رواية حطام امرأة الفصل الخامس 5 بقلم دعاء سالم
حطام امرأة
البارت الخامس
الاء لسه واقفه قصاد جاسم
الاء بتحدى: وانا مبخفش من الاسد وتزته بعيد عنها ولسه هتطلع
جاسم: انتى مرفوضه
الاء بضحك: انا اصلا ميشرفنيش انى اشتغل مع واحد زيك وطلعت من المكتب بعصبيه
جاسم ضرب الكرسى برجليه: اوووووف فاكره نفسها مين بنت ******** ديه
الاء طلعت من المكتب بعصبيه وكانت هتطلع من الشركه بس شافها احمد قعد ينادى عليها بس هى مردتش جرى ليها عشان يلحقها لانها كانت بطير وقدر يلحقها ومسكها
احمد: الاء انتى رايحه فين
الاء بشى من العصبيه: بعد اذنك يا انكل انا عايزه امشى وكانت هتمشى
احمد: استنى هنا فهيمينى ايه الى حصل
الاء: ولا حاجه يا انكل
احمد: جاسم ضايقك مش كده
الاء بحده: سورى يعنى يا انكل بس ابنك ده لا يطاق بالمره
احمد: عارف عارف وعشان كده جبتك
الاء: يعنى انت جبتنى عشان تتعبنى هى ديه الامانه الى بابا وصاك عليها على العموم مرسى اووووى ليك يا انكل
وكانت هتمشى بس هو مناعها ووقفها بسرعه
احمد: استنى هنا طول عمرك عصبيه ومتهوره انتى فهمتى ايه
الاء: فهمت الى مفروض افهمه
احمد: بطلى هبل يا بنت انتى الاء انتى زى بنتى وعشان كده شغلتك مع جاسم لانى عارف انه مش هيسلك معاكى وانك هتوقفيه عند حده وعشان تبقى تحت عينى على طول
الاء: سورى يا انكل لو انفعلت بس بجد ابنك لا يطاق
احمد: عارف والله عارف وانا وراه لحد ما يتعدل
الاء بضحكه: ده مستحيل يحصل
احمد: هيحصل هيحصل متقلقيش المهم يالا ارجعى على شغلك
الاء: بليز انكل انقلنى من عند جاسم ده خاااالص يعنى خلينى السكرتيره بتاعتك بليييز
احمد: يابنتى متتعبنيش ويالا ارجعى معايا
الاء: هرجع بس بشرط
احمد بنفاذ صبر : قولى
الاء بتحدى: يعتذرلى
احمد: مستحيل ده يحصل
الاء: هو ده شرطى
احمد: طب قدامى لما نشوف لعب العيال ده
مشى احمد والاء لمكتب جاسم ودخلوا
جاسم: انتى ايه الى دخلك هنا انا رفضتك
الاء بتحدى: وانكل رجعنى
جاسم: صح الكلام ده يا بابا
احمد: اه رجعتها وانت هتعتذر منها دلوقتى
جاسم بضحك: هههههههه انا اعتذر وكمان من ديه هههههههه ليه القيامه قامت وانا معرفش
احمد: لا مقامتش بس لو منفذتش الى بقوله هتقوم فعلا
جاسم: اعتبر ده تهديد
احمد: اعتبره الى يريحك بس كلامى هيتنفذ ودلوقتى حالا
جاسم: ومين هيجبرنى
احمد بتحدى: انا يا جاسم واتقى شرى احسنلك
جاسم عرف انه دخل حرب خسرانه وان الاء مش زى اى واحده عرفها قبل كده فمش مهم انه يخسر جوله المهم مين الى هينتصر فى الاخر قام جاسم ووقف قصاد الاء وابتسم ابتسامه خفيفه
جاسم: انا اسف
الاء ابتسمت ليه نفس الابتسامه: واسفك مقبول
جاسم مد ايده: يعنى خلاص
الاء صافحته: خلاص
جاسم قرب منها وحصضنها وهمس فى ودنها: مش جاسم الالفى الى يعتذر من واحده يا قطه
الاء بنبره تحدى: ومش الاء الى تتهدد يا جاسم الالفى
بعد جاسم وبص ليها وابتسم وهى وابتسمت ليه ببرود
احمد: تمام كده الاء يالا باشرى شغلك من دلوقتى
الاء: اه طبعا استاذن انا بقا وهكون فى مكتبى
احمد: تمام يا بنتى
انسحبت الاء وهر فرحانه بانتصارها على جاسم
احمد: جاسم الاء شخص غالى عليا اوووووى فاى تصرف متهور منك هتدفع ثمنه غااالى اوووى
جاسم: متخافيش يا بابا وبعدين انا مش بعض والله
احمد بعدم اطمئنان لهدوء ابنه ده: انا همشى دلوقتى
جاسم: اه طبعا اتفضل طلع احمد من المكتب
جاسم ببتسامه خبث: اممممممم احب انا النوع الصعب ده لما نشوف اخرتك معايا ايه يا الاء هه هانم
#########################################################################################################
صخر: جوازى ازاى بس يا جدى
رضوان: انا عارف انى ورايا رجاله عشان اكديه اخترتك انت يا ولادى
صخر: طب وليه ايه السبب يعنى
رضوان: دلوقتى الامور هتقوم تانى ما بين عيله الهلالى والقناوى واحنا ما صدقنا الامور هديت وبعدين مش كفايا عليا عيالى الاتنين الى ماتوا بسبب التار مش عايزك انتى ولا سليم يحصل فيكوا زى ابوكم يا ولادى
صخر: ربنا يرحامهم يا جدى
رضوان: يااااارب يااااااارب يا ولادى وعشان ده يوحصل لازم نجوز حد من عيله القناوى لعيله الهلالى عشان الموضوع يتقفل والامور ترجع لطبيعتها
وانت عارف زين قووووى انى سليم كاتب على خايتك فرحه وبيحبها كمان وانت الوحيد يا ولادى الى اقدر اعتمد عليه فى موضوع زى اكديه
صخر: يعنى يا جدى مفيش اى حل غير اكديه
رضوان: لو كان فيه كنت عملته يا ولادى بس احنا لازم نعمل اكديه عشان الدم ميبقاش للركب وكل يوم يموت واحد كفايه الى راحوا
صخر: وانا ميرضنيش اكديه يا جدى
رضوان ربط على كتفه: عارف انى الى بطلبه صعب بس معلش يا ولادى عشان الناس متقعش فى بعضيهم وانت اكديه اكديه مصيرك تتجوز
صخر: تمام ياجدى يوم الخميس هتجوز الى انت اختارتهالى
رضوان: عفارم عليك يا ولادى
صخر: عايز حاجه منى تانى ياجدى
رضوان ببتسامه: لا يا ولادى قام صخر ولسه هيطلع وقفه صوت جده
رضوان: مش عايز تعرف مين العروسه يا ولادى
صخر بضحكه: مش فارقه ياجدى
رضوان: على العموم انت هتتجوز اخت القتيل لانها كانت عايشه معاه من بعد موت ابوها وامها ودلوقتى بعد موت اخوها مبقاش ليها حد واصل
صخر: ربنا يقدم الى فيه الخير ياجدى
رضوان: يارب يا ولادى يارب طلع صخر من عند جده لقاء سليم جاى عليه
سليم: ها حلوا الموضوع كيف
صخر كمل طريقه فسليم لحقه: ما تتكلم يا صخر
صخر: بجوازى يا سليم
سليم: ايه جوازك (ووقف قدامه بسرعه) جوازك كيف يعنى
صخر: زى ما سمعت يا سليم جوازى يوم الخميس الجاى
سليم: وانت موافق
صخر: جدك حكم يا سليم وانا مقدرش اعارضه (ودخلوا البيت جوه)
