رواية ملكة من نار الفصل التاسع عشر 19 بقلم بسمة طه
الفصل التاسع عشر
فى ميلانو دخل المستشفى
تقبع اسيا على سريرها فى عالم تانى تتذكر كل اللى فاتت فى حياتها ومن وهى طفله عاننت كتيررر فى حياتها اتحرمت من حنان الام وامان لاب واحتواء الاخت اتربتت مع سوزى مامتت معتز صحيع اتعملت معها سوزى كانها امها بضبظ ولكن تبقى الام ام بعد اما مماتت رجعت لجحيم تانى تتذكر جيدا كلام معتز
معتز اسيا تعالى عيشي معنا فى اسكندريه انتى مكانك مش هنا
اسيا : لا يامعتز انا هفضل هنا عندى امل ان ماما تغير تعاملها معيا
معتز : انا مش عايزك تقعدى هنا لوحدك بس لازم انا ورهف نعيش مع خالتى فى اى وقت لو عوزتينى هتلاقينى انا جمبك على طول
تلعن نفسها كما كانت غبيه فى ذلك الوقت عايشت كتيررر فى الم واكتر حاجه وجعتها انها حببت اهتمام سيف بيها وخانها ومع صديقه دربها كما هى الحياه مؤلمه
ليام : اسيا يااسيا
اسيا بتوهن : نعم
ليام بقلق : مالك سرحانه ليه
اسيا : مفيش حاجه انت كنت بتقول ايه
ليام : بسالك على شباب رحوا فين
اسيا : اكيد اوليفير عمل كارثه من كوارثه وهما بيحلوا
لسه ليام هيتكلم قطع كلامه دخول اوليفير من غير استاذن
اسيا: انت متخلف يالا انت دخل زريبه استاذن قبل اما تدخل
اوليفير وهو يزفر فى ضيق : مخدش بالى
اسيا : مالك انت كمان
اوليفير : الدكتوره دى انسانه غبيه لازم تطلعنى غلطان وخلاص وبتعصبنى كل مره اشوفها فيها ببقى عايز اقتلها
ريان : انت غريب اووى انت لى غلطان وراسك والف سيف انها هى اللى غلطان دى مش طريقه تعامل خلاص
ديفيد : وبعدنا نفسي اعارف من امتى وانت بتخانق مع البنات
اوليفير : دلوقتى انا اللى غلطان
قطع كلامها دخول معتز المفاجى بنسبلهم
معتز وهو يحضتن اسيا جامد كده متقوليش انا اللى غلطان كل ده بسببي
اسيا: مكنتش عايز اقلقك عليا انا اسفه
اوليفير : انت مين وقفش فيها كده ليه
معتز : انت مين
اسيا : ده معتز اخويا فى الرضاعه وضابط فى المخابرات المصريه
فى بيت محمد
حازم : هااا ياعمى موافق
الهام : اكيد يابنى موافق
تاليا: بس انا مش هلحق اجاهز نفسي ده بكره الخميس
حازم : كل حاجه جاهزه من زمان اوووى حتى فستانك
تاليا : تمام
حازم : يبقى بكره ان شاء الله الفرح انا جاهزت القاعه وكل حاجه
تاليا: انا مش عايزه فرح
الهام بزعيق: نعمم يعنى ايه بنتى تتجوز من غير فرح
تاليا: انا معملتش حسب اليوم ده انى هبيقى وحيده من غير صحاب ولاختى انا مستحقاره نفسي اووى خسرت اختى وفقدت محبه صحبي خلاص مبقاش ليا حتى
حازم : انا فرحان بجد من قلبي انك اخيراا فوقتي لنفسك انتى تعرفى انى عرفت مكانك من اسيا بالرغم لانتى عملتى اما قبلتنى فى امريكا قالتلى على مكانك
تاليا" يعنى انت رجعت علشان خاطر اسيا
حازم : اكيد لا بس هى وضحلى سواء الفهم اللى حصل بسبب شيرى كل حاجه اتفسرت فى الوقت المناسب
