رواية لثام الخلود الفصل الرابع عشر 14 بقلم نسرين خالد
لثام الخلود
بقلم/نسرين خالد
الفصل الرابع عشر
بيبتدى رحيم و خلود يظهرو مع بعض كتير ب شخصياتهم الجديده
(الشخصيات ال هيتنكرو فيها للمهمه و هم زوجين دكاتره الدكتور قاسم و دكتوره عائشه)و ابتدا رحيم يربى دقنه
رحيم:يابختك يا خلود مش محتاجه تعملى اى استعداد لكن انا ال مضطر اغير من شكلى و ادرب على الشخصيه الجديدة
خلود:اعملك ايه طيب انا و المفروض ان اهلى اصلهم من قبيله من السعوديه و عندهم البنت بتلبس النقاب من سن ال عشر سنوات و محدش بيشوفها ولا حتى ابوها او جوزها(على فكره فى قبيله فعلا فى السعوديه و دى عادتهم ان البنت بتلبس النقاب و مفيش راجل يشوفها من سن العشر سنين ولا حتى زوجها)يعنى هتصرف طبيعى لان دى حقيقه انا محدش شاف وشى من وانا عندى حوالى تمن٨ سنين و طبيعى طبعا انك كمان مش هتعرف شكلى
على فكره النهارده يوم كتب الكتاب و چومانه بتجهز الحفله هى و ندا فى البيت
رحيم:طيب مش المفروض ننزل نجيب الدبل و الفستان و البدله ولا ايه احنا عمالين تأجل لحد ما النهارده الفرح ولسه ماجبناهمش
خلود:طيب هنادى على جايدا
و بعد ما جايدا تروحلهم يخرجو عشان يجيبو الدبل و الفستان و البدله
و بعد تنقيه كتيرررررررر استقرو على الحاجه و اشترو
رحيم:معلش هعمل تليفون و اجى نروح
خلود:تمام هنقعد هنا فى الكافيتريا نشرب عصير عقبال ما تخلص
رحيم:تمام و ياريت تطلبولى فنجان قهوه معاكم
خلود:تمام
يسبهم رحيم و يروح يعمل تليفون بعيد عنهم بسبب الشبكه
متحرش١:ايه ياقمر هو لسه مجاش ولا ايه
؟؟
متحرش٢:ياعم لو مجاش يبقى مبروك علينا
جايدا بخوف منهم:خلود اتصلى على رحيم يجى
خلود:رحيم معاه تليفون ...و بعدين انتى خايفه من ايه ؟؟
جايدا:انتى مش شايفه اشكالهم؟؟
خلود :متخافيش ... يابنتى اجمدى عيب عليكى ده انتى معاكى الملثم ال لما بيتسمع اسمه الرجاله بتهرب متقلقيش انا كان نفسى اطلع توترى و هم جم ل قضاهم
و اول ما قربو المتحرشين من خلود و جايدا ..خلود مسكت الاتنين و فجأة المول كله بقى بيتفرج على الاتنين و هم بيصوتو و سامعين عضمهم وهو بيتكسر ...بعد شويه رجع رحيم و كان الامن طلب الاسعاف و خلود طلبت ظابط تبعهم عشان يقبض عليهم
رحيم:خلود ايه ال حصل و مين دول ؟؟؟
خلود:متحرشين و اتعلمو الدرس خلاص
رحيم:وانتى بتضربيهم ليه ؟؟
خلود ب غيظ:لانهم حاولو يقربو منى و من جايدا..و انا ال يقرب من حد يخصنى استحاله اسيبه الا لو خليته عاجز
رحيم بفخر:فعلا عرفت اختار ...انا متأكد انى لو حصلى حاجه فى المهمه انك عمرك ما هاتتخلى عنى
خلود بخضه: بعد اذنك بلاش كلامك ده احنا هنروح مع بعض و هنرجع بإذن الله مع بعض و طبعا ربنا معانا
رحيم
:طيب شربتو حاجه ولا لسه
جايدا:لا مفيش وقت خلاص بابا اتصل و بيقول نرجع عشان نتغدا قبل ميعاد المأذون
رحيم:طيب يلا يدوب اوصلكم و اروح اجهز فى البيت
جايدا:تروح فين؟؟؟ حسام مجهزلك كل حاجه و الكوافير( الحلاق) بتاعك مستنى عندنا في القصر
رحيم:بس عشان ...
