رواية أسفة انا لا ارفض الطلاق الفصل الثاني 2 بقلم يسرا مسعد
الحلقه الثانيه
يرن الجرس ف بيت سلمى
وتجرى لتفتح الباب وصغيرها حسن يبكى على كتفها
تفتح الباب وترى امها واختها
سلمى وهى تناول حسن الصغير لامها:كده برضه اتاخرتو كده ليه
الام: طب مافيش حمدلله على السلامه
يابنتى اتاخرنا ايه ده يادوب فطرنا ولبسنا ونزلنا على طول وربنا سهلها معانا بتاكسى على طول جابنا لحد باب البيت هنا
ساره: هاتى يا ماما عنك حسن ابوسه ومش عايزه حاجه من امه هههه
سلمى : لاء ياستى هتاخدى غصب عنك ومش بوسه منى لاء حسين خدى اهو قبل ما يعيط ويصحى لوجين وليان
ساره : ده احلى من البوسه
ايه صباح الخير يا سونسن ااييه يا بيبى شكلك مانمتش اصلا ادينى رضعه ارضعه وينام
سلمى : ادخلى اعمليها انا خلااااص تعبانه جدا هدخل انام وخلى بالكو منهم
الام: ادخلى نامى ياحبيبتى وسيبيهم وارتاحى
سلمى :ااه ساره لما تنيمى الولاد شوفى بأه هتطلعى ايه من الفريزر تعمليه غدا النهارده
ساره :حاضر ياقمر ادخلى ارتاحى انتى
تعالى يا سى حسين انت وحسن اعملكم رضعه تمام ونغير البامبرز اللى ريحته طالعه ده هههه
الام:طيب سيبيلى الرضعه انا اعملها وغيرلهم انتى انا ضهرى مش حمل تغيير
ساره: ماشى وارتاحى انتى ياست الكل خالص انا اعمل كل حاجه
الام: لا يابنتى انتى هتعملى ايه ولا ايه كتر خيرك
يرن جرس البيت
تذهب الام لتفتح
الام: اهلا محمد ازيك
محمد : ازيك انتى يا طنط عامله ايه امال فين ساره طبعا البيه اخويا ومراته نايمين ف العسل نوم
الام: هههه ساره جوه ف اوضه الولاد بتغيرلهم وسلمى لسه داخله تنام من شويه والله
محمد :طيب انا هدخلها
محمد :صباخ الخير
ساره: صباح النور خضتنى يا اخى
محمد: انا
ساره: ايوه انت وبعدين مليون مره ااقولك بالراحه ممكن تصحى الولاد
محمد: بس بلاش لاماضه انا لسه سال طنط وقالت انك بتغيرى للولاد يعنى ما ناموش لسه
ساره: ما انا كنت هغيرلهم وانيمهم
محمد: مافيش فايده انا استحاله اغلبك
الام من غرفه المعيشه: يا ولاد ياولاد فى ايه انتو كده دايما ناقر ونقير وطوا صوتكوا لحسن البنات تصحى وكمان اختك وجوزها ياساره
ساره: وانا مالى هوا اللى داخل يناقر فيا المفروض تقولى اخوك ومراته يصحوا مش تجيبى عليا
محمد وبيطلع لسانه: لاء بأه انتى اللى غلطانه
ساره:طب امشى بألو سمحت عايزه انيم الولاد
محمد: طب وبعد ماتخلصى انا عايز الفطار ف البلكونه
ساره ترد عليه وهيا بترمى ملابس الولاد المتسخه:امشى احسن لك
محمد: عارفه بجد لو اللبس كان فيه حاجه كده ولا كده كنت هعمل ايه
ساره هتعمل ايه
محمد: ولا حاجه ههه يلا متتاخريش انا جعان
ساره: انا مش عارفه الاماره دى على ايه ان شاء الله ماتروح يابنى تتجوزلك واحده تتأمر عليها وتتشرط ده ايه الشغلانه اللى مايعلم بيها الا ربنا دى
محمد: ياشيخه تفى من بوقك جواز ايه بعد الشر عليا
ساره: طب امشى بأه عايزه انيم الولاد ولا ااقولك خدلك رضعه ونيم حسن وانا انيم حسين
