رواية وقعت في حب الفهد الفصل الثاني 2 بقلم نجلاء عبدالظاهر
تانى يوم الصبح فيروز عملت الفطار عادى و حضرت كل حاجة زى ما فهد عايز و خرجت كأنها هتروح تجيب حاجات البيت و دخلت اوضتها لبست عادى لبسها الطبيعى و هى مش محجبة و لبست فستان وردى و فرضت شعرها على ضهرها و خرجت تمشى فى الجنينة كأنها أحد الجيران
فهد لاحظ فيروز و لكن ميعرفش مين ديه و لكن شكلها عجبه اوى
فهد : اقدر اساعدك بحاجة يا آنسة
فيروز و هى بتحاول تتكلم بصوت رقيق عكس طريقة كلمها الجد المعتادة عليها
فيروز : اصل قطتى لي لى خرجت من الفيلا و خايفة تكون بعدت بدور عليها
فهد : انتى جارتنا
فيروز : أيوة من قريب و جت تمشى
فهد : طيب لحظة تشربى حاجة نعمل واجب الضيافة النبى وصى على سابع جار
فيروز بصتله بقرف : لاء شكرا و جت تمشى فهد مسك ايديها بتلقائية
فيروز راحت ضر*بته قلم صدم فهد
فهد فجأة …
فيروز بخوف : فى ايه
فيروز ضر*بته قلم
فهد بصلها بصدمة و فجأة سحبها اكتر لحد ما لزقت فى وشه
فهد : انتى عارفة انتى ضر*بتى مين
فيروز بخوف بعدت عنه و مشيت و سابته
فهد مسك خده مكان ضر*ب فيروز
فهد : و ماله حلو ده لما نشوف
و فهد رح شركته و بليل جاب بنت جديدة زى العادة علشان سهرته
فيروز لأول مرة تشعر بالغيرة أو كانت حاسة ان فهد لما يشوف جمالها فى حاجة هتتغير و لكن حدث شئ غير حياة فيروز و لم تعلم ماذا يخبئ لها القدر
فجأة فهد طرد البنت اللى معاه فوق و نزل الجنينة يشم هوا
فيروز فضلت تبص عليه من بعيد لقيته بيتمشى بره الجنينة و كانه بيبص على البيوت اللى حواليهم
فيروز لبست نفس الفستان و خرجت الجنينة و كأنها بتتمشى بره البيت و فهد شافها
فيروز مبصتلوش حتى و كملت فى طريقها
فهد : يا آنسة يا آنسة
فيروز : افندم فى حاجة
فهد : أيوة انتى ضر*بتنى الصبح و انا معرفش السبب
فيروز : حضرتك مسكت ايدى و كمان شدتنى المفروض اعمل ايه اسقفلك
فهد : أنا مسكت ايدك عادى علشان كنت عايز توقفى لانى بكلمك
فيروز : مظنش أن ده مبرر
فهد : لاء أنا مش بحب حد يمشى و انا بكلمه
فيروز مشيت و هى بتلوح له بأيديها
فهد مسك ايديها للمرة التانية و بص فى عينيها و اول مرة يركز فى عيون فيروز
فهد : اظن حذرتك قبل كده مش بحب الغلط مرتين
فيروز من جواها خايفة و لكن بتحاول تبين عكس ذلك
فيروز : و أنا قولتلك مينفعش تمسك ايدى أنا مش زى اللى تعرفهم
فهد ضغط على ايديها اكتر
فهد : انتى مين يا بت انتى أنا سألت و عرفت أن مفيش حد ساكن فى البيت الجديد و لا انتى تبع حد من الجيران
فيروز من الصدمة اغمى عليها و هنا فهد بص بابتسامة خبثة و طلع بيها على جناحه
