رواية عاشق يريد الانتقام الفصل الثالث والعشرين 23 بقلم نجاح السيد
الحلقة الثالثة والعشرون
انصرفوا بالفعل تاركين مكتب ندى وخرجوا ولكنهم وقفوا فى مكان بعيدا عن انظار اى حد
وهتف اشرف قائلا:بنت التييت حسابها تقل اووى عندى
مايسه:ناوى تعمل ايه
اشرف:حكاية انك هتبقى الممرضة الى معاها فى كل الحالات الى هى هتابعها هتفيدنى اوووى
مايسه:هتفيدك ازاى
اشرف:بعدين اقولك ..الموضوع عايز تفكير دقيق اووى
مايسة:ماشى....وبعد ما تفكر هتنفذ امته
اشرف:موضوع السفر هيخلينى اجل كل حاجة
مايسة:انت مسافر
اشرف:ايوة فى مؤتمر طبى فى فرنسا هسافر علشان احضره
مايسة:هتفضل قد ايه هناك
اشرف:يعنى اسبوعين بالكتير
مايسة:يلا نستحمل رزالتها الاسبوعين دول
اشرف:متقلقيش خالص بعد الاسبوعين دول هنتخلص من رزالتها دى للابد
مايسة:ومين قالك انى قلقانة... دا اشرف الى بيخطط ..وانا عارفة اشرف لما يخطط للشر بيعمل ايه
اشرف:بس المرة دى الشر هيبقى عااااااااااالى اووى
مايسة:عالى ..واطى..المهم نخلص منها
اشرف:هنخلص وعن قريب
.................................................. ........................
عزيز:انا مستغرب اووى يا ندى من رد فعلك انا كنت مفكر انك لو تسامحتى اووى معاهم هطرديهم بس من هنا متوصلش لدرجة انك تسامحيهم
ندى:ومين قال انى سامحتهم
عزيز:امال الى عملتيه ده اسمه ايه
ندى:البت الممرضة دى اشرف متجوزها عرفى وانا خلتها تتابع معايا الحالات علشان اعرف اتقرب ليها كويس لغاية ما اقدر اجيب دليل يثبت جوازهم ده واوريه لياسمين صاحبتى لانها بجد متستهلش ان انسان حقير زى ده يكون جوزها وابو عيالها ولازم انقذها منه
عزيز:طب واشرف ليه سبتيه يشتغل لسه فى المستشفى
ندى:اشرف ده مش مجرد بيعمل حاجات سفلة ووقحة زيه بس فى المستشفى دا بيعمل حاجات اكبر من كده وانا متأكده من كده
بس انا نفسى الاقى الدليل
ولازم اشرف يفضل هنا تحت نظرى لغاية ما الاقى الدليل
وافضحه واوديه السجن
ابتسم عزيز وقال: ياسين كان خايف عليكى انك تديرى المستشفى لوحدك وميعرفش ان بنته بميت راجل
ابتسمت ندى قائلة:تعليمك يا دكتور ولا ايه
عزيز:ربنا يبارك فيكى يا بنتى
ندى:امين
عزيز:هسيبك تشوفى شغلك وانا كمان هقوم اشوف شغلى
ندى:اتفضل
.................................................. .............
