رواية ملكة من نار الفصل السادس عشر 16 بقلم بسمة طه
السادس عشر
أدهم : انا عايز افهم ايه البيحصل ده
اسيا : ايه البيحصل ياادهم ده قضاء وقدر ملناش دخل فى
أدهم : ملكوش دخل العمله دى مش هتطلع غير من واحد فيكم انا مستحيل اقعد معكم فى بيت واحد
اسيا : انت بتزعق من الصبح وانا سكته خلاص مش انا العملت كده
أدهم : عندك تفسير للى بيحصل ده مطارات ميلانو كلها تنفجر فى نفس دقيقه
اسيا: انا زى زيك معرفش حاجه كل البتعملوا ده ملهوش لازمه دلوقتى
أدهم : انا غلطان انى وفقت اقعد مع مجرمين زيكم فى بيت واحد
اسيا بضيق : أدهم شوف انت عايز ايه وعملوا براحتك
وطلعت اوضتها
تمارا وهي بتاكل الايس كريم وبتتفرج عليهم كأنه تشاهد أحد الافلام
اقترب منها ريان وجلس بجانبه
تمارا : تاخد ايس كريم
ريان : اه
تمارا : اتفضل وقربت له العلبه ولكن لم ياخدها بل اختطف قبله من فمها بسرعه كده انا كلت
بصت له تمارا كانه تنين برأسين
تمارا : انت بقت سافل اوووى مينفعش كده
ريان : انا سافل اه وكان سيقترب منها ولكن اسرعت بفتح موضوع
تمارا : تفتكر مين الحرق المطارات
ريان : وافتكر ليه وانا الحرقتهم
تمارا بشقه: ان انت مجنون صح اقتلت كل الناس دى
ريان : مفيش الناس ماتتت رجلتى خرجت كل الناس وبعد كده ولعت فيهم
تمارا: طب ال ايه كل ده
ريان : علشان تعقدى براحتك
اسيا : ريان على مكتبى
تمارا: هى عايزكم ليه
ريان : فى عمليه جديده
تمارا : اممم
ريان : ايه اممم دى
تمارا : انا عايزه اكلمك فى حاجه مهمه
ريان : مش هينفع دلوقتى شويه كده اقترب منها وطبع قبله على خدها
ومشي
دخل المكتب يجلسون الجميع فى حاله شد وجزر يكسو على وجوهم البارود
اسيا : طبعا العمليه هتكون فى خطر جدا ولازم ناخد بالنا كلنا الغلطه بموته طبعا لو حصل اى حاجه لحد الباقى ينسحب
اوليفير: لا طبعا زى ما هندخل كلنا مع بعض هتخرج كلنا مع بعض
ليام : بس ده مش هيبقى وقت عواطف
اوليفير: اهو بقى انا مبحبش اتعمل معك علشان كده معندكش قلب انت زى مانت لسه برضو متعلمتش من الماضى
ليام : انا برضو انت يتطلب حاجه انى اسبه وانت بتعمله
اسيا :بس بقى
المهم دى الخطه
بعد اكتر من ساعتين خرجوا الجميع طالع الجميع على اوضهم
ذهب تمارا الى غرفه ريان
خبطت عددت خبطات
ريان : أدخل
دخلت تمارا
كان ممتد على سرير ومغمض عينه
تمارا : ممكن اتكلم معك فى موضوع
ريان : ادخلى وقفلى الباب وراكى
تمارا : تعال ننزل الجنينه
ريان : انا تعبان ومش قادر انزل عايزه تنزلى تمام بس اما مش هنزل
دخلت تمارا وجلست على الكرسي بجانب سرير
تمارا : أدهم مش هيوافق اننا نتجوز غير لما تسيب شغلك ده
ريان : بس انا مش هسيبه اصلا
تمارا : مانت لو بتحبنى هتسيه
قام ريان من على سرير وشدها اليها والتقط شفتيها فى قبله عنيفه قاسيه يعبر عن ما يقوله
ابتعد عنها اما احس بعيطها
ريان: امشي دلوقتى
خرجت تمارا من عندو بتجرى على اوضتها
مصطفى : انا معجب بيكى من اول ما شتغلتى معنا وعايز اتجوزك
انتفض حازم من مكانه ومسك مصطفى من لياقه قميصه وسدد لها عددت ضربات فى وجه
