رواية عشق الرحيل الفصل الثالث 3 بقلم عائشة احمد
سامر بغضب: رنيم
رحيل اخدت التليفون: انا روحت لاهل بابا
سامر بغضب: نعم
رحيل : متقلقش يا سامر انا معملتش حاجه كل اللى عملته انى عرفتهم ان بابى مات
سامر: لى يا رحيل اكيد عملوا فيكى حاجه حد زعلك
رحيل افتكرت جدتها وهى بتحضنها ودموعها فى عنيها : لا يا سامر محدش كلمنى المهم هتنزلوا امته
سامر: بكرة خلصت كل حاجه ونازلين
رحيل : تمام
###############$
صباح يوم جديد
فيلا المنشاوى الكل قاعد عالفطار
عمران : عملت اى يا معاذ
معاذ: كل حاجه تمام وزى ما انت عايز
زهرة: انتوا بتتكلموا عن اى
عمران : مفيش وقام من مكانه معاذ تعال معايا وانتو وشاور على الكل اجهزوا عشان قريب ولاد سالم هيكونوا وسطينا
زهرة بفرحه: بجد بتتكلم بجد
عمران : ربنا يسهل سلام
وخرج هو ومعاذ
عمران : عملت اى
معاذ : هى قاعدة هى وصحبتها فى فندق وعينت حرس
عمران : وصحبيتها
معاذ : متقلقلش عرفت انها متربيه معاهم كان باباها صاحب عمى ومات فى حادثه وعمى اللى مربيها
عمران : والباقى
معاذ : كلمت صديق ليا عرفت انهم هينزلوا مصر انهاردة وحضر حرس هيستناهم فالمطار
عمران : تمام اى تطورات عرفنى
معاذ: حاضر
#######################
فى امريكا
شمس : انا خائفه سامر
سامر ببسمه : لا تخافى كل شئ سيكون على ما يرام
سندس: انا جاهزة
سامر بصوت عالى؛ نورين
نورين من الداخل : اتيه
سامر : هيا بنا لا اريد التاخر حتى لانفوت الطائرة
نورين ؛ حسنا اتيت هيا بنا
:::::::::::::::::::::::::::::::::::
الفندق
رخيل بفرحه : حمدالله عالسلامه
سامر ببسمه الله يسلمك
رنيم بفرحه : وحشتونى اوى
سندس بغمزة : احنا ولا
رنيم بغيظ : سندس
نورين؛ لا تحرجيها اكثر
سندس : حسنا
رحيل تذهب لامها : ماذا بكى امى
شمس بخوف: خائفه رحيل
رحيل: من ماذا امى
شمس : من كل شئ اهل ابيكى اعلم انهم لن يتقبلوننا
رحيل بشرود: سياتقبلوننا امى سيتقبلوننا
شمس: ماذا تقولين
رحيل : لا شئ لا شئ
###############################
فالشركه
معاذ: وصلوا وراحوا عالفندق والحرس مراقبهم
عمران : تمام
معاذ: هتعمل اى
عمران : مش انا
معاذ: امال مين
عمران : انت
معاذ بغضب: مستحيل
عمران : انت عارف انك ليك معزة فى قلبى كبيرة عشان كدا معرفك كل حاجه عنى ومحدش هيقوم بالمهمه دى غيرك
معاذ بغيظ: والمطلوب
عمران : هتطلب منهم يجوا القصر يعيشوا معانا
معاذ : بس
عمران ؛ من غير بس وانهاردة قبل بكرة لازم يكونوا قدام عنينا لحد ما نشوف اى اللى هيحصل