استيقظت من النوم ونهضت من فوق السرير وذهبت الى الحمام واخدت شاور وارتدت ملابسها وخرجت من غرفتها وذهبت الى المكان الى ينام فيه دائما ظنت انه استيقظ ,كالعاده يستيقظ هو اولا ولكنها وجدته مازال نائما ظلت واقفة امامه تتأمله وهو نائما ,كان هناك شيئا بداخلها يدفعها الى ان تفعل ذلك لا تعرف لماذا كانت مستمتعه بذلك وهى واقفة امامه وتتأمل ملامح وجهه امتدت يدها لكى تلمس وجهه ظلت يدها تمتد ببطء شديد فوجدته يفتح عينيه ببطء فسحبت يدها بسرعه شديدة لكى لا يرى شيئا ,فتح عيناه فوجدها واقفة امامه
ابتسمت مى وقالت:صباح الخير
ابتسم اسر وقال وهى يضع يده فى شعره:صباح النور...صحيتى قبلى النهاردة
مى:كل يوم بتصحى قبلى ..يوم من نفسى اصحى قبلك
اسر:ماشى يا ستى...المهم اخبار مزاجك ايه النهاردة
مى:تمام
اسر:تعرفى يا مى حاسس انك تغيرت كتير
مى:للاحسن وللاوحش
اسر:للاحسن طبعا
مى:صحيح انا اتغيرت وبحاول اتغير بس قرارتى لسه زى ما هى ومش هتتغير
لا تعلم مى لماذا قالت هذا الكلام فهى تعلم جيدا ان هذا الكلام سيغضب منه اسر بالتأكيد
وهذا ما حدث بالفعل تغير وجهه اسر وصار عابسا
اسر:عارف وانا كمان لسه قرارى زى ما هو ومش هغيره ...هطلقك وقت ما تطلبى
نفض اسر الغطا بعيدا عنه بشدة وبغضب حتى فزعت مى ونهض تاركا لها المكان وذهب الى الحمام
اما مى جلست على الاريكة وهى شاعرة ببعض الندم وقالت محدثة نفسها :غبية يا مى ...كنا مبسوطين...كان لازم تقولى الكلمتين دول يعنى...زعلتيه منك ...هو بيحاول يسعدك بقدر الامكان ...وانتى بتحاولى تضايقيه ...
خرج فى هذا الوقت من الحمام ووجدها جالسة فهم انها تفكر فى شىء ما لأنها لم تنتبه لوجوده فتنحنح وقال:طلبتى الفطار
مى:هنفطر هنا؟؟
اسر:ايوة
مى:خلينا ننزل نفطر تحت
اسر:اوك ...البسى ...على ما البس انا كمان
مى:تحب اطلعلك هدومك
اسر:مش عايز اتعبك معايا
مى:مافيهاش تعب ولا حاجة
اسر:اوك
ذهبت مى بالفعل الى الغرفة واخرجت له الملابس من الخزانة وخرجت من الغرفة وذهبت له واعطته الملابس ...وهو يأخذها منها تلامست ايديهم .. نظر فى عيناها وهى ايضا نظرت فى عيناه اقترب منها قليلا وظل يقترب حتى وقعت الملابس من ايديهم واصدرت صوتا..انتفضت مى وركضت تاركة المكان وذهبت الى الغرفة واغلقت الباب ووقفت وراءه ووضعت يدها على قلبها الذى كان يدق بشدة
اما اسر الذى كان بالخارج قال محدثا الملابس:كان لازم يعنى توقعى دا انا كنت خلاص ....
.................................................. .................
كانت جالسة على الكرسى خلف مكتبها امامها بعض الاوراق وكانت منشغله فيهم وهى خافضة رأسها تنظر فيهم سمعت صوت دقات على باب مكتبها
قالت وهى على وضعها:ادخل
فتح الباب الطارق ودخل واغلق الباب خلفه وتنحنح قائلا:لو سمحتى يا دكتورة عندى مشكلة كبيرة اووى وعايزك تساعدينى فى حلها
عندما سمعت صوته ابتسمت ولكنها لم ترفع وجهها اخفت ابتسامتها وقالت بجدية:اتفضل قول المشكلة
جلس عمار على الكرسى امامها
عمار:زعلت خطيبتى منى بس كان غصب عنى ...والله انا عملت كده لانى بحبها اووى
ندى:الى بيحب حد مش بيزعله
عمار:عارف...بس من غيرتى عليها اتعصبت عليها
ندى:لازم تتحكم فى عصبيتك
عمار:حاضر
ندى:وغيرتك تكون معقولة شوية
عمار:حاضر
وضع اصبعه تحت ذقنها ورفع وجهها وجعلها تنظر اليه وقال:اسف
ابتسمت ندى وقالت:اخر مرة تعملها
عمار:حاضر والله اخر مرة ...سامحينى بقى
ندى:خلينى افكر وبعدين هرد عليك
عمار:5 ثوانى كويسين تفكرى فيهم
ضحكت ندى وقالت:لأ ....انا بقول ثانية كويسة افكر فيها
ضحك عمار وقال:ها..فكرتى
ندى:ايوة
عمار:مسمحانى
ندى:ايوة
عمار:يعنى مش زعلانة منى
ندى:تؤتؤ
عمار:تقبلى عزومتى على الغدا
ندى: لسه عندى شغل
سمعوا فى هذا الوقت صوت طرقات على الباب
ندى:ادخل
دخل عزيز وقال عندما رأى عمار:ازيك يا عمار
عمار:تمام يا خالو
عزيز:خير فى حاجة
عمار:عازمها على الغدا ..مش موافقة وبتقولى عندى شغل
ندى:عمار...