تاليا: طالما انت رجع علشان ترجعلى ليه كل شهور دى مكلمتنيش
حازم : انا مكنتش هرجعلك غير اما كون متأكد ميه فى الميه انك تغيرتى انى دلوقتى مبقتش لوحدى انا معيا تاليا صغيره
تاليا: بعياط طب انا عايزه اشوف اسيا
الهام بتهجم: لا اوعى ده يحصل انتى ملقيش اخت فاهمه
التقاطت كف على وجنتها
الالهام: انت بتضربنى يا محمد بعد كل ده
محمد : بعد كل ده ايه انا عملت تصرف غلط بس غصبان عنى وانتى ندمتينى بقيت عمرى اقصد غلطه خسرت كتيررر اووى حتى نفسي خسرتها ياااريت توفقى لنفسك
تاليا: بابا انا همشي مع حازم دلوقتى مفيش داعى استنى بكره
محمد : حاجه ترجعلك انتى وجوزك يابنتى
حازم بفرح عارمه بسبب ذلك الخبر: طب يالا
تاليا: استنى هجهز هدومى
حازم : لامتخديش حاجه حاجتك جاهزه هناك مستنيه صحباتها بس
نزلوا هما الاتنين من العماره وركبوا العربيه
فى صباح يوم جديد الساعه ٦صبحا
عاد الجميع الى القصر وجلسوا فى الصابون
نزلوا البنات جري وكل واحده حضتنه اخوها
ريتال وهى تحتضن اخوها جامد : كنتوا فين قلقتنونا عليكم اوووى
تمارا" اسيا مالك انتى فيكى حاجه صح
اسيا: لا مفنيش حاجه انا تعبانه شويه من قله نوم
جريت عليها تمارا وحضتنها ولكن صرخت اسيا بوجع
تمارا بعياط : انتى فيكى ايه
اسيا ولأول مره تستشعر خوف حد عليها
اسيا وهى تحضتنها انا كويسه متعيطيش
بتول وهى تتحدث وهى فى حضن اخوها: انتوا هتفضلوا ساكتين كده حد يفهمنا
ديفيد : أولا اسيا وليام اتصابوا وكانوا فى المستشفى
نظرت بتول ليام وهى تتفحصوا جيدا
ليام وهو ينظر إليها نظرت عشق وتحدث : انا كويس ياشباب مخدش يقلق
تمارا: لا بجد برفوعليكم وصرخت مره واحده فيهم انتوا زى محدش يقولنا انكم اتصابتوا وكمان محدش اتصل احنا كان هنموت من القلق
ريان وهو ينظر اليها: احنا مكنش نقصد كده احنا محبنش نقلقكم
بتول: لا والله على اساس اننا مقلقنش
ديفيد : قلق عن قلق يفرق
أدهم ؛طالما عندك مبرر لكل حاجه فهمنى ازى متقبضش عليكم
اسيا : احكى كل حاجه بس بليل مش قادرين نتكلم
ريتال: مين ده
نظر الجميع حيث اشارت
أدهم : انت مين
معتز: كده ياادهومى يا خساره العيش والملح
جريت تمارا عليا بعد انت تعرفت عليه وحضتنه
تمارا: ميزو انت جايت ازى
معتز بمرح: اكيد بطيره
تخرج تمارا من حضنه انت لسه رغم زى ماانت
معتز: وانتى هبله زى ما انتى
اسيا وادهم فى وقت واحد : ابتدنا
ابتعد معتز وحضن أدهم
معتز: وحشنى ياشقيق
ادهم: وهى يبادلوا الحضن انت اكتر بقالى كتيرر مشفتكش
معتز : مشغال بقى ياعمنا
تمارا: انت عندك مشغال انت اخرك تسرح بشويه طماطم فى شارع
معتز : انا لو مسكتك هنفخك
وسط ذلك الهزر من يقف يشتعال غضبا من تصرفت صغيرته
اسيا: انا هطلع انام
بعد ٥دقائق طلعوا الجميع الى غرفهم ماعدا معتز وتمارا وادهم يتحدثون عن طفولتهم
تمارا ولحظت وقوف ريان بعيد بيشاورلها
تمارا: انا هطلع انام باى يا شباب
