رواية حطام امرأة الفصل التاسع والعشرين 29 بقلم دعاء سالم
رب امنحني من سعة القلب، وإشراق الروح، وقوة النفس ما يعينني على ما تحبه من عبادك؛ من مواساة الضعيف والمكسور والمحروم والملهوف والحزين، واجعل ذلك سلوة حياتي، وسرور نفسي، وشغل وقتي، وقرة عيني.
حطام امرأة
البارت التاسع وعشرون
نفسى احساسى اول ما حاولت افتح عنيا من ٣ شهور نفس الصداع نفس الألم إلى فى دماغى يختلف بس انى مش حاسه بالم فى جسمى فتحت عنيا ببطئ شديد وشوفتهم شوفتهم كلهم حوليا ما عاد اكتر انسان كنت محتاجه لحظات وافتكرت انه بيصارع الموت
خديجه: حور حرام عليكى وقعتى قلبنا كلنا عليكى
حور عدلت نفسها وبصت ليهم: متقلقوش انا بخير وبصت لاخوها ماما فاقت
ياسين: لا لسه
حور لسه هتقوم:
عمر: استنى رايحه فين المحلول لسه مخلصش
ياسين بص لعمر باستحقار وغضب ورجع بص لاخته
ياسين: استنى المحلول لما يخلص
حور: لو مشلتوش المحلول ده دلوقتى انا هشيله
كلهم بصوا لبعض وسكتوا
حور: كده طيب وبدأت تحاول تشيله
ياسين: بس يا مجنونه بس هشيله اهو وامرى لله
ياسين شال المحلول بالطريقه صح عشان ميازيش اخته وساعدها فى انها تقوم وسندها واطلعوا بره لقوا الدكتور واقف مع الممرضه مشيوا ليه
حور: دكتور
الدكتور بص ليها: افندم حضرتك
حور: هو انا ممكن اشوف يوسف
الدكتور: للاسف مش هتقدرى هو فى العنايه دلوقتى وصعب جدااا انك تدخليله
حور بترجئ: ارجوك
الدكتور: بجد ده غصب عنى عن اذنكم مشى الدكتور بس عمر لحقه بسرعه
عمر: دكتور دكتور لو سمحت
الدكتور: افندم
عمر: حضرتك ديه مراته وهى محتاجه تشوفه دلوقتى وممكن لو حس بيها يقاوم ويفوق ارجوك مترفضش ارجوك
الدكتور: تمام بس خمس دقايق بس
عمر بابتسامه: تمام يا دكتور
الدكتور نادى على الممرضه: اتفضلى خدى مدام حور وعقميها ودخليها لاستاذ يوسف
الممرضه: تحت امرك يا دكتور
عمر: شكرا اوووى ليك يا دكتور
الدكتور: ده واجبى حضرتك عن اذنك
مشى الدكتور والممرضه مشيت لحور وعمر فضل واقف مكانه
الممرضه: مدام حور اتفضلى معايا اعقمك عشان تدخلى للاستاذ يوسف
حور ابتسمت بفرحه وبصت لعمر إلى واقف بعيد وابتسمت ليه
عمر ديه كانت اول مره حور تبتسمله حس انه فى الطريق الصح وأنها اكيد هتسامحه بس محتاجه الوقت لده الوقت وبس
حور مشيت مع الممرضه وجهزت وكل حاجه ودخلت ليوسف
الممرضه: لو سمحتى ٥ دقايق بس
حور: حاضر
طلعت الممرضه وفضلت حور واقفه مكانها مش قادره تتحرك مش قادره تتحرك وهى شايفه جوزها وحبيبها وعمرها كله متوصل باجهزه كتيره اوووى واسلاك كتيره اوووى بدأت تتقدم ليه لحد ما وصلت ليه وقعدت جمبه ومسكت ايديه
حور: انا عارفه انك سامعنى وعارفه انك مش بالضعف ده يا يوسف وعارفه انك عمرك ما هتسيب حوريتك لوحدها طب هتسبنى لمين يعنى انت عارف انا محدش هيستحملنى غيرك انت انت وبس يا يوسف
وحضنت ايديه بقوه: يوسف انا مليش غيرك والله مليش غيرك انا مانعه نفسى ومش عايزه ابكى ولا اعمل اى حاجه عارف ليه عشان انت قولتلى انى انا مش هبكى غير فى حضنك انت مش هنهار غير فى حضنك انت وبس مش هحس بالأمان غير فى حضنك انت وبس وبس يا يوسف يوسف انا بستمد قوتى منك انت انت مصدر قوتى وامانى وسعادتى فى الدنيا ديه كلها يوسف انا بحبك اوووى بحبك اوووووووى يوسف ارجوك ارجوك قوم بقا انا مبقتش قادره استحمل والله مبقتش قادره استحمل