حازم : قولى بقى عايز تتجوز مين علشان اندمك على اليوم التولد فيه
تنظر له تاليا بصدمه لاتعرف ماذا تفعل
فصل مابينهم الموظفين
حازم : كل على مكتبه
حازم : افهم بقى ايه الحصل ده
فضلت تاليا سكته شويه وتنظر اليه فى صدمه بعدها اتكلمت
تاليا : تفهم ايه بضبط واحد بيتقدم لوحدها لا انا مش فاهمه انت بتعمل كده ليه وضربته باى حق
حازم : وكمان بدافعى عنه
تاليا: انت مالك دلوقتى
حازم : مالى ازى ومسكها من يدها وقربها اليه انتى ملكى لوحدى
شدت ايدها انا مش ملك حد
تاليا : انا بحبك و مقدرش استغنى عنك
عند هذه النقطه وبدات فى عياط هيسترى تسنغنى عنى انت استغنت وراحت اتجوزت واحده غيرى وخلفت وجاى تقول مقدرش استغنى حرام عليك كسرتنى اوووى
حازم : كانت بحاول انساكى بيها مقدرتش انساكى وربنا عقبنى فى بنتى
حضنه حازم ومسح دموعها
حازم : انا اسف تقبلى تتجوزنى
تاليا : لا رد
فى غرفه المستشفى
يجلس نوح بجانبها يطاعمها بيده
نفين :كفايه مش قادره اكمل
نوح : شويه صغيرين تانى
نفين : مش قادره والله اكل حاجه تانى
نوح : اخر معلقه طيب
نفين على مضض: حاضر
نوح : يلا اشربي دواء
شربت الدواء
نفين : انت معندكش شغل ولا ايه
نوح : لحقتى زهقتى منى
نفين : لا مش قصدى انا خايفه تكون سيب شغلك بسببي
نوح : لا متخافيش معنديش اهم منك
نفين : اظن ان ده مش وقت الكلام ده
نوح : انا عندى فرصه شغل فى امريكا لما توفقى اننا نتجوز لما هسافر لازم يبقى فى حد فى الموضوع ده انتى عندك مطلق الاختيار وياااريت تردى عليا بكره قبل اما تروحى سلام
أدهم : انا عايز افهم ايه البيحصل ده
اسيا : ايه البيحصل ياادهم ده قضاء وقدر ملناش دخل فى
أدهم : ملكوش دخل العمله دى مش هتطلع غير من واحد فيكم انا مستحيل اقعد معكم فى بيت واحد
اسيا : انت بتزعق من الصبح وانا سكته خلاص مش انا العملت كده
أدهم : عندك تفسير للى بيحصل ده مطارات ميلانو كلها تنفجر فى نفس دقيقه
اسيا: انا زى زيك معرفش حاجه كل البتعملوا ده ملهوش لازمه دلوقتى
أدهم : انا غلطان انى وفقت اقعد مع مجرمين زيكم فى بيت واحد
اسيا بضيق : أدهم شوف انت عايز ايه وعملوا براحتك
وطلعت اوضتها
تمارا وهي بتاكل الايس كريم وبتتفرج عليهم كأنه تشاهد أحد الافلام
اقترب منها ريان وجلس بجانبه
تمارا : تاخد ايس كريم
ريان : اه
تمارا : اتفضل وقربت له العلبه ولكن لم ياخدها بل اختطف قبله من فمها بسرعه كده انا كلت
بصت له تمارا كانه تنين برأسين
تمارا : انت بقت سافل اوووى مينفعش كده
ريان : انا سافل اه وكان سيقترب منها ولكن اسرعت بفتح موضوع
تمارا : تفتكر مين الحرق المطارات
ريان : وافتكر ليه وانا الحرقتهم
تمارا بشقه: ان انت مجنون صح اقتلت كل الناس دى
ريان : مفيش الناس ماتتت رجلتى خرجت كل الناس وبعد كده ولعت فيهم
تمارا: طب ال ايه كل ده
ريان : علشان تعقدى براحتك
اسيا : ريان على مكتبى
تمارا: هى عايزكم ليه
ريان : فى عمليه جديده
تمارا : اممم
ريان : ايه اممم دى
تمارا : انا عايزه اكلمك فى حاجه مهمه
ريان : مش هينفع دلوقتى شويه كده اقترب منها وطبع قبله على خدها