فاطمه اول ما شافت ابنها جريت عليه وحضنته
فاطمه: اتوحشتك قوووى يا ولادى كنت خايفه عليك
صخر: متخافيش ياماى ولادك زين الحمدالله
فاطمه: احضرلك الوكل
صخر: لا ياماى انا اكلت هطلع اريح شويه
فاطمه: نوم العوافى يا ولادى
طلع صخر السلم وفاجه ووقف فى نصه وبص لامه: اه صوح ياماى اتجهزى فرح ولادك يوم الخميس الجاى وكمل طريقه وطلع فوق
طبعا كلهم كانوا مصدومين من الى قاله صخر يعنى ايه هيتجوز
فاطمه: مين الى هيتجوز خد اهنيه ولسه هتطلع وراه وقفها صوت رضوان
رضوان: استنى اهنى يا فاطنه
فاطمه وقفت مكانها: امرك يابوى
رضوان قعد: تعالوا اقعدوا اقعدوا كلهم فرحه وسليم وسعاد وفاطمه
رضوان: زى ما سمعتم فرح صخر الخميس الجاى
فاطمه: كيف ده يا بوى
فرحه: صوح يا جدى كيف الكلام ديه
رضوان: زى ما سمعتوا فرح صخر على اسراء بنت الحاج مسعد الهلالى يوم الخميس الجاى
فاطمه لطمت: ياحزنك يا فاطنه ياحزنك ولادك راح فيها وهيتجوز اخت القتيل هو الى هيدفع التمن
يا حبه عينى وهيتجوز بنت المتكاشفه ديه مرت ولادك هتبقا من عيله الهلالى يااااااااااحزنك يا فاطنه
رضوان: اخرصى يا وليه
فاطمه بغيظ: خسرت اهو
سعاد: معلش يابوى ديه مهما كانت امه
رضوان: وهو انا قولتلها هاقتله ده جواز مش موت
فاطمه: ما ده كيف الموت يابوى
رضوان: خولص الكلام فرح صخر الخميس الجاى كل يجهز وكل التجهيزات تعملوها سامعين
سعاد: سامعين يابوى سامعين
سليم: احم احم على اكديه ياجدى ما تخلى فرحى انا وفرحه مع صخر ويبقا بدل الفرحه فرحتين
سعاد: صوح كلامك يا ولادى وافق يابوى عشان نفرح عنجد
فاطمه: انتوا تفرحوا وانا الطم على حزنى
رضوان: والله انا معنديش مانع واصل يا ولادى بس شوف مراتك الاول
سليم: لا متقلقش ابصوملك بالعشره انها موافقه
سعاد بضحك: ربنا يسعدكم مع بعض يا ولادى
رضوان: خلاص بقا خليتوا حفيتى زى الطماطمايه تعالى اهنى تعالى
فرحه قامت وقعدت جمب جدها ودفنت دماغها فى حضنه
سليم: اغير انا اكديه منك يا جدى
رضوان: تغير منى انا يا وادى ديه حته من روحى حتى ولو اتجوازتها
سليم: وهى اصلا روحى ياجدى
سعاد: ربنا يفراحكم اكتر واكتر يا ولادى واشيل عيالك وعيال صخر قريب انشاء الله
#################################################################################
يوسف دخل لحور لقاء ياسين قاعد وماسك ايديها وهى نايمه مكانها زى الملايكه
يوسف: استغفر الله العظيم يارب
ياسين: خير يا دكتور فى حاجه
يوسف: لا جيت بس اطمن على حور قبل ما امشى
ياسين: اه طبعا اتفضل مشى يوسف ليهم ووقف جمب حور
يوسف بغيظ: ممكن تسيب ايديها عشان اعرف اكشف عليها
ياسين: اه طبعا وساب ايدين اخته
يوسف ميعرفش هو ليه قاله كده برغم انه مسكه لايديها مش هياثر عليه مش عارف ليه اول ما
بيشوفها بيحس بشعور غريب سيطر عليا شعور اول مره يحسه كانها خلاص بقت حيته من قلبى
يوسف: خليك جمبها لانها ممكن فى اى لحظه تحصى ولو حصلها حاجه حاجه لما تصحى يبقا كلمنى على طول
ياسين: اه طبعا يا دكتور هبلغك لو حصل حاجه
يوسف: تمام استاذن انا بقا طلع يوسف من الاوضه واتجه لبيته
ياسين: اه صح عشق قالتلى انى اطمنها على حور لو وصلت لحاجه اوووووف نسيت والله طلع تلفونه ورن عليها بعد ثوانى اتى اليه صوتها
عشق بفرحه: ياسين
ياسين: ازيك يا عشق
عشق: تمام الحمدالله بخير
ياسين: حبيت بس اطمنك على حور الحمدالله لقناها
عشق بفرحه: بجد طب هى فين انا عايزه اشوفها
ياسين: هى فى المستشفى دلوقتى
عشق بخضه: ايه مستشفى ليه مالها
ياسين: متقلقيش متقلقيش هى بخير دلوقتى
عشق: مستشفى ايه هى فيها دلوقتى
ياسين: مستشفى ...........................
عشق: تمام بكره انا هاجالها انا وريتاج باذن الله
ياسين: تمام وانا هكون فى انتظارك
عشق ارتبكت متعرفش ليه ومعرفتش ترد عليه
ياسين صحح جملته بسرعه: فى انتظارك انتى وريتاج
عشق: باذن الله هنكون بكره عندك
ياسين: تمام
عشق: تمام مع السلامه
ياسين: مع السلامه قفل ياسين مع عشق
ياسين: مش عارف ليه لما بكلمك ببقا فرحان ياسين فوق عشق زى اختك عشق وريتاج زى حور انت فاهم
اما عشق فكانت طايره من الفرحه لانها ولاول مره ياسين يكلمها مرتين فى نفس الاسبوع وانها واخيراااااا الحمدالله اطمنت على صاحبتها سعادتها مش قادره توصفها
#############################################################################################
يوسف وصل بيته ودخل ملقاش خديجه فى الصاله مشى الاوضتها لاقاها قاعده ومطلعه كل هدومها وبتحطها فى الشنطه
يوسف: امممممممممم مسافره بكره مش كده
خديجه ببتسامه: ايون مسافره بكره يوسف مشى وقعد جمبها على السرير وحضنها
يوسف: هتوحشينى اوووووى اووووووى يا ديجه مش عارف الشهر ده هيعدى ازاى من غير ما اشوفك
خديجه: جو حبيبى متقلقش انا كل يوم هكلمك يجى 15 مره فى اليوم لحد ما تزهق منى
يوسف: يا عبيطه انا مستحيل ازهق منك مهما حصل
خديجه: ياااااااااه لدرجه ديه انا غاليه عليك
يوسف: على اساس انك مش عارفه
خديجه بضحك: عارفه عارفه بس بحب اسمعها منك هههههههه
يوسف: اه منك ومن لماضك ديه
خديجه: بزمتك تقدر تعيش يوم من غيرى
يوسف: لا طبعا وانا اقدر
خديجه بغرور مصطنع: عشان تعرف قيمتى بس يوسف لسه هيتكلم
خديجه: ملوش لازوم تتكلم انا انسانه بتحب التواضع والحمدالله
يوسف: لا يا شيخه
خديجه: امال
يوسف: طب غورى يابت انا غلطان اصلا انى عبرتك وقام من جمبها فهى قامت وراه
خديجه: ياعم استنى ماشى فين كده ده انا عملالك مكرونه بشمل
يوسف وقف: مكرونه بشمل
خديجه بضحك: اه
يوسف: طب مش تقولى كده من الاول وهيان عليكى تسيبى المكرونه وحدها فى المطبخ كده تزعل لا مش اخلاق مش اخلاق يا ديجه واتجه للمطبخ