مالت وباست ايديه بحب والم: وانا واثقه انك هتقوم عشانى هتقوم ومش هتسبنى لوحدى
قامت وحضنته وهمست ليه: قوم بقا قوم بقا لان بجد مبقتش قادره على بعدك
بعدت عنه وبصت ليه للامره الاخيره وبدأت ترجع لوراه وهى مش عايزه تسيبه طلعت من الاوضه وسندت على اقرب كرسى ليها
حور: حور اتماسكى اوعى تنهارى انتى قويه انتى مش هتنهارى غير فى حضنه هو وبس مسحت دموعها وطلعت ليهم بره لقت جدها وصخر قاعدين مع ياسين جريت ليهم بسرعه ورمت نفسها فى حضن جدها
رضوان حضنها بحنان الدنيا كلها: ابكى يا ابنيتى ابكى
حور بعدت عنه وبصت ليه بثبات وبتحاول تمنع عيونها من انها تخذلها وتبين ضعفها ودموعها: لا يا جدى انا كده بخير
رضوان بص لعيونها: بس عيونك مبتقولش اكديه يا ابنيتى
حور: صدقنى انا كويسه لسه هتبعد عنه لقت عشق وريتاج جاين جرى ليها ومعاهم عمار
عشق وريتاج حضنوا حور اول ما شافوها قدامهم
حور: اهدوء اهدوء يا بنات انا بخير بعدوا عنها وحضنوا خديجه ووقفوا جمبها
ريتاج: احنا لسه عارفين دلوقتى عمار عرف واخدنا وجينا جرى
عشق: اما انا بقا ليا حساب مع واحد كده بس يصبر عليا وبصت لياسين
ياسين: احم احم وبعد عنهم ووقف جمب صخر
عمار: انا لسه عارف من الأستاذ فايز انا كنت فاكر انه مجاش امبارح عشان طلعله شغل طارئ بس مكنتش متخيل انه عمل حادثه
حور: باذن الله خير
ريتاج: هو حالته ايهدلوقتى
حور بابتسامه الم: لسه منعرفش اهو مستنين
ريتاج: خير باذن الله خير
حور ابتسمت ليهم وسكتت
صخر مال على ياسين: هو مين ديه وشاور على عمر إلى قاعد على جمب
ياسين بغضب: ده اخو الباشا الكبير
صخر بص ليه: قصدك
ياسين: هو يا اخويا هو اخو جاسم
صخر وشه جاب الوان من كتر العصبيه وساب ياسين واتجه لعمر إلى اول ما شافه قام وقف ليه صخر من غير اى مقدمات ضربه بالبكس وراه التأنى وراه التالت
صخر بعصبيه: اه يابن ********** مين إلى خرجك من السجن ياض يا *********
ياسين وعمار جريوا ليه بسرعه ومسكوا صخر باعجوبه بس قدر يفلت منهم تانى ورجع يضرب فى عمر إلى كان مستسلم ليه للاخر وبيبص لخديجه ومبتسم خديجه غمضت عنيها بالم مش قادره تشوف حبيبها وهو بيضرب وهى مش قادره تدخل ولا تعمل اى حاجه حور مشيت ليه بسرعه ووقفت قدام عمر
صخر بعصبيه: ابعدى يا حور ابعدى
حور بحده: لا يا صخر مش هبعد وعايز تعرف مين إلى خرجه انا إلى خرجته يا صخر انا هو وجاسم
صخر بعصبيه: لا ده انتى اكديه اتجننتى صوح وعايزه عقلك يرجعلك من تانى
رضوان: صخر
صخر بص لجده: انت نسيت نفسك ولا ايه
صخر: بس يا جدى
رضوان: اخرس وليا حساب تانى معاك وبص لعمر وانت روح خلى حد يوقفلك الدم إلى نازل منيك ديه وانتى يا حور تعالى ورايا وسابهم ومشى
حور بصت ليها بغضب وبصت لخديجه
حور: خديجه خدى عمر للاسعافات يعالجوا
خديجه: حاضر يا حور
مشيت خديجه وعمر وراها وحور مشيت لجدها إلى طلع بره وقعد فى الجنينه جت حور وقعدت جمبه
رضوان: اتفضلى احكى انى سامعك
حور: احكى ايه يا جدى
رضوان: كل حاجه ايه إلى خلاكى تطلعيه
حور بصت قدامها واتنهدت: لانى انا مش جاسم يا جدى انا مش انسان من النوع إلى اقدر اقف واتفرج وانا بدمر حياه ٦ أشخاص كده بكل سهوله عمر خديجه احمد آلاء جاسم وابنهم كل دول انا مقدرش انى ادمر حياتهم خاصه ان جاسم اتغير اتغير يا جدى بجد انا لو مكنتش شوفته بعينى عمرى ما كنت هصدق ان جاسم ممكن انه فعلا يتغير بص يا جدى انا مش ندمانه على إلى عملته ولو الزمن رجع بيا كنت هعمل كده برضه انا مش هقدر اكمل حياتى وانا مدمره حياه ناس كتيره اوى ملهمش اى ذنب انا مش كده ولا عمرى هكون كده
