بتعدى عليها وكأنها بتقرب من موتها والفستان الى هتلبسه ده مش مش فستان فرحها ده كفن موتها رضوان كان فرحان بأنه عيله حوليه وكان متاكد أن صخر عمره ما هياذى اسراء أو يجى عليها مهما حصل أما فاطمه كانت رافضه الجوازه ديه من الاول لأنها فى نظرها ده موت لابنها لأن اسراء مش هى الى تليق بصخر القناوى من وجه نظرها وجيه اليوم إلى حور هترجع فيه الصعيد طبعا الكل كان مستنى يشوفها هى وعيلتها واليوم ده كان يوم الثلاثاء إلى قبل الفرح

الثامن من هنا

مدونة مكتبة حـــواء

رواية حطام امرأة الفصل السابع 7 بقلم دعاء سالم