ومشي
دخل المكتب يجلسون الجميع فى حاله شد وجزر يكسو على وجوهم البارود
اسيا : طبعا العمليه هتكون فى خطر جدا ولازم ناخد بالنا كلنا الغلطه بموته طبعا لو حصل اى حاجه لحد الباقى ينسحب
اوليفير: لا طبعا زى ما هندخل كلنا مع بعض هتخرج كلنا مع بعض
ليام : بس ده مش هيبقى وقت عواطف
اوليفير: اهو بقى انا مبحبش اتعمل معك علشان كده معندكش قلب انت زى مانت لسه برضو متعلمتش من الماضى
ليام : انا برضو انت يتطلب حاجه انى اسبه وانت بتعمله
اسيا :بس بقى
المهم دى الخطه
بعد اكتر من ساعتين خرجوا الجميع طالع الجميع على اوضهم
ذهب تمارا الى غرفه ريان
خبطت عددت خبطات
ريان : أدخل
دخلت تمارا
كان ممتد على سرير ومغمض عينه
تمارا : ممكن اتكلم معك فى موضوع
ريان : ادخلى وقفلى الباب وراكى
تمارا : تعال ننزل الجنينه
ريان : انا تعبان ومش قادر انزل عايزه تنزلى تمام بس اما مش هنزل
دخلت تمارا وجلست على الكرسي بجانب سرير
تمارا : أدهم مش هيوافق اننا نتجوز غير لما تسيب شغلك ده
ريان : بس انا مش هسيبه اصلا
تمارا : مانت لو بتحبنى هتسيه
قام ريان من على سرير وشدها اليها والتقط شفتيها فى قبله عنيفه قاسيه يعبر عن ما يقوله
ابتعد عنها اما احس بعيطها
ريان: امشي دلوقتى
خرجت تمارا من عندو بتجرى على اوضتها
مصطفى : انا معجب بيكى من اول ما شتغلتى معنا وعايز اتجوزك
انتفض حازم من مكانه ومسك مصطفى من لياقه قميصه وسدد لها عددت ضربات فى وجه
حازم : قولى بقى عايز تتجوز مين علشان اندمك على اليوم التولد فيه
تنظر له تاليا بصدمه لاتعرف ماذا تفعل
فصل مابينهم الموظفين
حازم : كل على مكتبه
حازم : افهم بقى ايه الحصل ده
فضلت تاليا سكته شويه وتنظر اليه فى صدمه بعدها اتكلمت
تاليا : تفهم ايه بضبط واحد بيتقدم لوحدها لا انا مش فاهمه انت بتعمل كده ليه وضربته باى حق
حازم : وكمان بدافعى عنه
تاليا: انت مالك دلوقتى
حازم : مالى ازى ومسكها من يدها وقربها اليه انتى ملكى لوحدى
شدت ايدها انا مش ملك حد
تاليا : انا بحبك و مقدرش استغنى عنك
عند هذه النقطه وبدات فى عياط هيسترى تسنغنى عنى انت استغنت وراحت اتجوزت واحده غيرى وخلفت وجاى تقول مقدرش استغنى حرام عليك كسرتنى اوووى
حازم : كانت بحاول انساكى بيها مقدرتش انساكى وربنا عقبنى فى بنتى
حضنه حازم ومسح دموعها
حازم : انا اسف تقبلى تتجوزنى
تاليا : لا رد
فى غرفه المستشفى
يجلس نوح بجانبها يطاعمها بيده
نفين :كفايه مش قادره اكمل
نوح : شويه صغيرين تانى
نفين : مش قادره والله اكل حاجه تانى
نوح : اخر معلقه طيب
نفين على مضض: حاضر
نوح : يلا اشربي دواء
شربت الدواء
نفين : انت معندكش شغل ولا ايه
نوح : لحقتى زهقتى منى
نفين : لا مش قصدى انا خايفه تكون سيب شغلك بسببي
نوح : لا متخافيش معنديش اهم منك
نفين : اظن ان ده مش وقت الكلام ده
نوح : انا عندى فرصه شغل فى امريكا لما توفقى اننا نتجوز لما هسافر لازم يبقى فى حد فى الموضوع ده انتى عندك مطلق الاختيار وياااريت تردى عليا بكره قبل اما تروحى سلام