رضوان: وانتى يا ابنيتى حياتك هتقدرى تكمليها بالشكل ديه
حور بابتسامه حب: يوسف يوسف غيرلى حياتى يا جدى يوسف دواء كل جروحى يوسف عمره ما حسسنى انى ناقصه يوسف ديما كان محسسنى انى كامله فى عنيه يوسف غيرنى يا جدى وحبنى من كل قلبه وانا كمان حبيته فأنا مقدرش امنع الحب عن خديجه والاء وانا جربته وعارفه قد ايه هو جميل مش هقدر امنع انكل احمد من عياله الاتنين والأهم من ده كله انا مقدرش احرم ابن من ابوه مش هقدر امنع ابن جاسم منه وبعدين انا راضيه راضيه بقضاه ربنا والى حصلى خلاص حصل ولو هنبص من نص الكبايه المليان هنلقاء ان ده لو محلصش عمرى ما كنت هتعرف على يوسف وعمرى ما كنت هخلى جاسم يتغير بكل بساطه يا جدى انا تعبت تعبت من انى ابقا فى منازعات مع الناس انا عايزه اعيش حياه سعيده مليانه حب وسعاده وامان مش عايزه كره ولا حقد من اى حاجه ولا من اى حد الحياه ابسط من كل ده يا جدى والله العظيم الحياه ابسط من كل ده بس إلى يفهمها بقا
حور سكتت وبصت لجدها وعلى ثغرها احلى واجمل ابتسامه رضا
رضوان ابتسم لحفيده: والله وتربيتك مرحتش هدر يا نجاه هى ديه حفيدى هى ديه حفيده رضوان القناوى تعالى اهنى تعالى حور حضنت جدها وابتسمت بحب
رضوان: انتى اجمل واحلى حاجه فى الدنيا ديه كلياتها يا حور حور ابتسمت وحضنته اكتر وهى لأول مره تحس بالاطمئنان والراحه ديه شعور جميل اوووى ياريت كل الناس تجربه
###################################################################################################
آلاء قاعده مع جاسم فى الاوضه جاسم فى اوضه البس بيغير
آلاء: بس والله مامتك ديه ملبوسه انت شوفت اتحولت ازاى لمجرد انى بقيت حامل
جاسم عالى صوته عشان تسمعه: هو انتى لسه شوفتى حاجه والباب فى الحظه ديه خبط
جاسم: اهو مجبتش حاجه من عندى خليكى مكانك انا هفتح
جاسم طلع من الاوضه بس آلاء قامت بسرعه من على السرير واتشعلقت فيه
آلاء: ايه انت طالع كده فين
جاسم كان مش لابس اى تيشرت على جسمه من فوق
جاسم بضحك: هشوف الباب وبعدين مطنتيش النطه ديه تانى
الاء: وانت مش هتطلع تفتح الباب كده
جاسم بغمزه: ليه بتغيرى
آلاء رجعته لاوضه البس: انت ليا انا وبس انت فاهم والى هتقرب منك او تبص ليك هقتلها وقفلت الباب عليه واتجهه لباب الاوضه
جاسم بضحك: مجنونه انا معشوقتى مجنونه
آلاء فتحت الباب وكانت الشغاله
الشغاله: المدام جلنار باعته البن والفاكهة دول ليكى يا مدام وبتقول لازم تاكليهم كلهم
آلاء بدهشه: دخليهم دخليهم الشغاله سندت الفاكهة والبن وطلعت من الاوضه والاء قفلت الباب جاسم طلع من الاوضه وهو بيضحك
جاسم بضحك: مش قولتلك واتجه ليها وقعد قصادها طبعا مش هوسيكى كل ده هيتاكل هو اصلا فاكهه بس والبن هيتشرب هتعملى فيها زى الاطفال بقا فلا يا حبيبتى
آلاء بتحدى: ومين قالك انا بعمل زى الاطفال والبن وهشربه واخدت الكبايه وشربتها بسرعه برغم أن اكتر حاجه بتكرها فى الحياه ديه هو البن
جاسم: لا ما هو واضح
الاء: ما شربتها اهو
جاسم: على الاقل عرفت نقطه ضعفك ايه