خديجه بضحك: مجنون واتجهت وراه على المطبخ
############################################################################################
عمر فى اوضه بيلم هدومه خبط الباب ودخل باباه
احمد: خلاص هتسافر بكره
عمر: ايوه يا بابا
احمد: هتسافر مع الطلاب ولا بعربيتك
عمر: لا بعربيتى وانا هسبكهم اصلا
احمد: تمام يا حبيبى تروح وتيجى بالسلامه
عمر: يارب يا بابا يارب
احمد: عايز حاجه
عمر قرب من باباه: عايز ده وحضنه هتوحشنى اوووووى يا بابا
احمد بابتسامه: انت اكتر يابنى
عمر: ربنا يخليك ليا يا باباه
احمد: ويخليك ليا يابنى اسيبك انا واروح انام
عمر: تمام
احمد: تصبح على خير
عمر: وانت من اهل الخير
طلع احمد من الاوضه ورجع عمر يكمل تجهيز لابسه
##########################################################################################
فى الصعيد فى بيت بسيط جدااا قاعده بنوته بتبكى على اخوها الى راح الباب خبط فالبنت اتخضت قامت البنت وبدات تتقدم للباب بهدوء لحد ما وصلت ليه
البنت بصوت خايف وبيرتجف: مين
عبدالرحمن: انا يا ابنيتى عبدالرحمن الهلالى افتحى
البنت فتحت بسرعه: اتفضل يا حج دخل عبدالرحمن وقعد
عبدالرحمن: تعالى يا اسراء يا ابنيتى اقعدى
قعدت اسراء قدامه
عبدالرحمن: البقاء لله يا ابنيتى
اسراء: حياتك الباقيه يا حج
عبدالرحمن: انا عارف انى المك كبير بس انا جاى عشان افاتحك فى موضوع اكديه
اسراء: خير يا حج موضوع ايه
عبدالرحمن: موضوع جوازك من صخر القناوى
اسراء بصدمه وخوف: جوازى جوازى ومين مين من صخر القناوى
عبدالرحمن: لازم يا ابنيتى تتجوز حد من عيله القناوى عشان الامور تهدى وترجع زى الاول
اسراء: بس يا حج انا مقدرش اتجوز صخر واصل
عبدالرحمن: ليه يا ابنيتى صخر ده زين الرجال
اسراء بخوف: بس بس انا بخاف منيه صخر ده بيقولوا قاسى قووووى قووووووى يا حج انا مقدرش ابقا مراته ده انا بخاف وبترعب وببقا معرفش اتلمى على جتتى لما بسمع اسمه فى يوم وليله اكديه ابقا مراته لا يا حج مقدرش شوف حل تانى وانا موافقه عليه
عبدالرحمن: لو فيه كنت عملته يابنيتى وانتى لو متجوزنيش صخر القيامه هتقوم اهنى تانى يا ابنيتى وبعدين
صخر مش زى ما انتى مفكره وبتقولى صخر ده زين الرجال وهيقدر يصونك ويحفظك من كل حاجه
اسراء: بس انا خايفه يا حج
عبدالرحمن: لازم تخافى انتى داخله على حياه جديده بس متقلقيش كل ده هيروح مع الوقت
اسراء بقله حيله: خلاص يا حج الى انت تشوفه
عبدالرحمن: خلاص يبقا فرحك يوم الخميس الجاى
اسراء: ايه الخميس الجاى ليه اكديه بدرى خااااالص يا حج
عبدالرحمن: احنا لو اخرنا منعرفش ايه ممكن الى يوحصل احنا لازم نخلص الموضوع ده فى اقرب وقت كان يا ابنيتى
اسراء: تمام يا حج
عبدالرحمن: عارف انك خايفع دلوقتى بس متقلقيش انا هفضل فى ظهرك على طول يا ابنيتى وانا متوكد ان صخر هيحطك فى عينيه
اسراء: يارب يا حج يكون كلامك صوح
عبدالرحمن: صوح يا ابنيتى صوح متقلقيش وقام من مكانه استاذن انا بقا
اسراء: اذنك معاك يا حج
عبدالرحمن: تصبحى على خير يا ابنيتى
اسراء: وانت من اهل الخير يا حج طلع عبدالرحمن ودخلت اسراء تنام بس ازاى يجيلها النوم بعد الى سمعته
ازاى هتبقا مراته ده اخر واحد كان ممكن يكون جوزها قعدت تفكر فى حياتها معاه هتكون ازاى وكيف بس مقدرتش تتصور بس الى عارفه ومتوكده منيه انى حياتى معاه مش هتبقا سهله واصل واصل يا اسراء
###################################################################################################
طلع الصبح على ابطالنا يوم جديد مليان امل ونشاط يوسف صحى على صوت اخته
خديجه: يوسف اصحى اصحى هنتاخر مش وعدنى انك هتوصلنى الجامعه يوسف فوق بقا
يوسف: خلاص خلاص فوقت اهو بطلى زن قام وعدل نفسه
يوسف: هى الساعه كام
خديجه: 7 وقوم بقا نلحق
يوسف قام وبيتجه للحمام: خلاص هجهز اهو طلعت خديجه وبعد دقايق طلع يوسف ولقاء السفره جاهزه
يوسف: وااااااااااو مزاجك عالى النهارده يا جميل
خديجه باسته من خده: طبعا عشان اخيراااااا اخويا وافق امشى الرحله
يوسف: طب بطلى لماضه وتعالى نفطر
خديجه: يالا تعال قعدوا وفطروا وبعدها نزلوا وركبوا العربيه وانطلقوا لجامعه خديجه وصلوا ووقف يوسف بالعربيه قدام الجامعه
يوسف: هتوحشينى اوووووووى يا مجنونه
خديجه: مش اكتر منى ودعوا بعض ونزلت خديجه ويوسف انطلق للمستشفى خديجه ركبت الاتوبيس بتاع الرحله بس صاحبتها الى مفروض
تقعد جمبها مجاتش الرحله طلعت روايه وبدات تقراء وفى نص الطريق الاتوبيس وقف فاجه وبعد دقايق الباب اتفتح ودخل منه شاب
الشاب: فيك الخير ياعم عبدو عربيتى عطلت ومكنتش هعرف امشى ازاى
عم عبدو: ده كله من خيرك يا باش مهندس عمر
عمر: الخير فيك يا راجل يا طيب
انطلق الاتوبيس وعمر بيدور على مكان فاضى عشان يقعد فيه بس اغلبهم كبليز مع بعض اتقدم من بنت كان المكان إلى جنبها فاضى
عمر: لو سمحتى يا انسه
البنت: افندم حضرتك
عمر: فى مانع لو قعد جمبك
البنت: لا طبعا اتفضل قعد عمر
عمر: بالمناسبه انا عمر
البنت بابتسامه: وانا خديجه بس مش عارفه ليه حاسه انى شوفتك قبل كده اه ده انت نفس الشاب الى قابلته فى المستشفى
عمر: اه هو انتى اسف بجد على الى حصل
خديجه: لا عادى مفيش مشكله بس انت مش طالب معانا لانى اول مره اشوفك
عمر بضحك: فعلا انا مش طالب معاكوا انا ياستى عمر احمد الالفى ابويا صاحب الشركه الى منظمه الرحله ديه
خديجه: طب ما تقول واسطه ياعم
عمر بضحك: هههههههههه واسطه هههههههه
خديجه: سورى لو ضايقتك