خلود:اظن انك مش عايز تزعل عمى احمد ولا ماما و بذات النهارده ولا ايه رايك
؟
رحيم بيمثل الخوف:ازعل مين؟؟. هو انا مستغنى عن روحى ولا عايز اعيش عاجز زى الاتنين ال اتشالو من شويه
جايدا بضحك:برافو شكلك هتعيش عمر طويل هههههههه
رحيم
:طبعا الراجل الاصيل لازم يخاف من مراته ...فمابالك ال معاه واحده زى خلود ... لازم امشى جنب الحيطه ههههه
خلود كانت شيفه رحيم بيعامل اخواتها كأنهم اخواته و ده كان مفرحها جدا و مطمنها
رحيم اخد خلود و جايدا و راحو على القصر و اتغدو و بعد كده كل واحده راحت تجهز و هو حسام اخده عشان يجهز فى اوضته
حسام:دكتور رحيم
رحيم:اظن ان الالقاب اتشالت بينا ولا ايه
حسام:لا هتتشال بعد الكلمتين ال هقولهم دول ف اسمعنى كويس
رحيم: اتفضل
حسام بتهديد:بص بقى خلود دى اختى لو مش هتشلها جوه عنيك يبقى ارحم نفسك من ال هعمله فيك و امشى دلوقت و انا هقولهم انى انا ال لغيت الفرح ...خلود شافت كتير و تعبت فى حياتها ف لو مش هتصونها سيبها
رحيم بيحضن حسام:انا عايزك تعرف انى بحب اختك و كانت دعوتى من اول مره شوفتها و مش معقول هفرط فى استجابة دعوت القيام الا لو ليا نصيب روحى تسيب جسمى
ضمه حسام :يبقى من النهارده انت بقيت اخويا
وفجأه يسمعو يحيى بيقول المأذون جه تعالو
ينزل حسام و رحيم و البنات و يبتدى كتب الكتاب ....و بعد الكلمه المشهوره
بارك الله لكما وبارك عليكما وجمع بينكما في خير
يدخل واحد شكله مش مريح و اسمه وحيد يبقى ابن خال ندا
وحيد:ايه ال بيحصل هنا؟؟
ندا بأنتصار:زى ما انت شايف كده كتبنا كتاب خلود بنتى
وحيد:ازاى ده و على كده عريسها يعرف انها ممسوسه و ملعونه ولا ميعرفش يا بنت عمتى
ندا:رحيم عارف كل حاجه
وحيد:عملتى ال فى راسك بس وحيات راس ابويا مش هسيبها و خلود لازم ترجع على البلد و انتى عارفه انه قدرها ولازم تدوقه
و يسبهم و يمشى
ندا:احمد ... يحيى.... اظن جه الوقت ال خلود لازم تعرف الحقيقه فيه
يحيى :بعد اذنك با رحيم هناخد عروستك عشر دقايق بس و هترجع تانى و متقلقش مفيش حاجه
رحيم:اتفضل
يدخل المكتب يحيى و احمد و ندى و خلود و يتقفل الباب
ندا بدموع:خلود اظن انتى كنتى مستغربه من معملتى ليكى يا بنتى و ليه اتجوزت عمك احمد بسرعه كده و سبب انى مكنتش بجيلك
خلود:ماما حضرتك مش محتاجه تبررى حاجه مهما كان ال حصل انا لازم ابرك
ندا:عشان انتى غبيه يا خلود...لو كنتى مره سمعتى افكارى كنتى عرفتى الحقيقه من زمان بس عمك يحيى قالى انك مش بتقرى افكار اى حد من العيله حتى هو..