آلاء ضربته فى صدره
جاسم بالم مصطنع: ااااااااه ايدك تقيله يابنتى
آلاء: تستاهل وبعدين انا محدش يقدر يجبرنى على حاجه انا بعمل كل حاجه بمزاجى انا فاهم
جاسم: فاهم طبعا يا قلبى فاهم بس فراوله ايه ده فراوله واخد واحده من الطبق آلاء سحبت الطبق بسرعه
آلاء: ده ليا انا وبس ولا عايز جلنار هانم تغضب علينا واحنا ما صدقنا
جاسم: والله
الاء: اه والله
جاسم: لا يا حبيبتى ده بعدك تعالى هنا وقعد يزغزها عشان ياخد منها الطبق
آلاء بضحك هستيرى: خلاص خلاص خدها اهو
جاسم: ناس مبتجيش غير بالعين الحمره ورجع قعد جمبها
آلاء: على فكره انت وحش
جاسم: عارف
آلاء: طب هات واحده طب
جاسم: لا
آلاء: بليييييز
جاسم: طب عايز مقابل بقا
آلاء: إلى هو
جاسم شاور على خده آلاء بصت ليه واتنهدت وقربت منه بس هو كان اسرع منها وعدل نفسه بسرعه وجات فى شفايفه
آلاء: يا حيوووووووووان
جاسم بضحك: على فكره انا جوزك
آلاء خطفت الطبق وقامت بسرعه من قدامه: طب يا زوجى لو تقدر تاخدهم تعال
جاسم: يابت الزينه والاء فضلت تأكل فيهم وتغيظه وتضحك ليه
جاسم: طب تعالى هنا وفضلوا يجروا وراه بعض لحد ما مسكها ورمها على السرير ورمى نفسه جمبها
آلاء بضحك: اكلتهم خلاص
جاسم: يبقا اخد حقى بطرقتى
آلاء عدلت نفسها وبصت ليه: إلى هو
جاسم: إلى هو ده وفضل يغزغز فيها وهى تضحك بصوتها كله وهو بيضحك على ضحكاتها مش مصدق ان الحياه ادته فرصه تانيه يبنى فيها نفسه من جديد حياه مفهاش اى حاجه غير آلاء وابنه وبس مسكها وثبتها بين ايديه وبقت فى حضنه
جاسم بحب ظاهر: آلاء انا بعشقك
آلاء ضحك ورمت نفسها فى حضنه واتشعلقت بيه: وانا بموت فيك يا جاسم انا وابنك بنعشقك
جاسم ابتسم بحب وضمها ليه اكتر: وانا بعشقكم يا آلاء بعشقكم
###################################################################################################
عمر فى الاوضه والممرضه معاه وخديجه قاعده معاهم
دخلت ممرضه تانيه: سعاد الدكتور بينادى عليكى بسرعه يابت يالا
سعاد: جايه اهو وبصت لخديجه معلش يا اختى تعالى نضفى الجروح ديه هى مش صعبه تنولى فيا ثواب
خديجه: نعم
عمر: اتفضلى حضرتك وهى هتعمله
سعاد: إنشاء الله يخليك يا استاذ وطلعت بسرعه
عمر بص لخديجه وابتسم
خديجه: ايه
عمر: ايه
خديجه: انسى انا جيت بس عشان حور قالتلى غير كده انسى
عمر: طب ذنبى فى رقبتك بقا ووشى هيبوظ والجروح هتتلوث وده هيكون بسببك انتى
خديجه: بس بس بس كل ده ليه لا الطيب احسن ارجع وراه كده
عمر رجع لوراه وخديجه جات وقعدت قصاده وبدأت تنظف الجروح عمر باصص ليها ومركز اوووى خديجه داست على الجرح إلى تحت ايديها
عمر بالم: اااااااااه
خديجه ببرود: سورى مش واخده بالى
عمر: ولا يهمك انتى تعملى كل إلى نفسك فيه
خديجه: الصبر يارب عدت دقايق لحد ما خديجه خلصت وطبعا عمر استغل الفرصه ومنزلش عنيه من عليها
خديجه: خلصنا ولسه هتقوم
عمر: لا لسه
خديجه: ايه تانى
عمر شاور على قلبه: قلبى واجعنى اوووى والدكتوره مش راضيه تدينى الدواء
خديجه قامت واتجه لباب الاوضه: ومش هتديه ليك بالساهل يا عمر افندى وطلعت بره الاوضه
عمر: وماله وانا معاكى لحد ما تحبينى وتدهولى يا خديجه معاكى للاخر
###################################################################################################