عمر: لا عادى مفيش مضايقه ولا حاجه وبعدين كويس انى لقيت حد اتكلم معاه انتى مش شايفه الاتوبيس كله كبيلز
خديجه: فعلا ربنا يجمعهم مع بعض يارب
عمر: يارب سكت شويه وبعدها اتكلم
عمر: قسم ايه انتى بقا على كده
خديجه: قسم امراض القلب
عمر: اممممممم قسم صعب وحساس
خديجه: جداااااااا ده انا لحد ما اتخرج هكون اتحولت لهيكل عظمى والله
عمر: ههههههه لا متخافيش مش هتبقى لوحدك الدفعه كلها هتبقا معاكى
خديجه بضحك: ههههههه لا فيك الخير طمنتينى
عمر: اسف لو كنت بزعجك بكلامى ده
خديجه: لا عادى وبعدين الطريق طويل واهو بنسلى وقتنا واكيد هنتقابل هناك كتير احنا فى نفس الرحله
عمر: اكيد واتمنى اننا نكون اصدقاء ومد ايديه
خديجه: ده الشرف ليا يا استاذ عمر ومدت ايديها هى كمان وصافحوا بعض
عمر: ما دام هنبقا اصحاب بلاش استاذ ديه وخلينا نرفع التكلفه
خديجه: تمام مفيش مشاكل يا عمر
عمر لمح الروايه الى فى ايديها: اممممممممم شكلك بتحبى قرايه الروايات خاصه الروايات الرومانسيه
خديجه: جداااااااا فوق ما تتصور القرائه ديه عالمى الى بهرب فيه ديما
عمر: (لن ينساها) اسم جميل وشكل الروايه كمان كده
خديجه: انت عارف ان اسم البطل على اسمك
عمر بضحك: هههههههههه بجد ومين بقا تعيسه الحظ الى هتحبنى
خديجه: بص هو انت لحد ما قريت مع زهره معرفش بقا ازاى كنت هتحول على حنين ولا لا
عمر بضحك: هههههههههه احول لا شكلى فعلا هحول على حنين
خديجه: يمكن لما اخلص الروايه ابقا اقولك
عمر: وانا هستنا ياستى اسيبك بقا تكملى قرايه الروايه
خديجه: عشان اقولك
عمر بابتسامه: اينعم عشان تقوليلى
خديجه: تمام هكملها ورجعت تكمل قرايه الروايه هى نوعا ما ارتاحت لعمر
عمر حط الهاندى فرى وبداء يسمع اغانى وسرح فى ملامحها قد ايه هى بريئه ونوعا ما ارتاح ليها
########################################################################################
حور فتحت عنيها لقت ياسين جمبها اطمنت وابتسمت ليه
ياسين: صباح الخير يا نوارتى
حور: صباح النور
ياسين: قالولى انك تعبتى امبارح
حور: شويه
ياسين: وعشان الشويه دول انا عاملك مفاجه
حور بفرحه: مفاجه ايه هى
ياسين: مش هتبقا مفاجه لو قولتلك
حور: خلاص هستنى ياعم واشوفها بنفسى الباب خبط ودخل يوسف
يوسف ببتسامه: عامله ايه دلوقتى يا حور
حور ببتسامه: احسن الحمدالله وبصت لياسين
حور: طول ما ياسين جمبى هكون احسن
ياسين ابتسم ليها ومسك ايديها وباسها
يوسف بغيظ: اجابلكم اتنين لمون
حور: بتقول حاجه يا دكتور
يوسف بغيظ: بقول ربنا يخليكوا لبعض على العموم النهارده فرى مفيش جلاسات بكره باذن الله هنكمل علاجنا
ياسين: تمام يا دكتور
حور: ياسين
ياسين: روح ياسين
يوسف: صبرنى يااااارب
حور: امال فين جدى وصخر
ياسين بص ليوسف فيوسف طمنه انه يقولها عادى
ياسين: فى شويه مشاكل عندهم فى البلد فرجعوا عشان يحلوها
حور: هيرجعوا تانى مش كده
ياسين: باذن الله
حور: مش ناوى تقولى المفاجه برضه
يوسف: مفاجه ايه
حور بفرحه: ياسين عملى مفاجه وانا متشوقه ليها
يوسف بص لياسين بقلق فياسين شاوله انه يهدى لان المفاجه هتفرحها اكتر واكتر
##############################################################################################
قدام باب المستشفى عشق وريتاج بيجروا عشان يشوفوا صاحبتهم
ريتاج: انا مش مصدقه يا عشق اخيرااا لقناها
عشق: الحمدالله الحمدالله وهما بيجروا ريتاج من غير قصد خبطت فى دكتور
الدكتور: حاسبى يا انسه
ريتاج وهى بتكمل طريقها ومهتمتش بيه: والله ما هى نقصاك ولا انا فايقه ليك
الدكتور: انسانه متهوره وطايشه وكمل طريقه
عشق وريتاج ووصلوا للاوضه الى فيها حور
عشق: اهى اهى اهى الاوضه يا ريتاج
ريتاج: يعنى حور جوه الاوضه ديه
عشق بفرحه: اه
ريتاج فتحت الباب بقوه ودخلت ووراها عشق وقفوا مكانهم اول ما شافوا صاحبتهم
حور اول ما شافتهم كانت طايره من الفرحه بصت لاخوها بفرحه فهو ابتسملها جريوا البنات
لحور وحضنوها بعد ما ياسين قام ووقف جمب يوسف الى كان بيتابع الموقف فى هدوء تام
عشق بدموع: حور حور انتى بخير احمدك واشكرك يارب احمدك واشكرك يارب الحمدالله الحمدالله
حور ببكاء: وحشتونى وحشتونى اوووووووى يا بنات بعدوا البنات عن حضنها
ريتاج: بقا كده يا جزمه تختفى المده كلها وايه الى جابك هنا
حور بحزن: القدر هو الى جابنى هنا
هنا قرب منهم ياسين ووقف جمب اخته: هى موحشتكمش ولا ايه يا بنات حاولوا تخففوا عنها
البنات فهموا انهم مفروض ميسالوش اى حاجه عن الى حصل وان ياسين هيقولهم كل حاجه بس بعد ما يطلعوا
عشق طبعا فرحتها كانت فرحتين فرحه بشوف صاحبتها وفرحه بشوفها لحب حياتها حب ايه لحياتها كلها وعمرها وروحها وكيانها
ريتاج: معاك حق وبصت لصاحبتها اهم حاجه انك بخير
يوسف: طب نستاذن احنا بقا ونسيبكم على راحتكم يا بنات
عشق مندفعه: ليه ليه تطلعوا خليكوا
يوسف باستغراب: افندم حضرتك
ريتاج لحقت الموقف بسرعه قبل ما صاحبتها تعق الدنيا كلها
ريتاج: قصدها ان مفيش مشاكل لو قعدوا
يوسف: اه فهمت بس انا اصلا عندى شغل
ياسين: وانا هطلع اجيب حاجه
يوسف: تمام يالا بينا عن اذنكم طلعوا الشباب وعشق فضلت باصه للباب وعلى ثغرها ابتسامه بلهاء
ضربتها ريتاج ضربه خفيفه فوقتها فبصت ليها عشق لقتها شويه تانى هتقوم تاكلها فبصت لحور واتكلمت بسرعه
عشق: وحشتينى وحشتينى اوووووى اووووووووى يا حور
حور: انتوا اكتر يا بنات احكولى ايه الى حصل وازاى عرفتوا انى هنا
ريتاج اتربعت هى وعشق: ده حصل حاجات كتير
حور: وادينى قاعدين ياستى ارغى بقا
ريتاج: من العين ديه قبل العين ديه
قعدوا البنات يتكلموا ويضحكوا ويهزروا وقدروا يطلعوا حور من الى هى فيه ويخلوها تضحك من كل قلبها