خلود:مش فاهمه حضرتك تقصدى ايه؟
ندا:انا زمان كان ليا اخت كنا عايشين في البلد مع جدى و جدتى بعد ما ابويا و امى ماتو فى حاثه و هم رجعين من الحج...و بعد شويه بدات اشوف اختى بتكلم ناس مش موجودين ولانى كنت صغيره مكنتش فاهمه حاجه لكن خالى وحيد عرف ان اختى بتكلم الاموات و بعد كده اقنع جدى انها ممسوسه و ملعونه و فضل يعذب فيها لحد ما قتلها ادامى
و بعد كده جدى ودانى عند عمامة فى القاهره و كبرت و اتجوزت ابوكى و على فكره انا اعرف عنك كل حاجه حتى سفرك و دراستك ...حتى الرصاصه ال فى كتفك مش برده اسمك الملثم....متستغربيش اه انا كنت بتواصل مع يحيى و انا ال خليته واصى عليكى و خليته يسفرك بره عشان تبعدى عن هنا....بعد الحادثه و احنا في المستشفى انتى فوقتى قبل الغيبوبه و اتكلمتى معايا و كان روح ابوكى بتكلمنى على لسانك و هو ال قالى اتجوز احمد عشان يحمينا من قريبى...بس للاسف وحيد سمع كل ده و طلب يخدك لانك ممسوسه و ملعونه ولازم مصيرك يبقى زى مصير اختى...فى الوقت ده انتى دخلتى غيبوبه ..و اتجوزت احمد...و هو فضل مستنى انك تفوقى عشان يخدك لانه كان بيدور على الكنوز و انتى ب النسباله مفتاح عشان يوصل لل هو عايزه...اول ما فوقتى عاملتك وحش و دخلتك مستشفى المجانين و الباقى انتى عرفاه...لكنه لما عرف انك دخلتى المستشفى راقبنى و بعت ناس تشتغل فى البيت و يتجسسو علينا عشان لو رجعتى و عاملناكى عادى يرجع هو يخدك من وسطنا عشان كده كنت دايما بقسى عليكى سمحينى يا بنتى
احمد:وانا بدل ما خدك فى حضنى و اعوضك غياب خالد كنت لازم ابان الطمعان في فلوسك بس اقسملك مكنش ب ادينا
خلود بصدمه:لو كلامكم صح مين هو الجاسوس ال كان فى البيت
يحيى:داده ام هنا
خلود بصدمه اكبر:داده؟؟؟ ازاى دى كانت احن واحده عليا دى الوحيده ال كانت بتدخل تغطينى بليل
احمد:تقصدى بتدخل تتأكد لو بتكلمى ميتين ولا لا
ندا:تفتكرى يا خلود اول ما رجعتى كنت انا و احمد علطول بنشاور على دماغنا على اساس انك تقرى افكارنا عشان تفهمى
خلود: طيب و هى فين الداده دلوقتى؟
يحيى:بلغت وحيد و هربت
خلود بدموع:يعنى انا اقدر احضنكم دلوقتى؟؟
ندا:بس قبل كده لازم تقرى افكارنا
سكتت خلود ثوانى و بصت ل ندا و احمد و يحيى
خلود بعياط:ربنا يحفظكم ليا و بإذن الله هنعوض كل حاجه فاتتنا
ندا و هى بتمسح دموعها و دموع خلود على فكره انا عارفه انك مش مشوهه حتى جومانه عارفه ....و دلوقتى تعالى نطلع الناس مستنيه بره و عريسك زمانه على نار
طلعو بره و احمد مسك ايد خلود و وقف ادام رحيم وقاله(إذا خطب اليكم من ترضون دينه و خلقه فزوجوه إلا تفعلون تكن فتنه في الارض و فساد عريض)صدق رسول الله صل الله عليه وسلم و انا رضيتك لبنت اخويا و بنتى زوج و طالب منك تعاملها معامله يرضيها الله و رسوله
رحيم بعيون مدمعه:وانا بوعدك ادام الكل و ادام ربنا فى الاول انى هعمل ال اقدر عليه عشان اعاملها معامله يرضاها الله و رسوله
