رواية الطريق غامض الي عالمك الفصل التاسع عشر 19 بقلم شروق مجدي
بسم الله الرحمن الرحيم
وصلى على الرسول الكريم
........................................
سقطت هى مغمى عليها
احمد بصدمه : الله يخربيتك يابت كملى اللحظه للاخر نفسى اعرف رد فعلك وانتى صحياااا
ده اى المصيبه دى هههههههههههه انتى يا ولية
امل بغيظ: ما تراوح بقه يا جدع انت
مراد ببرود : لا انا مرتاح كده
امل بغيظ ؛: امشى انا
وقف امامها وظلت تتجه يمين وهو معاها وشمال وهو معاها
امل بغضب : وبعدين بقه معااااك ولااا بقولك اى انا اصلا بيئه
مراد ببرود : عارف عادى
نظرت له بغيظ واتجهت للمطبخ
جلس على الكرسي بضحك عليها
ولاكن قذفت بوجهه بطبق ملئ بماء مثلج
مراد بصدمه : يا مجنونه اى ده
امل وهى تضع يدها فى وسطها ببرود : هامسح بقه
مراد بغضب وهو يتجه لها : ده انا هامسحك من على وش الارض
نظرت له بصدمه ورقدت للخارج وهو خلفها بغضب
ولاكن توقفت ونظرت بصدمه
فكان احمد يحاول ايفاق هند وهى على الارض وهو جالس بجنبها
امل بصدمه : حاله تحرش يافضحتك يا جدى شرف العيلة البيت الطاهر ياااااالهوى
احمد بغيظ: شرف اى يا متخلفه انتى البت اغم عليها
ونظر خلفها بصدمه
مراد بصدمه: انت بتعمل اى
احمد بغيظ: يا جدعان اغم عليها والله
اقولك انا سيبهالكم و ماشى
ونظر لمراد باستغراب: هى مطرت على هدومك ولا اى
مراد بغيظ: لا واحد احول حدف عليها مياة
نظر له احمد بعدم فهم واكمل بضحك: المهم فوقها الب'قرة دى
امل باستغراب: انت عملتلها اى
احمد ببراءة: انا ولاجيت جنبها اصلاا .....شكلها عندها مرض مزمن ابقى اكشفى عليها
ونظر لمراد : ولا اقولك انت مش دكتور اكشف عليها انت
مراد باستغراب: انا دكتور بيطري
احمد بضحك وهو يذهب : مش فارقه كتير هههههههههههه
نظر مراد لها بغضب
امل بخوف : احمااااااا انت يلاااااا
احمد بغيظ من على السلم : فى اى يا زفته انتى
امل بغضب: الوقت اتاخر طالع تنام و سايينى مع الكائن ده لوحدى فين اخلاق الصعيد يا ابنى
احمد بتفكير: تصدقى صح انت قاعد لى ياحج انت ما تروح بقه
مراد بهمس : ماااااشى والله لكهربك يا كلب البحر اصبرى عليا انا لازم انزل لمستوى اشكالك عشان اعرف اتعامل معاكى
خرجت لسانها له بضحك : نينينيني اجرى اجرى
واتجهت لهند المغم عليها
ورحل هو بغضب وتوعد لها تلك القصيرة
........................................
بالاعلى اتجه بها للفراش ووضعها علية وخلع الحذاء من قدميها ووضع الغطاء عليها جيدا
ثم جلس بجوارها ونظر لها بحزن وظل يتحسس وجهها برفق
زين بحزن : انا مش عارف حبيتك امتى وازاى بس حاسس انى بتخنق من وجود عمر جنبك
ااااااه بس انا لو مكانك اكيد عمر مش انا ماهو اكيد حب سنين مش ها يروح كده عشان واحد لسه عرفاه من كام شهر
وظل ينظر لها ولاكن لم يقدر يريد احتضانها بقوه نام بجوارها واخذها فى احضانه بحب وظل ينظر لها الى ان نام هو الاخر
........................................