البارت الخامس
الاء لسه واقفه قصاد جاسم
الاء بتحدى: وانا مبخفش من الاسد وتزته بعيد عنها ولسه هتطلع
جاسم: انتى مرفوضه
الاء بضحك: انا اصلا ميشرفنيش انى اشتغل مع واحد زيك وطلعت من المكتب بعصبيه
جاسم ضرب الكرسى برجليه: اوووووف فاكره نفسها مين بنت ******** ديه
الاء طلعت من المكتب بعصبيه وكانت هتطلع من الشركه بس شافها احمد قعد ينادى عليها بس هى مردتش جرى ليها عشان يلحقها لانها كانت بطير وقدر يلحقها ومسكها
احمد: الاء انتى رايحه فين
الاء بشى من العصبيه: بعد اذنك يا انكل انا عايزه امشى وكانت هتمشى
احمد: استنى هنا فهيمينى ايه الى حصل
الاء: ولا حاجه يا انكل
احمد: جاسم ضايقك مش كده
الاء بحده: سورى يعنى يا انكل بس ابنك ده لا يطاق بالمره
احمد: عارف عارف وعشان كده جبتك
الاء: يعنى انت جبتنى عشان تتعبنى هى ديه الامانه الى بابا وصاك عليها على العموم مرسى اووووى ليك يا انكل
وكانت هتمشى بس هو مناعها ووقفها بسرعه
احمد: استنى هنا طول عمرك عصبيه ومتهوره انتى فهمتى ايه
الاء: فهمت الى مفروض افهمه
احمد: بطلى هبل يا بنت انتى الاء انتى زى بنتى وعشان كده شغلتك مع جاسم لانى عارف انه مش هيسلك معاكى وانك هتوقفيه عند حده وعشان تبقى تحت عينى على طول
الاء: سورى يا انكل لو انفعلت بس بجد ابنك لا يطاق
احمد: عارف والله عارف وانا وراه لحد ما يتعدل
الاء بضحكه: ده مستحيل يحصل
احمد: هيحصل هيحصل متقلقيش المهم يالا ارجعى على شغلك
الاء: بليز انكل انقلنى من عند جاسم ده خاااالص يعنى خلينى السكرتيره بتاعتك بليييز
احمد: يابنتى متتعبنيش ويالا ارجعى معايا
الاء: هرجع بس بشرط
احمد بنفاذ صبر : قولى
الاء بتحدى: يعتذرلى
احمد: مستحيل ده يحصل
الاء: هو ده شرطى
احمد: طب قدامى لما نشوف لعب العيال ده
مشى احمد والاء لمكتب جاسم ودخلوا
جاسم: انتى ايه الى دخلك هنا انا رفضتك
الاء بتحدى: وانكل رجعنى
جاسم: صح الكلام ده يا بابا
احمد: اه رجعتها وانت هتعتذر منها دلوقتى
جاسم بضحك: هههههههه انا اعتذر وكمان من ديه هههههههه ليه القيامه قامت وانا معرفش
احمد: لا مقامتش بس لو منفذتش الى بقوله هتقوم فعلا
جاسم: اعتبر ده تهديد
احمد: اعتبره الى يريحك بس كلامى هيتنفذ ودلوقتى حالا
جاسم: ومين هيجبرنى
احمد بتحدى: انا يا جاسم واتقى شرى احسنلك
جاسم عرف انه دخل حرب خسرانه وان الاء مش زى اى واحده عرفها قبل كده فمش مهم انه يخسر جوله المهم مين الى هينتصر فى الاخر قام جاسم ووقف قصاد الاء وابتسم ابتسامه خفيفه
جاسم: انا اسف
الاء ابتسمت ليه نفس الابتسامه: واسفك مقبول
جاسم مد ايده: يعنى خلاص
الاء صافحته: خلاص
جاسم قرب منها وحصضنها وهمس فى ودنها: مش جاسم الالفى الى يعتذر من واحده يا قطه
الاء بنبره تحدى: ومش الاء الى تتهدد يا جاسم الالفى
بعد جاسم وبص ليها وابتسم وهى وابتسمت ليه ببرود
احمد: تمام كده الاء يالا باشرى شغلك من دلوقتى
الاء: اه طبعا استاذن انا بقا وهكون فى مكتبى
احمد: تمام يا بنتى
انسحبت الاء وهر فرحانه بانتصارها على جاسم
احمد: جاسم الاء شخص غالى عليا اوووووى فاى تصرف متهور منك هتدفع ثمنه غااالى اوووى
جاسم: متخافيش يا بابا وبعدين انا مش بعض والله
احمد بعدم اطمئنان لهدوء ابنه ده: انا همشى دلوقتى
جاسم: اه طبعا اتفضل طلع احمد من المكتب
جاسم ببتسامه خبث: اممممممم احب انا النوع الصعب ده لما نشوف اخرتك معايا ايه يا الاء هه هانم
#########################################################################################################
صخر: جوازى ازاى بس يا جدى
رضوان: انا عارف انى ورايا رجاله عشان اكديه اخترتك انت يا ولادى
صخر: طب وليه ايه السبب يعنى
رضوان: دلوقتى الامور هتقوم تانى ما بين عيله الهلالى والقناوى واحنا ما صدقنا الامور هديت وبعدين مش كفايا عليا عيالى الاتنين الى ماتوا بسبب التار مش عايزك انتى ولا سليم يحصل فيكوا زى ابوكم يا ولادى
صخر: ربنا يرحامهم يا جدى
رضوان: يااااارب يااااااارب يا ولادى وعشان ده يوحصل لازم نجوز حد من عيله القناوى لعيله الهلالى عشان الموضوع يتقفل والامور ترجع لطبيعتها
وانت عارف زين قووووى انى سليم كاتب على خايتك فرحه وبيحبها كمان وانت الوحيد يا ولادى الى اقدر اعتمد عليه فى موضوع زى اكديه
صخر: يعنى يا جدى مفيش اى حل غير اكديه
رضوان: لو كان فيه كنت عملته يا ولادى بس احنا لازم نعمل اكديه عشان الدم ميبقاش للركب وكل يوم يموت واحد كفايه الى راحوا
صخر: وانا ميرضنيش اكديه يا جدى
رضوان ربط على كتفه: عارف انى الى بطلبه صعب بس معلش يا ولادى عشان الناس متقعش فى بعضيهم وانت اكديه اكديه مصيرك تتجوز
صخر: تمام ياجدى يوم الخميس هتجوز الى انت اختارتهالى
رضوان: عفارم عليك يا ولادى
صخر: عايز حاجه منى تانى ياجدى
رضوان ببتسامه: لا يا ولادى قام صخر ولسه هيطلع وقفه صوت جده
رضوان: مش عايز تعرف مين العروسه يا ولادى
صخر بضحكه: مش فارقه ياجدى
رضوان: على العموم انت هتتجوز اخت القتيل لانها كانت عايشه معاه من بعد موت ابوها وامها ودلوقتى بعد موت اخوها مبقاش ليها حد واصل
صخر: ربنا يقدم الى فيه الخير ياجدى
رضوان: يارب يا ولادى يارب طلع صخر من عند جده لقاء سليم جاى عليه
سليم: ها حلوا الموضوع كيف
صخر كمل طريقه فسليم لحقه: ما تتكلم يا صخر
صخر: بجوازى يا سليم
سليم: ايه جوازك (ووقف قدامه بسرعه) جوازك كيف يعنى
صخر: زى ما سمعت يا سليم جوازى يوم الخميس الجاى
سليم: وانت موافق
صخر: جدك حكم يا سليم وانا مقدرش اعارضه (ودخلوا البيت جوه)
فاطمه اول ما شافت ابنها جريت عليه وحضنته