############################
فى احد الاماكن فى امريكا
ويليام : ماذ تقول يجب ان نعثر عليه
ديفيد: لقد بحثت فى كل مكان فى منزلهم بعدما غادروا لم اجد شئ
ويليام : تحدث مع احد فى مصر واخبرة ان يضعهم تحت عينيه جميعا وتحدث بشرود خاصه الفتاه التى تدعى رحيل
ديفيد : تحت امرك سيدى
ويليام : اين ذهب اللعنه عليك سالم اللعنه عليك ستدمرنا جميعا
##############################
فى المساء
الفندق
حكت ليهم رحيل مقابلتها مع اهل ابوها
سندس ببسمه: انا نفسى اشفهم اوى
شمس : لما سندس لما تريدين الستى خائفه
ردسندس: لا اريد الشعور بدفأ العائله اريد ان احظى بحضن جدتى اريد العيش مع عائلتى امى لقد مللنا من الخوف معظم حياتنا كنا خائفين معهم سنودع الخوف
شمس : لا ادرى
رحيل : كفايه كدا اولا احنا بقينا بمصر بلدنا اول شئ لازم نتكلم لغتهم اعتقد كلنا بنعرف نتكلم مصرى ثانيا مفيش خوف لان
جرس الباب رن
رنيم : غريبه
نورين : انتو مستنيين حد
رنيم : حد اى احنا يادوب بقالنا يومين ومشفناش برة زى اى هنعرف مين
سامر : خلاص خلاص انا هفتح تلاقيهم خدمه الغرف
سامر راح يفتح الباب
سامر باستغراب : مين
معاذ: بجمود انا معاذ المنشاوى
سامر ببسمه : اتفضل
رحيل : مين يا سا..انت
سندس : انتى تعرفيه
معاذ: انا معاذ المنشاوى ابن عمكوا
شمس بتوتر: تفضل
معاذ : انا مش جى عشان اقعد انا جى انفذ اوامر جدى
سامر باستغراب: اوامر
معاذ: جدى طلب منى ارجعكم القصر يعنى تعيشوا معانا
سامر: بس
شمس قاطعتهم ؛ موافقين سنذهب معك
سندس: لكن
شمس: لا اريد نقاش
سامر ينظر حوله ويستعجب من سكوت رحيل : اول مرة تكونى ساكته
معاذ بص عليها
رحيل : معنديش مانع نعيش معاهم
نورين : رحيل انتى كويسه
رحيل : وهى باصع على معاذ اه كويسه عن اذنكوا
معاذ: تمام بكرة هبعت اسواق يجيبكوا ويجيب حاجتكوا كلها
سامر : ممكن اكلمك ع انفراد
معاذ ببسمه : متخفش محدش هيقرب او هيضايقوا بكلمه انتو هتكونوا فى حمى عمران المنشاوى
سامر ببسمه : شكرا
معاذ: سلام
نزل ولقى رحيل قاعدة فالاستقبال
وقف وراها
معاذ: مكنتش متوقع انك هتوافقى
رحيل من غير ما تبص : محدش عارف الخير فين
وانا عايزة اخواتى يكونوا وسط اهلهم
معاذ: وانتى
رحيل وقفت وبصتله : انا لا يهمنى وجود الاشخاص كل ما اريدة ان يكون اهلى واخوتى بخير سلام
وسابته وطلعت
معاذ بغرابه : وراكى اى يا رخيل هدوئك خايف ليكون الهدوء الذى يسبق العاصفه
تلفونه رن
معاذ: ايوة يا جدى
الجد:......
معاذ: بكرة هيكونوا فالبيت
الجد:........