امل وهى تسند هند للفراش : افهم اى حاصلك يابت
هند بصدمه : تقريبا كنت بحلم ولا اى
امل بتركيز : لى
هند بصدمه :باسنى فى شفايفى
امل بصدمه : هو مين ده
نظرت لها هند بصدمه: مش عارفه بصى انا شكلى مهنج هنام و اصحى زى الفل اوعى اوعى ونامت و اغمضت عينيها ولاكن ظلت مصدومه
امل بتفكير : العيله دى انحرفت مصيبه لبكرة فتحية كمان تحب يافضحتى
........................................
جاء الصباح على الجميع
استيقظت حياة ولاكن شعرت به يحتضنها وتنام على صدره ظلت هكذا فهى تشعر بالأمان معه امان لم تشعر به من قبل شعور حتى عمر لم تشعر به معه
تشعر انها بأمان معه وانه ظهر وسند لها طول ما صوته بجوارها تظل مطمئنه حتى امس حينما اتى عمر وليلى لم تخف ابدا لانه كان بجوارها وتعرف انه يدافع عنها بروحه ولاكن فقط فقط لانها بنت و بحاجه له
زين بهدوء: صباح الخير سرحانه فى اى
حياة وهى تجلس : عيزا اسألك سؤال ممكن
زين بهدوء: طبعا اتفضلى
حياة بخجل : احم ياعنى هو امبارح لما لما ياعنى
وظلت تفرق بيدها
جذب زين يدها له بحب وهو يجلس : مالك قولى من غير كسوف
حياة بخجل : امبارح قبل متقابل مراد لما كنت معايا هنا
نظر لها زين بتركيز : اممممممم ايوه مالو بقه
حياة وهى تتحدث بسرعه جدا : اعتذرت لى قبل ماتنزل كنت تقصد اى
ابتسم زين على خجلها هذا : عشان معرفتش اقرا لك الرواية وانا وعدتك بدا زعلت ان مراد جيه و ملحقتش
حياة بفرح : بجد بجد انت اعتذرت عشان كده
زين باستغراب: ايوه عشان كده لى فى اى
حياة بفرح: لا ابد ........... اصل انااا
ولاكن قاطعها صوت الطرق على الباب
زين بهدوء: ادخل
امل وهى تتجه للداخل : صباح الفل عمر وليلى تحت
زين بغيظ : ده جى يفطر معانا ده ونظر لحياة وجدها تبتسم بصمت
امل بضحك: تقريبا
نظر بحزن ل امل : تمام هتنزل اهو
اتجهت امل للخارج
ظلت هى تبتسم بفرح انه لم يعتذر من قبلته لها
ولاكن فهم هو فرحتها بوجود عمر بالاسفل
زين بغضب: هاجهزلك هدومك عشان تنزلى لعمر يلا خدى دش
حياة بضحك : حاضر وجاءت تقف كادت تصدم بالطاوله ولاكن جذبها هو برفق من يدها : على مهلك براحه الدنيا مش هطير واتجه بها للمرحاض
ظل هو يجلس بغضب : فرحانه اوى انه جى بلا قرف ده حتى واد ملزق على رأى جدتى وحشتنى ضحكتك اوى يا حياه كركركركر عيل غاتيت.
اتجهت هى للخارج وجذبها من يدها وجلست
حياة بحب : اعملى تسريحه حلوه يا زين
نظر لها هو بغيظ : نعم ياختى وده لى ده ان شاء الله
حياة بحب: بحبك تعملى تسريحة
زين بغيظ : لا اعملى اى زفت واتجه للحمام بغضب
وهمس بغضب: عيزانى اظبطها ليه كمان ده الى ناقص بقه
ربنا يخدك يا عمر الزفت انت
حياة بأستغراب: ماله ده
ا........................................