معتز : قعدى شويه
تمارا وهى تتثوب بكذب: مش قادره عايزه انام
دخلت إلى المطبخ وراء ريان وخرجت الى الحديقه الخلفيه فلم تجده كادت أن تذهب ولكن لقيت من امسكها من معصمها
ريان: انتى ايه اللى عملتى ده
تمارا: انا عملت ايه
ريان: حضتنى رجل غريب وعمله تهزرى معها ولكنى وقف
تمارا: أولا ده مش رجل غريب يعتبر زى أدهم بضبط
ريان: زى أدهم مش أدهم وحتى اخوكى ميحضتنكيش تانى فاهمه
تمارا بعناد : لا مش فاهمه
اقترب منها ريان والتقط شفتيها فى قبله عنيفه ابتعد عنها عندما تذوقك دمها واحس ودموعها
ريان : انا اسف متزعليش واجتذبها الى احضاتنه
فى غرفه ريتال
تخرج ريتال من الحمام المرفق فى غرفتها تلبس منامه صيفيه كت عليه أحد اميرات ديزنى شعرت بحركه فى البلكونه اقتربت بحذر وفتحتها كادت تصرخ لا أحد وضع يده على فمها
ديفيد : انا ديفيد هشيل ايدى بس متصرخيش
هزت راسها بمعنى نعم
ريتال : انت بتعمل ايه هنا
ديفيد : جايت علشان اشوفك وحشتينى اصتبغت وجنتها بحمره الخجل ولم تجيب
ديفيد : انا بكلمك على فكرنا
لم تنظر إليها ولكنه تنظر على الأرض فى خجل
وضع خصله متمرده خلف اذنها برضو مش عايزه تردى
اقترب منها حتى التصق بها والتقط شفتيها بعشق وشغف وعقد شعرها بين اصابعه حتى لم تقدر على الهروب ابتع عنها اما احس بحاجتها الشديده الى الهواء
ريتال بتلعثم: انت قليل الادب وسافل
ديفيد : ومش متربي اساسا متزعليش
ريتال : أطلع بره يالا
ديفيد : ماشي
فى ميلانو دخل المستشفى
تقبع اسيا على سريرها فى عالم تانى تتذكر كل اللى فاتت فى حياتها ومن وهى طفله عاننت كتيررر فى حياتها اتحرمت من حنان الام وامان لاب واحتواء الاخت اتربتت مع سوزى مامتت معتز صحيع اتعملت معها سوزى كانها امها بضبظ ولكن تبقى الام ام بعد اما مماتت رجعت لجحيم تانى تتذكر جيدا كلام معتز
معتز اسيا تعالى عيشي معنا فى اسكندريه انتى مكانك مش هنا
اسيا : لا يامعتز انا هفضل هنا عندى امل ان ماما تغير تعاملها معيا
معتز : انا مش عايزك تقعدى هنا لوحدك بس لازم انا ورهف نعيش مع خالتى فى اى وقت لو عوزتينى هتلاقينى انا جمبك على طول
تلعن نفسها كما كانت غبيه فى ذلك الوقت عايشت كتيررر فى الم واكتر حاجه وجعتها انها حببت اهتمام سيف بيها وخانها ومع صديقه دربها كما هى الحياه مؤلمه
ليام : اسيا يااسيا
اسيا بتوهن : نعم
ليام بقلق : مالك سرحانه ليه
اسيا : مفيش حاجه انت كنت بتقول ايه
ليام : بسالك على شباب رحوا فين
اسيا : اكيد اوليفير عمل كارثه من كوارثه وهما بيحلوا
لسه ليام هيتكلم قطع كلامه دخول اوليفير من غير استاذن
اسيا: انت متخلف يالا انت دخل زريبه استاذن قبل اما تدخل
اوليفير وهو يزفر فى ضيق : مخدش بالى
اسيا : مالك انت كمان
اوليفير : الدكتوره دى انسانه غبيه لازم تطلعنى غلطان وخلاص وبتعصبنى كل مره اشوفها فيها ببقى عايز اقتلها