معاذ: سلام
"""""""""********************
صباح يوم جديد
زهرة بفرحه : جهزتوا كل حاجه يا لميس
لميس: اه يا ماما
سامر بفرحه : هيجوا امته
لميس : فالطريق
زهرة : ريما نادى الكل عشان نستقبلهم
ريما : حاصر يا تيتا
بعد شويه
ريما : جم يا تيتا
زهرة بفرحه طلعت تجرى تفتحلهم الباب والدموع فى عنيها واول ما فتحت الباب كان سامر فى وشها من غير كلام شددته لحضنها
زهرة بدموع : ابنى حبيبى
سامر مش عارف يعمل اى بص حواليه لقى الجميع عيونه مدمعه حس ان وسط اهله فعلا حاسس بحب كبير جوة حضنها شامم ريحت ابوة فيها حضنها جامد
وبعد شويه بعد ومسح دموعها
سامر : ازيك يا تيتا
زهرة بدموع : بخير يا نن تيتا
سندس: احم انا كمان عايزة حضن زيه
نورين : وانا كمان
زهرة بفرحه ودموع ؛ دا انا احضنكوا بعيونى
مروان ببسمه : طب ادخلوا يا جماعه مش عالباب كدا
دخلوا ورحيل وامها واقفين برة رحيل مسكت ايدامها وابتسمت : يلا
شمس : بتوتر: يلا
الكل متجمع والكل بيسلم عليهم ورحيل واقفه مع امها بعيد هى عارفه ان امها خايفه منهم وخايفه حد يزعلها
فلاش بااااك
سالم : رحيل امك يا رحيل جدك كارها خلى بالك منها اوعى حد يزعلها حتى لو بكلمه هى روحى ولو زعلت اعرفى ان روحى هتزعل مرات عمك ابعديها عن امك اوعى تأذى امك
باااااااااك
الكل سكت وباصوا فوق
سندس ونورين وسامر بصوا مكان ما هما باصين شافوا راجل عجوز بس جامد زى الصخرة رغم تجاعيد وشه
رحيل عرفت ان جدها اللى نازل ومبصتش عليه اما شمس فخافت اكتر لما لقت الرعب فى عيونهم منه ومسكت رحيل
معاذ باصص على رحيل وشايفها واقفه ومش بتتحرك ولحظه وعنيها جت فى عنيه بيحاول يعرف اى اللى فى عنيها وهى باصه ليه
رحيل فى نفسها : انا ببصله لى نزلى عينك يارحيل
قلبها : استنى انتى بتاخدى قوة منه صدقينى
العقل : انا قويه لوحدى اللى كنت باخد منه قوتى مات
فاقت على صوت جدها
عمران : اهلا بيكوا وسطينا
سامر نورين وسندس واقفين وراه وماسكين فيه خايفين
عمران : متخافوش منى انتوا ولاد ابنى وليكوا حق تقعدوا هنا معانا عشان كدا هتقعدوا
زهرة حاولت تلطف الجو: قصده يعنى وسط اهلكوا وكدا هنعوضكوا
رحيل بصت على اخواتها البنات وهزت راسها كانها بتقلهم متخفوش
مروان ومعاذ ويحى باصين على البنات وباصوا على رحيل واتفاجوا لما بعدوا عن سامر وسابوا قميصه بعد ما شاورت ليهم
مروان : معقول
يحيى من غير ما ينزل عنيه من عليهم : بيستمدوا منها القوة
معاذ باصص على رحيل
عمران لف حواليهم ولقى شمس ورحيل بعيد بدأ يمشى ناحيتهم الكل اترعب
اول ما قرب منهم رحيل وقفت قدام شمس ووقفت بتحدى وعيون كالصقر كانها مستعدة لحرب
عمران ابتسم بسمه بسيطه : متخفيش يا بنت سالم
رحيل : مين قالك انى خايفه
الكل خايف من تحديها لجدها