و بعد كده الرجاله طلعو فى الجنينه و الستات فضلو فى القصر و فضلو يهيصو و الكل فرحان ل خلود و رحيم
كريم سأل رحيم عن اخو جايدا
رحيم:اشمعنا ؟؟
كريم:عايز اسأله على حاجه
رحيم:اعتبرنى انا اخوها و لو مش عجبك اسال عمها سيادة اللواء يحيى
كريم:طيب ممكن تعرف لو هى مرتبطه ولا لا
رحيم بيمسك كريم من البدله:و انت عايز تعرف ليه...تكون ناوى ترتبط بيها
كريم :لا انا مش قصدى ال فى دماغك انا ... قصدى انا نفسى نكون نسايب
رحيم:لو كان كده يبقى انا بديك الاذن تسالها بكره فى المقر و لو وفقت تطلب اذن تشوف اللوا يحيى و تطلب ميعاد
كريم بفرحه:وليه بكره انا مجهز دبلتين فى جيبى هروح اسالها و لو وافقت هكلم ابوها و عمها و البس الدبله دلوقت
و جرى كريم على جايدا وسط ضحك رحيم عليهم
كريم:بقولك ايه يا دكتوره ايه رايك فى ظابط حلو و مسمسم و دمه خفيف طالب القرب منك انتى ايه رايك
جايدا كانت واقفه مع جومانه و الاتنين متنحين من كلام كريم
جايدا:و هو مين ال ظابط ده
كريم بهيام:انا
جايدا بكسوف:اظن الكلام ده ميتقالش ليا يا سيادة النقيب
كريم:يعنى موافقه اكلم ابوكى و عمك
شورت جايدا براسها ب اها
جرى كريم ل عند احمد و يحيى و قعد يزن لحد ما وفقو و لبسها الدبله بتاعته
و بعد شويه خلص الفرح و رحيم اخد خلود على فندق قبل المطار لانهم هيسافرو المهمه بعد ساعات...وصلو الفندق و دخل. الاوضه...و اول ما رحيم قرب و لسه هيلمس كتف خلود
خلود:انت بتعمل ايه سيادة المقدم
رحيم بنظرة حزن:ابدا كنت عايز اقولك مبروك و انى مش هرتاح ولا هحاول اتقرب منك غير لما توصلى لهدفك....
و قرب منها و باس دماغها
رحيم: مبارك عليكى يا لثام القلب
ومن هنا هنبتدى مرحله جديده .. ياترى ال جاى هيقربهم ولا هيبعدهم و هل هيلتزمو ب العهد ولا حد فيهم هيخلف؟؟؟
بقلم/نسرين خالد
الفصل الرابع عشر
بيبتدى رحيم و خلود يظهرو مع بعض كتير ب شخصياتهم الجديده
(الشخصيات ال هيتنكرو فيها للمهمه و هم زوجين دكاتره الدكتور قاسم و دكتوره عائشه)و ابتدا رحيم يربى دقنه
رحيم:يابختك يا خلود مش محتاجه تعملى اى استعداد لكن انا ال مضطر اغير من شكلى و ادرب على الشخصيه الجديدة
خلود:اعملك ايه طيب انا و المفروض ان اهلى اصلهم من قبيله من السعوديه و عندهم البنت بتلبس النقاب من سن ال عشر سنوات و محدش بيشوفها ولا حتى ابوها او جوزها(على فكره فى قبيله فعلا فى السعوديه و دى عادتهم ان البنت بتلبس النقاب و مفيش راجل يشوفها من سن العشر سنين ولا حتى زوجها)يعنى هتصرف طبيعى لان دى حقيقه انا محدش شاف وشى من وانا عندى حوالى تمن٨ سنين و طبيعى طبعا انك كمان مش هتعرف شكلى
على فكره النهارده يوم كتب الكتاب و چومانه بتجهز الحفله هى و ندا فى البيترحيم:طيب مش المفروض ننزل نجيب الدبل و الفستان و البدله ولا ايه احنا عمالين تأجل لحد ما النهارده الفرح ولسه ماجبناهمش
خلود:طيب هنادى على جايدا
و بعد ما جايدا تروحلهم يخرجو عشان يجيبو الدبل و الفستان و البدله
و بعد تنقيه كتيرررررررر استقرو على الحاجه و اشترو
