رواية ملكة من نار الفصل الحادي والعشرين 21 والاخير بقلم بسمة طه
الفصل الاخير بعد اكثر من ٣ ساعات يجلس الشباب فى غرفه الصالون
ديفيد : اختك مبتردش على
ريان : ولا على
اوليفير : مش مسيطرين
نزلت بتول من الاعلى
تمارا : مالكوا قعدين زى المطلقين كده ليه
ريان : يتفع طلب منك
بتول : اتفضل
ريان : ممكن تتطلعى تشوفى البنات بتعمل ايه فى اوضه اسيا
بتول : انا ماليش كلام ولا مع اسيا ولا بتول وريتال محدود جدا اكلمهم ازى
ديفيد : اطلبي اى حاجه منهم وشوفيهم بيعملوا ايه
بتول : حاضر
سمعت اسيا خبطت على الباب
اسيا : اتفضل
دخلت بتول الى الاوضه لقيتهم كلهم نايمين على سرير بجانب بعض
بتول : انا اسفه بس هم يعنى اللى بعدونى اشوف ريتال وتمارا بيعملوا ايه بطريقه غير مباشره
تمارا : تعال فى حضن اخوك يافواز ووسعتالها مكان
ناموا البنات على السرير جمعيا حضتنين بعض اللى يشوفهم يقول اخوات
تسلل شباب بقياده ربان بعد ان فقدو الامل انهم ينزلوا الى غرفه اسيا
ريان : بجد زهقت هم بيعملوا ايه
ديفيد : منك لله انت اللى باعت ريتال كان زمانى اقعد بكلمها دلوقتى بدل من بتحسب زى الحرامين
ريان : على فكرنا لو مسكتش مش هجوزهالك
ديفيد : على ايه طيب احسن
فتح الباب ببطئ ونظروا جميعا اليهم لقاهم نايمين بجانب بعض على سرير حضتنين بعض وكانهم يعرفوا بعض من زمان كل فاضل ينظر الى حببته ولكن توقفوا على صوت ادهم
ادهم : انتوا ايه اللى بتعملوا ده
ريان : مبنعملش حاجه احنا بنطمن عليهم
ادهم بصوت عالى نسبيا : ثانيه ومشفش حد قدامى واللى هيعاتب ااوضه دى تانى اكسر رجله يلا على اوضتى
ديفيد : خلاص كل واحد هيروح اوضته
ادهم : قولت على اوضتى
ماشيوا الشباب على غرفه ادهم
وقفل ادهم الباب بدون ان ينظر عليهم
فى غرفه ادهم
ريان : منك لله ياادهم
ادهم : سمعتك على فكرنا وشويه تانى ومش هيبقى فى جواز
ريان : بهزار يارمضان مبتهزرش
ادهم :بهزار ياخفيف
ديفيد : وهنعمل ايه دلوقتى انا مش عايز انام تعالوا نلعب بلاستيشن
ليام : لا انا هنام
ديفيد : اوليفير
اوليفير : لا خالونى افكر شويه
ليام : ايه ده اوليفير بيفكر انت عيان ولا ايه
اوليفير : لا سليم ياخفيف البت مش موافقه
ادهم : بت مين
ريان : من طبيعى مش هتقبلك انت اتعملت معها بطريقه مش حلوه بعد طريقتك دى كويس انها مرمتدكش من شباك
اوليفير : اعتذرات اعمل ايه تانى
ادهم : اعمل ليها مفاجاه حلوه كده
اوليفير : شكلها مبتحبش المفاجات ومش هتسمحنى
ادهم : البنات عاملين زى القطط هتعملهم بحب هيحبوك هتعمل بقسوه هيخربشوك وعلى راى تامر حسنى قلب الانثى قطه
اوليفير : فكرتنى انا مره اتخانقت معها علشان تدخلت القطه المستشفى
ريان : اشتراليها قطه
ريان : بقولك يادهم انا حجزت التذاكر هننزل بكره
ديفيد : صحيح انا هستقر فى مصر انا واختك
ريان : ايه
ديفيد : انا اتفقت معها اننا هنعايش فى مصر وهنبدا حياتناا من الاول افتح شركه مقولات وهى هتكمل دراستها
ادهم : انا عندى شركه مقولات انزل امسكها محدش فينا بيفهم فى تخصص ده
ديفيد : تمام
ادهم : وانت ياريان هتشتغل ايه اكيد مش هتصرف عليها من فلوس حراام
ريان : انا عندى شركه RR لتصميم الملابس دى شركتى بدات فيها وانا عندى ١٦ سنه ومقولتش لجدى عليها وكانت تاسسها من وراثئ من امى ومن اول ما تمارا جيت ايطاليا واى حاجه تخصها بتدافع من فلوس شركه دى