زهرة لسه هتتكلم عمران سكتها بايديه وعنيه على رحيل
عمران : امال اى وقفتى ليه فى وشى
رحيل ببسمه : عشان اعرفك ان امى انا دايما هكون فى وش اى حد ممكن يفكر يقرب منها وبصت على نورهان ورجعت بصت على عمران وانا مبخفش من اى حاجه
عمران اعجب بثقتها بنفسها ابتسم : ماشى يا بنت سالم عالعموم يا مدام متخفيش محدش هيقدر ياذيكى بكلمه واحدة وبص للكل والكلام دة للكل ورجع بص عليها واهلا بيكى فى علتنا
زهرة راحت عندها وقربت منها وبصت على رحيل: هتفهمنى
رحيل: اه
زهرة ببسمه : انتى مرات الغالى انتى واولادك فى عيونه
شمس بدموع : ينفع احضنك
زهرة حضنتها والاتنين دموعهم نازله كل واحدة افتكرت الشخص اللى كان رابطهم اللى هو سالم
عمران : الغدا جهز ولا لسه
سامر : ايوة يا بابا اتفضلوا عالغدا
عالغدا
نورهان : ودى مين اللى معاكوا دى وشاورت على رنيم
رنيم اتوترت وشرقت وبدات تكح
سندس: بنت صاحب بابا اتربت معانا لماومكملتش
رنيم بدموع عرفت ان سندس سكتت عشان متوجعهاش فكملت هى : لما اهلى ماتوا بابا سالم هو اللى ربانى
رحيل : وخطيبت سامر
زهرة ببسمه : انتى كمان اعتبرى نفسك حفيدتى
نورهان بغيظ : هى جت عليكى
حامد : نورهان
عمران : طبعا كان ليكوا حياتكوافى امريكا بس هنا الحياه تختلف عن امريكا مروان
مروان كح : نعم
البنات ضحكوا
عمران : بنات عمك هات ورق كليتهم وانقلوا هنا شفهم فى كليه اى
مروان : حاضر
روان : سندس: هتكون معايا لانها طب مش كدا
سندس ببسمه : اه انتى كمان طب
نورين : وانا كليه تجارة
مروان : وانتى كمان هتكونى مع نسرين
نورين بصت على نسرين : انتى فى كليه تجارة
نسرين بقرف : اه
ريما : انا بقه زى رحيل محاميه
رحيل ابتسمتلها ومتكلمتش
عمران : معاذ انت وسامر هضموا الشركتين مع بعض
لو مش حابب كدا اللى يريحك
سامر: لا معنديش مانع
معاذ تمام بالليل هنقعد.سوا ونشوف هنعمل اى
عمران بص على رحيل : وانتى يا بنت سالم
رحيل : انا مليش سكه معاكوا
نادين بغيظ : يعنى اى وازاى امريكا وبتتكلمى كدا
رحيل باصتلها : اعتبرينى متربيه فى حوارى مصر
نادين : بتتكلمى كدا لى شايف يا جدو
عمران بغضب : بس انا مسمحش طول ما انا موجود حتى يتخانق مع حد
نادين: اسفه يا جدوا
والكل بص على رحيل وشمس بتضغط على رحيل
رحيل بنفاذ صبر : عايزين اى منى المكام اللى عايزينى فيه حطونى فيه
معاذ بغيظ: بس مش دة المطلوب حاليا
رحيل عرفت هما مستنيين اى منها بصت على معاذ بتحدى : مبعتذرش من حد
معاذ بغضب قام من مكانه : انتى اتجننتى
عمران مسك ايدة وسكته
سامر : رحيل
رحيل : انا خلصت اكل عن اذنكوا
شمس بتوتر: انا اسف هى مش تقصد انا هخليها ترجع تعتذر
عمران وقفها بايدة: سبيها
معاذ بغيظ: عن اذنكوا
$###########$$$$$$###$$$$$$$