بالاسفل وصل عمر وليلى ورحب به احمد وامل
وظلت فتحية تنظر له بضيق وفى نفسها : الواد حليوه ومسهوك على نفسه كده انا كا فتحية حبيته زين ابن ابنى ده جحش متحرك انا لو منها اختار.............. زين راجل مش المايص ده ابن ابنى برضه
عمر بحب : صباح الفل يا تيته عامله اى
فتحية بغيظ منه: اكتم يا واد انت و اترزع هناك مش ناقصه على الصبح
عمر بصدمه: اى ده فى اى
اتجهت هند للاسفل
احمد بضحك: صباح الفل
هند بتوتر : هاااا اااا اه صباح اليوم قصدى صباح الخير
احمد بخبث وهو يقترب منها : مش نزله الشغل
هند بتوتر : انهارده اجازه و اوعى بقه وحيات ابوك انا مش ناقصه واتجهت للمطبخ بسرعه
احمد بضحك: يخربيتك ده انتى ميييييح خالص هههههههههههه البت هانجت من بوسه بريئه
مراد باستغراب من خلفه : بوسه اى يا حبيبى
احمد بضحك: اهلا بتاع المطر جى اهو
مراد بغيظ: ماتفكرنيش ونبى اوعى
........................................
اتجه زين للخارج وجدها جالسه تنتظر
زين بهدوء: قعده كده لى
حياة بهدوء: مستنياك ننزل سوا
زين بهدوء: امممم كنتى نزلتى لوحدك افضل عشان عمر ما يزعلش ولا اى
حياة بحزن : اه عندك حق طبعا طيب
زين بهدوء: لمى شعرك ده
حياة بغيظ : عاجبنى بقه كده ها بس
اقترب زين منها بغيظ : طب اى رايك بقه انك هاتلمى يا حياة والا مش نازله
حياة ببرود : عادى مش نازله
اتجه هو وجذب توكه وفرشاه واتجه لها وجذب شعرها بغيظ
حياة بوجع : اااااااه شعرى
زين بغيظ : احسن عشان تتلمى ولم لها شعرها كحكه
حياة بغضب: وانا عملت اى
زين ببرود : شششش
........................................
اتجهت حياة معه للاسفل ونظر لهم عمر باستغراب
اقترب عمر منها ولاكن وضعت الجده العصا اتكعبل وقع
عمر بغضب : اى ده
احمد بضحك : معلش يا حبيبى قوم قوم
حياة بأستغراب: فى اى
زين بضحك: متاخديش فى بالك هههههههههههه
عمر بغيظ وهو يقترب منها : انتو بتنامو مع بعض
زين ببرود : مش مراتى يابنى ......وجذب يدها لتجلس
ليلى بهدوء: عامله اى يا حياة
حياة بابتسامه: الحمد لله بخير
فتحية ببرود : الفطور جاهز يلا
اتجه الجميع للفطار وجذب زين يد حياة ولاكن قاطعه عمر بغضب : انا شايف انك واخد تعملها كل حاجه
حياة بتوتر : لا عادى يا عمر ياعنى
نظر له زين ببرود واتجه بها للسفرة
وظل احمد يغازل هند بضحك
وهى ها تعيط من الكسوف و الصدمه
ومراد ينظر ل امل بشر
امل فى نفسها : يالهوى الواد اتحول ولا اى ده شكله ها يموتنى يماااااا
........................................