قطعها عزيز قائلا:خلاص يا ندى روحى معاه وبعدين تكملى شغل
ندى:مش هينفع يتأجل يا عمو
عزيز:انا ممكن اكمله
ندى:اذا كان كده فأنا طبعا موافقة
عمار:شكرا يا كبير
عزيز:العفو يا سيدى ..اهم حاجة ان ندى تنبسط
ندى:ربنا يخليك يا عمو
عمار:يلا نمشى
ندى:اوك يلا
.................................................. ..................
- عايزك تاكلى الاكل دا كله ..انتى مش بتاكلى كويس خالص...مش عايز لما نرجع يقولوا انى مكنتش بأكلك
مى:يا سلام ..الى يسمعك يقول انك بتاكل كويس اووى..دا انا باكل اكتر منك
اسر:مين الى قال كده...انا باكل كويس جدا ..يلا بقى ناكل ولا هنرغى كتير
مى:اوك ..يلا
شرعوا فى الاكل وخيم عليهم الصمت لفترة قاطعته مى قائلة:اسر
رفع اسر وجهه ونظر اليها وقال:نعم
مى:عارفة انك بتحاول تسعدنى وانا فى المقابل بحاول اضايقك
اسر:ليه بتقولى كده
مى:لان دا الى بيحصل
اسر:تعرفى انا اتعودت منك على كده وهتضحكى عليه لو قولتلك انى ببقى مبسوط
مى:انت طيب اووى يا اسر وصدقنى انت تستاهل واحدة احسن منى
اسر:واانا مش عايز الى احسن منك دى انا عايزك انتى
مى:مش هقدر اسعدك صدقنى انا دايما بألم كل الى بحبهم وبجرحهم وعمرى ما فرحت اى حد ابدا
اسر:وجودك جانبى بس لوحده بيسعدنى
مى:اسر انا مش عايزة اجرحك صدقنى مش عايزاك تتأمل انى ممكن احبك فى يوم من الايام ودا مستحيل
اسر:ليه ...مستحيل..انا مستاهلش حبك ده
مى:انت متستهليش العذاب الى هسببه ليك لو عيشت معاك
وضع اسر يده على يد مى وقال:مستعد استحمل اى عذاب يا مى بدام انتى جانبى
سحبت مى يدها من تحت يد اسر وقالت:افهمى بقى يا اسر انا مش عايزة احب حد لا انت ولا غيرك
اسر:ليه
مى:لانى بخاف من الحب ...الحب بيجيب الم واالالم بيجيب ضعف واانا بكره اكون ضعيفة
اسر:بس حبك ليه مش هيضعفك ابدا ..اوعدك انى اخليه يقويكى
مى:اسر افهم بقى متبقاش غبى
اسر:انتى الى افهمى مرة واحدة فى حياتك ..انا بحبك من زمان اووى..بحبك من واحنا صغيرين ..ايام من كنا بنلعب سوا ..فاكرة يا مى..حبك ده فضل جوايا ..وكبر كل يوم كنت بكبر فيه ..مش هقدر امحيه ابدا ولا هقدر اعيش فى يوم من غير ما حبك ده يكون جوايا..يوم ما امحى حبك ده تأكدى انى اليوم ده هيكون اليوم الى هموت فيه
مى(بلهفة):بعد الشر عليك
اسر:خايفة عليه اموت يا مى
مى: مش عارفة اى حاجة.. كل الى بحسه انى مبقتش اكرهك زى الاول ..اتعودت خلاص على وجودك جانبى ...وببقى فرحانة كمان
اسر:كويس ...دا معناه انك خلاص شوية كمان وهتحبينى
مى:لأ يا اسر مش هسمح لقلبى انه يحبك
نهضت مى واقفة على قدميها وتركت المكان وصعدت الى غرفتها ..ارتمت على فراشها وظلت تبكى بحرقة
.................................................. ............