ريان : انت غريب اووى انت لى غلطان وراسك والف سيف انها هى اللى غلطان دى مش طريقه تعامل خلاص
ديفيد : وبعدنا نفسي اعارف من امتى وانت بتخانق مع البنات
اوليفير : دلوقتى انا اللى غلطان
قطع كلامها دخول معتز المفاجى بنسبلهم
معتز وهو يحضتن اسيا جامد كده متقوليش انا اللى غلطان كل ده بسببي
اسيا: مكنتش عايز اقلقك عليا انا اسفه
اوليفير : انت مين وقفش فيها كده ليه
معتز : انت مين
اسيا : ده معتز اخويا فى الرضاعه وضابط فى المخابرات المصريه
فى بيت محمد
حازم : هااا ياعمى موافق
الهام : اكيد يابنى موافق
تاليا: بس انا مش هلحق اجاهز نفسي ده بكره الخميس
حازم : كل حاجه جاهزه من زمان اوووى حتى فستانك
تاليا : تمام
حازم : يبقى بكره ان شاء الله الفرح انا جاهزت القاعه وكل حاجه
تاليا: انا مش عايزه فرح
الهام بزعيق: نعمم يعنى ايه بنتى تتجوز من غير فرح
تاليا: انا معملتش حسب اليوم ده انى هبيقى وحيده من غير صحاب ولاختى انا مستحقاره نفسي اووى خسرت اختى وفقدت محبه صحبي خلاص مبقاش ليا حتى
حازم : انا فرحان بجد من قلبي انك اخيراا فوقتي لنفسك انتى تعرفى انى عرفت مكانك من اسيا بالرغم لانتى عملتى اما قبلتنى فى امريكا قالتلى على مكانك
تاليا" يعنى انت رجعت علشان خاطر اسيا
حازم : اكيد لا بس هى وضحلى سواء الفهم اللى حصل بسبب شيرى كل حاجه اتفسرت فى الوقت المناسب
تاليا: طالما انت رجع علشان ترجعلى ليه كل شهور دى مكلمتنيش
حازم : انا مكنتش هرجعلك غير اما كون متأكد ميه فى الميه انك تغيرتى انى دلوقتى مبقتش لوحدى انا معيا تاليا صغيره
تاليا: بعياط طب انا عايزه اشوف اسيا
الهام بتهجم: لا اوعى ده يحصل انتى ملقيش اخت فاهمه
التقاطت كف على وجنتها
الالهام: انت بتضربنى يا محمد بعد كل ده
محمد : بعد كل ده ايه انا عملت تصرف غلط بس غصبان عنى وانتى ندمتينى بقيت عمرى اقصد غلطه خسرت كتيررر اووى حتى نفسي خسرتها ياااريت توفقى لنفسك
تاليا: بابا انا همشي مع حازم دلوقتى مفيش داعى استنى بكره
محمد : حاجه ترجعلك انتى وجوزك يابنتى
حازم بفرح عارمه بسبب ذلك الخبر: طب يالا
تاليا: استنى هجهز هدومى
حازم : لامتخديش حاجه حاجتك جاهزه هناك مستنيه صحباتها بس
نزلوا هما الاتنين من العماره وركبوا العربيه
فى صباح يوم جديد الساعه ٦صبحا
عاد الجميع الى القصر وجلسوا فى الصابون
نزلوا البنات جري وكل واحده حضتنه اخوها
ريتال وهى تحتضن اخوها جامد : كنتوا فين قلقتنونا عليكم اوووى
تمارا" اسيا مالك انتى فيكى حاجه صح
اسيا: لا مفنيش حاجه انا تعبانه شويه من قله نوم
جريت عليها تمارا وحضتنها ولكن صرخت اسيا بوجع
تمارا بعياط : انتى فيكى ايه
اسيا ولأول مره تستشعر خوف حد عليها
اسيا وهى تحضتنها انا كويسه متعيطيش
بتول وهى تتحدث وهى فى حضن اخوها: انتوا هتفضلوا ساكتين كده حد يفهمنا
ديفيد : أولا اسيا وليام اتصابوا وكانوا فى المستشفى