رحيل مشت ودخلت المطبخ : مساء الخير
سميرة : اتفضلى يا هانم
رحيل : انا اسمى رحيل مش هانم وبعدين يا حاجه انا قد بنتك حتى يقول لبنته كدا
سميرة ببسمه : تسلمى يا بنتى
رحيل : تمام عايزة اطلع اوضتى ممكن حد يوريهالى
نسمه بفرحه: تعالى انا هطلعك
رحيل : اسمك اى
نسمه : نسمه يا هانم
رحيل : هانم برضوا انا قلت رحيل سهل هو مش وحش على فكرة
نسمه: دا انتى قمرايه والله
طلعت اوضتها ودخلت وقفلت على نفسها ووقفت فالشباك ودموعها بدات تنزل
رحيل اخدت التليفون: انا روحت لاهل بابا
سامر بغضب: نعم
رحيل : متقلقش يا سامر انا معملتش حاجه كل اللى عملته انى عرفتهم ان بابى مات
سامر: لى يا رحيل اكيد عملوا فيكى حاجه حد زعلك
رحيل افتكرت جدتها وهى بتحضنها ودموعها فى عنيها : لا يا سامر محدش كلمنى المهم هتنزلوا امته
سامر: بكرة خلصت كل حاجه ونازلين
رحيل : تمام
###############$
صباح يوم جديد
فيلا المنشاوى الكل قاعد عالفطار
عمران : عملت اى يا معاذ
معاذ: كل حاجه تمام وزى ما انت عايز
زهرة: انتوا بتتكلموا عن اى
عمران : مفيش وقام من مكانه معاذ تعال معايا وانتو وشاور على الكل اجهزوا عشان قريب ولاد سالم هيكونوا وسطينا
زهرة بفرحه: بجد بتتكلم بجد
عمران : ربنا يسهل سلام
وخرج هو ومعاذ
عمران : عملت اى
معاذ : هى قاعدة هى وصحبتها فى فندق وعينت حرس
عمران : وصحبيتها
معاذ : متقلقلش عرفت انها متربيه معاهم كان باباها صاحب عمى ومات فى حادثه وعمى اللى مربيها
عمران : والباقى
معاذ : كلمت صديق ليا عرفت انهم هينزلوا مصر انهاردة وحضر حرس هيستناهم فالمطار
عمران : تمام اى تطورات عرفنى
معاذ: حاضر
#######################
فى امريكا
شمس : انا خائفه سامر
سامر ببسمه : لا تخافى كل شئ سيكون على ما يرام
سندس: انا جاهزة
سامر بصوت عالى؛ نورين
نورين من الداخل : اتيه
سامر : هيا بنا لا اريد التاخر حتى لانفوت الطائرة
نورين ؛ حسنا اتيت هيا بنا
:::::::::::::::::::::::::::::::::::
الفندق
رخيل بفرحه : حمدالله عالسلامه
سامر ببسمه الله يسلمك
رنيم بفرحه : وحشتونى اوى
سندس بغمزة : احنا ولا
رنيم بغيظ : سندس
نورين؛ لا تحرجيها اكثر
سندس : حسنا
رحيل تذهب لامها : ماذا بكى امى
شمس بخوف: خائفه رحيل
رحيل: من ماذا امى
شمس : من كل شئ اهل ابيكى اعلم انهم لن يتقبلوننا
رحيل بشرود: سياتقبلوننا امى سيتقبلوننا
شمس: ماذا تقولين
رحيل : لا شئ لا شئ
###############################
فالشركه
معاذ: وصلوا وراحوا عالفندق والحرس مراقبهم
عمران : تمام
معاذ: هتعمل اى
عمران : مش انا
معاذ: امال مين
عمران : انت
معاذ بغضب: مستحيل
عمران : انت عارف انك ليك معزة فى قلبى كبيرة عشان كدا معرفك كل حاجه عنى ومحدش هيقوم بالمهمه دى غيرك