خديجه طلعت ووصلت لحور والعيله ولسه هتقعد طلعت الممرضه وعلى وشها ابتسامه عريضه
الممرضه: المريض فاق المريض فاق يا جماعه
حطام امرأة
البارت التاسع وعشرون
نفسى احساسى اول ما حاولت افتح عنيا من ٣ شهور نفس الصداع نفس الألم إلى فى دماغى يختلف بس انى مش حاسه بالم فى جسمى فتحت عنيا ببطئ شديد وشوفتهم شوفتهم كلهم حوليا ما عاد اكتر انسان كنت محتاجه لحظات وافتكرت انه بيصارع الموت
خديجه: حور حرام عليكى وقعتى قلبنا كلنا عليكى
حور عدلت نفسها وبصت ليهم: متقلقوش انا بخير وبصت لاخوها ماما فاقت
ياسين: لا لسه
حور لسه هتقوم:
عمر: استنى رايحه فين المحلول لسه مخلصش
ياسين بص لعمر باستحقار وغضب ورجع بص لاخته
ياسين: استنى المحلول لما يخلص
حور: لو مشلتوش المحلول ده دلوقتى انا هشيله
كلهم بصوا لبعض وسكتوا
حور: كده طيب وبدأت تحاول تشيله
ياسين: بس يا مجنونه بس هشيله اهو وامرى لله
ياسين شال المحلول بالطريقه صح عشان ميازيش اخته وساعدها فى انها تقوم وسندها واطلعوا بره لقوا الدكتور واقف مع الممرضه مشيوا ليه
حور: دكتور
الدكتور بص ليها: افندم حضرتك
حور: هو انا ممكن اشوف يوسف
الدكتور: للاسف مش هتقدرى هو فى العنايه دلوقتى وصعب جدااا انك تدخليله
حور بترجئ: ارجوك
الدكتور: بجد ده غصب عنى عن اذنكم مشى الدكتور بس عمر لحقه بسرعه
عمر: دكتور دكتور لو سمحت
الدكتور: افندم
عمر: حضرتك ديه مراته وهى محتاجه تشوفه دلوقتى وممكن لو حس بيها يقاوم ويفوق ارجوك مترفضش ارجوك
الدكتور: تمام بس خمس دقايق بس
عمر بابتسامه: تمام يا دكتور
الدكتور نادى على الممرضه: اتفضلى خدى مدام حور وعقميها ودخليها لاستاذ يوسف
الممرضه: تحت امرك يا دكتور
عمر: شكرا اوووى ليك يا دكتور
الدكتور: ده واجبى حضرتك عن اذنك
مشى الدكتور والممرضه مشيت لحور وعمر فضل واقف مكانه
الممرضه: مدام حور اتفضلى معايا اعقمك عشان تدخلى للاستاذ يوسف
حور ابتسمت بفرحه وبصت لعمر إلى واقف بعيد وابتسمت ليه
عمر ديه كانت اول مره حور تبتسمله حس انه فى الطريق الصح وأنها اكيد هتسامحه بس محتاجه الوقت لده الوقت وبس
حور مشيت مع الممرضه وجهزت وكل حاجه ودخلت ليوسف
الممرضه: لو سمحتى ٥ دقايق بس
حور: حاضر
طلعت الممرضه وفضلت حور واقفه مكانها مش قادره تتحرك مش قادره تتحرك وهى شايفه جوزها وحبيبها وعمرها كله متوصل باجهزه كتيره اوووى واسلاك كتيره اوووى بدأت تتقدم ليه لحد ما وصلت ليه وقعدت جمبه ومسكت ايديه
حور: انا عارفه انك سامعنى وعارفه انك مش بالضعف ده يا يوسف وعارفه انك عمرك ما هتسيب حوريتك لوحدها طب هتسبنى لمين يعنى انت عارف انا محدش هيستحملنى غيرك انت انت وبس يا يوسف
وحضنت ايديه بقوه: يوسف انا مليش غيرك والله مليش غيرك انا مانعه نفسى ومش عايزه ابكى ولا اعمل اى حاجه عارف ليه عشان انت قولتلى انى انا مش هبكى غير فى حضنك انت مش هنهار غير فى حضنك انت وبس مش هحس بالأمان غير فى حضنك انت وبس وبس يا يوسف يوسف انا بستمد قوتى منك انت انت مصدر قوتى وامانى وسعادتى فى الدنيا ديه كلها يوسف انا بحبك اوووى بحبك اوووووووى يوسف ارجوك ارجوك قوم بقا انا مبقتش قادره استحمل والله مبقتش قادره استحمل
مالت وباست ايديه بحب والم: وانا واثقه انك هتقوم عشانى هتقوم ومش هتسبنى لوحدى