نظرت بتول ليام وهى تتفحصوا جيدا
ليام وهو ينظر إليها نظرت عشق وتحدث : انا كويس ياشباب مخدش يقلق
تمارا: لا بجد برفوعليكم وصرخت مره واحده فيهم انتوا زى محدش يقولنا انكم اتصابتوا وكمان محدش اتصل احنا كان هنموت من القلق
ريان وهو ينظر اليها: احنا مكنش نقصد كده احنا محبنش نقلقكم
بتول: لا والله على اساس اننا مقلقنش
ديفيد : قلق عن قلق يفرق
أدهم ؛طالما عندك مبرر لكل حاجه فهمنى ازى متقبضش عليكم
اسيا : احكى كل حاجه بس بليل مش قادرين نتكلم
ريتال: مين ده
نظر الجميع حيث اشارت
أدهم : انت مين
معتز: كده ياادهومى يا خساره العيش والملح
جريت تمارا عليا بعد انت تعرفت عليه وحضتنه
تمارا: ميزو انت جايت ازى
معتز بمرح: اكيد بطيره
تخرج تمارا من حضنه انت لسه رغم زى ماانت
معتز: وانتى هبله زى ما انتى
اسيا وادهم فى وقت واحد : ابتدنا
ابتعد معتز وحضن أدهم
معتز: وحشنى ياشقيق
ادهم: وهى يبادلوا الحضن انت اكتر بقالى كتيرر مشفتكش
معتز : مشغال بقى ياعمنا
تمارا: انت عندك مشغال انت اخرك تسرح بشويه طماطم فى شارع
معتز : انا لو مسكتك هنفخك
وسط ذلك الهزر من يقف يشتعال غضبا من تصرفت صغيرته
اسيا: انا هطلع انام
بعد ٥دقائق طلعوا الجميع الى غرفهم ماعدا معتز وتمارا وادهم يتحدثون عن طفولتهم
تمارا ولحظت وقوف ريان بعيد بيشاورلها
تمارا: انا هطلع انام باى يا شباب
معتز : قعدى شويه
تمارا وهى تتثوب بكذب: مش قادره عايزه انام
دخلت إلى المطبخ وراء ريان وخرجت الى الحديقه الخلفيه فلم تجده كادت أن تذهب ولكن لقيت من امسكها من معصمها
ريان: انتى ايه اللى عملتى ده
تمارا: انا عملت ايه
ريان: حضتنى رجل غريب وعمله تهزرى معها ولكنى وقف
تمارا: أولا ده مش رجل غريب يعتبر زى أدهم بضبط
ريان: زى أدهم مش أدهم وحتى اخوكى ميحضتنكيش تانى فاهمه
تمارا بعناد : لا مش فاهمه
اقترب منها ريان والتقط شفتيها فى قبله عنيفه ابتعد عنها عندما تذوقك دمها واحس ودموعها
ريان : انا اسف متزعليش واجتذبها الى احضاتنه
فى غرفه ريتال
تخرج ريتال من الحمام المرفق فى غرفتها تلبس منامه صيفيه كت عليه أحد اميرات ديزنى شعرت بحركه فى البلكونه اقتربت بحذر وفتحتها كادت تصرخ لا أحد وضع يده على فمها
ديفيد : انا ديفيد هشيل ايدى بس متصرخيش
هزت راسها بمعنى نعم
ريتال : انت بتعمل ايه هنا
ديفيد : جايت علشان اشوفك وحشتينى اصتبغت وجنتها بحمره الخجل ولم تجيب
ديفيد : انا بكلمك على فكرنا
لم تنظر إليها ولكنه تنظر على الأرض فى خجل
وضع خصله متمرده خلف اذنها برضو مش عايزه تردى
اقترب منها حتى التصق بها والتقط شفتيها بعشق وشغف وعقد شعرها بين اصابعه حتى لم تقدر على الهروب ابتع عنها اما احس بحاجتها الشديده الى الهواء
ريتال بتلعثم: انت قليل الادب وسافل
ديفيد : ومش متربي اساسا متزعليش
ريتال : أطلع بره يالا
ديفيد : ماشي