معاذ بغيظ: والمطلوب
عمران : هتطلب منهم يجوا القصر يعيشوا معانا
معاذ : بس
عمران ؛ من غير بس وانهاردة قبل بكرة لازم يكونوا قدام عنينا لحد ما نشوف اى اللى هيحصل
############################
فى احد الاماكن فى امريكا
ويليام : ماذ تقول يجب ان نعثر عليه
ديفيد: لقد بحثت فى كل مكان فى منزلهم بعدما غادروا لم اجد شئ
ويليام : تحدث مع احد فى مصر واخبرة ان يضعهم تحت عينيه جميعا وتحدث بشرود خاصه الفتاه التى تدعى رحيل
ديفيد : تحت امرك سيدى
ويليام : اين ذهب اللعنه عليك سالم اللعنه عليك ستدمرنا جميعا
##############################
فى المساء
الفندق
حكت ليهم رحيل مقابلتها مع اهل ابوها
سندس ببسمه: انا نفسى اشفهم اوى
شمس : لما سندس لما تريدين الستى خائفه
ردسندس: لا اريد الشعور بدفأ العائله اريد ان احظى بحضن جدتى اريد العيش مع عائلتى امى لقد مللنا من الخوف معظم حياتنا كنا خائفين معهم سنودع الخوف
شمس : لا ادرى
رحيل : كفايه كدا اولا احنا بقينا بمصر بلدنا اول شئ لازم نتكلم لغتهم اعتقد كلنا بنعرف نتكلم مصرى ثانيا مفيش خوف لان
جرس الباب رن
رنيم : غريبه
نورين : انتو مستنيين حد
رنيم : حد اى احنا يادوب بقالنا يومين ومشفناش برة زى اى هنعرف مين
سامر : خلاص خلاص انا هفتح تلاقيهم خدمه الغرف
سامر راح يفتح الباب
سامر باستغراب : مين
معاذ: بجمود انا معاذ المنشاوى
سامر ببسمه : اتفضل
رحيل : مين يا سا..انت
سندس : انتى تعرفيه
معاذ: انا معاذ المنشاوى ابن عمكوا
شمس بتوتر: تفضل
معاذ : انا مش جى عشان اقعد انا جى انفذ اوامر جدى
سامر باستغراب: اوامر
معاذ: جدى طلب منى ارجعكم القصر يعنى تعيشوا معانا
سامر: بس
شمس قاطعتهم ؛ موافقين سنذهب معك
سندس: لكن
شمس: لا اريد نقاش
سامر ينظر حوله ويستعجب من سكوت رحيل : اول مرة تكونى ساكته
معاذ بص عليها
رحيل : معنديش مانع نعيش معاهم
نورين : رحيل انتى كويسه
رحيل : وهى باصع على معاذ اه كويسه عن اذنكوا
معاذ: تمام بكرة هبعت اسواق يجيبكوا ويجيب حاجتكوا كلها
سامر : ممكن اكلمك ع انفراد
معاذ ببسمه : متخفش محدش هيقرب او هيضايقوا بكلمه انتو هتكونوا فى حمى عمران المنشاوى
سامر ببسمه : شكرا
معاذ: سلام
نزل ولقى رحيل قاعدة فالاستقبال
وقف وراها
معاذ: مكنتش متوقع انك هتوافقى
رحيل من غير ما تبص : محدش عارف الخير فين
وانا عايزة اخواتى يكونوا وسط اهلهم
معاذ: وانتى
رحيل وقفت وبصتله : انا لا يهمنى وجود الاشخاص كل ما اريدة ان يكون اهلى واخوتى بخير سلام
وسابته وطلعت
معاذ بغرابه : وراكى اى يا رخيل هدوئك خايف ليكون الهدوء الذى يسبق العاصفه
تلفونه رن
معاذ: ايوة يا جدى
الجد:......
معاذ: بكرة هيكونوا فالبيت
الجد:........