- عملتى ايه مع الدكتور بتاع امبارح يا ندى
ابتلعت ندى ريقها وقالت:اعطيته فرصة ولو كررها تانى هطرده من المستشفى
ترك عمار المعلقة من يده بعصبيه وقال بصوت عالى:الى زى ده المفروض يطرد فورا
ندى:ممكن توطى صوتك احنا فى مكان عام وكمان دا الى اتفقنا عليه مش قولت انك هتتحكم فى عصبيتك شوية
عمار:افعالك تعصب اى حد حتى ولو ماكنش عصبى
ندى:اشرف ده لازم يفضل فى المستشفى
عمار:ليه
ندى:لانه انسان مش مظبوط وبيعمل حاجات ممنوعه بس انا معنديش اى دليل على كده لازم يفضل تحت نظرى لغاية ما اقدر اثبت الى بيعمله واوديه فى داهية
عمار:ندى انا خايف عليكى انا لما بصيت فى عينيه امبارح شوفت شر كبير اووى انا مش عارف هو ناوى يعمل فيكى ايه
ندى:متخافش عليه ربنا هيحمينى منه
عمار:ونعمه بالله..اطرديه يا ندى افضل وربنا اكيد هيعاقبه على بيعمله
ندى:خلاص يا عمار قولتلك سيبها على الله وان شاء الله مافيش حاجة وحشة هتحصل
عمار:كنت مفكرك بتسمعى الكلام عالطول..طلعتى عنيدة
ندى:انا بسمع كلامك عالطول ..بس فى حاجات لما احطها فى دماغى بصر انى لازم انفذها
عمار:ماشى..اهم حاجة تخلى بالك من نفسك
ندى:حاضر يا حبيبى ..متقلقش عليه
عمار:لازم اقلقك عليكى مش انتى حبيبتى برضه ولا ايه
ندى:طبعا حبيبتك
ابتسم عمار وقال:بحبك اووى يا ندى
ابتسمت ندى ايضا وقال
انصرفوا بالفعل تاركين مكتب ندى وخرجوا ولكنهم وقفوا فى مكان بعيدا عن انظار اى حد
وهتف اشرف قائلا:بنت التييت حسابها تقل اووى عندى
مايسه:ناوى تعمل ايه
اشرف:حكاية انك هتبقى الممرضة الى معاها فى كل الحالات الى هى هتابعها هتفيدنى اوووى
مايسه:هتفيدك ازاى
اشرف:بعدين اقولك ..الموضوع عايز تفكير دقيق اووى
مايسة:ماشى....وبعد ما تفكر هتنفذ امته
اشرف:موضوع السفر هيخلينى اجل كل حاجة
مايسة:انت مسافر
اشرف:ايوة فى مؤتمر طبى فى فرنسا هسافر علشان احضره
مايسة:هتفضل قد ايه هناك
اشرف:يعنى اسبوعين بالكتير
مايسة:يلا نستحمل رزالتها الاسبوعين دول
اشرف:متقلقيش خالص بعد الاسبوعين دول هنتخلص من رزالتها دى للابد
مايسة:ومين قالك انى قلقانة... دا اشرف الى بيخطط ..وانا عارفة اشرف لما يخطط للشر بيعمل ايه
اشرف:بس المرة دى الشر هيبقى عااااااااااالى اووى
مايسة:عالى ..واطى..المهم نخلص منها
اشرف:هنخلص وعن قريب
.................................................. ........................
