رواية أسفة انا لا ارفض الطلاق الفصل التاسع والثلاثون 39 بقلم يسرا مسعد
الحلقة التاسعة و ثلاثون
يدعو احمد اخاه وزوجته للغداء ويجتمع افراد العائله
وتمر الاحاديث الخيفه على الطعام بين ترحيب باميره واثناء اميره على براعه ساره ف الطهى
اميره: بجد انتى تسيبك من الجامعه والصيدله ونعمل انا وانتى مشروع مدرسه طهى ندى كورسات ف بنات كتير مش بيعرفوا يطبخوا
ساره تضحك" ياه يا اميره اسيب الصيدله واعلم طبيخ يا بنتى الصيدله دى عشق وشغف بالنسبالى والطبخ ده هوايه عندى شتان بين الاتنين
محمد: وماله تغيير جربى كده خوديلك سنه اجازه وجربى
نوال: طب خد جرب تدوق شويه الشوربه دول
يسأل محمد بعد برهه امالا ف استرعاء انتباه ساره
محمد: احمد صحيح ادهم فين مش باين يعنى؟
احمد: رجع المزرعه
محمد: ليه؟
احمد: كلمته قال ف حاجات متعلقه بالخيل لازم يخلصها
تفكر ساره وهى تشعر بالغيره: ياترى متعلقه بالخيل ولا بالست شاهنده هانم؟
تلحظ اميره شرود ساره فتبتسم ف سرها : صدقت يا محمد شكلها فعلا بتحب ادهم الست بتفهم الست اللى زيها
ينتهى الجميع من الغداء ويستأذن محمد الجميع
محمد: بعد اذنكو هنتكلم انا ومحمد ف شغل ف المكتب مش هنغيب عليكو اعمليلى شاى يا مرمر
اميره :حاضر ياحبيبى
يدخل محمد المكتب يصحبه اخيه الاكبر
احمد: شغل ايه يابنى؟ احنا مخلصين كل حاجه
محمد: ده تمويه يابنى عشان ماحدش ياخد باله
احكيلى اخر مره شوفت ادهم كان عامل ايه واتعامل مع ساره ازاى احكيلى بالتفصيل
من ساعه ما الفرح خلص
احمد: انا مش عارف اخره الاستجواب ده ايه
محمد: خير بس احكى
حكى احمد بالتفصيل الممل الاحداث التى حدثت ف غياب محمد
حتى انتهى محمد: انا كده فهمت
احمد: فهمت ايه؟
محمد: بكره هتعرف يخرج محمد من الغرفه ليجلس مع الجميع وتنتهى السهره ويغادر الجميع شقه احمد
ف المساء ف شقه محمد
محمد: انا عرفت من احمد ايه اللى حصل
اميره : ياترى ايه؟
محمد: ادهم كالعاده كبريائه يمنعه يعترف بحبه لساره وساره كمان منخيرها والسما انا عارفها عارفه قصه كبر وكبرياء
اهو ادهم وساره زى ابطال الروايه دى بالظبط كبريائهم يمنعهم انهم هما الاتنين يعترفوا بكده
اميره : طيب وبعدين
محمد: انا فكرت ف خطه بس عاوزك تساعدينى
اميره : قول يا شارلوك هولمز
محمد: طيب قومى بأه اعمليلى كوبايه شاى واشربلى انا سيجاره عشان امخمخ صح
اميره: بلاش سجاير يا محمد
محمد: رجعنا تانى
اميره تانى وتالت ولا انت عاروز الولد يطلع تعبان بسبب انك كنت بتشرب سجاير
محمد بفرحه: ايه؟ انتى حامل ؟
اميره تومىء رأسها بخجل : ااه
يقبلها محمد فرحا ثم يقول لها لا ا انتى ترتاحى خالص وانا هعمل الشاى
يعود محمد ومعه كوب شاى وكوبا من الحليب تنظر له اميره بفزع : ايه ده
محمد: لاااااا بقولك ايه اللبن ده اهم حاجه بطلى دلع انا خلاص هبطل سجاير وانتى تشربى لبن ولا عايزه الولد يطلع خرع
اميره: بس انا مابحبش اللبن
محمد حبيه ويلا بلاش دلع انا الخطه لمعت ف دماغى وخطوات التنفيذ هنبدأها من بكره
فى الصباح تتصل اميره بادهم
ادهم: الو ازيك يا اميره عامله ايه؟
اميره: زفت اتخانقت امبارح انا ومحمد احنا لازم نطلق تعالى يا ادهم طلقنى منه
ادهم: ايه؟ ايه الهبل اللى انتى بتقوليه ده؟طلاق ايه؟ دا انتو قرفتونا حب عشرين سنه جايه تقولى طلاق
اعقلى وبلاش جنان يا اميره
اميره: ماهو يا تيجى تشوفلك صرفه معاه يا اما انا هامشى واسيب البيت
ادهم: طيب فهمينى بس حصل ايه؟
اميره: ماينفعش ف التليفون لما تيجى
ادهم : حاضر انا هكلم محمد دلوقتى اشوف في ايه؟
يتصل ادهم بمحمد
ادهم: الو ايوه يا محمد ازيك
محمد: زفت
ادهم بنفاذ صبر: طبيعى خير انت واميره زعلانين ليه هوا انا مش هخلص من همكو انتو الاتنين
