رواية أسفة انا لا ارفض الطلاق الفصل الخامس عشر 15 بقلم يسرا مسعد
الحلقه الخامسه عشر
محمد ف السياره يشعر بالسعاده دون ان يعلم سببا لها اول مره ساره تتصل بيه تتطلب منه ينجدها وكانت دايما بتتحاشى وجودها معاه ف اى مكان لوحديهم
ودلوقتى راكبه معاه عربيته بالرغم ان المرور زحمه جدا الا انه حاسس انه طاير بالعربيه
محمد: مين الخفه اللى جه ده ف الكليه
ساره بامتعاض شديد: ده دكتور معايا ف الكليه الحمد لله بيكرهنى لله ف الله والصراحه وانا كمان
محمد:ليه؟
ساره: من اول ما اتعينت ف الكليه وهوا كأنه شايلنى فوق راسه ونازل يفقع اسافين فيا كل شويه ومن قدامى الحمل الوديع
محمد: ياساتر . اييه مالك روحتى فين؟
ساره تتنهد : اصللك فكرتينى بالشغل ومشاكله وانا الصراحه طهقت ونفسى ااقدم على استقاله النهارده قبل بكره
محمد: اس تقاله ليه كل ده عشان ايه؟
ساره الموضوع طويل هبقى احكيلك عنه بعدين لانى الصراحه مصدعه ومش ف المود
محمد: لاء خلاص سيبك من المود ده وتعالى فكرى معايا نجيب للقرود الصغيره ايه عيد ميلادهم الجمعه الجايه دى
ساره: قرود؟ اخص عليك دوول كتاكيت حبايب قلبى
محمد: هههه طيب ياستى كتاكيتو بنى هتجيبلهم ايه؟
ساره: لعب ولبس
محمد: ما انا فكرت زيك كده بس انا ماعرفشى اشترى حاجه من دى اللعب ممكن لكن اللبس صعب ايه رائيك نروح كارفور فيه محلات هناك نشترى منها
ساره: دلوقتى؟
محمد: ااه دلوقتى عيد الميلاد بعد بكره هنجيب امتى الحاجه؟
ساره: بس انا جعانه
محمد: ياساتر وبتقولى انى انا اللى همى على بطنى خلاص ياستى هعزمك هناك على غدا ماشى
ساره : ماشى