اوليفير : كلام جميل ويحترام بس با كلب البحر مقولتليش ليه وانا بشترى هدومى من عندك لو كانت اعارف انها بتاعتك مكنتش تدفعت
ريان : اديك عرفت
فى قصر المحمدى
نزلت جيداء من غرفتها وهى تضع سماعات فى اذنيها وتسمع احد الاغانى شعبيه لقيت اللى شدها من ايدها على جنبه
ليث بصوت عالى : انتى ايه اللى لبسه ده
نظرت جيداء بلا مبالاه: عادى لبسي ايه الجديد فهى كانت تلبس كوت شورت جينز وتيشرت عنبي وسايبه لى شعرها العنان وكوتشي سبورت
ليث : انتى عارفه ان فى عمال هنا اطلعى اوضك
جيداء : بقولك ايه روح لست جومانه بتاعتك وسابنى فى حالى
جومانه : انا مش عجبنى الفستان مش لقيه على
ليث : هو جميل كده
دخل مجموعه رجال المسلحين
احد الضابط : مين جومانه عز
جومانه : اانا انتوا مين وازى تتدخلوا بالهامجيه دى
الضابط : مطلوب القابض عليكى
جيداء : ده ليه ان شاء الله
الضابط : بتهمه سرقه اموال من شركات المحمدى الاتجار بالاسلحه
تم القبض على جومانه
جيداء : انت هتفضل ساكت كده كتيرر اتفضل روح ورائها
ليث : لا ويلا اطلعى البسي
جيداء: البس ايه
ليث : افتحى الدولاب فى فستان البسي وهتلاقى ميكب ارتست فوق هتساعدك
جيداء : ليه
ليث : علشان النهارده فرحنا
جيداء بزعيق: هو انت النهارده عايز تتجوز وخلاص لانا لا جومانه انا مستحيل اتجوز واحد زيك سابتها وقت ماكانت محتاجلك
ليث بزعيق : افهمى بقى انا اللى مبلخ عنها دى واحده متستهلش غير كده
جيداء : انت بتبرر وخلاص انا عايزه افهم
ليث : تفهمي ايه
جيداء : عايزه افهم ليه رمتنى فى مدرسه داخليه
ليث : انتى مبتزهيش
جيداء : لا مش بزهق ولو مقولتليش مش اقعد فى البيت ثانيه واحد تانيه انت فاهم
ليث : بحافظ عليكى من نفسي
جيداء : ازى مش فاهمه
ليث : انتى غبيه بقى
جيداء : يعنى كمان غلطان وبتبجح
ليث : انتى من صغرك بتثرنى ومبقدرش اتعامل معكى على انك طفله فعلشان احفظ على طفولتك وبرائتك كان لازم ابعدك فهمتى
ليث : ساكته ليه
جيداء : لا رد
ليث : عمتنا الماذون جاى كمان ٣ساعات لو موافقه البسي وانزلى لو مش موافقه متنزليش وهسافر انا فى اى حته تمام
هزت راسها بمعنى نعم
على ارض القاهره تهبط الطائره ترجل منها ابطالنا وتوجهوا الى احد الفنادق الشهيره
تمارا : هو احنا ليه مروحنش البيت
ادهم : فرحكم النهارده بليل
ريتال :ده لى هو ازى يعنى احنا لسه مشترناش اى حاجه
ادهم : شباب مجهزين كل حاجه
بتول : بس برضو كانتوا عرفتنونا من الاول
ادهم : لى مش موافقه تقولى وانا هقف معها او مسمعش صوت
ضحكت اسيا بصوت عالى: دلوقتى موافقين
وصلوا الى احد الفنادق الشهيره وكل من البنات ترجل الى جناحه كى واحده فتحت اوضتها لقيت فستانها مع جميع مستلازمتها مع مكيب ارتست تساعدها ورساله
رساله بتول : اجمل فستان لى صغيرتى بعشفك
رساله بتول : فستانك ياست البنات يارب يعجبك بحبك
رساله ريتال : فستانك ياملكه قلبي
اما مازن فهو كل شويه يبعت بوكيه ورد لى لينا على جناحه
بعد اكثر من ٣ ساعات يقف ليث علم اخيرا انها مش هتنزل فبتلع غصا فى حلقه
ليث : معلش بامولانا مفيش نصيب
الماذون : ليه كده يابنى دى العروسه نزلت
رفع ليث راسه الاعلى بالهفه راى ملائكه بفستانها الابيض نزلها على الدرج فهى جميله حقا بفستانها شبه فساتين الاميرات ورافع شعرها على شكل كحكه عشوائيه وبعض الخصال نزله على وجها فى شكل سحر