محمد: مش هينفع ف التليفون عدى علينا ف البيت يا تحلها يا تاخدها معاك
ادهم: والله شكلكو انتو الاتنين اتهبلتو رسمى اسيب اشغالى بأه انا عشان افضالكو
محمد: خلاص يبقى ااقولها تلم هدومها وتمشى
ادهم: انت اتجننت طب اعملها كده وحسابك هيبقى معايا
محمد: يووووه يا ادهم ماهو من غلبى تعالى الله يكرمك انا ف الهم ده من اول امبارح انا ماليش طقطان على العكننه بتاعتها دى طلعت زنانه درجه اولى
ادهم: خلاص امرى الى الله هكون عندكو على الساعه سته المغرب ماشى؟
محمد: ماشى
يتصل محمد باميره
محمد: الو ياحبى الوحيد
اميره تضحك : مش وقته يا روميو قالك ايه؟
محمد يغنى : ادهم جاى امتى جاى الساعه سته
اميره تضحك : طيب انفذ بأه الجزء الخاص بيا من الخطه مع السلامه امووووه
محمد: امووووووووه اموووووووووه والتانيه دى حزنبول ابنى حبيبى
اميره: يلا اقفل بأه
سلام
تتصل اميره بساره
اميره: الو ساره؟
ساره: الو اميره؟
اميره : ازيك عرفتى صوتى يا اروبه
ساره: ههههههه وهل يخفى القمر
اميره: الله يكرمك
ممكن اطلب منك طلب يا ساره .
ساره: انتى تؤمرى مش تطلبى
اميره: والله انا مكسوفه منك انا اصلى حامل
ساره: مبروك الف مبروك ياحبيبتى ربنا يقومك بالسلامه
اميره: الله يخليكى انا كنت عايزه اعمل صينيه كنافه لمحمد واعمل كده امسيه شاعريه على الديق ممكن تيجى تساعدينى هوا هيتأخر النهارده وانا جبت كل حاجه
ساره: بس كده خلاص اجيلك على امتى كده؟
اميره: سته كويس؟
ساره: كويس جدا سلام
اميره: سلام
ف السادسه مساءا يأتى ادهم
محمد يفتح له الباب : اهلا يا ادهم
ادهم: خير انت جايبنى على ملى وشى من المزرعه مالكم
محمد: احنا هنتكلم على الباب ادخل
يدخله الى غرفه الليفنج ويجلسه ثم تأتى اميره متظاهره بالغضب
اميره: انا ماليش قعاد يا ادهم ف البيت ده خلاص انا تعبت منه
محمد: يلا خدها معاك وانت نازل مع السلامه
اميره : سامع يا ادهم
ادهم: سامع ويظهر انتم الاتنين مش عاملين احترام لوجودى
يرن جرس الباب فتقوم اميره لتفتح وتغلق الباب على زوجها وابن عمهما
اميره تفتح لساره التى اتت ف ميعادها
اميره: اهلا ساره متشكره اووى انك جيتى
ساره: العفو يا اميره انت اختى ومحمد اخويا والله
اميره: انا متاكده من كده اتفضلى وتشير لها الى غرفه الليفنج
ساره: ايه احنا هنقعد يلا على المطبخ
اميره: مايبقاش قلبك حامى كده اصلى فؤجئت انى السمنه خلصت واظن انها بتستخدم ف الكنافه بعت مرات البواب تشتريلى علبه
ساره: هههههههههه حلوه اظن انها بتستخدم دى طيب ماشى نستنى ف الليفنج
تسبقها اميره الى الباب وتقف على عتبته تدخل ساره وتختفى من وجهها الابتسامه فور رؤيتها لادهم الذى فوجىء هوا الاخر بوجود ساره امامه
يقوم محمد من مجلسه مرحبا بساره ويقف الى جوار زوجته على الباب التى تدفع ساره دفعا خفيفا للداخل
يتكلم محمد: بصوا بأه انتو الاتنين بجد عيب عليكو العمايل اللى بتعملوها دى انا هخرج انا واميره وهقفل الباب عليكو تقعدوا تتكلمو وتتفاهموا
يقاطعه ادهم: نتفاهم في ايه بالظبط انا جى اصلح بينك وبين مراتك
يرد محمد بسرعه
وانا ومراتى الحمد لله سمن على عسل عقبالكوا انتو الاتنين انا هقفل الباب
ويكمل بخبث وهو ضاحك: والشيطان شاطر عايز كمان نص ساعه اروح اندهه للمؤذون عشان تصلح غلطتك ياسى ادهم
تحمر وجنه ساره بشده وتقول بعصبيه : انا اللى غلطانه انى سمعت كلام مراتك وجيت
محمد: انا قولتها كلمه ومش هرجع فيها
ويكمل غامزا لزوجته اميره: يلا بينا يا ريا
ويخرجوا بالفعل ويغلق باب الغرفه عليهم بالمفتاح
تتوتر ساره وتدير ظهرها لادهم
الذى يشعر بحرج ساره فهوا الاخر محرج وغاضب من تصرفات ابن عمه الصبيانيه