فاطمه: اتوحشتك قوووى يا ولادى كنت خايفه عليك
صخر: متخافيش ياماى ولادك زين الحمدالله
فاطمه: احضرلك الوكل
صخر: لا ياماى انا اكلت هطلع اريح شويه
فاطمه: نوم العوافى يا ولادى
طلع صخر السلم وفاجه ووقف فى نصه وبص لامه: اه صوح ياماى اتجهزى فرح ولادك يوم الخميس الجاى وكمل طريقه وطلع فوق
طبعا كلهم كانوا مصدومين من الى قاله صخر يعنى ايه هيتجوز
فاطمه: مين الى هيتجوز خد اهنيه ولسه هتطلع وراه وقفها صوت رضوان
رضوان: استنى اهنى يا فاطنه
فاطمه وقفت مكانها: امرك يابوى
رضوان قعد: تعالوا اقعدوا اقعدوا كلهم فرحه وسليم وسعاد وفاطمه
رضوان: زى ما سمعتم فرح صخر الخميس الجاى
فاطمه: كيف ده يا بوى
فرحه: صوح يا جدى كيف الكلام ديه
رضوان: زى ما سمعتوا فرح صخر على اسراء بنت الحاج مسعد الهلالى يوم الخميس الجاى
فاطمه لطمت: ياحزنك يا فاطنه ياحزنك ولادك راح فيها وهيتجوز اخت القتيل هو الى هيدفع التمن
يا حبه عينى وهيتجوز بنت المتكاشفه ديه مرت ولادك هتبقا من عيله الهلالى يااااااااااحزنك يا فاطنه
رضوان: اخرصى يا وليه
فاطمه بغيظ: خسرت اهو
سعاد: معلش يابوى ديه مهما كانت امه
رضوان: وهو انا قولتلها هاقتله ده جواز مش موت
فاطمه: ما ده كيف الموت يابوى
رضوان: خولص الكلام فرح صخر الخميس الجاى كل يجهز وكل التجهيزات تعملوها سامعين
سعاد: سامعين يابوى سامعين
سليم: احم احم على اكديه ياجدى ما تخلى فرحى انا وفرحه مع صخر ويبقا بدل الفرحه فرحتين
سعاد: صوح كلامك يا ولادى وافق يابوى عشان نفرح عنجد
فاطمه: انتوا تفرحوا وانا الطم على حزنى
رضوان: والله انا معنديش مانع واصل يا ولادى بس شوف مراتك الاول
سليم: لا متقلقش ابصوملك بالعشره انها موافقه
سعاد بضحك: ربنا يسعدكم مع بعض يا ولادى
رضوان: خلاص بقا خليتوا حفيتى زى الطماطمايه تعالى اهنى تعالى
فرحه قامت وقعدت جمب جدها ودفنت دماغها فى حضنه
سليم: اغير انا اكديه منك يا جدى
رضوان: تغير منى انا يا وادى ديه حته من روحى حتى ولو اتجوازتها
سليم: وهى اصلا روحى ياجدى
سعاد: ربنا يفراحكم اكتر واكتر يا ولادى واشيل عيالك وعيال صخر قريب انشاء الله
#################################################################################
يوسف دخل لحور لقاء ياسين قاعد وماسك ايديها وهى نايمه مكانها زى الملايكه
يوسف: استغفر الله العظيم يارب
ياسين: خير يا دكتور فى حاجه
يوسف: لا جيت بس اطمن على حور قبل ما امشى
ياسين: اه طبعا اتفضل مشى يوسف ليهم ووقف جمب حور
يوسف بغيظ: ممكن تسيب ايديها عشان اعرف اكشف عليها
ياسين: اه طبعا وساب ايدين اخته
يوسف ميعرفش هو ليه قاله كده برغم انه مسكه لايديها مش هياثر عليه مش عارف ليه اول ما
بيشوفها بيحس بشعور غريب سيطر عليا شعور اول مره يحسه كانها خلاص بقت حيته من قلبى
يوسف: خليك جمبها لانها ممكن فى اى لحظه تحصى ولو حصلها حاجه حاجه لما تصحى يبقا كلمنى على طول
ياسين: اه طبعا يا دكتور هبلغك لو حصل حاجه
يوسف: تمام استاذن انا بقا طلع يوسف من الاوضه واتجه لبيته
ياسين: اه صح عشق قالتلى انى اطمنها على حور لو وصلت لحاجه اوووووف نسيت والله طلع تلفونه ورن عليها بعد ثوانى اتى اليه صوتها
عشق بفرحه: ياسين
ياسين: ازيك يا عشق
عشق: تمام الحمدالله بخير
ياسين: حبيت بس اطمنك على حور الحمدالله لقناها
عشق بفرحه: بجد طب هى فين انا عايزه اشوفها
ياسين: هى فى المستشفى دلوقتى
عشق بخضه: ايه مستشفى ليه مالها
ياسين: متقلقيش متقلقيش هى بخير دلوقتى
عشق: مستشفى ايه هى فيها دلوقتى
ياسين: مستشفى ...........................
عشق: تمام بكره انا هاجالها انا وريتاج باذن الله
ياسين: تمام وانا هكون فى انتظارك
عشق ارتبكت متعرفش ليه ومعرفتش ترد عليه
ياسين صحح جملته بسرعه: فى انتظارك انتى وريتاج
عشق: باذن الله هنكون بكره عندك
ياسين: تمام
عشق: تمام مع السلامه
ياسين: مع السلامه قفل ياسين مع عشق
ياسين: مش عارف ليه لما بكلمك ببقا فرحان ياسين فوق عشق زى اختك عشق وريتاج زى حور انت فاهم
اما عشق فكانت طايره من الفرحه لانها ولاول مره ياسين يكلمها مرتين فى نفس الاسبوع وانها واخيراااااا الحمدالله اطمنت على صاحبتها سعادتها مش قادره توصفها
#############################################################################################
يوسف وصل بيته ودخل ملقاش خديجه فى الصاله مشى الاوضتها لاقاها قاعده ومطلعه كل هدومها وبتحطها فى الشنطه
يوسف: امممممممممم مسافره بكره مش كده
خديجه ببتسامه: ايون مسافره بكره يوسف مشى وقعد جمبها على السرير وحضنها
يوسف: هتوحشينى اوووووى اووووووى يا ديجه مش عارف الشهر ده هيعدى ازاى من غير ما اشوفك
خديجه: جو حبيبى متقلقش انا كل يوم هكلمك يجى 15 مره فى اليوم لحد ما تزهق منى
يوسف: يا عبيطه انا مستحيل ازهق منك مهما حصل
خديجه: ياااااااااه لدرجه ديه انا غاليه عليك
يوسف: على اساس انك مش عارفه
خديجه بضحك: عارفه عارفه بس بحب اسمعها منك هههههههه
يوسف: اه منك ومن لماضك ديه
خديجه: بزمتك تقدر تعيش يوم من غيرى
يوسف: لا طبعا وانا اقدر
خديجه بغرور مصطنع: عشان تعرف قيمتى بس يوسف لسه هيتكلم
خديجه: ملوش لازوم تتكلم انا انسانه بتحب التواضع والحمدالله
يوسف: لا يا شيخه
خديجه: امال
يوسف: طب غورى يابت انا غلطان اصلا انى عبرتك وقام من جمبها فهى قامت وراه
خديجه: ياعم استنى ماشى فين كده ده انا عملالك مكرونه بشمل
يوسف وقف: مكرونه بشمل
خديجه بضحك: اه
يوسف: طب مش تقولى كده من الاول وهيان عليكى تسيبى المكرونه وحدها فى المطبخ كده تزعل لا مش اخلاق مش اخلاق يا ديجه واتجه للمطبخ