عزيز:انا مستغرب اووى يا ندى من رد فعلك انا كنت مفكر انك لو تسامحتى اووى معاهم هطرديهم بس من هنا متوصلش لدرجة انك تسامحيهم
ندى:ومين قال انى سامحتهم
عزيز:امال الى عملتيه ده اسمه ايه
ندى:البت الممرضة دى اشرف متجوزها عرفى وانا خلتها تتابع معايا الحالات علشان اعرف اتقرب ليها كويس لغاية ما اقدر اجيب دليل يثبت جوازهم ده واوريه لياسمين صاحبتى لانها بجد متستهلش ان انسان حقير زى ده يكون جوزها وابو عيالها ولازم انقذها منه
عزيز:طب واشرف ليه سبتيه يشتغل لسه فى المستشفى
ندى:اشرف ده مش مجرد بيعمل حاجات سفلة ووقحة زيه بس فى المستشفى دا بيعمل حاجات اكبر من كده وانا متأكده من كده
بس انا نفسى الاقى الدليل
ولازم اشرف يفضل هنا تحت نظرى لغاية ما الاقى الدليل
وافضحه واوديه السجن
ابتسم عزيز وقال: ياسين كان خايف عليكى انك تديرى المستشفى لوحدك وميعرفش ان بنته بميت راجل
ابتسمت ندى قائلة:تعليمك يا دكتور ولا ايه
عزيز:ربنا يبارك فيكى يا بنتى
ندى:امين
عزيز:هسيبك تشوفى شغلك وانا كمان هقوم اشوف شغلى
ندى:اتفضل
.................................................. .............
استيقظت من النوم ونهضت من فوق السرير وذهبت الى الحمام واخدت شاور وارتدت ملابسها وخرجت من غرفتها وذهبت الى المكان الى ينام فيه دائما ظنت انه استيقظ ,كالعاده يستيقظ هو اولا ولكنها وجدته مازال نائما ظلت واقفة امامه تتأمله وهو نائما ,كان هناك شيئا بداخلها يدفعها الى ان تفعل ذلك لا تعرف لماذا كانت مستمتعه بذلك وهى واقفة امامه وتتأمل ملامح وجهه امتدت يدها لكى تلمس وجهه ظلت يدها تمتد ببطء شديد فوجدته يفتح عينيه ببطء فسحبت يدها بسرعه شديدة لكى لا يرى شيئا ,فتح عيناه فوجدها واقفة امامه
ابتسمت مى وقالت:صباح الخير
ابتسم اسر وقال وهى يضع يده فى شعره:صباح النور...صحيتى قبلى النهاردة
مى:كل يوم بتصحى قبلى ..يوم من نفسى اصحى قبلك
اسر:ماشى يا ستى...المهم اخبار مزاجك ايه النهاردة
مى:تمام
اسر:تعرفى يا مى حاسس انك تغيرت كتير
مى:للاحسن وللاوحش
اسر:للاحسن طبعا
مى:صحيح انا اتغيرت وبحاول اتغير بس قرارتى لسه زى ما هى ومش هتتغير
لا تعلم مى لماذا قالت هذا الكلام فهى تعلم جيدا ان هذا الكلام سيغضب منه اسر بالتأكيد
وهذا ما حدث بالفعل تغير وجهه اسر وصار عابسا
اسر:عارف وانا كمان لسه قرارى زى ما هو ومش هغيره ...هطلقك وقت ما تطلبى
نفض اسر الغطا بعيدا عنه بشدة وبغضب حتى فزعت مى ونهض تاركا لها المكان وذهب الى الحمام
اما مى جلست على الاريكة وهى شاعرة ببعض الندم وقالت محدثة نفسها :غبية يا مى ...كنا مبسوطين...كان لازم تقولى الكلمتين دول يعنى...زعلتيه منك ...هو بيحاول يسعدك بقدر الامكان ...وانتى بتحاولى تضايقيه ...
خرج فى هذا الوقت من الحمام ووجدها جالسة فهم انها تفكر فى شىء ما لأنها لم تنتبه لوجوده فتنحنح وقال:طلبتى الفطار
مى:هنفطر هنا؟؟
اسر:ايوة
مى:خلينا ننزل نفطر تحت
اسر:اوك ...البسى ...على ما البس انا كمان
مى:تحب اطلعلك هدومك
اسر:مش عايز اتعبك معايا
مى:مافيهاش تعب ولا حاجة
اسر:اوك
ذهبت مى بالفعل الى الغرفة واخرجت له الملابس من الخزانة وخرجت من الغرفة وذهبت له واعطته الملابس ...وهو يأخذها منها تلامست ايديهم .. نظر فى عيناها وهى ايضا نظرت فى عيناه اقترب منها قليلا وظل يقترب حتى وقعت الملابس من ايديهم واصدرت صوتا..انتفضت مى وركضت تاركة المكان وذهبت الى الغرفة واغلقت الباب ووقفت وراءه ووضعت يدها على قلبها الذى كان يدق بشدة
اما اسر الذى كان بالخارج قال محدثا الملابس:كان لازم يعنى توقعى دا انا كنت خلاص ....