رحيم:معلش هعمل تليفون و اجى نروح
خلود:تمام هنقعد هنا فى الكافيتريا نشرب عصير عقبال ما تخلص
رحيم:تمام و ياريت تطلبولى فنجان قهوه معاكم
خلود:تمام
يسبهم رحيم و يروح يعمل تليفون بعيد عنهم بسبب الشبكه
متحرش١:ايه ياقمر هو لسه مجاش ولا ايه
؟؟متحرش٢:ياعم لو مجاش يبقى مبروك علينا
جايدا بخوف منهم:خلود اتصلى على رحيم يجى
خلود:رحيم معاه تليفون ...و بعدين انتى خايفه من ايه ؟؟
جايدا:انتى مش شايفه اشكالهم؟؟
خلود :متخافيش ... يابنتى اجمدى عيب عليكى ده انتى معاكى الملثم ال لما بيتسمع اسمه الرجاله بتهرب متقلقيش انا كان نفسى اطلع توترى و هم جم ل قضاهم
و اول ما قربو المتحرشين من خلود و جايدا ..خلود مسكت الاتنين و فجأة المول كله بقى بيتفرج على الاتنين و هم بيصوتو و سامعين عضمهم وهو بيتكسر ...بعد شويه رجع رحيم و كان الامن طلب الاسعاف و خلود طلبت ظابط تبعهم عشان يقبض عليهم
رحيم:خلود ايه ال حصل و مين دول ؟؟؟
خلود:متحرشين و اتعلمو الدرس خلاص
رحيم:وانتى بتضربيهم ليه ؟؟
خلود ب غيظ:لانهم حاولو يقربو منى و من جايدا..و انا ال يقرب من حد يخصنى استحاله اسيبه الا لو خليته عاجز
رحيم بفخر:فعلا عرفت اختار ...انا متأكد انى لو حصلى حاجه فى المهمه انك عمرك ما هاتتخلى عنى
خلود بخضه: بعد اذنك بلاش كلامك ده احنا هنروح مع بعض و هنرجع بإذن الله مع بعض و طبعا ربنا معانا
رحيم
:طيب شربتو حاجه ولا لسهجايدا:لا مفيش وقت خلاص بابا اتصل و بيقول نرجع عشان نتغدا قبل ميعاد المأذون
رحيم:طيب يلا يدوب اوصلكم و اروح اجهز فى البيت
جايدا:تروح فين؟؟؟ حسام مجهزلك كل حاجه و الكوافير( الحلاق) بتاعك مستنى عندنا في القصر
رحيم:بس عشان ...
خلود:اظن انك مش عايز تزعل عمى احمد ولا ماما و بذات النهارده ولا ايه رايك
؟رحيم بيمثل الخوف:ازعل مين؟؟. هو انا مستغنى عن روحى ولا عايز اعيش عاجز زى الاتنين ال اتشالو من شويه
جايدا بضحك:برافو شكلك هتعيش عمر طويل هههههههه
رحيم
:طبعا الراجل الاصيل لازم يخاف من مراته ...فمابالك ال معاه واحده زى خلود ... لازم امشى جنب الحيطه هههههخلود كانت شيفه رحيم بيعامل اخواتها كأنهم اخواته و ده كان مفرحها جدا و مطمنها
رحيم اخد خلود و جايدا و راحو على القصر و اتغدو و بعد كده كل واحده راحت تجهز و هو حسام اخده عشان يجهز فى اوضته
حسام:دكتور رحيم
رحيم:اظن ان الالقاب اتشالت بينا ولا ايه
حسام:لا هتتشال بعد الكلمتين ال هقولهم دول ف اسمعنى كويس
رحيم: اتفضل
حسام بتهديد:بص بقى خلود دى اختى لو مش هتشلها جوه عنيك يبقى ارحم نفسك من ال هعمله فيك و امشى دلوقت و انا هقولهم انى انا ال لغيت الفرح ...خلود شافت كتير و تعبت فى حياتها ف لو مش هتصونها سيبها
رحيم بيحضن حسام:انا عايزك تعرف انى بحب اختك و كانت دعوتى من اول مره شوفتها و مش معقول هفرط فى استجابة دعوت القيام الا لو ليا نصيب روحى تسيب جسمى
ضمه حسام :يبقى من النهارده انت بقيت اخويا
وفجأه يسمعو يحيى بيقول المأذون جه تعالو