خديجه بضحك: مجنون واتجهت وراه على المطبخ
############################################################################################
عمر فى اوضه بيلم هدومه خبط الباب ودخل باباه
احمد: خلاص هتسافر بكره
عمر: ايوه يا بابا
احمد: هتسافر مع الطلاب ولا بعربيتك
عمر: لا بعربيتى وانا هسبكهم اصلا
احمد: تمام يا حبيبى تروح وتيجى بالسلامه
عمر: يارب يا بابا يارب
احمد: عايز حاجه
عمر قرب من باباه: عايز ده وحضنه هتوحشنى اوووووى يا بابا
احمد بابتسامه: انت اكتر يابنى
عمر: ربنا يخليك ليا يا باباه
احمد: ويخليك ليا يابنى اسيبك انا واروح انام
عمر: تمام
احمد: تصبح على خير
عمر: وانت من اهل الخير
طلع احمد من الاوضه ورجع عمر يكمل تجهيز لابسه
##########################################################################################
فى الصعيد فى بيت بسيط جدااا قاعده بنوته بتبكى على اخوها الى راح الباب خبط فالبنت اتخضت قامت البنت وبدات تتقدم للباب بهدوء لحد ما وصلت ليه
البنت بصوت خايف وبيرتجف: مين
عبدالرحمن: انا يا ابنيتى عبدالرحمن الهلالى افتحى
البنت فتحت بسرعه: اتفضل يا حج دخل عبدالرحمن وقعد
عبدالرحمن: تعالى يا اسراء يا ابنيتى اقعدى
قعدت اسراء قدامه
عبدالرحمن: البقاء لله يا ابنيتى
اسراء: حياتك الباقيه يا حج
عبدالرحمن: انا عارف انى المك كبير بس انا جاى عشان افاتحك فى موضوع اكديه
اسراء: خير يا حج موضوع ايه
عبدالرحمن: موضوع جوازك من صخر القناوى
اسراء بصدمه وخوف: جوازى جوازى ومين مين من صخر القناوى
عبدالرحمن: لازم يا ابنيتى تتجوز حد من عيله القناوى عشان الامور تهدى وترجع زى الاول
اسراء: بس يا حج انا مقدرش اتجوز صخر واصل
عبدالرحمن: ليه يا ابنيتى صخر ده زين الرجال
اسراء بخوف: بس بس انا بخاف منيه صخر ده بيقولوا قاسى قووووى قووووووى يا حج انا مقدرش ابقا مراته ده انا بخاف وبترعب وببقا معرفش اتلمى على جتتى لما بسمع اسمه فى يوم وليله اكديه ابقا مراته لا يا حج مقدرش شوف حل تانى وانا موافقه عليه
عبدالرحمن: لو فيه كنت عملته يابنيتى وانتى لو متجوزنيش صخر القيامه هتقوم اهنى تانى يا ابنيتى وبعدين
صخر مش زى ما انتى مفكره وبتقولى صخر ده زين الرجال وهيقدر يصونك ويحفظك من كل حاجه
اسراء: بس انا خايفه يا حج
عبدالرحمن: لازم تخافى انتى داخله على حياه جديده بس متقلقيش كل ده هيروح مع الوقت
اسراء بقله حيله: خلاص يا حج الى انت تشوفه
عبدالرحمن: خلاص يبقا فرحك يوم الخميس الجاى
اسراء: ايه الخميس الجاى ليه اكديه بدرى خااااالص يا حج
عبدالرحمن: احنا لو اخرنا منعرفش ايه ممكن الى يوحصل احنا لازم نخلص الموضوع ده فى اقرب وقت كان يا ابنيتى
اسراء: تمام يا حج
عبدالرحمن: عارف انك خايفع دلوقتى بس متقلقيش انا هفضل فى ظهرك على طول يا ابنيتى وانا متوكد ان صخر هيحطك فى عينيه
اسراء: يارب يا حج يكون كلامك صوح
عبدالرحمن: صوح يا ابنيتى صوح متقلقيش وقام من مكانه استاذن انا بقا
اسراء: اذنك معاك يا حج
عبدالرحمن: تصبحى على خير يا ابنيتى
اسراء: وانت من اهل الخير يا حج طلع عبدالرحمن ودخلت اسراء تنام بس ازاى يجيلها النوم بعد الى سمعته
ازاى هتبقا مراته ده اخر واحد كان ممكن يكون جوزها قعدت تفكر فى حياتها معاه هتكون ازاى وكيف بس مقدرتش تتصور بس الى عارفه ومتوكده منيه انى حياتى معاه مش هتبقا سهله واصل واصل يا اسراء
###################################################################################################
طلع الصبح على ابطالنا يوم جديد مليان امل ونشاط يوسف صحى على صوت اخته
خديجه: يوسف اصحى اصحى هنتاخر مش وعدنى انك هتوصلنى الجامعه يوسف فوق بقا
يوسف: خلاص خلاص فوقت اهو بطلى زن قام وعدل نفسه
يوسف: هى الساعه كام
خديجه: 7 وقوم بقا نلحق
يوسف قام وبيتجه للحمام: خلاص هجهز اهو طلعت خديجه وبعد دقايق طلع يوسف ولقاء السفره جاهزه
يوسف: وااااااااااو مزاجك عالى النهارده يا جميل
خديجه باسته من خده: طبعا عشان اخيراااااا اخويا وافق امشى الرحله
يوسف: طب بطلى لماضه وتعالى نفطر
خديجه: يالا تعال قعدوا وفطروا وبعدها نزلوا وركبوا العربيه وانطلقوا لجامعه خديجه وصلوا ووقف يوسف بالعربيه قدام الجامعه
يوسف: هتوحشينى اوووووووى يا مجنونه
خديجه: مش اكتر منى ودعوا بعض ونزلت خديجه ويوسف انطلق للمستشفى خديجه ركبت الاتوبيس بتاع الرحله بس صاحبتها الى مفروض
تقعد جمبها مجاتش الرحله طلعت روايه وبدات تقراء وفى نص الطريق الاتوبيس وقف فاجه وبعد دقايق الباب اتفتح ودخل منه شاب
الشاب: فيك الخير ياعم عبدو عربيتى عطلت ومكنتش هعرف امشى ازاى
عم عبدو: ده كله من خيرك يا باش مهندس عمر
عمر: الخير فيك يا راجل يا طيب
انطلق الاتوبيس وعمر بيدور على مكان فاضى عشان يقعد فيه بس اغلبهم كبليز مع بعض اتقدم من بنت كان المكان إلى جنبها فاضى
عمر: لو سمحتى يا انسه
البنت: افندم حضرتك
عمر: فى مانع لو قعد جمبك
البنت: لا طبعا اتفضل قعد عمر
عمر: بالمناسبه انا عمر
البنت بابتسامه: وانا خديجه بس مش عارفه ليه حاسه انى شوفتك قبل كده اه ده انت نفس الشاب الى قابلته فى المستشفى
عمر: اه هو انتى اسف بجد على الى حصل
خديجه: لا عادى مفيش مشكله بس انت مش طالب معانا لانى اول مره اشوفك
عمر بضحك: فعلا انا مش طالب معاكوا انا ياستى عمر احمد الالفى ابويا صاحب الشركه الى منظمه الرحله ديه
خديجه: طب ما تقول واسطه ياعم
عمر بضحك: هههههههههه واسطه هههههههه
خديجه: سورى لو ضايقتك
عمر: لا عادى مفيش مضايقه ولا حاجه وبعدين كويس انى لقيت حد اتكلم معاه انتى مش شايفه الاتوبيس كله كبيلز