.................................................. .................
كانت جالسة على الكرسى خلف مكتبها امامها بعض الاوراق وكانت منشغله فيهم وهى خافضة رأسها تنظر فيهم سمعت صوت دقات على باب مكتبها
قالت وهى على وضعها:ادخل
فتح الباب الطارق ودخل واغلق الباب خلفه وتنحنح قائلا:لو سمحتى يا دكتورة عندى مشكلة كبيرة اووى وعايزك تساعدينى فى حلها
عندما سمعت صوته ابتسمت ولكنها لم ترفع وجهها اخفت ابتسامتها وقالت بجدية:اتفضل قول المشكلة
جلس عمار على الكرسى امامها
عمار:زعلت خطيبتى منى بس كان غصب عنى ...والله انا عملت كده لانى بحبها اووى
ندى:الى بيحب حد مش بيزعله
عمار:عارف...بس من غيرتى عليها اتعصبت عليها
ندى:لازم تتحكم فى عصبيتك
عمار:حاضر
ندى:وغيرتك تكون معقولة شوية
عمار:حاضر
وضع اصبعه تحت ذقنها ورفع وجهها وجعلها تنظر اليه وقال:اسف
ابتسمت ندى وقالت:اخر مرة تعملها
عمار:حاضر والله اخر مرة ...سامحينى بقى
ندى:خلينى افكر وبعدين هرد عليك
عمار:5 ثوانى كويسين تفكرى فيهم
ضحكت ندى وقالت:لأ ....انا بقول ثانية كويسة افكر فيها
ضحك عمار وقال:ها..فكرتى
ندى:ايوة
عمار:مسمحانى
ندى:ايوة
عمار:يعنى مش زعلانة منى
ندى:تؤتؤ
عمار:تقبلى عزومتى على الغدا
ندى: لسه عندى شغل
سمعوا فى هذا الوقت صوت طرقات على الباب
ندى:ادخل
دخل عزيز وقال عندما رأى عمار:ازيك يا عمار
عمار:تمام يا خالو
عزيز:خير فى حاجة
عمار:عازمها على الغدا ..مش موافقة وبتقولى عندى شغل
ندى:عمار...
قطعها عزيز قائلا:خلاص يا ندى روحى معاه وبعدين تكملى شغل
ندى:مش هينفع يتأجل يا عمو
عزيز:انا ممكن اكمله
ندى:اذا كان كده فأنا طبعا موافقة
عمار:شكرا يا كبير
عزيز:العفو يا سيدى ..اهم حاجة ان ندى تنبسط
ندى:ربنا يخليك يا عمو
عمار:يلا نمشى
ندى:اوك يلا
.................................................. ..................