قامت وحضنته وهمست ليه: قوم بقا قوم بقا لان بجد مبقتش قادره على بعدك
بعدت عنه وبصت ليه للامره الاخيره وبدأت ترجع لوراه وهى مش عايزه تسيبه طلعت من الاوضه وسندت على اقرب كرسى ليها
حور: حور اتماسكى اوعى تنهارى انتى قويه انتى مش هتنهارى غير فى حضنه هو وبس مسحت دموعها وطلعت ليهم بره لقت جدها وصخر قاعدين مع ياسين جريت ليهم بسرعه ورمت نفسها فى حضن جدها
رضوان حضنها بحنان الدنيا كلها: ابكى يا ابنيتى ابكى
حور بعدت عنه وبصت ليه بثبات وبتحاول تمنع عيونها من انها تخذلها وتبين ضعفها ودموعها: لا يا جدى انا كده بخير
رضوان بص لعيونها: بس عيونك مبتقولش اكديه يا ابنيتى
حور: صدقنى انا كويسه لسه هتبعد عنه لقت عشق وريتاج جاين جرى ليها ومعاهم عمار
عشق وريتاج حضنوا حور اول ما شافوها قدامهم
حور: اهدوء اهدوء يا بنات انا بخير بعدوا عنها وحضنوا خديجه ووقفوا جمبها
ريتاج: احنا لسه عارفين دلوقتى عمار عرف واخدنا وجينا جرى
عشق: اما انا بقا ليا حساب مع واحد كده بس يصبر عليا وبصت لياسين
ياسين: احم احم وبعد عنهم ووقف جمب صخر
عمار: انا لسه عارف من الأستاذ فايز انا كنت فاكر انه مجاش امبارح عشان طلعله شغل طارئ بس مكنتش متخيل انه عمل حادثه
حور: باذن الله خير
ريتاج: هو حالته ايهدلوقتى
حور بابتسامه الم: لسه منعرفش اهو مستنين
ريتاج: خير باذن الله خير
حور ابتسمت ليهم وسكتت
صخر مال على ياسين: هو مين ديه وشاور على عمر إلى قاعد على جمب
ياسين بغضب: ده اخو الباشا الكبير
صخر بص ليه: قصدك
ياسين: هو يا اخويا هو اخو جاسم
صخر وشه جاب الوان من كتر العصبيه وساب ياسين واتجه لعمر إلى اول ما شافه قام وقف ليه صخر من غير اى مقدمات ضربه بالبكس وراه التأنى وراه التالت
صخر بعصبيه: اه يابن ********** مين إلى خرجك من السجن ياض يا *********
ياسين وعمار جريوا ليه بسرعه ومسكوا صخر باعجوبه بس قدر يفلت منهم تانى ورجع يضرب فى عمر إلى كان مستسلم ليه للاخر وبيبص لخديجه ومبتسم خديجه غمضت عنيها بالم مش قادره تشوف حبيبها وهو بيضرب وهى مش قادره تدخل ولا تعمل اى حاجه حور مشيت ليه بسرعه ووقفت قدام عمر
صخر بعصبيه: ابعدى يا حور ابعدى
حور بحده: لا يا صخر مش هبعد وعايز تعرف مين إلى خرجه انا إلى خرجته يا صخر انا هو وجاسم
صخر بعصبيه: لا ده انتى اكديه اتجننتى صوح وعايزه عقلك يرجعلك من تانى
رضوان: صخر
صخر بص لجده: انت نسيت نفسك ولا ايه
صخر: بس يا جدى
رضوان: اخرس وليا حساب تانى معاك وبص لعمر وانت روح خلى حد يوقفلك الدم إلى نازل منيك ديه وانتى يا حور تعالى ورايا وسابهم ومشى
حور بصت ليها بغضب وبصت لخديجه
حور: خديجه خدى عمر للاسعافات يعالجوا
خديجه: حاضر يا حور
مشيت خديجه وعمر وراها وحور مشيت لجدها إلى طلع بره وقعد فى الجنينه جت حور وقعدت جمبه
رضوان: اتفضلى احكى انى سامعك
حور: احكى ايه يا جدى
رضوان: كل حاجه ايه إلى خلاكى تطلعيه
حور بصت قدامها واتنهدت: لانى انا مش جاسم يا جدى انا مش انسان من النوع إلى اقدر اقف واتفرج وانا بدمر حياه ٦ أشخاص كده بكل سهوله عمر خديجه احمد آلاء جاسم وابنهم كل دول انا مقدرش انى ادمر حياتهم خاصه ان جاسم اتغير اتغير يا جدى بجد انا لو مكنتش شوفته بعينى عمرى ما كنت هصدق ان جاسم ممكن انه فعلا يتغير بص يا جدى انا مش ندمانه على إلى عملته ولو الزمن رجع بيا كنت هعمل كده برضه انا مش هقدر اكمل حياتى وانا مدمره حياه ناس كتيره اوى ملهمش اى ذنب انا مش كده ولا عمرى هكون كده