خديجه: فعلا ربنا يجمعهم مع بعض يارب
عمر: يارب سكت شويه وبعدها اتكلم
عمر: قسم ايه انتى بقا على كده
خديجه: قسم امراض القلب
عمر: اممممممم قسم صعب وحساس
خديجه: جداااااااا ده انا لحد ما اتخرج هكون اتحولت لهيكل عظمى والله
عمر: ههههههه لا متخافيش مش هتبقى لوحدك الدفعه كلها هتبقا معاكى
خديجه بضحك: ههههههه لا فيك الخير طمنتينى
عمر: اسف لو كنت بزعجك بكلامى ده
خديجه: لا عادى وبعدين الطريق طويل واهو بنسلى وقتنا واكيد هنتقابل هناك كتير احنا فى نفس الرحله
عمر: اكيد واتمنى اننا نكون اصدقاء ومد ايديه
خديجه: ده الشرف ليا يا استاذ عمر ومدت ايديها هى كمان وصافحوا بعض
عمر: ما دام هنبقا اصحاب بلاش استاذ ديه وخلينا نرفع التكلفه
خديجه: تمام مفيش مشاكل يا عمر
عمر لمح الروايه الى فى ايديها: اممممممممم شكلك بتحبى قرايه الروايات خاصه الروايات الرومانسيه
خديجه: جداااااااا فوق ما تتصور القرائه ديه عالمى الى بهرب فيه ديما
عمر: (لن ينساها) اسم جميل وشكل الروايه كمان كده
خديجه: انت عارف ان اسم البطل على اسمك
عمر بضحك: هههههههههه بجد ومين بقا تعيسه الحظ الى هتحبنى
خديجه: بص هو انت لحد ما قريت مع زهره معرفش بقا ازاى كنت هتحول على حنين ولا لا
عمر بضحك: هههههههههه احول لا شكلى فعلا هحول على حنين
خديجه: يمكن لما اخلص الروايه ابقا اقولك
عمر: وانا هستنا ياستى اسيبك بقا تكملى قرايه الروايه
خديجه: عشان اقولك
عمر بابتسامه: اينعم عشان تقوليلى
خديجه: تمام هكملها ورجعت تكمل قرايه الروايه هى نوعا ما ارتاحت لعمر
عمر حط الهاندى فرى وبداء يسمع اغانى وسرح فى ملامحها قد ايه هى بريئه ونوعا ما ارتاح ليها
########################################################################################
حور فتحت عنيها لقت ياسين جمبها اطمنت وابتسمت ليه
ياسين: صباح الخير يا نوارتى
حور: صباح النور
ياسين: قالولى انك تعبتى امبارح
حور: شويه
ياسين: وعشان الشويه دول انا عاملك مفاجه
حور بفرحه: مفاجه ايه هى
ياسين: مش هتبقا مفاجه لو قولتلك
حور: خلاص هستنى ياعم واشوفها بنفسى الباب خبط ودخل يوسف
يوسف ببتسامه: عامله ايه دلوقتى يا حور
حور ببتسامه: احسن الحمدالله وبصت لياسين
حور: طول ما ياسين جمبى هكون احسن
ياسين ابتسم ليها ومسك ايديها وباسها
يوسف بغيظ: اجابلكم اتنين لمون
حور: بتقول حاجه يا دكتور
يوسف بغيظ: بقول ربنا يخليكوا لبعض على العموم النهارده فرى مفيش جلاسات بكره باذن الله هنكمل علاجنا
ياسين: تمام يا دكتور
حور: ياسين
ياسين: روح ياسين
يوسف: صبرنى يااااارب
حور: امال فين جدى وصخر
ياسين بص ليوسف فيوسف طمنه انه يقولها عادى
ياسين: فى شويه مشاكل عندهم فى البلد فرجعوا عشان يحلوها
حور: هيرجعوا تانى مش كده
ياسين: باذن الله
حور: مش ناوى تقولى المفاجه برضه
يوسف: مفاجه ايه
حور بفرحه: ياسين عملى مفاجه وانا متشوقه ليها
يوسف بص لياسين بقلق فياسين شاوله انه يهدى لان المفاجه هتفرحها اكتر واكتر
##############################################################################################
قدام باب المستشفى عشق وريتاج بيجروا عشان يشوفوا صاحبتهم
ريتاج: انا مش مصدقه يا عشق اخيرااا لقناها
عشق: الحمدالله الحمدالله وهما بيجروا ريتاج من غير قصد خبطت فى دكتور
الدكتور: حاسبى يا انسه
ريتاج وهى بتكمل طريقها ومهتمتش بيه: والله ما هى نقصاك ولا انا فايقه ليك
الدكتور: انسانه متهوره وطايشه وكمل طريقه
عشق وريتاج ووصلوا للاوضه الى فيها حور
عشق: اهى اهى اهى الاوضه يا ريتاج
ريتاج: يعنى حور جوه الاوضه ديه
عشق بفرحه: اه
ريتاج فتحت الباب بقوه ودخلت ووراها عشق وقفوا مكانهم اول ما شافوا صاحبتهم
حور اول ما شافتهم كانت طايره من الفرحه بصت لاخوها بفرحه فهو ابتسملها جريوا البنات
لحور وحضنوها بعد ما ياسين قام ووقف جمب يوسف الى كان بيتابع الموقف فى هدوء تام
عشق بدموع: حور حور انتى بخير احمدك واشكرك يارب احمدك واشكرك يارب الحمدالله الحمدالله
حور ببكاء: وحشتونى وحشتونى اوووووووى يا بنات بعدوا البنات عن حضنها
ريتاج: بقا كده يا جزمه تختفى المده كلها وايه الى جابك هنا
حور بحزن: القدر هو الى جابنى هنا
هنا قرب منهم ياسين ووقف جمب اخته: هى موحشتكمش ولا ايه يا بنات حاولوا تخففوا عنها
البنات فهموا انهم مفروض ميسالوش اى حاجه عن الى حصل وان ياسين هيقولهم كل حاجه بس بعد ما يطلعوا
عشق طبعا فرحتها كانت فرحتين فرحه بشوف صاحبتها وفرحه بشوفها لحب حياتها حب ايه لحياتها كلها وعمرها وروحها وكيانها
ريتاج: معاك حق وبصت لصاحبتها اهم حاجه انك بخير
يوسف: طب نستاذن احنا بقا ونسيبكم على راحتكم يا بنات
عشق مندفعه: ليه ليه تطلعوا خليكوا
يوسف باستغراب: افندم حضرتك
ريتاج لحقت الموقف بسرعه قبل ما صاحبتها تعق الدنيا كلها
ريتاج: قصدها ان مفيش مشاكل لو قعدوا
يوسف: اه فهمت بس انا اصلا عندى شغل
ياسين: وانا هطلع اجيب حاجه
يوسف: تمام يالا بينا عن اذنكم طلعوا الشباب وعشق فضلت باصه للباب وعلى ثغرها ابتسامه بلهاء
ضربتها ريتاج ضربه خفيفه فوقتها فبصت ليها عشق لقتها شويه تانى هتقوم تاكلها فبصت لحور واتكلمت بسرعه
عشق: وحشتينى وحشتينى اوووووى اووووووووى يا حور
حور: انتوا اكتر يا بنات احكولى ايه الى حصل وازاى عرفتوا انى هنا
ريتاج اتربعت هى وعشق: ده حصل حاجات كتير
حور: وادينى قاعدين ياستى ارغى بقا
ريتاج: من العين ديه قبل العين ديه
قعدوا البنات يتكلموا ويضحكوا ويهزروا وقدروا يطلعوا حور من الى هى فيه ويخلوها تضحك من كل قلبها