معاذ: سلام
"""""""""********************
صباح يوم جديد
زهرة بفرحه : جهزتوا كل حاجه يا لميس
لميس: اه يا ماما
سامر بفرحه : هيجوا امته
لميس : فالطريق
زهرة : ريما نادى الكل عشان نستقبلهم
ريما : حاصر يا تيتا
بعد شويه
ريما : جم يا تيتا
زهرة بفرحه طلعت تجرى تفتحلهم الباب والدموع فى عنيها واول ما فتحت الباب كان سامر فى وشها من غير كلام شددته لحضنها
زهرة بدموع : ابنى حبيبى
سامر مش عارف يعمل اى بص حواليه لقى الجميع عيونه مدمعه حس ان وسط اهله فعلا حاسس بحب كبير جوة حضنها شامم ريحت ابوة فيها حضنها جامد
وبعد شويه بعد ومسح دموعها
سامر : ازيك يا تيتا
زهرة بدموع : بخير يا نن تيتا
سندس: احم انا كمان عايزة حضن زيه
نورين : وانا كمان
زهرة بفرحه ودموع ؛ دا انا احضنكوا بعيونى
مروان ببسمه : طب ادخلوا يا جماعه مش عالباب كدا
دخلوا ورحيل وامها واقفين برة رحيل مسكت ايدامها وابتسمت : يلا
شمس : بتوتر: يلا
الكل متجمع والكل بيسلم عليهم ورحيل واقفه مع امها بعيد هى عارفه ان امها خايفه منهم وخايفه حد يزعلها
فلاش بااااك
سالم : رحيل امك يا رحيل جدك كارها خلى بالك منها اوعى حد يزعلها حتى لو بكلمه هى روحى ولو زعلت اعرفى ان روحى هتزعل مرات عمك ابعديها عن امك اوعى تأذى امك
باااااااااك
الكل سكت وباصوا فوق
سندس ونورين وسامر بصوا مكان ما هما باصين شافوا راجل عجوز بس جامد زى الصخرة رغم تجاعيد وشه
رحيل عرفت ان جدها اللى نازل ومبصتش عليه اما شمس فخافت اكتر لما لقت الرعب فى عيونهم منه ومسكت رحيل
معاذ باصص على رحيل وشايفها واقفه ومش بتتحرك ولحظه وعنيها جت فى عنيه بيحاول يعرف اى اللى فى عنيها وهى باصه ليه
رحيل فى نفسها : انا ببصله لى نزلى عينك يارحيل
قلبها : استنى انتى بتاخدى قوة منه صدقينى
العقل : انا قويه لوحدى اللى كنت باخد منه قوتى مات
فاقت على صوت جدها
عمران : اهلا بيكوا وسطينا
سامر نورين وسندس واقفين وراه وماسكين فيه خايفين
عمران : متخافوش منى انتوا ولاد ابنى وليكوا حق تقعدوا هنا معانا عشان كدا هتقعدوا
زهرة حاولت تلطف الجو: قصده يعنى وسط اهلكوا وكدا هنعوضكوا
رحيل بصت على اخواتها البنات وهزت راسها كانها بتقلهم متخفوش
مروان ومعاذ ويحى باصين على البنات وباصوا على رحيل واتفاجوا لما بعدوا عن سامر وسابوا قميصه بعد ما شاورت ليهم
مروان : معقول
يحيى من غير ما ينزل عنيه من عليهم : بيستمدوا منها القوة
معاذ باصص على رحيل
عمران لف حواليهم ولقى شمس ورحيل بعيد بدأ يمشى ناحيتهم الكل اترعب
اول ما قرب منهم رحيل وقفت قدام شمس ووقفت بتحدى وعيون كالصقر كانها مستعدة لحرب
عمران ابتسم بسمه بسيطه : متخفيش يا بنت سالم
رحيل : مين قالك انى خايفه
الكل خايف من تحديها لجدها
زهرة لسه هتتكلم عمران سكتها بايديه وعنيه على رحيل
عمران : امال اى وقفتى ليه فى وشى
رحيل ببسمه : عشان اعرفك ان امى انا دايما هكون فى وش اى حد ممكن يفكر يقرب منها وبصت على نورهان ورجعت بصت على عمران وانا مبخفش من اى حاجه