بعد قليل تجمع الجميع بالغرفه
عمر بهدوء: هنعمل اى
ليلى بهدوء: جمال داخل دماغه اوى امل
مراد بغضب : نعم ياعنى اى
نظر له زين بخبث : امممممم وضحى اكتر
ليلى بتوتر : ياعنى تاخد بالك منها وخلاص ونظرت ل مراد وانت مش خطيبها جبتها لى اصلا ابعدها عن الحوار ده
امل ببرود : لا مش خطيبى ده كان بيهزر
نظر لها الاخر بغضب
فتحية بتركيز : ما تخرس منك ليها نشوف الخطه الاول
حسن بتركيز : نسرق الورق
فتحية بغيظ: انا قولت انك حرامى معفن ال محامى ال
عمر بحب ل حياة : انتى كويسه مالك يا حبيبتى
نظر له زين بغيظ
حياة بتوتر : ها اه كويسه
الجده فتحية بغضب: واد انت قوم من جنب البت فز قوم
عمر بغيظ : الله انا خطيبها
فتحية بغضب: خطبك قرد فز قوم يا معفن
اقعد هناك
عمر بغضب : ماتكلمى يا حياة
حياة بضحك : عيب جدتى برضه
اتجه عمر بغضب للكرسى وجلس
هند بتركيز : هنعمل ااى
فتحية بتركيز: في اى
مراد بضحك: ثوانى يا جدتى....... قص الفساد جمال
عمر : لا رفعت والاكتر فاطمه
حياة بدموع : ماما انا مش مصدقه
زين بهدوء: مش يمكن مش امك اصلا
حياة بصدمه : لا طبعا
ليلى بهدوء: حياة شبه مامتها اصلا جدا بس شكل بس
هند : بتركيز يبقه التلاته لازم نركز معاهم
عمر بهدوء: وزهره دى حيا لوحدها وب بتكرهه حياه
زين بهدوء: سيب زهرة دى ليا.
احمد بضحك: ماتسبهالى انا
حياة بغيظ : لا ماهو عجبها زين اصل وهي كمان دخلت دماغه
زين ببرائه : انا يا بنتى ده انا طيب
احمد بضحك: على يدى ههههههههههه فاكر انت مقاسات الشنطه
زين بضحك: ملحقتش اخدها مظبوط المرة الجاية
حياة بغضب: مش نركز بقه و نبطل قرف
فتحية بغيظ: عيال مش متربيه
ابتسم زين بخبث على غضبها
مراد : بتركيز الخطه تمشى زى ماهى بس اسرع بقه ولازم فاطمه تعترف هى وزهره والورق ييتسرق فعلا
فتحية بخبث: انا هاقولك منك ليها تعمل اى
زين بضحك: الله عليكى يا معلم ادينى
فتحية بقرف : مالك يا واد قلبت على المعفن ده لى
احمد بفخر : شكرا شكرا
وصلى على الرسول الكريم
........................................
سقطت هى مغمى عليها
احمد بصدمه : الله يخربيتك يابت كملى اللحظه للاخر نفسى اعرف رد فعلك وانتى صحياااا
ده اى المصيبه دى هههههههههههه انتى يا ولية
امل بغيظ: ما تراوح بقه يا جدع انت
مراد ببرود : لا انا مرتاح كده
امل بغيظ ؛: امشى انا
وقف امامها وظلت تتجه يمين وهو معاها وشمال وهو معاها
امل بغضب : وبعدين بقه معااااك ولااا بقولك اى انا اصلا بيئه
مراد ببرود : عارف عادى
نظرت له بغيظ واتجهت للمطبخ
جلس على الكرسي بضحك عليها
ولاكن قذفت بوجهه بطبق ملئ بماء مثلج
مراد بصدمه : يا مجنونه اى ده
امل وهى تضع يدها فى وسطها ببرود : هامسح بقه
مراد بغضب وهو يتجه لها : ده انا هامسحك من على وش الارض
نظرت له بصدمه ورقدت للخارج وهو خلفها بغضب
ولاكن توقفت ونظرت بصدمه
فكان احمد يحاول ايفاق هند وهى على الارض وهو جالس بجنبها
امل بصدمه : حاله تحرش يافضحتك يا جدى شرف العيلة البيت الطاهر ياااااالهوى
احمد بغيظ: شرف اى يا متخلفه انتى البت اغم عليها
ونظر خلفها بصدمه
مراد بصدمه: انت بتعمل اى
احمد بغيظ: يا جدعان اغم عليها والله
اقولك انا سيبهالكم و ماشى
ونظر لمراد باستغراب: هى مطرت على هدومك ولا اى
مراد بغيظ: لا واحد احول حدف عليها مياة
نظر له احمد بعدم فهم واكمل بضحك: المهم فوقها الب'قرة دى
امل باستغراب: انت عملتلها اى
احمد ببراءة: انا ولاجيت جنبها اصلاا .....شكلها عندها مرض مزمن ابقى اكشفى عليها
ونظر لمراد : ولا اقولك انت مش دكتور اكشف عليها انت
مراد باستغراب: انا دكتور بيطري
احمد بضحك وهو يذهب : مش فارقه كتير هههههههههههه
نظر مراد لها بغضب
امل بخوف : احمااااااا انت يلاااااا
احمد بغيظ من على السلم : فى اى يا زفته انتى
امل بغضب: الوقت اتاخر طالع تنام و سايينى مع الكائن ده لوحدى فين اخلاق الصعيد يا ابنى
احمد بتفكير: تصدقى صح انت قاعد لى ياحج انت ما تروح بقه
مراد بهمس : ماااااشى والله لكهربك يا كلب البحر اصبرى عليا انا لازم انزل لمستوى اشكالك عشان اعرف اتعامل معاكى
خرجت لسانها له بضحك : نينينيني اجرى اجرى
واتجهت لهند المغم عليها
ورحل هو بغضب وتوعد لها تلك القصيرة
........................................