رضوان: وانتى يا ابنيتى حياتك هتقدرى تكمليها بالشكل ديه
حور بابتسامه حب: يوسف يوسف غيرلى حياتى يا جدى يوسف دواء كل جروحى يوسف عمره ما حسسنى انى ناقصه يوسف ديما كان محسسنى انى كامله فى عنيه يوسف غيرنى يا جدى وحبنى من كل قلبه وانا كمان حبيته فأنا مقدرش امنع الحب عن خديجه والاء وانا جربته وعارفه قد ايه هو جميل مش هقدر امنع انكل احمد من عياله الاتنين والأهم من ده كله انا مقدرش احرم ابن من ابوه مش هقدر امنع ابن جاسم منه وبعدين انا راضيه راضيه بقضاه ربنا والى حصلى خلاص حصل ولو هنبص من نص الكبايه المليان هنلقاء ان ده لو محلصش عمرى ما كنت هتعرف على يوسف وعمرى ما كنت هخلى جاسم يتغير بكل بساطه يا جدى انا تعبت تعبت من انى ابقا فى منازعات مع الناس انا عايزه اعيش حياه سعيده مليانه حب وسعاده وامان مش عايزه كره ولا حقد من اى حاجه ولا من اى حد الحياه ابسط من كل ده يا جدى والله العظيم الحياه ابسط من كل ده بس إلى يفهمها بقا
حور سكتت وبصت لجدها وعلى ثغرها احلى واجمل ابتسامه رضا
رضوان ابتسم لحفيده: والله وتربيتك مرحتش هدر يا نجاه هى ديه حفيدى هى ديه حفيده رضوان القناوى تعالى اهنى تعالى حور حضنت جدها وابتسمت بحب
رضوان: انتى اجمل واحلى حاجه فى الدنيا ديه كلياتها يا حور حور ابتسمت وحضنته اكتر وهى لأول مره تحس بالاطمئنان والراحه ديه شعور جميل اوووى ياريت كل الناس تجربه
###################################################################################################
آلاء قاعده مع جاسم فى الاوضه جاسم فى اوضه البس بيغير
آلاء: بس والله مامتك ديه ملبوسه انت شوفت اتحولت ازاى لمجرد انى بقيت حامل
جاسم عالى صوته عشان تسمعه: هو انتى لسه شوفتى حاجه والباب فى الحظه ديه خبط
جاسم: اهو مجبتش حاجه من عندى خليكى مكانك انا هفتح
جاسم طلع من الاوضه بس آلاء قامت بسرعه من على السرير واتشعلقت فيه
آلاء: ايه انت طالع كده فين
جاسم كان مش لابس اى تيشرت على جسمه من فوق
جاسم بضحك: هشوف الباب وبعدين مطنتيش النطه ديه تانى
الاء: وانت مش هتطلع تفتح الباب كده
جاسم بغمزه: ليه بتغيرى
آلاء رجعته لاوضه البس: انت ليا انا وبس انت فاهم والى هتقرب منك او تبص ليك هقتلها وقفلت الباب عليه واتجهه لباب الاوضه
جاسم بضحك: مجنونه انا معشوقتى مجنونه
آلاء فتحت الباب وكانت الشغاله
الشغاله: المدام جلنار باعته البن والفاكهة دول ليكى يا مدام وبتقول لازم تاكليهم كلهم
آلاء بدهشه: دخليهم دخليهم الشغاله سندت الفاكهة والبن وطلعت من الاوضه والاء قفلت الباب جاسم طلع من الاوضه وهو بيضحك
جاسم بضحك: مش قولتلك واتجه ليها وقعد قصادها طبعا مش هوسيكى كل ده هيتاكل هو اصلا فاكهه بس والبن هيتشرب هتعملى فيها زى الاطفال بقا فلا يا حبيبتى
آلاء بتحدى: ومين قالك انا بعمل زى الاطفال والبن وهشربه واخدت الكبايه وشربتها بسرعه برغم أن اكتر حاجه بتكرها فى الحياه ديه هو البن
جاسم: لا ما هو واضح
الاء: ما شربتها اهو
جاسم: على الاقل عرفت نقطه ضعفك ايه
آلاء ضربته فى صدره
جاسم بالم مصطنع: ااااااااه ايدك تقيله يابنتى
آلاء: تستاهل وبعدين انا محدش يقدر يجبرنى على حاجه انا بعمل كل حاجه بمزاجى انا فاهم