ينزل حسام و رحيم و البنات و يبتدى كتب الكتاب ....و بعد الكلمه المشهوره
بارك الله لكما وبارك عليكما وجمع بينكما في خير يدخل واحد شكله مش مريح و اسمه وحيد يبقى ابن خال ندا
وحيد:ايه ال بيحصل هنا؟؟
ندا بأنتصار:زى ما انت شايف كده كتبنا كتاب خلود بنتى
وحيد:ازاى ده و على كده عريسها يعرف انها ممسوسه و ملعونه ولا ميعرفش يا بنت عمتى
ندا:رحيم عارف كل حاجه
وحيد:عملتى ال فى راسك بس وحيات راس ابويا مش هسيبها و خلود لازم ترجع على البلد و انتى عارفه انه قدرها ولازم تدوقه
و يسبهم و يمشى
ندا:احمد ... يحيى.... اظن جه الوقت ال خلود لازم تعرف الحقيقه فيه
يحيى :بعد اذنك با رحيم هناخد عروستك عشر دقايق بس و هترجع تانى و متقلقش مفيش حاجه
رحيم:اتفضل
يدخل المكتب يحيى و احمد و ندى و خلود و يتقفل الباب
ندا بدموع:خلود اظن انتى كنتى مستغربه من معملتى ليكى يا بنتى و ليه اتجوزت عمك احمد بسرعه كده و سبب انى مكنتش بجيلك
خلود:ماما حضرتك مش محتاجه تبررى حاجه مهما كان ال حصل انا لازم ابرك
ندا:عشان انتى غبيه يا خلود...لو كنتى مره سمعتى افكارى كنتى عرفتى الحقيقه من زمان بس عمك يحيى قالى انك مش بتقرى افكار اى حد من العيله حتى هو..
خلود:مش فاهمه حضرتك تقصدى ايه؟
ندا:انا زمان كان ليا اخت كنا عايشين في البلد مع جدى و جدتى بعد ما ابويا و امى ماتو فى حاثه و هم رجعين من الحج...و بعد شويه بدات اشوف اختى بتكلم ناس مش موجودين ولانى كنت صغيره مكنتش فاهمه حاجه لكن خالى وحيد عرف ان اختى بتكلم الاموات و بعد كده اقنع جدى انها ممسوسه و ملعونه و فضل يعذب فيها لحد ما قتلها ادامى
و بعد كده جدى ودانى عند عمامة فى القاهره و كبرت و اتجوزت ابوكى و على فكره انا اعرف عنك كل حاجه حتى سفرك و دراستك ...حتى الرصاصه ال فى كتفك مش برده اسمك الملثم....متستغربيش اه انا كنت بتواصل مع يحيى و انا ال خليته واصى عليكى و خليته يسفرك بره عشان تبعدى عن هنا....بعد الحادثه و احنا في المستشفى انتى فوقتى قبل الغيبوبه و اتكلمتى معايا و كان روح ابوكى بتكلمنى على لسانك و هو ال قالى اتجوز احمد عشان يحمينا من قريبى...بس للاسف وحيد سمع كل ده و طلب يخدك لانك ممسوسه و ملعونه ولازم مصيرك يبقى زى مصير اختى...فى الوقت ده انتى دخلتى غيبوبه ..و اتجوزت احمد...و هو فضل مستنى انك تفوقى عشان يخدك لانه كان بيدور على الكنوز و انتى ب النسباله مفتاح عشان يوصل لل هو عايزه...اول ما فوقتى عاملتك وحش و دخلتك مستشفى المجانين و الباقى انتى عرفاه...لكنه لما عرف انك دخلتى المستشفى راقبنى و بعت ناس تشتغل فى البيت و يتجسسو علينا عشان لو رجعتى و عاملناكى عادى يرجع هو يخدك من وسطنا عشان كده كنت دايما بقسى عليكى سمحينى يا بنتىاحمد:وانا بدل ما خدك فى حضنى و اعوضك غياب خالد كنت لازم ابان الطمعان في فلوسك بس اقسملك مكنش ب ادينا
خلود بصدمه:لو كلامكم صح مين هو الجاسوس ال كان فى البيت
يحيى:داده ام هنا