بالاعلى اتجه بها للفراش ووضعها علية وخلع الحذاء من قدميها ووضع الغطاء عليها جيدا
ثم جلس بجوارها ونظر لها بحزن وظل يتحسس وجهها برفق
زين بحزن : انا مش عارف حبيتك امتى وازاى بس حاسس انى بتخنق من وجود عمر جنبك
ااااااه بس انا لو مكانك اكيد عمر مش انا ماهو اكيد حب سنين مش ها يروح كده عشان واحد لسه عرفاه من كام شهر
وظل ينظر لها ولاكن لم يقدر يريد احتضانها بقوه نام بجوارها واخذها فى احضانه بحب وظل ينظر لها الى ان نام هو الاخر
........................................
امل وهى تسند هند للفراش : افهم اى حاصلك يابت
هند بصدمه : تقريبا كنت بحلم ولا اى
امل بتركيز : لى
هند بصدمه :باسنى فى شفايفى
امل بصدمه : هو مين ده
نظرت لها هند بصدمه: مش عارفه بصى انا شكلى مهنج هنام و اصحى زى الفل اوعى اوعى ونامت و اغمضت عينيها ولاكن ظلت مصدومه
امل بتفكير : العيله دى انحرفت مصيبه لبكرة فتحية كمان تحب يافضحتى
........................................
جاء الصباح على الجميع
استيقظت حياة ولاكن شعرت به يحتضنها وتنام على صدره ظلت هكذا فهى تشعر بالأمان معه امان لم تشعر به من قبل شعور حتى عمر لم تشعر به معه
تشعر انها بأمان معه وانه ظهر وسند لها طول ما صوته بجوارها تظل مطمئنه حتى امس حينما اتى عمر وليلى لم تخف ابدا لانه كان بجوارها وتعرف انه يدافع عنها بروحه ولاكن فقط فقط لانها بنت و بحاجه له
زين بهدوء: صباح الخير سرحانه فى اى
حياة وهى تجلس : عيزا اسألك سؤال ممكن
زين بهدوء: طبعا اتفضلى
حياة بخجل : احم ياعنى هو امبارح لما لما ياعنى
وظلت تفرق بيدها
جذب زين يدها له بحب وهو يجلس : مالك قولى من غير كسوف
حياة بخجل : امبارح قبل متقابل مراد لما كنت معايا هنا
نظر لها زين بتركيز : اممممممم ايوه مالو بقه
حياة وهى تتحدث بسرعه جدا : اعتذرت لى قبل ماتنزل كنت تقصد اى
ابتسم زين على خجلها هذا : عشان معرفتش اقرا لك الرواية وانا وعدتك بدا زعلت ان مراد جيه و ملحقتش
حياة بفرح : بجد بجد انت اعتذرت عشان كده
زين باستغراب: ايوه عشان كده لى فى اى
حياة بفرح: لا ابد ........... اصل انااا
ولاكن قاطعها صوت الطرق على الباب
زين بهدوء: ادخل
امل وهى تتجه للداخل : صباح الفل عمر وليلى تحت
زين بغيظ : ده جى يفطر معانا ده ونظر لحياة وجدها تبتسم بصمت
امل بضحك: تقريبا
نظر بحزن ل امل : تمام هتنزل اهو
اتجهت امل للخارج
ظلت هى تبتسم بفرح انه لم يعتذر من قبلته لها
ولاكن فهم هو فرحتها بوجود عمر بالاسفل
زين بغضب: هاجهزلك هدومك عشان تنزلى لعمر يلا خدى دش
حياة بضحك : حاضر وجاءت تقف كادت تصدم بالطاوله ولاكن جذبها هو برفق من يدها : على مهلك براحه الدنيا مش هطير واتجه بها للمرحاض
ظل هو يجلس بغضب : فرحانه اوى انه جى بلا قرف ده حتى واد ملزق على رأى جدتى وحشتنى ضحكتك اوى يا حياه كركركركر عيل غاتيت.