جاسم: فاهم طبعا يا قلبى فاهم بس فراوله ايه ده فراوله واخد واحده من الطبق آلاء سحبت الطبق بسرعه
آلاء: ده ليا انا وبس ولا عايز جلنار هانم تغضب علينا واحنا ما صدقنا
جاسم: والله
الاء: اه والله
جاسم: لا يا حبيبتى ده بعدك تعالى هنا وقعد يزغزها عشان ياخد منها الطبق
آلاء بضحك هستيرى: خلاص خلاص خدها اهو
جاسم: ناس مبتجيش غير بالعين الحمره ورجع قعد جمبها
آلاء: على فكره انت وحش
جاسم: عارف
آلاء: طب هات واحده طب
جاسم: لا
آلاء: بليييييز
جاسم: طب عايز مقابل بقا
آلاء: إلى هو
جاسم شاور على خده آلاء بصت ليه واتنهدت وقربت منه بس هو كان اسرع منها وعدل نفسه بسرعه وجات فى شفايفه
آلاء: يا حيوووووووووان
جاسم بضحك: على فكره انا جوزك
آلاء خطفت الطبق وقامت بسرعه من قدامه: طب يا زوجى لو تقدر تاخدهم تعال
جاسم: يابت الزينه والاء فضلت تأكل فيهم وتغيظه وتضحك ليه
جاسم: طب تعالى هنا وفضلوا يجروا وراه بعض لحد ما مسكها ورمها على السرير ورمى نفسه جمبها
آلاء بضحك: اكلتهم خلاص
جاسم: يبقا اخد حقى بطرقتى
آلاء عدلت نفسها وبصت ليه: إلى هو
جاسم: إلى هو ده وفضل يغزغز فيها وهى تضحك بصوتها كله وهو بيضحك على ضحكاتها مش مصدق ان الحياه ادته فرصه تانيه يبنى فيها نفسه من جديد حياه مفهاش اى حاجه غير آلاء وابنه وبس مسكها وثبتها بين ايديه وبقت فى حضنه
جاسم بحب ظاهر: آلاء انا بعشقك
آلاء ضحك ورمت نفسها فى حضنه واتشعلقت بيه: وانا بموت فيك يا جاسم انا وابنك بنعشقك
جاسم ابتسم بحب وضمها ليه اكتر: وانا بعشقكم يا آلاء بعشقكم
###################################################################################################
عمر فى الاوضه والممرضه معاه وخديجه قاعده معاهم
دخلت ممرضه تانيه: سعاد الدكتور بينادى عليكى بسرعه يابت يالا
سعاد: جايه اهو وبصت لخديجه معلش يا اختى تعالى نضفى الجروح ديه هى مش صعبه تنولى فيا ثواب
خديجه: نعم
عمر: اتفضلى حضرتك وهى هتعمله
سعاد: إنشاء الله يخليك يا استاذ وطلعت بسرعه
عمر بص لخديجه وابتسم
خديجه: ايه
عمر: ايه
خديجه: انسى انا جيت بس عشان حور قالتلى غير كده انسى
عمر: طب ذنبى فى رقبتك بقا ووشى هيبوظ والجروح هتتلوث وده هيكون بسببك انتى
خديجه: بس بس بس كل ده ليه لا الطيب احسن ارجع وراه كده
عمر رجع لوراه وخديجه جات وقعدت قصاده وبدأت تنظف الجروح عمر باصص ليها ومركز اوووى خديجه داست على الجرح إلى تحت ايديها
عمر بالم: اااااااااه
خديجه ببرود: سورى مش واخده بالى
عمر: ولا يهمك انتى تعملى كل إلى نفسك فيه
خديجه: الصبر يارب عدت دقايق لحد ما خديجه خلصت وطبعا عمر استغل الفرصه ومنزلش عنيه من عليها
خديجه: خلصنا ولسه هتقوم
عمر: لا لسه
خديجه: ايه تانى
عمر شاور على قلبه: قلبى واجعنى اوووى والدكتوره مش راضيه تدينى الدواء
خديجه قامت واتجه لباب الاوضه: ومش هتديه ليك بالساهل يا عمر افندى وطلعت بره الاوضه
عمر: وماله وانا معاكى لحد ما تحبينى وتدهولى يا خديجه معاكى للاخر
###################################################################################################
خديجه طلعت ووصلت لحور والعيله ولسه هتقعد طلعت الممرضه وعلى وشها ابتسامه عريضه
الممرضه: المريض فاق المريض فاق يا جماعه