خلود بصدمه اكبر:داده؟؟؟ ازاى دى كانت احن واحده عليا دى الوحيده ال كانت بتدخل تغطينى بليل
احمد:تقصدى بتدخل تتأكد لو بتكلمى ميتين ولا لا
ندا:تفتكرى يا خلود اول ما رجعتى كنت انا و احمد علطول بنشاور على دماغنا على اساس انك تقرى افكارنا عشان تفهمى
خلود: طيب و هى فين الداده دلوقتى؟
يحيى:بلغت وحيد و هربت
خلود بدموع:يعنى انا اقدر احضنكم دلوقتى؟؟
ندا:بس قبل كده لازم تقرى افكارنا
سكتت خلود ثوانى و بصت ل ندا و احمد و يحيى
خلود بعياط:ربنا يحفظكم ليا و بإذن الله هنعوض كل حاجه فاتتنا
ندا و هى بتمسح دموعها و دموع خلود على فكره انا عارفه انك مش مشوهه حتى جومانه عارفه ....و دلوقتى تعالى نطلع الناس مستنيه بره و عريسك زمانه على نار
طلعو بره و احمد مسك ايد خلود و وقف ادام رحيم وقاله(إذا خطب اليكم من ترضون دينه و خلقه فزوجوه إلا تفعلون تكن فتنه في الارض و فساد عريض)صدق رسول الله صل الله عليه وسلم و انا رضيتك لبنت اخويا و بنتى زوج و طالب منك تعاملها معامله يرضيها الله و رسوله
رحيم بعيون مدمعه:وانا بوعدك ادام الكل و ادام ربنا فى الاول انى هعمل ال اقدر عليه عشان اعاملها معامله يرضاها الله و رسوله
و بعد كده الرجاله طلعو فى الجنينه و الستات فضلو فى القصر و فضلو يهيصو و الكل فرحان ل خلود و رحيم
كريم سأل رحيم عن اخو جايدا
رحيم:اشمعنا ؟؟
كريم:عايز اسأله على حاجه
رحيم:اعتبرنى انا اخوها و لو مش عجبك اسال عمها سيادة اللواء يحيى
كريم:طيب ممكن تعرف لو هى مرتبطه ولا لا
رحيم بيمسك كريم من البدله:و انت عايز تعرف ليه...تكون ناوى ترتبط بيها
كريم :لا انا مش قصدى ال فى دماغك انا ... قصدى انا نفسى نكون نسايب
رحيم:لو كان كده يبقى انا بديك الاذن تسالها بكره فى المقر و لو وفقت تطلب اذن تشوف اللوا يحيى و تطلب ميعاد
كريم بفرحه:وليه بكره انا مجهز دبلتين فى جيبى هروح اسالها و لو وافقت هكلم ابوها و عمها و البس الدبله دلوقت
و جرى كريم على جايدا وسط ضحك رحيم عليهم
كريم:بقولك ايه يا دكتوره ايه رايك فى ظابط حلو و مسمسم و دمه خفيف طالب القرب منك انتى ايه رايك
جايدا كانت واقفه مع جومانه و الاتنين متنحين من كلام كريم
جايدا:و هو مين ال ظابط ده
كريم بهيام:انا
جايدا بكسوف:اظن الكلام ده ميتقالش ليا يا سيادة النقيب
كريم:يعنى موافقه اكلم ابوكى و عمك
شورت جايدا براسها ب اها
جرى كريم ل عند احمد و يحيى و قعد يزن لحد ما وفقو و لبسها الدبله بتاعته
و بعد شويه خلص الفرح و رحيم اخد خلود على فندق قبل المطار لانهم هيسافرو المهمه بعد ساعات...وصلو الفندق و دخل. الاوضه...و اول ما رحيم قرب و لسه هيلمس كتف خلود
خلود:انت بتعمل ايه سيادة المقدم
رحيم بنظرة حزن:ابدا كنت عايز اقولك مبروك و انى مش هرتاح ولا هحاول اتقرب منك غير لما توصلى لهدفك....
و قرب منها و باس دماغها
رحيم: مبارك عليكى يا لثام القلب
ومن هنا هنبتدى مرحله جديده .. ياترى ال جاى هيقربهم ولا هيبعدهم و هل هيلتزمو ب العهد ولا حد فيهم هيخلف؟؟؟