اتجهت هى للخارج وجذبها من يدها وجلست
حياة بحب : اعملى تسريحه حلوه يا زين
نظر لها هو بغيظ : نعم ياختى وده لى ده ان شاء الله
حياة بحب: بحبك تعملى تسريحة
زين بغيظ : لا اعملى اى زفت واتجه للحمام بغضب
وهمس بغضب: عيزانى اظبطها ليه كمان ده الى ناقص بقه
ربنا يخدك يا عمر الزفت انت
حياة بأستغراب: ماله ده
ا........................................
بالاسفل وصل عمر وليلى ورحب به احمد وامل
وظلت فتحية تنظر له بضيق وفى نفسها : الواد حليوه ومسهوك على نفسه كده انا كا فتحية حبيته زين ابن ابنى ده جحش متحرك انا لو منها اختار.............. زين راجل مش المايص ده ابن ابنى برضه
عمر بحب : صباح الفل يا تيته عامله اى
فتحية بغيظ منه: اكتم يا واد انت و اترزع هناك مش ناقصه على الصبح
عمر بصدمه: اى ده فى اى
اتجهت هند للاسفل
احمد بضحك: صباح الفل
هند بتوتر : هاااا اااا اه صباح اليوم قصدى صباح الخير
احمد بخبث وهو يقترب منها : مش نزله الشغل
هند بتوتر : انهارده اجازه و اوعى بقه وحيات ابوك انا مش ناقصه واتجهت للمطبخ بسرعه
احمد بضحك: يخربيتك ده انتى ميييييح خالص هههههههههههه البت هانجت من بوسه بريئه
مراد باستغراب من خلفه : بوسه اى يا حبيبى
احمد بضحك: اهلا بتاع المطر جى اهو
مراد بغيظ: ماتفكرنيش ونبى اوعى
........................................
اتجه زين للخارج وجدها جالسه تنتظر
زين بهدوء: قعده كده لى
حياة بهدوء: مستنياك ننزل سوا
زين بهدوء: امممم كنتى نزلتى لوحدك افضل عشان عمر ما يزعلش ولا اى
حياة بحزن : اه عندك حق طبعا طيب
زين بهدوء: لمى شعرك ده
حياة بغيظ : عاجبنى بقه كده ها بس
اقترب زين منها بغيظ : طب اى رايك بقه انك هاتلمى يا حياة والا مش نازله
حياة ببرود : عادى مش نازله
اتجه هو وجذب توكه وفرشاه واتجه لها وجذب شعرها بغيظ
حياة بوجع : اااااااه شعرى
زين بغيظ : احسن عشان تتلمى ولم لها شعرها كحكه
حياة بغضب: وانا عملت اى
زين ببرود : شششش
........................................