عمران اعجب بثقتها بنفسها ابتسم : ماشى يا بنت سالم عالعموم يا مدام متخفيش محدش هيقدر ياذيكى بكلمه واحدة وبص للكل والكلام دة للكل ورجع بص عليها واهلا بيكى فى علتنا
زهرة راحت عندها وقربت منها وبصت على رحيل: هتفهمنى
رحيل: اه
زهرة ببسمه : انتى مرات الغالى انتى واولادك فى عيونه
شمس بدموع : ينفع احضنك
زهرة حضنتها والاتنين دموعهم نازله كل واحدة افتكرت الشخص اللى كان رابطهم اللى هو سالم
عمران : الغدا جهز ولا لسه
سامر : ايوة يا بابا اتفضلوا عالغدا
عالغدا
نورهان : ودى مين اللى معاكوا دى وشاورت على رنيم
رنيم اتوترت وشرقت وبدات تكح
سندس: بنت صاحب بابا اتربت معانا لماومكملتش
رنيم بدموع عرفت ان سندس سكتت عشان متوجعهاش فكملت هى : لما اهلى ماتوا بابا سالم هو اللى ربانى
رحيل : وخطيبت سامر
زهرة ببسمه : انتى كمان اعتبرى نفسك حفيدتى
نورهان بغيظ : هى جت عليكى
حامد : نورهان
عمران : طبعا كان ليكوا حياتكوافى امريكا بس هنا الحياه تختلف عن امريكا مروان
مروان كح : نعم
البنات ضحكوا
عمران : بنات عمك هات ورق كليتهم وانقلوا هنا شفهم فى كليه اى
مروان : حاضر
روان : سندس: هتكون معايا لانها طب مش كدا
سندس ببسمه : اه انتى كمان طب
نورين : وانا كليه تجارة
مروان : وانتى كمان هتكونى مع نسرين
نورين بصت على نسرين : انتى فى كليه تجارة
نسرين بقرف : اه
ريما : انا بقه زى رحيل محاميه
رحيل ابتسمتلها ومتكلمتش
عمران : معاذ انت وسامر هضموا الشركتين مع بعض
لو مش حابب كدا اللى يريحك
سامر: لا معنديش مانع
معاذ تمام بالليل هنقعد.سوا ونشوف هنعمل اى
عمران بص على رحيل : وانتى يا بنت سالم
رحيل : انا مليش سكه معاكوا
نادين بغيظ : يعنى اى وازاى امريكا وبتتكلمى كدا
رحيل باصتلها : اعتبرينى متربيه فى حوارى مصر
نادين : بتتكلمى كدا لى شايف يا جدو
عمران بغضب : بس انا مسمحش طول ما انا موجود حتى يتخانق مع حد
نادين: اسفه يا جدوا
والكل بص على رحيل وشمس بتضغط على رحيل
رحيل بنفاذ صبر : عايزين اى منى المكام اللى عايزينى فيه حطونى فيه
معاذ بغيظ: بس مش دة المطلوب حاليا
رحيل عرفت هما مستنيين اى منها بصت على معاذ بتحدى : مبعتذرش من حد
معاذ بغضب قام من مكانه : انتى اتجننتى
عمران مسك ايدة وسكته
سامر : رحيل
رحيل : انا خلصت اكل عن اذنكوا
شمس بتوتر: انا اسف هى مش تقصد انا هخليها ترجع تعتذر
عمران وقفها بايدة: سبيها
معاذ بغيظ: عن اذنكوا
$###########$$$$$$###$$$$$$$
رحيل مشت ودخلت المطبخ : مساء الخير
سميرة : اتفضلى يا هانم
رحيل : انا اسمى رحيل مش هانم وبعدين يا حاجه انا قد بنتك حتى يقول لبنته كدا
سميرة ببسمه : تسلمى يا بنتى
رحيل : تمام عايزة اطلع اوضتى ممكن حد يوريهالى
نسمه بفرحه: تعالى انا هطلعك
رحيل : اسمك اى
نسمه : نسمه يا هانم
رحيل : هانم برضوا انا قلت رحيل سهل هو مش وحش على فكرة
نسمه: دا انتى قمرايه والله
طلعت اوضتها ودخلت وقفلت على نفسها ووقفت فالشباك ودموعها بدات تنزل