تم عقد القران وكل الماذون جملته الشهيره بارك الله لكم وبارك عليكم وجمعا بينكم فى خير
زعرطت الدادا عده زغربط وحضنت جيداء بحنان الام
ليث : الف مبروك ياصغيره
جيداء بكسوف : الله يبارك فيك
فى غرفه جيداء وليث
تجلس جيداء على الاريكه متوتره استشعر ليث خوفها منه
ليث : اقومى غيرى يلا علشان نصلي
بعد ١٥ دقيقه خرجت جيداء من الحمام المرفق بغرفتهم لبسه اسدال الصلاه ابيض جميل جدا
صلوا ودعا ليث دعا الزواج واقتراب منها هى ابتعد عنه سريعا
امسك ليث ايدها وباسها متخافيش انا مقدرش اذيكى واخدها فى حضنه وضع بجانب شفتيها قبله رقيقه وتسكت شهرزاد عن الكلام الغير مباح
بعد اكثر من ٥ ساعات كانت تنزل كل فتاه برفقه اخيها
كانت تمارا برفقت ادهم وبتول برفقه اوليفير ولينا برفقه جدها وريتال برفقه معتز
على طاوله كبير يجلس العرسان بجانب بعض
الماذون : هنبدا بمين
ريان : انا طبعا
ليام : انا الكبير وهتجوز الاول
مازن : على فكرنا انتوا على ارضينا فانا الاول
الماذون اى واحد فيكم يقعد
بدا الماذون باليام وبعدو مازن وبعديه ريان وبعديهم ديفيد
وبدات اصوات الاغانى بالارتفاع وسط فرح الجميع ونظرات العشق بين العرسان
وصلت رساله الاسيا من ادهم (مضمون رساله اخرجى بره فى الجنينه عايزك )
نزلت لى الجنينهوملتقوش بلارايت شعلات نار بتظهر وتختفى فى طريق خلف المبانى ماشيت ورائها لغايه ماوصلت الى مكان مليان ورود والشموع والشعلات من نار تظهر وتختفى
اسيا بصدمه : ايه ده
ادهم : عجبك
اسيا : تحفه اووى بس ليه كل ده
ادهم : اما أن الاوان بان ابوح بمشاعرى...
واقول من بحر الغرام ماحوته دفاترى ....
فالعمر يجرى بيننا
والبعد يقتله الضنأ...
والليل فيك مسامرى .....
وانا المعذب فى هواك...
فهل بقلبي تشعرى ... (نزار قباني)
انا عارف يااسيا انك ممكن تكونى مبتحبنيش بس اللى متاكد منه انى بحبك وكلمه بحبك قليله انها توصف عشقى ليكى مفيش كلمه تعبر عن اللى جواى انا عايز اتجوزك موافقه
اسيا بكسوف : ممكن وقت افكر
ادهم : لا مفيش تفكير انا عايز رد حالا باه او لا
عما السكون السكون الذي يتسببب فى الالم فى قلبه
هل سيكون سكون لا لابد اما سيكون بدايه لحياه جديده
اسيا : انا طول عمرى منبوذه اقرب الناس بتجرحنى كانى عايشه
فى نار بتقرب منى وبتحرقنى من اول الام المفروض اول احضن اجرى عليه ملتقوهش وبابا اللى مفروض سندى وامانى فى دنيا متطلعش امانى ولا اختى الكبيره اللى مفروض تبقى امى تانيه مبتحبنيش ولا صديقتى طفولتى اللى جرحتنى ولا اول شخص يهتم بيا يخونى انت بتقرب من واحده مشاعرها مستنفزه
لو هتجرحنى فمعدش فى مكان اللى الجراح
ادهم باسئ: انا عارف كل ده بس صدقينى مستحيل هاذيكى وفقى ومش هتنادمى
اسيا : انا موافقه
ادهم : كان نفسي احضنك بس انتى لسه مش ملكى
اسيا : ازى ملكك
ادهم : مش عايز اقرب منك لانى مش عايزك تتاذى بسببي دينا ميسمحش انى اقرب منك وانا بحبك مش عايزك احملك ذنوب انتى غاليه عندى اوووى ولاغالى بتفضل تعامله بحذر
اسيا فرحنا جدا ان ربنا رزقها بواحد زى ادهم
ادهم : انا عارف انى حلوه وعينى خضرا بس يلا نلحق الماذون
وتم عقد قران ادهم واسيا وسط فرحت الجميع
النهايه 