اتجهت حياة معه للاسفل ونظر لهم عمر باستغراب
اقترب عمر منها ولاكن وضعت الجده العصا اتكعبل وقع
عمر بغضب : اى ده
احمد بضحك : معلش يا حبيبى قوم قوم
حياة بأستغراب: فى اى
زين بضحك: متاخديش فى بالك هههههههههههه
عمر بغيظ وهو يقترب منها : انتو بتنامو مع بعض
زين ببرود : مش مراتى يابنى ......وجذب يدها لتجلس
ليلى بهدوء: عامله اى يا حياة
حياة بابتسامه: الحمد لله بخير
فتحية ببرود : الفطور جاهز يلا
اتجه الجميع للفطار وجذب زين يد حياة ولاكن قاطعه عمر بغضب : انا شايف انك واخد تعملها كل حاجه
حياة بتوتر : لا عادى يا عمر ياعنى
نظر له زين ببرود واتجه بها للسفرة
وظل احمد يغازل هند بضحك
وهى ها تعيط من الكسوف و الصدمه
ومراد ينظر ل امل بشر
امل فى نفسها : يالهوى الواد اتحول ولا اى ده شكله ها يموتنى يماااااا
........................................
بعد قليل تجمع الجميع بالغرفه
عمر بهدوء: هنعمل اى
ليلى بهدوء: جمال داخل دماغه اوى امل
مراد بغضب : نعم ياعنى اى
نظر له زين بخبث : امممممم وضحى اكتر
ليلى بتوتر : ياعنى تاخد بالك منها وخلاص ونظرت ل مراد وانت مش خطيبها جبتها لى اصلا ابعدها عن الحوار ده
امل ببرود : لا مش خطيبى ده كان بيهزر
نظر لها الاخر بغضب
فتحية بتركيز : ما تخرس منك ليها نشوف الخطه الاول
حسن بتركيز : نسرق الورق
فتحية بغيظ: انا قولت انك حرامى معفن ال محامى ال
عمر بحب ل حياة : انتى كويسه مالك يا حبيبتى
نظر له زين بغيظ
حياة بتوتر : ها اه كويسه
الجده فتحية بغضب: واد انت قوم من جنب البت فز قوم
عمر بغيظ : الله انا خطيبها
فتحية بغضب: خطبك قرد فز قوم يا معفن
اقعد هناك
عمر بغضب : ماتكلمى يا حياة
حياة بضحك : عيب جدتى برضه
اتجه عمر بغضب للكرسى وجلس
هند بتركيز : هنعمل ااى
فتحية بتركيز: في اى
مراد بضحك: ثوانى يا جدتى....... قص الفساد جمال
عمر : لا رفعت والاكتر فاطمه
حياة بدموع : ماما انا مش مصدقه
زين بهدوء: مش يمكن مش امك اصلا
حياة بصدمه : لا طبعا
ليلى بهدوء: حياة شبه مامتها اصلا جدا بس شكل بس
هند : بتركيز يبقه التلاته لازم نركز معاهم
عمر بهدوء: وزهره دى حيا لوحدها وب بتكرهه حياه
زين بهدوء: سيب زهرة دى ليا.
احمد بضحك: ماتسبهالى انا
حياة بغيظ : لا ماهو عجبها زين اصل وهي كمان دخلت دماغه
زين ببرائه : انا يا بنتى ده انا طيب
احمد بضحك: على يدى ههههههههههه فاكر انت مقاسات الشنطه
زين بضحك: ملحقتش اخدها مظبوط المرة الجاية
حياة بغضب: مش نركز بقه و نبطل قرف
فتحية بغيظ: عيال مش متربيه
ابتسم زين بخبث على غضبها
مراد : بتركيز الخطه تمشى زى ماهى بس اسرع بقه ولازم فاطمه تعترف هى وزهره والورق ييتسرق فعلا
فتحية بخبث: انا هاقولك منك ليها تعمل اى
زين بضحك: الله عليكى يا معلم ادينى
فتحية بقرف : مالك يا واد قلبت على المعفن ده لى
احمد بفخر : شكرا شكرا