- عايزك تاكلى الاكل دا كله ..انتى مش بتاكلى كويس خالص...مش عايز لما نرجع يقولوا انى مكنتش بأكلك
مى:يا سلام ..الى يسمعك يقول انك بتاكل كويس اووى..دا انا باكل اكتر منك
اسر:مين الى قال كده...انا باكل كويس جدا ..يلا بقى ناكل ولا هنرغى كتير
مى:اوك ..يلا
شرعوا فى الاكل وخيم عليهم الصمت لفترة قاطعته مى قائلة:اسر
رفع اسر وجهه ونظر اليها وقال:نعم
مى:عارفة انك بتحاول تسعدنى وانا فى المقابل بحاول اضايقك
اسر:ليه بتقولى كده
مى:لان دا الى بيحصل
اسر:تعرفى انا اتعودت منك على كده وهتضحكى عليه لو قولتلك انى ببقى مبسوط
مى:انت طيب اووى يا اسر وصدقنى انت تستاهل واحدة احسن منى
اسر:واانا مش عايز الى احسن منك دى انا عايزك انتى
مى:مش هقدر اسعدك صدقنى انا دايما بألم كل الى بحبهم وبجرحهم وعمرى ما فرحت اى حد ابدا
اسر:وجودك جانبى بس لوحده بيسعدنى
مى:اسر انا مش عايزة اجرحك صدقنى مش عايزاك تتأمل انى ممكن احبك فى يوم من الايام ودا مستحيل
اسر:ليه ...مستحيل..انا مستاهلش حبك ده
مى:انت متستهليش العذاب الى هسببه ليك لو عيشت معاك
وضع اسر يده على يد مى وقال:مستعد استحمل اى عذاب يا مى بدام انتى جانبى
سحبت مى يدها من تحت يد اسر وقالت:افهمى بقى يا اسر انا مش عايزة احب حد لا انت ولا غيرك
اسر:ليه
مى:لانى بخاف من الحب ...الحب بيجيب الم واالالم بيجيب ضعف واانا بكره اكون ضعيفة
اسر:بس حبك ليه مش هيضعفك ابدا ..اوعدك انى اخليه يقويكى
مى:اسر افهم بقى متبقاش غبى
اسر:انتى الى افهمى مرة واحدة فى حياتك ..انا بحبك من زمان اووى..بحبك من واحنا صغيرين ..ايام من كنا بنلعب سوا ..فاكرة يا مى..حبك ده فضل جوايا ..وكبر كل يوم كنت بكبر فيه ..مش هقدر امحيه ابدا ولا هقدر اعيش فى يوم من غير ما حبك ده يكون جوايا..يوم ما امحى حبك ده تأكدى انى اليوم ده هيكون اليوم الى هموت فيه
مى(بلهفة):بعد الشر عليك
اسر:خايفة عليه اموت يا مى
مى: مش عارفة اى حاجة.. كل الى بحسه انى مبقتش اكرهك زى الاول ..اتعودت خلاص على وجودك جانبى ...وببقى فرحانة كمان
اسر:كويس ...دا معناه انك خلاص شوية كمان وهتحبينى
مى:لأ يا اسر مش هسمح لقلبى انه يحبك
نهضت مى واقفة على قدميها وتركت المكان وصعدت الى غرفتها ..ارتمت على فراشها وظلت تبكى بحرقة
.................................................. ............
- عملتى ايه مع الدكتور بتاع امبارح يا ندى
ابتلعت ندى ريقها وقالت:اعطيته فرصة ولو كررها تانى هطرده من المستشفى
ترك عمار المعلقة من يده بعصبيه وقال بصوت عالى:الى زى ده المفروض يطرد فورا
ندى:ممكن توطى صوتك احنا فى مكان عام وكمان دا الى اتفقنا عليه مش قولت انك هتتحكم فى عصبيتك شوية
عمار:افعالك تعصب اى حد حتى ولو ماكنش عصبى
ندى:اشرف ده لازم يفضل فى المستشفى
عمار:ليه
ندى:لانه انسان مش مظبوط وبيعمل حاجات ممنوعه بس انا معنديش اى دليل على كده لازم يفضل تحت نظرى لغاية ما اقدر اثبت الى بيعمله واوديه فى داهية
عمار:ندى انا خايف عليكى انا لما بصيت فى عينيه امبارح شوفت شر كبير اووى انا مش عارف هو ناوى يعمل فيكى ايه
ندى:متخافش عليه ربنا هيحمينى منه
عمار:ونعمه بالله..اطرديه يا ندى افضل وربنا اكيد هيعاقبه على بيعمله
ندى:خلاص يا عمار قولتلك سيبها على الله وان شاء الله مافيش حاجة وحشة هتحصل
عمار:كنت مفكرك بتسمعى الكلام عالطول..طلعتى عنيدة
ندى:انا بسمع كلامك عالطول ..بس فى حاجات لما احطها فى دماغى بصر انى لازم انفذها
عمار:ماشى..اهم حاجة تخلى بالك من نفسك
ندى:حاضر يا حبيبى ..متقلقش عليه
عمار:لازم اقلقك عليكى مش انتى حبيبتى برضه ولا ايه
ندى:طبعا حبيبتك
ابتسم عمار وقال:بحبك اووى يا ندى
ابتسمت ندى ايضا وقال