محمد: ماشى عشان خاطرك بس
يرن الجرس ف بيت سلمى
وتجرى لتفتح الباب وصغيرها حسن يبكى على كتفها
تفتح الباب وترى امها واختها
سلمى وهى تناول حسن الصغير لامها:كده برضه اتاخرتو كده ليه
الام: طب مافيش حمدلله على السلامه
يابنتى اتاخرنا ايه ده يادوب فطرنا ولبسنا ونزلنا على طول وربنا سهلها معانا بتاكسى على طول جابنا لحد باب البيت هنا
ساره: هاتى يا ماما عنك حسن ابوسه ومش عايزه حاجه من امه هههه
سلمى : لاء ياستى هتاخدى غصب عنك ومش بوسه منى لاء حسين خدى اهو قبل ما يعيط ويصحى لوجين وليان
ساره : ده احلى من البوسه
ايه صباح الخير يا سونسن ااييه يا بيبى شكلك مانمتش اصلا ادينى رضعه ارضعه وينام
سلمى : ادخلى اعمليها انا خلااااص تعبانه جدا هدخل انام وخلى بالكو منهم
الام: ادخلى نامى ياحبيبتى وسيبيهم وارتاحى
سلمى :ااه ساره لما تنيمى الولاد شوفى بأه هتطلعى ايه من الفريزر تعمليه غدا النهارده
ساره :حاضر ياقمر ادخلى ارتاحى انتى
تعالى يا سى حسين انت وحسن اعملكم رضعه تمام ونغير البامبرز اللى ريحته طالعه ده هههه
الام:طيب سيبيلى الرضعه انا اعملها وغيرلهم انتى انا ضهرى مش حمل تغيير
ساره: ماشى وارتاحى انتى ياست الكل خالص انا اعمل كل حاجه
الام: لا يابنتى انتى هتعملى ايه ولا ايه كتر خيرك
يرن جرس البيت
تذهب الام لتفتح
الام: اهلا محمد ازيك
محمد : ازيك انتى يا طنط عامله ايه امال فين ساره طبعا البيه اخويا ومراته نايمين ف العسل نوم
الام: هههه ساره جوه ف اوضه الولاد بتغيرلهم وسلمى لسه داخله تنام من شويه والله
محمد :طيب انا هدخلها
محمد :صباخ الخير
ساره: صباح النور خضتنى يا اخى
محمد: انا
ساره: ايوه انت وبعدين مليون مره ااقولك بالراحه ممكن تصحى الولاد
محمد: بس بلاش لاماضه انا لسه سال طنط وقالت انك بتغيرى للولاد يعنى ما ناموش لسه
ساره: ما انا كنت هغيرلهم وانيمهم
محمد: مافيش فايده انا استحاله اغلبك
الام من غرفه المعيشه: يا ولاد ياولاد فى ايه انتو كده دايما ناقر ونقير وطوا صوتكوا لحسن البنات تصحى وكمان اختك وجوزها ياساره
ساره: وانا مالى هوا اللى داخل يناقر فيا المفروض تقولى اخوك ومراته يصحوا مش تجيبى عليا
محمد وبيطلع لسانه: لاء بأه انتى اللى غلطانه
ساره:طب امشى بألو سمحت عايزه انيم الولاد
محمد: طب وبعد ماتخلصى انا عايز الفطار ف البلكونه
ساره ترد عليه وهيا بترمى ملابس الولاد المتسخه:امشى احسن لك
محمد: عارفه بجد لو اللبس كان فيه حاجه كده ولا كده كنت هعمل ايه
ساره هتعمل ايه
محمد: ولا حاجه ههه يلا متتاخريش انا جعان
ساره: انا مش عارفه الاماره دى على ايه ان شاء الله ماتروح يابنى تتجوزلك واحده تتأمر عليها وتتشرط ده ايه الشغلانه اللى مايعلم بيها الا ربنا دى
محمد: ياشيخه تفى من بوقك جواز ايه بعد الشر عليا
ساره: طب امشى بأه عايزه انيم الولاد ولا ااقولك خدلك رضعه ونيم حسن وانا انيم حسين
محمد: ماشى عشان خاطرك بس
